អង្គារ – ស – រដូវបុណ្យចម្លង

ពាក្យអធិដ្ឋានពេលចូល

បពិត្រព្រះអម្ចាស់ជាព្រះបិតា! តាំងពីដើមរៀងមក ព្រះអង្គចាត់គ្រីស្តទូតឱ្យទៅប្រកាសដំណឹងល្អ ស្តីអំ​ពី​ព្រះ​គ្រីស្តដែលទទួលព្រះជន្មថ្មីតៗរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។ សូមទ្រង់ព្រះ​មេត្តា​ប្រទាន​ព្រះវិញ្ញាណ​ឱ្យយាង​មកណែ​នាំ​យើង​​ខ្ញុំ ក្នុងការប្រកាសដំណឹងល្អនេះផង។

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរកិច្ចការរបស់គ្រីស្តទូត កក ២០,១៧-២៧

លោកប៉ូលធ្វើដំណើរឆ្ពោះទៅក្រុងយេរូសាឡឹម លោកដើរកាត់ស្រុកក្រិក និងស្នាក់នៅក្រុងមីលេត។ លោក​ចាត់​គេពីក្រុងមីលេតនោះ ឱ្យទៅអញ្ជើញពួកព្រឹទ្ធាចារ្យនៃព្រះសហគមន៍នៅក្រុងអេភេសូមក។ លុះគេមកដល់​ហើ​យ​ លោកមានប្រសាសន៍ទៅគេថា៖ «បងប្អូនជ្រាបស្រាប់ហើយ អំពីអាកប្បកិរិយាដែលខ្ញុំមានចំពោះបងប្អូនរាល់ពេល​វេលា តាំងពីថ្ងៃដំបូងដែលខ្ញុំបានទៅដល់ស្រុកអាស៊ីម៉្លេះ គឺខ្ញុំបានបម្រើព្រះអម្ចាស់ដោយចិត្តសុភាពរាបសា ទាំង​ទឹក​ភ្នែក ទាំងលំបាក ដោយជនជាតិយូដាបានឃុបឃិតគ្នាប៉ុនប៉ងធ្វើបាបខ្ញុំ។ ខ្ញុំបានជម្រាប និងបង្រៀនបងប្អូនតាម​ទី​សា​ធារណៈ និងតាមផ្ទះនូវសេចក្តីទាំងប៉ុន្មានដែលមានសារប្រយោជន៍ដល់បងប្អូនឥតមានលាក់លៀមត្រង់ណាសោះ​ឡើយ ខ្ញុំបានធ្វើសាក្សីឱ្យទាំងសាសន៍យូដា ទាំងសាសន៍ក្រិកកែប្រែចិត្តគំនិតមករកព្រះជាម្ចាស់ និងមាន​ជំនឿ​លើ​ព្រះ​យេស៊ូជាព្រះអម្ចាស់របស់យើងផង។ ឥឡូវនេះ ព្រះវិញ្ញាណទាក់ទាញចិត្តខ្ញុំឱ្យធ្វើដំណើរទៅក្រុងយេរូសាឡឹម ហើយខ្ញុំមិនដឹងថានឹងមាន​ហេតុការ​ណ៍​អ្វីកើតមានដល់ខ្ញុំនៅក្រុងនោះឡើយ គឺខ្ញុំគ្រាន់តែដឹងតាមព្រះវិញ្ញាណ​ដ៏វិសុទ្ធ​បញ្ជាក់ប្រាប់​ពីក្រុង​មួយទៅ​ក្រុង​មួយ​ថា ខ្ញុំនឹងត្រូវគេចាប់ចង ហើយនឹងត្រូវរងទុក្ខវេទនា។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំមិនខ្វល់អ្វីនឹងជីវិតរបស់ខ្ញុំទេ ឱ្យតែខ្ញុំបានបង្ហើយមុខ​ងារ និងសម្រេចកិច្ចការដែលព្រះអម្ចាស់យេស៊ូបានប្រទានឱ្យខ្ញុំធ្វើ គឺផ្តល់សក្ខីភាពអំពីដំណឹង​ល្អ​នៃ​ព្រះ​ហឫទ័យ​ប្រ​ណី​សន្តោសរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ខ្ញុំធ្លាប់រស់នៅក្នុងចំណោមបងប្អូន ទាំងប្រកាសដំណឹងល្អអំពីព្រះរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែ ឥឡូវនេះខ្ញុំ​ដឹ​ង​​ថា បងប្អូននឹងលែងឃើញមុខខ្ញុំទៀតហើយ។ ហេតុនេះ បានជាខ្ញុំផ្តល់សក្ខីភាពឱ្យបងប្អូនដឹងនៅថ្ងៃនេះថា ប្រសិន​បើ​មាន​ម្នាក់ក្នុងចំណោម​បងប្អូនត្រូវវិនាស មិនមែនមកពីកំហុសរបស់ខ្ញុំទេ ដ្បិតខ្ញុំបានជម្រាបបងប្អូនអំពីគម្រោងការទាំងមូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់រួចហើយ ឥតមានលាក់លៀមត្រង់ណាសោះ»។

ទំនុកតម្កើងលេខ ៦៨ (៦៧), ១០-១១.២០-២១ បទព្រហ្មគីតិ

ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាម យហ ១៥,២៦

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តយ៉ូហាន យហ ១៧,១-១១

នៅពេលកំណត់ដែលព្រះយេស៊ូត្រូវឆ្លងពីលោកនេះឆ្ពោះទៅព្រះបិតា ព្រះអង្គងើបព្រះភក្រ្តទតទៅលើមេឃ ហើយមានព្រះបន្ទូលថា៖ «បពិត្រព្រះបិតា! ឥឡូវនេះដល់ពេលកំណត់ហើយ សូមសម្តែង​សិរីរុងរឿង​របស់​បុត្រ​ឡើង​​ ដើម្បីឱ្យបុត្រសម្តែងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះបិតាដែរ។ ព្រះអង្គបានប្រទានឱ្យបុត្រ​មានអំណាចលើមនុស្សទាំងអស់ ដើម្បី​​ឱ្យបុត្រ​ផ្តល់ជីវិតអស់កល្បជានិច្ចដល់អស់អ្នកដែលព្រះអង្គប្រទានមកបុត្រ។ រីឯជីវិតអស់កល្បជានិច្ច​នោះ គឺ​ឱ្យ​គេ​ស្គាល់​ព្រះអង្គដែលជាព្រះជាម្ចាស់ដ៏ពិតតែមួយគត់ និងឱ្យគេស្គាល់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្តដែលព្រះអង្គបានចាត់ឱ្យមក។ ទូល​បង្គំបានសម្តែងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គនៅលើផែនដី ហើយទូលបង្គំក៏បានបង្ហើយកិច្ចការដែលព្រះអង្គបញ្ជា​ឱ្យ​ទូលបង្គំធ្វើនោះចប់សព្វគ្រប់ដែរ។ ឱព្រះបិតាអើយ! ឥឡូវនេះ សូមលើកតម្កើង​ទូលបង្គំ​ឱ្យមាន​សិរីរុង​រឿង​នៅ​ក្បែរ​ព្រះ​អង្គ គឺសិរីរុងរឿងដែលទូលបង្គំធ្លាប់មាននៅក្បែរព្រះអង្គតាំងពីមុនកំណើតពិភពលោកមក។ ទូល​បង្គំ​បានសម្តែងព្រះនាមរបស់ព្រះអង្គឱ្យអស់អ្នកដែលព្រះអង្គញែកចេញពីលោកនេះ​ប្រទាន​មក​ទូល​បង្គំ​ស្គាល់ហើយ។ អ្នកទាំងនោះនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះអង្គ ព្រះអង្គប្រទានគេមកឱ្យទូលបង្គំ ហើយ​គេ​បាន​ប្រតិបត្តិតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ។ ឥឡូវនេះ អ្នកទាំងនោះដឹងថា អ្វីៗដែលព្រះអង្គប្រទានមកទូលបង្គំ សុទ្ធតែម​ក​​ពីព្រះអង្គទាំងអស់ ដ្បិតទូលបង្គំបានប្រគល់ព្រះបន្ទូលដែលព្រះអង្គប្រទានមកទូលបង្គំទៅឱ្យគេ គេបានទទួល​ព្រះ​បន្ទូលទាំងនោះ ហើយទទួលស្គាល់យ៉ាងច្បាស់ថា ទូលបង្គំបានចេញមកពីព្រះអង្គមែន ព្រមទាំងជឿ​ថា ព្រះអង្គ​បាន​ចាត់​ទូលបង្គំឱ្យមកទៀតផង។ ទូលបង្គំសូមអង្វរព្រះអង្គឱ្យអ្នកទាំងនោះ ទូលបង្គំមិនអង្វរព្រះអង្គឱ្យមនុស្សលោកឡើយ គឺអង្វរ​ឱ្យតែ​អស់​អ្នក​ដែលព្រះអង្គប្រទានមកទូលបង្គំប៉ុណ្ណោះ ព្រោះអ្នកទាំងនោះនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះអង្គ។ អ្វីៗជា​របស់​ព្រះ​អង្គ ក៏ជារបស់ទូលបង្គំ ហើយអ្វីៗជារបស់ទូលបង្គំ ក៏ជារបស់ព្រះអង្គដែរ។ ទូលបង្គំ​សម្តែង​សិរីរុងរឿង​ក្នុង​អ្នក​ទាំង​នោះ​។ ទូលបង្គំមិននៅក្នុងលោកនេះទៀតទេ រីឯអ្នកទាំងនោះ ស្ថិតនៅក្នុងលោកនៅឡើយ ហើយ​ទូល​បង្គំ​ទៅឯព្រះ​អង្គវិញ»។

ពាក្យថ្វាយតង្វាយ

បពិត្រព្រះបិតាដ៏វិសុទ្ធ! ព្រះយេស៊ូគង់នៅជាមួយព្រះអង្គ ហើយក៏គង់ជាមួយយើងខ្ញុំដែរ។ យើងខ្ញុំ​សូម​ថ្វាយ​កាយ​ វាចា ចិត្ត រួមជាមួយព្រះយេស៊ូ។ សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាទទួល​ដោយ​អនុគ្រោះ​ ហើយ​សូមប្រទាន​ព្រះ​វិញ្ញាណ​ឱ្យ​យើង​ខ្ញុំផង។

ពាក្យអរព្រះគុណ

បពិត្រព្រះបិតាដ៏វិសុទ្ធ! ក្នុងអភិបូជានេះ ព្រះអង្គបានប្រទានព្រះបន្ទូល និងព្រះកាយព្រះគ្រីស្តឱ្យយើងខ្ញុំ គឺ​ព្រះ​អង្គបានប្រទានព្រះជន្មផ្ទាល់របស់ព្រះអង្គឱ្យយើងខ្ញុំ។ សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាជួយយើងខ្ញុំដែលរស់នៅក្នុងលោកនេះនៅឡើយ ឱ្យប្រព្រឹត្តតាមព្រះបន្ទូលព្រះអង្គ ដោយចិត្តស្មោះផង។

រហម – សន្ដឆាលល្វង់ហ្គា និងសហជីវិន ជាមរណសាក្សីនៅយូហ្គាន់ដា

នៅថ្ងៃ៣ ខែមិថុនា ១៨៨៦ ស្តេចត្រាញ់ម្នាក់នៅស្រុកយូហ្គាន់ដា (ទ្វីបអាហ្វ្រិក) ធ្វើទារុណកម្មគ្រីស្តបរិស័ជាតិយូហ្គាន់ដា ២២នាក់។ ពេលគេកំពុងដុតទាំងរស់ អ្នកទាំងនោះនៅតែអធិដ្ឋាន និងច្រៀងលើកតម្កើងព្រះជាម្ចាស់

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរម៉ាកាបាយទី២ ២មបា ៧,១-២.៩-១៤

មាន​គ្រា​មួយ​នោះ គេ​ចាប់​ស្ត្រី​ម្នាក់ និង​កូន​ទាំង​ប្រាំពីរ​នាក់​របស់​គាត់។ ព្រះ‌បាទ​អន់ចូគូស​បញ្ជា​ឱ្យ​គេ​យក​អ្នក​ទាំង​នោះ​ទៅ​វាយ​នឹង​រំពាត់​ខ្សែ​តី បង្ខំ​ឱ្យ​បរិភោគ​សាច់​ជ្រូកដែល​វិន័យ​ហាម​បរិភោគ។ កូន​ម្នាក់​បាន​ទូល​ស្តេចក្នុង​នាម​បង‌ប្អូន​ទាំង​ប្រាំពីរ​នាក់​ថា៖ «តើ​ព្រះ‌ករុណា​សព្វ​ព្រះ‌ហឫទ័យ​ចង់​ដឹង​អ្វី​ពី​ទូល​បង្គំ​យើង​ខ្ញុំ? ទូល​បង្គំ​យើង​ខ្ញុំ​ស៊ូ​ស្លាប់ ប្រសើរ​ជាង​ប្រព្រឹត្ត​ល្មើស​នឹង​វិន័យ​របស់​ដូន‌តា»។ កាល​ជិត​ផុត​ដង្ហើម គាត់​ទូល​ស្តេច​ថា៖ «ព្រះ‌ករុណា​ជា​ស្តេច​ពាល! ព្រះ‌ករុណា​ប្រហារ​ជីវិត​ទូល​បង្គំ​យើង​ខ្ញុំ​នៅ​ពេល​នេះ តែ​ព្រះ‌មហា​ក្សត្រ​នៃ​ពិភព‌លោកនឹង​ប្រោស​យើង​ឱ្យ​រស់​ឡើង​វិញ មាន​ជីវិត​អស់​កល្ប‌ជានិច្ច ព្រោះ​ទូល​បង្គំ​យើង​ខ្ញុំ​ស៊ូ​ស្លាប់ដើម្បី​គោរព​វិន័យ​របស់​ព្រះ‌អង្គ»។ បន្ទាប់​មក គេ​យក​កូន​ទីបី​ទៅ​ធ្វើ​ទារុណ​កម្ម​ទៀត។ ពេល​ពេជ្ឈ​ឃាដ​បញ្ជា​ឱ្យ​លៀន​អណ្តាត គាត់​ក៏​ធ្វើ​តាម​ភ្លាម និង​ហុច​ដៃ​ឱ្យ​គេ​កាត់​ដោយ​មិន​ញញើត។ គាត់​ប្រកាស​យ៉ាង​ម៉ឺង​ម៉ាត់​ថា៖ «ខ្ញុំ​ទទួល​អវៈ​យវៈ​ទាំង​នេះ​ពី​ព្រះ‌អម្ចាស់​មក ខ្ញុំ​សុខ​ចិត្ត​លះ​បង់​អវៈ​យវៈ​នេះ ដោយ​គោរព​វិន័យ​ព្រះ‌អង្គ! ខ្ញុំ​សង្ឃឹម​ថា ព្រះ‌អង្គ​មុខ​ជា​ប្រទាន​អាវៈ​យវៈ​ទាំង​នេះឱ្យ​ខ្ញុំ​វិញ​មិន​ខាន»។ ព្រះ‌រាជា និង​រាជ‌បរិពារ​ទាំង​អស់​ងឿង​ឆ្ងល់​យ៉ាង​ខ្លាំង ដោយ​ឃើញ​យុវ‌បុរស​នេះមាន​ចិត្ត​ក្លាហាន មិន​ខ្លាច​ឈឺ​ចុក​ចាប់​ដូច្នេះ។ កាល​យុវ‌បុរស​នោះ​បាត់​បង់​ជីវិត​ទៅ គេ​ក៏​នាំ​កូន​ទីបួន​មក​ធ្វើ​ទារុណ​កម្ម​យ៉ាង​ឃោរ​ឃៅដូច​បងៗ​ដែរ។ ពេល​ជិត​ផុត​ដង្ហើម យុវ‌បុរស​នោះ​ប្រកាស​ថា៖ «ស៊ូ​ស្លាប់​ដោយ​ដៃ​មនុស្ស ប្រសើរ​ជាង​រស់​នៅ​តទៅ​ទៀត ទូល​បង្គំ​យើង​ខ្ញុំ​រង់​ចាំ​ព្រះ‌ជាម្ចាស់​ប្រោស​យើង​ឱ្យ​រស់​ឡើង​វិញ ស្រប​តាម​ព្រះ‌បន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះ‌អង្គ។ រីឯ​ព្រះ‌ករុណា​វិញមិន​រស់​ឡើង​វិញ​ទេ!»។

ទំនុកតម្កើងលេខ ១២៤(១២៣), ២-៥.៧-៨ បទពាក្យ ៧

ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាម យហ ១២,២៥

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តយ៉ូហាន យហ ១២,២៤-២៦

ខ្ញុំ​សុំ​ប្រាប់​ឱ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ដឹង​ច្បាស់​ថា គ្រាប់​ស្រូវ​ធ្លាក់​ដល់​ដីហើយ បើ​មិន​ងាប់​ទេ គ្រាប់​នោះ​នៅ​តែ​មួយ​ដដែល។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ បើ​គ្រាប់​ស្រូវ​នោះ​ងាប់ វា​នឹង​បង្កើត​ផល​បាន​ច្រើន។ អ្នក​ណា​ស្រឡាញ់​ជីវិត​របស់​ខ្លួន អ្នក​នោះ​នឹង​បាត់‌បង់​ជីវិត​ទៅ រីឯ​អ្នក​ដែល​មិន​ជំពាក់​ចិត្ត​នឹង​ជីវិត​របស់​ខ្លួនក្នុង​ពិភព‌លោក​នេះ​ទេ នឹង​រក្សា​ជីវិត​ខ្លួន​ឱ្យ​នៅ​ស្ថិត‌ស្ថេរ​អស់​កល្ប‌ជានិច្ច។ បើ​អ្នក​ណា​ចង់​បម្រើ​ខ្ញុំ អ្នក​នោះ​ត្រូវ​មក​តាម​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​នៅ​ទី​ណា អ្នក​បម្រើ​របស់​ខ្ញុំ​ក៏​នឹង​នៅ​ទី​នោះ​ដែរ។ បើ​អ្នក​ណា​បម្រើ​ខ្ញុំ ព្រះ‌បិតា​នឹង​លើក​កិត្តិ‌យស​អ្នក​នោះ»។