«យើងជា​បូជាចារ្យ ជា​អ្នកកសាងសន្តិភាព» ប៉ុន្មានថ្ងៃមុន យើងបានបិទស៊ើបអង្កេតមរណសាក្សី​សម្រាប់​ប្រទេសកម្ពុជា​។ ពេលយើងពិចារណាអំពីឆ្មារសាឡាស់ និង​សហការីទាំង១១នាក់ យើងឃើញមានលោកអភិបាល បូជាចារ្យ បងស្រី គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា។ យើងមានជនជាតិខ្មែរ ជនជាតិបារាំង និងជនជាតិវៀតណាម។ នេះជាព្រះសហគមន៍ ដែល​ជា​ប្រជារាស្ត្ររបស់​ព្រះជាម្ចាស់។ នៅថ្ងៃនេះ ខ្ញុំអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់វត្តមានលោកពុក​ បងប្រុស បងស្រី និង​គ្រីស្តបរិស័ទជា​ច្រើនដែល​បាន​មក​ចូលរួម​។ នេះបង្ហាញថា យើង​គឺជាប្រជារាស្ត្រ​របស់ព្រះជាម្ចាស់ដែល​មក​ ពីគ្រប់ទីកន្លែង នៅក្នុងភូមិភាគ​ ភ្នំពេញ បាត់ដំបង និងកំពង់ចាម។ យើងជាតំណាងព្រះសហគមន៍របស់យើង បីដូចជាមរណសាក្សី ជាតំណាងព្រះសហគមន៍របស់យើង ដើម្បីចូលរួមអធិស្ឋាន លើកតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ សម្រាប់ព្រះអំណោយទានដែលយើងទទួលបានយ៉ាងពិសេសពីព្រះអង្គ គឺជីវិត។ ថ្ងៃនេះជាថ្ងៃលើកទី១៧ ដែលខ្ញុំបានផ្ញើ​សារទៅ​លោកឪពុក។ ថ្ងៃនេះយើងចង់និយាយអំពីសន្តិភាព អំពីរបៀបដែលយើងជាបូជាចារ្យ ជាអ្នកបម្រើព្រះសហគមន៍ យើងគឺជាទូត​យ៉ាងពិសេសបំផុតសម្រាប់សន្តិភាព។ ប៉ុន្តែខ្ញុំសូមអានអត្ថបទទីមួយដែលយើងស្តាប់អំបាញ់មិញម្តងទៀត៖ «អ្នកក្រុងស៊ីយ៉ូនដែលកាន់ទុក្ខនោះ ទទួលមកុដនៅលើក្បាលជំនួសផេះ ឱ្យគេលាបប្រេង សម្ដែងអំណរ សប្បាយ ជំនួសភាពក្រៀមក្រំ និងកាន់ទុក្ខ ឱ្យគេស្លៀកពាក់យ៉ាងថ្លៃថ្នូរ ជំនួសខោអាវដាច់   

«ចូរត្រេកអរ សប្បាយ ភ្នំទាំងឡាយអើយ ចូរស្រែកអបអរសាទរឡើង ត្បិតព្រះអម្ចាស់សម្រាលទុក្ខប្រជាជនព្រះអង្គ។» បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់ នេះ​ជាអារម្មណ៍របស់យើង ប៉ុន្តែអ្វីដែលជាប្លែក គឺថ្ងៃនេះយើងបានបិទស៊ើបអង្កេតអំពីបេក្ខជននៃមរណសាក្សីដែលជាអ្នកបម្រើរបស់ព្រះជាម្ចាស់ នេះជាអំណរសប្បាយ​សម្រាប់ព្រះសហគមន៍របស់យើង ប៉ុន្តែថ្ងៃស្អែក ខ្ញុំមានពិធីបិទមួយទៀត។ ថ្ងៃស្អែក ខ្ញុំទៅអភិបូជាចុងក្រោយនៅអារាមការមែល បងស្រីសម្ងាត់ ហើយនេះជាសញ្ញាមួយដែលនាំឱ្យយើងព្រួយចិត្ត និងនាំឱ្យយើងសោកស្ដាយ ប៉ុន្តែនេះជាជីវិតរបស់យើង ដោយដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់មានសញ្ញានីមួយៗ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលនីមួយៗ ខុសៗគ្នា ដើម្បីនាំឱ្យយើងទៅមុខជានិច្ច ដោយទទួលព្រះបន្ទូលដែលយើងស្ដាប់ថ្ងៃនេះ ព្រះអម្ចាស់សម្រាលទុក្ខប្រជាជនព្រះអង្គ ព្រះអង្គអាណិតមេត្តាកូនចៅរបស់ព្រះអង្គ ដែលរងទុក្ខវេទនាជានិច្ច។ ដោយសារនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃប្រទេសកម្ពុជា ពេលយើងនិយាយអំពីមរណសាក្សី មានន័យថាជាសាក្សីដែលបានស្លាប់ក្នុងនាមជំនឿ សាក្សីដែលគេបានសុខចិត្តលះបង់ចោលអ្វីៗទាំងអស់ ដើម្បីរួមរស់ជាមួយប្រជាជនផ្ទាល់ខ្លួន នៅក្នុងព្រះសហគមន៍ផ្ទាល់ខ្លួន នៅលើទឹកដីផ្ទាល់ខ្លួន រហូតដល់បាត់បង់ជីវិត។ ក្នុងការបាត់បង់ជីវិតនេះ ក្នុងការរងទុក្ខលំបាកវេទនាដែលគេបានទទួល យើងបានមើលឃើញផ្លែ​សម្រាប់ព្រះសហគមន៍យើងសព្វថ្ងៃ។ និងផ្លែ​នេះ ជាសក្ខីភាពដ៏ពិសេសសម្រាប់ជំនាន់នេះ ដោយសារបងប្អូនជាទីស្រឡាញ់ ពេលយើងនិយាយអំពីមរណសាក្សីដែលយើងមានឯកសារពេញនៅក្នុងកេះ​របស់យើងដែលយើងផ្ញើទៅរ៉ូម យើងកំពុងនិយាយអំពីប្រវត្តិសាស្ត្រថ្មីៗ តែ ៥០ ឆ្នាំមុន ថ្មីៗមែនទែន។ និងសព្វថ្ងៃ ព្រះសហគមន៍របស់យើងដែលបានរងទុក្ខលំបាកពីឆ្នាំ ៧០

បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់ បងប្អូននៅទីនេះ ដើម្បីត្រៀមរៀបចំខ្លួនទទួលជីវិតថ្មី។ ព្រឹកមិញខ្ញុំបាននិយាយខ្លះៗ អំពីព្រះជាម្ចាស់ដែលបានបង្កើតយើង។ អំបាញ់មិញនៅក្នុងគម្ពីរអត្ថបទទីមួយដែលជាកំណើតពិភពលោក យើងបានស្ដាប់ម្ដងទៀត។ ព្រះជាម្ចាស់បានរៀបចំសួន សួនអេដែនដ៏ស្អាតបំផុត ដែលមានដើមឈើ ដែលមានផ្លែហូប ដែលមានសុខដុមរមនា។ នៅក្នុងអេដែនដ៏ស្អាតនេះ ព្រះជាម្ចាស់បានដាក់អដាំ និងអេវ៉ាដែលជាមនុស្សដំបូង។ ប៉ុន្តែនៅពេលហ្នឹង ព្រះជាម្ចាស់ចង់ឱ្យមនុស្សយើង ពិតមែនមានសុខសន្តិភាព មានសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏ពេញលេញ មានសុខដុមរមនាពិតមែន ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា «ប្រយ័ត្ន! ប្រយ័ត្នដើមឈើហ្នឹង កុំញ៉ាំផ្លែវាឱ្យសោះ ជាដើមដែលណែនាំឱ្យយើងដឹងអំពីអំពើល្អ និងអំពើអាក្រក់»។ សត្វពស់… យើងស្គាល់សត្វពស់ហើយអត់? ខ្មែរយើងមានសត្វពស់ច្រើនណាស់។ សត្វពស់ដែលមានល្បិចច្រើន ចាប់ផ្ដើមទៅសួរ… ទៅសួរអេវ៉ាថា «ម៉េចដើមឈើនេះ មើលទៅវាផ្អែមឆ្ងាញ់ឈ្ងុយ ភ្លក្សទៅ»។ ប៉ុន្តែអេវ៉ាគាត់ដឹង គាត់ប្រាប់ប្ដី (ឆ្លាតដែរណាស្រីៗ) ប្រាប់ប្ដីថា «ហឹម… ទៅភ្លក្សទៅមើល វាឆ្ងាញ់អត់»។ អដាំចាញ់ប្រពន្ធណាស់! ធ្វើតាមប្រពន្ធ… ដោយសារប្រពន្ធមេគ្រួសារ ប្ដីត្រូវតែធ្វើតាមប្រពន្ធមែនអត់? នៅញ៉ាំផ្លែហ្នឹង ពីពេលនេះទៅទៅ គេភ្ញាក់… ព្រោះព្រះជាម្ចាស់ក៏មានព្រះវិញ្ញាណ

ថ្ងៃនេះ​យើង​បាន​ស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់​ព្រះយេស៊ូ​យ៉ាង​ពិសេស ដែល​ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូលថា «សូម​បងប្អូន​ប្រកបដោយសេចក្តីសុខសាន្ត»។ នេះ​ជា​ព្រះបន្ទូលរបស់​ព្រះយេស៊ូ​នៅពេលដែល​ព្រះអង្គបង្ហាញខ្លួន​ ក្រោយពេល​មានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ​ក្នុងរយៈពេល​៤០ថ្ងៃ។ ហើយ​គ្រប់ពេល​ដែល​ព្រះអង្គ​បង្ហាញខ្លួន​ ព្រះអង្គ​មិន​ជម្រាបសួរ​ ឬនិយាយសួរ​​សុខទុក្ខ ប៉ុន្តែ​​មាន​បន្ទូលតែ​មួយគត់​គឺ​ «​សូម​បងប្អូន​ប្រកបដោយសេចក្តីសុខសាន្ត» ហើយ​ថ្ងៃនេះ ក្រោយនិយាយ​រួច​ហើយ ព្រះយេស៊ូ​ផ្តល់​ព្រះវិញ្ញាណ​ដ៏វិសុទ្ធ​មក​ឲ្យយើង​​។ បងប្អូន​ជាទីស្រឡាញ់​នៅពេលនេះ​ យើង​អរព្រះគុណ​ព្រះជាម្ចាស់​ សម្រាប់​ជីវិត​របស់​ព្រះសហគមន៍​របស់​យើង​អស់​រយៈ​ពេល​ជាង​៦០ឆ្នាំ។ ទោះបី​រយៈ​ពេល​៦០ឆ្នាំ​នេះ យើង​ជាប់​ជាមួយ​សម័យ​ប៉ុលពត សម័យងងឹត ដែល​គ្រីស្តបរិស័ទ​ជួប​ជុំ​គ្នា​មិន​បាន​ និង​អត់​សូវ​មាន​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​របស់​គ្រីស្តបរិស័ទ​របស់​យើង​ក្នុងក្រុងព្រះសីហនុពីឆ្នាំ​១៩៧៥-១៩៩០ តែ​យើង​នៅតែ​អរព្រះគុណ​ព្រះជាម្ចាស់​សម្រាប់​ព្រះសហគមន៍របស់​យើង​ដែលនៅតែ​បន្ត​​ទោះបី​បាត់​បង់​អ្វីៗទាំងអស់ តែ​យើង​ដឹងថា ព្រះយេស៊ូ​គង់នៅជាមួយយើង។ យើង​បាន​ឃើញ​ជាក់ស្តែង​នៅពេលនេះ នៅពេល​ព្រះយេស៊ូ​យាង​ឡើង​ស្ថានបរមសុខ​ ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូលថា ខ្ញុំ​គង់នៅ​ជាមួយបងប្អូន​រហូតដល់​អវសានកាលនៃ​ពិភពលោក​​។ ថ្ងៃនេះ យើង​គោរព​ថ្ងៃទី​៥០ បន្តពីព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ។​​ ១០ថ្ងៃក្រោយពេល​ព្រះយេស៊ូ​យាងលើងស្ថានបរមសុខ ព្រះអង្គ​បំពេញព្រះបន្ទូលសន្យា​របស់​ព្រះអង្គ​ដោយ​ប្រទាន​ព្រះវិញ្ញាណ​ដល់​ក្រុម​គ្រីស្តទូត និង​ក្រុម​សាវ័ក​មួយចំនួន​​នៅក្រុងយេរូសាឡឹម ហើយ​បន្ត​អស់​រយៈពេល​ជាង​២០០០ឆ្នាំ​មក​ហើយ​ ដល់​យើង​នៅ​ក្នុង​ថ្ងៃនេះ ដោយដឹងថា យើង​ទទួល​ព្រះវិញ្ញាណ​ដ៏វិសុទ្ធ​ ជា​ពិសេស​ប្អូន​ៗ​២៣នាក់​  ដែល​ទទួល​អគ្គសញ្ញា​លាបថ្ងាសនៅ​ថ្ងៃនេះ។ ម្សិលមិញ​ខ្ញុំ​បាន​សួរ​ក្មេងៗ​និង​ចាស់ៗ​ដែលនឹងទទួល​អគ្គសញ្ញាលាបថ្ងាស តើយើង​ត្រូវ​ពន្យល់​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់​លាស់​​អំពី​ព្រះវិញ្ញាណ​ដ៏វិសុទ្ធ​ដែល​យើង​ទទួល​នៅ​ថ្ងៃនេះ នៅ​ពេល​យើង​ទៅរៀន​នៅ​សាលា​ ទៅ​ផ្សារ​​ នៅ​ពេល​នៅ​ជាមួយ​បងប្អូន​ដែលមិន​មែន​ជា​គ្រីស្តបរិស័ទយ៉ាង​ដូចម្តេច​​?​។ តើយើង​ត្រូវ​និយាយ​និង​ពន្យល់​ប្រាប់​ដល់​ពួកគាត់​យ៉ាងដូចម្តេច​ ថា​ថ្ងៃនេះ​យើង​បាន​ទទួល​ព្រះវិញ្ញាណ​ដ៏វិសុទ្ធ? យើង​បាន​ស្តាប់​ក្នុងអត្ថបទទី២​នៅថ្ងៃនេះ​ សន្តប៉ូលមានប្រសាសន៍​សម្រាប់យើង​ទាំងអស់គ្នា​ ​ដោយ​សារ​ព្រះវិញ្ញាណ​នេះ

“នៅ​ក្នុង​ព្រះជាម្ចាស់​ដែល​ជា​អង្គ​តែ​មួយ ឱ្យ​យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​ទៅ​ជា​ធ្លុង​តែ​មួយ” បង​ប្អូន​ជា​ទី​ស្រឡាញ់! នេះ​ជា​ពាក្យ​ស្លោក​របស់​សម្តេច​ប៉ាប ឡេអូ ទី១៤ ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ជ្រើសរើស​តាំង​ពី​ទ្រង់​ធ្វើ​ជា​លោក​អភិបាល​នៅ​ប្រទេសប៉េរូ ទៅ​ជា​លោក​កាឌីណាល់​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ក្រសួង​ជ្រើស​រើស​លោក​អភិបាល។ ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះយេស៊ូ​ដែល​យើង​បាន​ស្តាប់​ថ្ងៃ​នេះ “ខ្ញុំ​និង​ព្រះបុតា​ជា​អង្គ​តែ​មួយ”។ ថ្ងៃ​នេះ យើង​មាន​អំណរ​សប្បាយ​ដ៏​ពេញ​លក្ខណៈ អំណរ​សប្បាយ​សម្រាប់​ព្រះសហគមន៍​ទាំង​មូល ដោយ​ស្វាគមន៍​សម្តេច​ប៉ាប​ថ្មី គ្រូ​គង្វាល​ដ៏​សប្បុរស​សម្រាប់​ព្រះសហគមន៍​សកល សម្រាប់​ព្រះសហគមន៍​នៅ​ក្នុង​ពិភព​លោក និង​សម្រាប់​ព្រះសហគមន៍​នីមួយៗ។ សម្តេច​ប៉ាប​មាន​តួនាទី​ថែរក្សា​ព្រះសហគមន៍​នៅ​ក្នុង​ធម៌​មេត្តា​ករុណា​របស់​ព្រះអង្គ ឱ្យ​ព្រះសហគមន៍​នីមួយៗ​ធ្វើ​ដំណើរ​រួម​គ្នា​ឆ្ពោះ​ទៅ​ជីវិត​អស់​កល្ប​ជានិច្ច។ ដូច្នេះ រួម​គ្នា​យើង​អបអរ​សាទរ​សម្តេច​ប៉ាប​ថ្មី ឡេអូ ទី​១៤។   តាំង​ពី​ថ្ងៃ​សុក្រ ជា​មួយ​យុវជន​យុវនារី​ជាង ៣០០​នាក់ ដើម្បី​ឱ្យ​យើង​រួម​គ្នា​ធ្វើ​ដំណើរ​ឆ្ពោះ​ទៅ​សេចក្តី​សង្ឃឹម នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​ព្រះមហាករុណាទិគុណ​នេះ។ ជា​ពិសេស ដើម្បី​ទុក​ឱ្យ​យុវជន​យុវនារី​ម្នាក់ៗ​មាន​ឱកាស​ស្តាប់​ព្រះសូរសៀង​របស់​ព្រះយេស៊ូ ដែល​មិន​មែន​ជា​សម្លេង​ដែល​លឺ​ខ្លាំងៗ តែ​ជា​ព្រះសូរសៀង​ដែល​កំពុង​ខ្សិបៗ​នៅ​ក្នុង​ដួង​ចិត្ត​របស់​យើង​ម្នាក់ៗ “សូម​អញ្ជើញ​មក អ្នក​នឹង​ឃើញ”។ ពី​ម្សិល​មិញ យើង​ជា​អ្នក​ធ្វើ​ដំណើរ​រួម​ជា​មួយ​គ្នា​ឆ្ពោះ​ទៅ​សេចក្ដី​សង្ឃឹម យើង​បាន​ឆ្លង​ទ្វារ​ដ៏​វិសុទ្ធ យើង​បាន​ទៅ​អធិដ្ឋាន​ផ្គាំ​នៃ​ធម៌​មេត្តា​ករុណា​រួម​ជា​មួយ​ព្រះយេស៊ូ យើង​ដឹង​ថា​មាន​តែ​ព្រះយេស៊ូ​ដែល​ណែនាំ​ឱ្យ​យើង​មាន​សេចក្ដី​សង្ឃឹម​នៅ​ក្នុង​ពិភព​លោក​នេះ។ យើង​បាន​នឹក​រលឹក​ដល់​មរណសាក្សី​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ដែល​បាន​លះបង់​ចោល​អ្វីៗ​ទាំង​អស់។ លោក​អភិបាល ឆ្មារ សាឡាស់ បាន​ធ្វើ​ជា​គ្រូ​គង្វាល​ដ៏​សប្បុរស​ដល់​នាទី​ចុង​ក្រោយ ដើម្បី​ឱ្យ​យើង​រួម​គ្នា​កសាង​ព្រះសហគមន៍​របស់​យើង​សព្វ​ថ្ងៃ។ យើង​បាន​ជួប​ជុំ​គ្នា​នៅ​កន្លែង​ព្រះនាង​ម៉ារី​នៃ​ទន្លេ​មេគង្គ ព្រះនាង​ម៉ារី​ដែល​ជា​ម្តាយ​របស់​យើង ព្រះនាង​ម៉ារី​ដែល​ជា​ម៉ែ​របស់​យើង។  

ក្នុង​អត្ថបទ​គម្ពីរ​ថ្ងៃនេះ ព្រះយេស៊ូស្រែកខ្លាំងៗថា ខ្ញុំ​បាន​សម្រេច​អស់សព្វគ្រប់ហើយ និងព្រះអង្គប្រគល់វិញ្ញាណរបស់ព្រះអង្គ​នៅក្នុងស្នាព្រះហស្ត​របស់ព្រះបិតា។ នេះជាការសោយទិវង្គតរបស់ព្រះយេស៊ូដែលយើងបានចូលរួមនៅថ្ងៃសុក្រពិសិដ្ឋថ្មីៗនេះ។ នៅពេលយើងបានទទួលដំណឹងថា​សម្ដេចប៉ាបបានសោយទិវង្គតនៅថ្ងៃចន្ទនៃបុណ្យចម្លង​ អាទិត្យចុងក្រោយរបស់សម្ដេចប៉ាបនៅលើផែនដីនេះ ​ជាអាទិត្យពិសិដ្ឋសម្រាប់ព្រះសហគមន៍សកល​ប៉ុន្តែជាអាទិត្យពិសិដ្ឋនិងពិសេសសម្រាប់សម្ដេចប៉ាបផ្ទាល់ដែរ។   ​នៅក្នុងអាទិត្យនេះនៅក្នុងប៉ុន្មានថ្ងៃដែលជាពេលវេលាដ៏ខ្លី យើងអាចមើលគ្រប់ស្នាដៃរបស់សម្ដេចប៉ាប គ្រប់សកម្មភាពដែលសម្ដេចប៉ាបបានប្រព្រឹត្ត។ ​គាត់​បាន​ទៅវិសាលវិហារ​សន្តសិលា នៅក្នុងរបៀបសាមញ្ញធម្មតា ដូចជាប្រជាជនទាំងអស់ដែលជាគ្រីស្តបរិស័ទដែលកំពុងធ្វើដំណើរឆ្ពោះទៅសេចក្ដីសង្ឃឹម ដើម្បីអធិដ្ឋាននៅក្នុងវិសាលវិហារដែលជាអាសនៈរបស់ព្រះសហគមន៍កាតូលិកជាផ្នូរបស់សន្តសិលា។​ គាត់​បានធ្វើដំណើរ​ដើម្បី​អធិដ្ឋាន​នៅក្នុង​ព្រះវិហារ​សន្តីម៉ារី​ ដើម្បីផ្ញើជីវិតម្ដងទៀតទៅលើព្រះនាងដែលសម្ដេចប៉ាបស្រឡាញ់អស់​ពី​ដួងចិត្ត។ ​នៅក្នុង​ពិធី​ជប់លៀង​របស់​ព្រះអម្ចាស់​ ​ សម្ដេចប៉ាប​បាន​ទៅ​មន្ទីរ​ឃុំឃាំង ​ដើម្បីសួរសុខទុក្ខ​អ្នកជាប់គុក ដែលជាអ្នកតូចតាចដែលព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលថា សូមបម្រើគ្នាទៅវិញទៅមក ដូចខ្ញុំបានបម្រើបងប្អូនឯទៀតៗ​និងនៅថ្ងៃអាទិត្យពេលព្រឹកដែលជាថ្ងៃបុណ្យចម្លងសម្ដេចប៉ាបបានមានបន្ទូលដ៏ខ្លី​  ការី ហ្វ្រាតេលី អេ ស័រេលេ ប៊ូណា ប៉ាស្កា (Cari fratelli e sorelle, buona Pasqua) «បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់ សូមជូនពរ (ក្នុង​ថ្ងៃ)​ព្រះយេស៊ូមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ» ដោយសំឡេងដូចជាអស់ខ្យល់ហើយ និងដោយកាយវិការខ្សោយៗបានឲ្យព្រះពរដល់ព្រះសហគមន៍កាតូលិក​ប៉ុន្តែដល់ពិភពលោកទាំងមូលនៅក្នុងពិធីអ៊ូប៊ី អេ អូប៊ី​ (Urbi et Orbi)នៅក្នុងថ្ងៃបុណ្យចម្លង។ និងក្រោយមកបានធ្វើដំណើរដើម្បីលាប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គ​នៅបុរីវ៉ាទីកង់​និងនៅក្នុងពិភពលោក។ ពិតមែនអស់សព្វគ្រប់ហើយ។​ នៅថ្ងៃចន្ទនៃបុណ្យចម្លង