ពាក្យលំនាំ
លោកបារូកជាលេខាធិការរបស់ព្យាការីយេរេមីដែលរស់នៅ សតវត្សទី៦ មុនគស។ ជាច្រើនសតវត្សក្រោយមក គឺនៅសតវត្សទី២ មុនគស មានអ្នកប្រាជ្ញបានប្រមែប្រមូលអត្ថបទផ្សេងៗ ដែលប្រជាជនយូដារស់នៅខ្ចាត់ខ្ចាយ ពាលពេញមជ្ឈឹមបូព៌ា តែងតែអានក្នុងធម្មសាលា (សាលាប្រជុំ) មកចងក្រងជាកណ្ឌមួយ ហើយដាក់ឈ្មោះ «គម្ពីរលោកបារូក» ទុកលោកបារូកជាអ្នកនិពន្ធ។ នេះជារបៀបធម្មតានាជំនាន់នោះដើម្បីនាំប្រជាជនឲ្យគោរពសេចក្តីដែលមានចែងក្នុងកណ្ឌនេះ។
កណ្ឌនេះចែកជាបួនភាគដែលមិនសូវស៊ីគា្នប្រហែលជាមានអ្នកនិពន្ធផ្សេងៗ បានប្រមូលឯកសារនៅជំនាន់ផ្សេងពីគ្នាដែរ ព្រោះ៖
អារម្ភកថាបញ្ជាក់អំពីពេលដែលត្រូវអានកណ្ឌនោះគឺក្នុងពិធី សូមព្រះជាម្ចាស់អត់ទោសឲ្យប្រជាជននៅក្រុងយេរូសាឡឹម (១, ១–១៤)។
បទទទួលសារភាពអំពើបាប(១,១៥-១០) តាមរបៀបលោកដានីអែល៩។ បន្ទាប់មកមានពាក្យអង្វរសូមព្រះជាម្ចាស់លើកលែងទោសរំដោះបាប (២, ១១-៣,៨)។
សេចក្តីនឹកសញ្ជឹងគិតអំពីព្រះប្រាជ្ញាញាណ (៣, ៩-៤,៤)។ ធម្មវិន័យជាព្រះប្រាជ្ញាញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់។
ពាក្យដាស់តឿនអ្នកក្រុងយេរូសាឡឹម (៤,៥-៥,៩) ប្រហែលនឹងសេចក្តីដែលព្យាការីអេសាយទី២ បានថ្លែងដែរ។
ក្នុងឯកសារបុរាណខ្លះ «លិខិតរបស់ព្យាការីយេរីមី» ត្រូវនឹងជំពូកទី៦នៃគម្ពីរលោកបារូក។
ជំពូកទី ១
លោកបារូក
១នេះជាសេចក្តី ដែលមានចែងក្នុងសៀវភៅរបស់លោកបារូក ជាកូនរបស់លោកណេរីយ៉ា ដែលជាកូនរបស់លោកម៉ាសេអា ជាកូនរបស់លោកសេដេគីយ៉ា ជាកូនលោកហាសាឌីយ៉ា ជាកូនរបស់លោកហែលគីយ៉ា។ លោកសរសេរសៀវភៅនេះ នៅស្រុកបាប៊ីឡូន។ ២នាថ្ងៃទីប្រាំពីខែទីប្រាំក្រោយពេល កងទ័ពបាប៊ីឡូនវាយដណ្តើមយកក្រុងយេរូសាឡឹម និងដុតបំផ្លាញចោល។
៣លោកបារូកអានសេចក្តី ដែលមានចែងក្នុងសៀវភៅនេះនៅចំពោះព្រះភក្រ្តព្រះបាទយ៉េកូនីយ៉ា ជាបុត្ររបស់ព្រះបាទយ៉ូយ៉ាគីម ជាស្តេចស្រុកយូដា និងនៅចំពោះមុខប្រជាជនទាំងមូល ដែលមកស្តាប់។ ៤លោកអាននៅចំពោះមុខនាម៉ឺនមន្រ្តីរាជវង្សានុវង្សព្រឹទ្ធាចារ្យ និងប្រជាជនទាំងមូល គឺតាំងពីអ្នកតូចរហូតដល់អ្នកធំ ដែលរស់នៅក្នុងស្រុកបាប៊ីឡូន តាមដងទន្លេស៊ូដា។ ៥ពួកគេនាំគ្នាយំតមអាហារ និងទូលអង្វរ នៅចំពោះព្រះភក្រ្តព្រះអម្ចាស់។ ៦បន្ទាប់មកគេនាំគ្នារៃប្រាក់តាមធនធានរៀងៗខ្លួន។ ៧ផ្ញើជូនលោកបូជាចារ្យយ៉ូអាគីម ជាកូនរបស់លោកហែលគីយ៉ា ជាចៅរបស់លោកសាឡូម ព្រមទាំងជូនក្រុមបូជាចារ្យ និងប្រជាជនទាំងមូល ដែលរស់នៅក្រុងយេរូសាឡឹមជាមួយលោក។ ៨កាលពីមុន គឺនៅថ្ងៃទីដប់នៃខែជេស្ឋ លោកបារូកបានប្រមូលគ្រឿងបរិក្ខារ នៃព្រះដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់ ដែលខ្មាំងបានរឹបអូសយក បញ្ជូនមកស្រុកយូដាវិញ។ ព្រះបាទសេដេខ្យាស ជាបុត្ររបស់ព្រះបាទយ៉ូស្យាស ជាស្តេចស្រុកយូដា បានបញ្ជាឲ្យធ្វើគ្រឿងបរិក្ខារទាំងនោះពីប្រាក់។ ៩ក្រោយពីព្រះបាទនេប៊ូកានេសារ ជាស្តេចស្រុកបាប៊ីឡូន កៀរព្រះបាទយេខូនីយ៉ាពួកមេដឹកនាំ ពួកឈ្លើយ នាម៉ឺនមន្ត្រី និងប្រជាជនក្នុងស្រុក ចេញពីក្រុងយេរូសាឡឹម ទៅកាន់ស្រុកបាប៊ីឡូន។
១០ពួកគេសរសេរលិខិត ផ្ញើជូនអ្នកក្រុងយេរូសាឡឹម មានសេចក្តីដូចតទៅ៖ «យើងសូមបញ្ជូនប្រាក់នេះ ដើម្បីឲ្យបងប្អូនទិញសត្វសំរាប់ធ្វើជាតង្វាយដុតទាំងមូល និងសំរាប់ថ្វាយសក្ការបូជាដើម្បីរំដោះបាប។ សូមទិញគ្រឿងក្រអូបសូមថ្វាយតង្វាយ និងសក្ការបូជានៅលើអាសនៈរបស់ព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះនៃយើងផង។
១១ចូរទូលអង្វរព្រះអង្គ សូមប្រទានពរដល់ព្រះបាទនេប៊ូកានេសារ ជាស្តេចស្រុកបាប៊ីឡូន និងសម្តេចបាលតាសារជារាជបុត្រ ឲ្យមានព្រះជន្មាយុយឺនយូររហូតតរៀងទៅ។ ១២ដូច្នេះព្រះអម្ចាស់មុខជាប្រទានកម្លាំងនិង អំណរឲ្យពួកយើង យើងនឹងរស់នៅក្រោមម្លប់ដ៏ត្រជាក់ត្រជុំ នៃព្រះបាទនេប៊ូកានេសារ ជាស្តេច ស្រុកបាប៊ីឡូន និងសម្តេចបាលតាសារ ជារាជបុត្រ។ ពួកយើងនឹងបំរើក្សត្រទាំងពីរអង្គនេះជាយូរឆ្នាំ ហើយនឹងបានគាប់ព្រះហប្ញទ័យនៃក្សត្រទាំងនោះផង។ ១៣សូមទូលអង្វរព្រះអម្ចាស់ជាព្រះរបស់យើង ឲ្យយើងទាំងអស់គ្នា ដ្បិតពួកយើងបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប ខុសនឹងព្រះហប្ញទ័យព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះរបស់យើង។ ព្រះអង្គនៅតែព្រះពិរោធក្រេវក្រោធ ប្រឆាំងនឹងពួកយើងជារៀងរហូត។ ១៤សូមអានសៀវភៅដែលពួកយើងផ្ញើមកនេះដើម្បីធ្វើពិធីទទួលសារភាពអំពើបាប ក្នុងព្រះដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់នៅថ្ងៃដំបូង នៃបុណ្យបារាំតាមពេលកំណត់។
ពាក្យទទួលសារភាពអំពើបាប
១៥សូមបងប្អូនពោលដូចតទៅ៖ «បពិត្រព្រះអម្ចាស់ជាព្រះរបស់យើងខ្ញុំ! ព្រះអង្គប្រកបដោយព្រះហប្ញទ័យសុចរិត រីឯយើងខ្ញុំវិញ យើងខ្ញុំត្រូវអាម៉ាស់ដូចនៅថ្ងៃនេះ គឺទាំងអ្នកស្រុកយូដា ទាំងអ្នកស្រុកយេរូសាឡឹម ១៦ទាំងស្តេចរបស់យើងខ្ញុំ ទាំងមេដឹកនាំ ទាំងបូជាចារ្យ ទាំងព្យាការី ទាំងដូនតា ត្រូវអាម៉ាស់មុខគ្រប់គ្នា។ ១៧ព្រោះយើងខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប ទាស់នឹងព្រះហប្ញទ័យព្រះអម្ចាស់។ ១៨យើងខ្ញុំមិនស្មោះត្រង់នឹងព្រះអង្គហើយមិនបានស្តាប់ព្រះសូរសៀងព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះរបស់យើងខ្ញុំ ដែលប្រៀនប្រដៅយើងខ្ញុំ ឲ្យដើរតាមព្រះបញ្ជា ដូចព្រះអង្គបានបង្ហាញឲ្យយើងខ្ញុំស្គាល់នោះទេ។ ១៩តាំងពីថ្ងៃដែលព្រះអម្ចាស់នាំដូនតាយើងខ្ញុំចាកចេញពីស្រុកអេស៊ីបរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ យើងខ្ញុំមិនស្មោះត្រង់ចំពោះព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះរបស់យើងខ្ញុំឡើយ។ យើងខ្ញុំបានធ្វេសប្រហែស មិនព្រមស្តាប់ព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះអង្គ។ ២០ហេតុនេះហើយបានជាយើងខ្ញុំជួបគ្រោះអាសន្នជាប់រហូត ដូចគេឃើញសព្វថ្ងៃនេះ។ យើងខ្ញុំត្រូវបណ្តាសាដូចលោកម៉ូសេជាអ្នកបំរើរបស់ព្រះអង្គ បានថ្លែងក្នុងនាមព្រះអង្គ នៅថ្ងៃដែលព្រះអង្គនាំដូនតារបស់យើងខ្ញុំ ចេញពីស្រុកអេស៊ីបមក ដើម្បីប្រទានស្រុកដ៏សប្បូណ៌សប្បាយឲ្យយើងខ្ញុំ។ ២១យើងខ្ញុំមិនស្តាប់ព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះរបស់យើងខ្ញុំ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលតាមរយៈព្យាការី ដែលព្រះអង្គបានចាត់មករកយើងខ្ញុំ។ ២២យើងខ្ញុំម្នាក់ៗបានបណ្តោយតាមចិត្តគំនិតអាក្រក់របស់ខ្លួន បែរទៅបំរើព្រះដទៃ និងប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ដែលមិនគាប់ព្រះហប្ញទ័យព្រះអម្ចាស់ជាព្រះរបស់យើងខ្ញុំ។
ជំពូកទី ២
១ដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់បានប្រព្រឹត្តតាមព្រះបន្ទូលប្រឆាំងនឹងយើងខ្ញុំ ប្រឆាំងនឹងវីរបុរសដែលគ្រប់គ្រងប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល ប្រឆាំងនឹងស្តេច មេដឹកនាំ ព្រមទាំងប្រជាជននែស្រុកអ៊ីស្រាអែល និងស្រុកយូដា។ ២គ្មានគ្រោះកាចណានៅលើផែនដី ដូចគ្រោះកាចដែលកើតឡើងនៅក្រុងយេរូសាឡឹម ស្របតាមសេចក្តីដែលមានចែងក្នុងគម្ពីរវិន័យរបស់លោកម៉ូសេទេ។
៣នៅគ្រានោះ យើងម្នាក់ៗបានបរិភោគសាច់របស់កូនខ្លួន គឺម្នាក់បានបរិភោគសាច់របស់កូនប្រុស ម្នាក់ទៀតបានបរិភោគសាច់របស់កូនស្រី។ ៤ព្រះអម្ចាស់បានបញ្ជូនយើងខ្ញុំ ទៅក្នុងកណ្តាប់ដៃរបស់ជាតិសាសន៍ទាំងឡាយ ដែលរស់នៅជុំវិញយើងខ្ញុំដើម្បីឲ្យពួកគេមើលងាយ និងបំភ័យយើងខ្ញុំនៅក្នុងចំណោមជាតិសាសន៍ ដែលព្រះអង្គបានកំចាត់កំចាយឲ្យយើងខ្ញុំទៅរស់នៅ។ ៥យើងខ្ញុំមិនបានទទួលជោគជ័យទេ គឺបរាជ័យទៅវិញព្រោះ យើងខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប ទាស់នឹងព្រះហប្ញទ័យនៃព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះរបស់យើងខ្ញុំ ដោយមិនព្រមស្តាប់ព្រះសូរសៀងព្រះអង្គ។ ៦បពិត្រព្រះអម្ចាស់ជាព្រះរបស់យើងខ្ញុំ! ព្រះអង្គមានព្រះហឫទ័យសុចរិត រីឯយើងខ្ញុំ និងដូនតារបស់យើងខ្ញុំវិញ ត្រូវអាម៉ាស់ដូចនៅថ្ងៃនេះ។ ៧យើងខ្ញុំជួបប្រទះគ្រោះកាចទាំងនេះស្របតាមព្រះបន្ទូលដែលព្រះអង្គព្រមានយើងខ្ញុំមែន។ ៨យើងខ្ញុំពុំបានទូលអង្វរព្រះអម្ចាស់ សូមបង្វែរចិត្តគំនិតយើងខ្ញុំម្នាក់ៗ ឲ្យលះបង់គំនិតអាក្រក់ចោលទេ!។ ៩ហេតុនេះហើយ បានជាព្រះអង្គធ្វើឲ្យគ្រោះកាចទាំងនេះ ធ្លាក់មកលើយើងខ្ញុំ ដ្បិតសេចក្តីដែលព្រះអម្ចាស់បញ្ជាឲ្យយើងខ្ញុំប្រព្រឹត្ត សុទ្ធតែត្រឹមត្រូវទាំងអស់។ ១០ប៉ុន្តែយើងខ្ញុំមិនព្រមស្តាប់ព្រះអម្ចាស់ញ្ជា ឲ្យយើងខ្ញុំដើរតាមវិន័យដែលព្រះអង្គដាក់នៅមុខយើងខ្ញុំទេ។
ពាក្យអង្វរ
១១បពិត្រព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះនៃជនជាតិអ៊ីស្រាអែល! កាលពីដើម ព្រះអង្គបាននាំប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គចេញពីស្រុកអេស៊ីប ដោយសំដែងឫទ្ធិបារមីដ៏ខ្លាំងក្លា សំដែងទីសំគាល់និងបាដិហារិយ៍ផ្សេងៗ។ ព្រះអង្គប្រើឫទ្ធានុភាពដ៏អស្ចារ្យ និងលាតព្រះហស្តរបស់ ព្រះអង្គទៀតផង! ព្រះអង្គបានសំដែងបារមីឲ្យមនុស្សលោកស្គាល់ ព្រះនាមព្រះអង្គ ដូចគេឃើញសព្វថ្ងៃនេះស្រាប់។
១២បពិត្រព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះរបស់យើងខ្ញុំ! ឥឡូវនេះយើងខ្ញុំទទួលសារភាពថា យើងខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបដូចមនុស្សទមិឡ។ យើងបានប្រព្រឹត្តអំពើទុច្ចរិត ទាស់នឹងបញ្ជារបស់ព្រះអង្គមែន!។ ១៣សូមព្រះអង្គឈប់ ព្រះពិរោធនឹងយើងខ្ញុំទៅ! ដ្បិតយើងខ្ញុំនៅសល់ចំនួនតិចតួចណាស់ ដោយសារព្រះអង្គកំចាត់កំចាយឲ្យ ទៅក្នុងចំណោមជាតិសាសន៍ទាំងឡាយ។ ១៤ឳ!ព្រះអម្ចាស់អើយ! សូមព្រះអង្គទ្រង់ព្រះសណ្តាប់ពាក្យអង្វររបស់យើងខ្ញុំផង!។ សូមព្រះអង្គឈ្វេងយល់ ដល់ព្រះនាមរបស់ព្រះអង្គ ហើយសូមប្រណីសន្តោសយើងខ្ញុំ នៅចំពោះមុខអស់អ្នកដែលបានកៀរយើងខ្ញុំ។ ១៥ដើម្បីឲ្យមនុស្សលោកទាំងអស់នៅលើផែនដីដឹងថា ព្រះអង្គពិតជាព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះរបស់យើងខ្ញុំ ដ្បិតព្រះអង្គបានជ្រើសរើសជនជាតិអ៊ីស្រាអែល ទុកជាប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់។ ១៦ឳ! ព្រះអម្ចាស់អើយ! សូមព្រះអង្គទតមើលពីដំណាក់ដ៏វិសុទ្ធ របស់ព្រះអង្គ! នឹកគិតដល់យើងខ្ញុំផង!។ ឳព្រះអម្ចាស់អើយ! សូមផ្ទៀងព្រះកាណ៌ ហើយព្រះសណ្តាប់ផង!។
១៧សូមបើកព្រះនេត្រហើយទតមើល! សូមព្រះអង្គឈ្វេងយល់ហើយនឹកថា មនុស្សស្លាប់មិនអាចលើកតម្កើងសិរីរុងរឿង និងសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះអង្គបានឡើយ!។ ១៨បពិត្រព្រះអម្ចាស់! មានតែអ្នកកើតទុក្ខវេទនាសែនខ្លោចផ្សារ អ្នកទន់ខ្សោយ ដែលដើរអោនត្រុនៗ ព្រមទាំងអ្នកគ្មានទីពឹង និង អ្នកស្រេកឃ្លាន ទើបអាចលើកតម្កើងសិរីរុងរឿង និង សេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះអង្គបាន។
១៩ពិត្រព្រះអម្ចាស់ជាព្រះរបស់យើងខ្ញុំ យើងខ្ញុំមកទូលអង្វរព្រះអង្គ ដោយមិនសំអាងលើអំពើសុចរិតរបស់ដូនតា ឬរបស់ស្តេចយើងខ្ញុំឡើយ។
២០ដ្បិតព្រះអង្គទ្រង់ជះព្រះពិរោធដ៏ខ្លាំងក្លា មកលើយើងខ្ញុំយ៉ាងនេះ ស្របតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គថ្លែងតាមរយៈព្យាការីជាអ្នកបំរើរបស់ព្រះអង្គថា៖ ២១«ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលដូចតទៅ ចូរដាក់ខ្លួនបំរើព្រះមហាក្សត្ស្រុកបាប៊ីឡូន នោះអ្នករាល់គ្នាអាចរស់នៅលើទឹកដី ដែលយើងបានប្រគល់ឲ្យបុព្វបុរសរបស់អ្នករាល់គ្នា។ ២២ផ្ទុយទៅវិញ ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាមិនព្រមស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ ដែលបញ្ជាឲ្យបំរើព្រះមហាក្សត្រ ស្រុកបាប៊ីឡូនទេ ២៣យើងនឹងលែងឲ្យមានឮសូរស័ព្ទសំឡេង ដ៏សប្បាយ បទចំរៀងសំរាប់ធិពីបុណ្យ និងការសាសង រវាងគូស្វាមីភរិយា ក្នុងក្រុងនានានៃស្រុកយូដា និងក្រុងយេរូសាឡឹម ហើយស្រុកទាំងមូល នឹងត្រូវអន្តរាយស្ងាត់ជ្រងំ គ្មានមនុស្សរស់នៅទៀតទេ។
២៤ប៉ុន្តែ យើងខ្ញុំមិនបានស្តាប់ព្រះសូរសៀងព្រះអង្គ ដែលបញ្ជាឲ្យយើងខ្ញុំបំរើព្រះមហាក្សត្រស្រុកបាប៊ីឡូន។ ហេតុនេះ ព្រះអង្គប្រព្រឹត្តតាមសេចក្តីដែលព្រះអង្គថ្លែងតាមរយៈព្យាការី ជាអ្នកបំរើរបស់ព្រះអង្គថា គេនឹងយកធាតុរបស់ស្តេច និងធាតុដូនតាយើងខ្ញុំចេញពីផ្នូរ។ ២៥ស្តេចនិងដូនតាយើងខ្ញុំ បាត់បង់ជីវិតយ៉ាង សែនខ្លោចផ្សា រងទុក្ខវេទនាបំផុត ដោយស្រេកឃ្លាន ដោយត្រូវមុខដាវ និង ដោយខ្មាំងកៀរយកទៅ។ ឥឡូវនេះ ធាតុរបស់អស់លោក ត្រូវនៅហាលថ្ងៃ និងហាលសន្សើម នៅពេលយប់ថែមទៀតផង។ ២៦ព្រះអង្គធ្វើឲ្យព្រះដំណាក់ដែលព្រះអង្គបានជ្រើសរើស ទុកជាទីលំនៅរបស់ព្រះអង្គត្រូវហិនហោច ដូចគេឃើញសព្វថ្ងៃនេះស្រាប់ ព្រោះតែអំពើអាក្រក់របស់ប្រជារាស្រ្តអ៊ីស្រាអែល និងជនជាតិយូដា។ ២៧បពិត្រព្រះអម្ចាស់! ព្រះអង្គបានប្រព្រឹត្តចំពោះយើងខ្ញុំ ត្រឹមត្រូវតាមយុត្តិធម៌ និងតាមព្រះហឫទ័យអាណិតអាសូរដ៏លើសលប់របស់ព្រះអង្គ ២៨ស្របតាមសេចក្តីដែលព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលតាមរយៈលោកម៉ូសេ ជាអ្នកបំរើរបស់ព្រះអង្គ នៅថ្ងៃដែលព្រះអង្គបញ្ជាឲ្យលោកចារឹកធម្មវិន័យរបស់ព្រះអង្គ នៅចំពោះមុខប្រជាជន អ៊ីស្រាអែល។ ពេលនោះព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលថា៖ ២៩ប្រសិនបើ អ្នករាល់គ្នាមិនស្តាប់ពាក្យរបស់យើង មហាជនដ៏ច្រើនឥតគណនានេះ នឹងក្លាយទៅជាមនុស្សមួយក្រុមតូច ក្នុងចំណោមប្រជាជាតិទាំងឡាយ ជាកន្លែងដែលយើងកំចាត់កំចាយអ្នករាល់គ្នាឲ្យទៅរស់នៅ។ ៣០យើងដឹងថា ពួកគេមិនស្តាប់យើងទេ ព្រោះពួកគេជាមនុស្សចចេស។ ប៉ុន្តែពេលពួកគេរស់នៅក្នុងស្រុក ដែលខ្មាំងកៀរយកទៅនោះ ពួកគេនឹងភ្ញាក់ស្មារតី។ ៣១ពួកគេនឹងទទួលស្គាល់ថា យើងជាព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះរបស់ពួកគេ។ យើងនឹងឲ្យពួកគេមានចិត្ត និងមានត្រចៀក អាចស្តាប់បាន។ ៣២នៅលើទឹកដីដែលខ្មាំងកៀរ ពួកគេទៅនោះ ពួកគេនឹងលើកតម្កើងយើង ហើយនឹកដល់នាមរបស់យើង។ ៣៣ពួកគេលែងមានចិត្តរឹងរួស និងលែងប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ ដ្បិតពួកគេនឹកឃើញហេតុការណ៍ ដែលកើតមានចំពោះដូនតារបស់ពួកគេ ដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប ទាស់នឹងព្រះហប្ញទ័យព្រះអម្ចាស់។ ៣៤យើងនឹងនាំពួកគេឲ្យវិលត្រឡប់មកទឹកដីដែលយើងបានសន្យាថា នឹងប្រគល់ឲ្យអប្រាហាំ អ៊ីសាក និងយ៉ាកុប ជាបុព្វបុរសរបស់ពួកគេ។ ពួកគេនឹងត្រួតត្រាទឹកដីនោះ។ យើងនឹងធ្វើឲ្យ ចំនួនពួកគេ កើនឡើង។ មែន! គឺឲ្យមានចំនួនច្រើនឡើង! មិនអន់ថយឡើយ។ ៣៥យើងនឹងចងសម្ពន្ធមេត្រីអស់កល្បជានិច្ចជាមួយពួកគេ ដើម្បីឲ្យធ្វើជាព្រះរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេធ្វើជាប្រជារាស្រ្តរបស់យើង។ យើងមិនបណ្តោយប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល ឲ្យចេញពីស្រុក ដែលយើងបានប្រគល់ឲ្យពួកគេទៀតឡើយ។
ជំពូកទី ៣
១បពិត្រព្រះអម្ចាស់ ដ៏មានឫទ្ធានុភាពសព្វប្រការ! ព្រះអង្គជាព្រះរបស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែល! យើងខ្ញុំតប់ប្រមល់ និងរងទុក្ខវេទនាយ៉ាងខ្លាំងយើងខ្ញុំស្រែកអង្វរព្រះអង្គ។ ២ឳព្រះអម្ចាស់អើយ! សូមព្រះសណ្តាប់ និងអាណិតអាសូរយើងខ្ញុំផង! ដ្បិតយើងខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប ទាស់នឹងព្រះហប្ញទ័យរបស់ព្រះអង្គ។ ៣ព្រះអង្គមានព្រះជន្មគង់នៅអស់កល្បជានិច្ច រីឯយើងខ្ញុំវិញ ត្រូវតែស្លាប់អស់កល្បជានិច្ចដែរ។ ៤ឳព្រះអម្ចាស់ដ៏មានឫទ្ធានុភាពសព្វប្រការ! ឳព្រះនៃជនជាតិអ៊ីស្រាអែលអើយ! សូមព្រះសណ្តាប់ពាក្យអង្វររបស់យើងខ្ញុំ ដែលប្រៀបដូចជាមនុស្សស្លាប់។ យើងខ្ញុំជាកូនជាចៅរបស់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាប ទាស់នឹងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ។ ពួកគេមិនព្រមស្តាប់ព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះរបស់ពួកគេទេ។ ហេតុនេះហើយ បានយើងខ្ញុំជួបប្រទះនឹងគ្រោះកាចជានិច្ច។ ៥សូមព្រះអង្គកុំនឹកចាំពីអំពើទុច្ចរិត នៃដូនតារបស់យើងខ្ញុំឡើយ! សូមនឹកគិតតែពីឫទ្ធិបារមី និង ពីព្រះនាមព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះ។ ៦ដ្បិតព្រះអង្គពិតជាព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះរបស់យើងខ្ញុំ!។ ដូច្នេះ យើងខ្ញុំនឹងសរសើរតម្កើងព្រះអង្គ។ ៧ព្រះអង្គបានធ្វើឲ្យយើងខ្ញុំកោតខ្លាចព្រះអង្គ ដើម្បីឲ្យយើងខ្ញុំអង្វររកព្រះនាមព្រះអង្គ។ នៅលើទឹកដីដែលខ្មាំងសត្រូវកៀរនោះយើងខ្ញុំ នឹងសរសើរតម្កើងព្រះអង្គ ព្រោះយើងខ្ញុំបែរចិត្តចេញពីអំពើអាក្រក់ ដែលដូនតារបស់យើងខ្ញុំបានប្រព្រឹត្ត ទាស់នឹងព្រះហប្ញទ័យព្រះអង្គ ៨ឥឡូវនេះ យើងខ្ញុំឃ្លាតឆ្ងាយពីស្រុកទេសមករស់នៅក្នុងចំណោមជាតិសាសន៍ទាំងឡាយ ដែលព្រះអង្គកំចាត់យើងខ្ញុំឲ្យទៅ។ ពួកគេជេរប្រមាថ និង ប្រទេចផ្តាសា ដើម្បីឲ្យយើងខ្ញុំកែប្រែចិត្តគំនិត។ ព្រះអង្គបានដាក់ទោសយើងខ្ញុំដូច្នេះ មកពីអំពើទុច្ចរិតទាំងប៉ុន្មានរបស់ដូនតារបស់យើងខ្ញុំ ដែលបានឃ្លាតចាកពីព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះរបស់យើងខ្ញុំ។
ការនឹកសញ្ជឹងអំពីព្រះប្រាជ្ញាញាណ
៩ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលអើយ! ចូរស្តាប់វិន័យដែលផ្តល់ជីវិត! ចូរផ្ទៀងត្រចៀកត្រងត្រាប់ស្តាប់ដើម្បីរិះគិតពីចារណា។ ១០ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលអើយ! តើមានរឿងអ្វី? ហេតុអ្វីបានជា អ្នករស់នៅក្នុងស្រុករបស់ខ្មាំងសត្រូវដូច្នេះ? ហេតុអ្វីបានជាអ្នក កាន់តែចាស់ទៅៗ នៅលើទឹកដីជនបរទេសដូច្នេះ? ១១ហេតុអ្វី បានជាអ្នកជាប់សៅហ្មងដោយរស់នៅជាមួយមនុស្សស្លាប់ដូច្នេះ? ហេតុអ្វីបានជាឈ្មោះរបស់អ្នកមាននៅក្នុងបញ្ជីមច្ចុរាជ? ១២អ្នកជួបហេតុការណ៍នេះ មកពីអ្នកបោះបង់ប្រភពនៃព្រះប្រាជ្ញាញាណចោល។ ១៣ប្រសិនបើអ្នកដើរតាមមាគ៌ារបស់ព្រះជាម្ចាស់ អ្នកនឹងរស់នៅដោយសេចក្តីសុខសាន្តជារៀងរហូត។ ១៤ចូរស្វែងយល់ឲ្យដឹងថា តើការត្រិះរិះពិចារណា កម្លាំង និងចំណេះដឹងបានមកពីណា? អ្នកមុខជាដឹងថា ជីវិត និងអាយុវែង ពន្លឺភ្នែកភ្លឺថ្លា និង សេចក្តីសុខសាន្តកើតពីប្រភពនោះដែរ។
គ្មាននរណាអាចយល់ព្រះប្រាជ្ញាញាណបាន
១៥តើនរណារកព្រះដំណាក់ នៃព្រះប្រាជ្ញាញាណឃើញ? តើនរណាយល់តម្លៃដ៏ថ្លៃថ្លារបស់ព្រះប្រាជ្ញាញាណ? ១៦តើពួកមេដឹកនាំប្រជាជាតិនានានៅឯណា? តើអ្នកបង្រ្កាបសត្វតិរច្ឆាននៅឯណាដែរ? ១៧តើអ្នកដែលចេះផ្សាំងបក្សាបក្សី នៅឯណា?តើអ្នកដែលប្រមូលមាសប្រាក់ជាច្រើនអនេក ហើយអាងលើធនធានរបស់ខ្លួននៅឯណា?
១៨តើជាងទងដែលខំញ្ចេញស្នាដៃ ហួសពីការស្មាននៅឯណា?។ ១៩ពួកគេត្រូវវិនាសសាបសូន្យ គេបាត់បង់ជីវិតហើយ មានអ្នកផ្សេងមកធ្វើការជំនួសវិញ។ ២០ក្រោយពួកគេមានអ្នកផ្សេងទៀតកើតមក ហើយរស់នៅលើផែនដីនេះ ប៉ុន្តែពួកគេក៏មិនស្គាល់ផ្លូវ ឆ្ពោះទៅកាន់ព្រះប្រាជ្ញាញាណដែរ។ ២១ពួកគេមិនយកចិត្តទុកដាក់នឹងស្វែងរកព្រះប្រាជ្ញាញាណ ហើយមិនរវល់នឹងព្រះអង្គទៀត។ រីឯកូនចៅរបស់ពួកគេក៏ដើរតាមផ្លូវផ្សេងពីឪពុកដែរ។ ២២គ្មាននរណាតំណាលពីព្រះប្រាជ្ញាញាណនៅស្រុកកាណាន គ្មាននរណាឃើញព្រះប្រាជ្ញាញាណ នៅស្រុកតេម៉នទៀតដែរ។ ២៣សូម្បីតែកូនចៅរបស់នាងហាការ ដែលតែងតែស្វែងរកចំណេះដឹងនៅលើផែនដី ឈ្មួញនៅស្រុកម៉េរ៉ន និងស្រុកតេម៉ន អ្នកតែងនិទានរឿងព្រេង ឬទស្សនវិទូ ក៏មិនបានស្គាល់ផ្លូវទៅកាន់ព្រះប្រាជ្ញាញាណ ហើយក៏មិនចាំផ្លូវទៅរកព្រះអង្គដែរ។ ២៤ប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលអើយ! ពិភពលោកដែលជាដំណាក់ផ្ទាល់របស់ព្រះជាម្ចាស់ ធំទូលាយណាស់ ទឹកដីរបស់ព្រះអង្គ ក៏ធំទូលាយដែរ! ២៥ពិភពលោកធំធេង គ្មានពំ្រដែន ខ្ពស់ណាស់ គ្មាននរណាវាស់បានទេ។ ២៦មនុស្សមាឌធំៗ ហើយមានឈ្មោះល្បីនៅគ្រាដំបូង បានកើតនៅទីនោះ ពួកគេមានមាឌធំសម្បើម និងស្ទាត់ជំនាញធ្វើសង្រ្គាម ២៧ ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់មិនបានជ្រើសរើសពួកគេទេ ព្រះអង្គក៏មិនបានបង្ហាញមាគ៌ានៃព្រះប្រាជ្ញាញាណ ឲ្យពួកគេស្គាល់ដែរ។ ២៨ពួកគេត្រូវបាត់បង់ជីវិត ព្រោះគេគ្មានសុភនិច្ឆ័យ មិនចេះរិះគិតពិចារណា។ ២៩តើនរណាបានឡើងទៅលើមេឃ ដើម្បីទៅចាប់យកព្រះប្រាជ្ញាញាណនាំចុះពីពពកមក? ៣០តើនរណាឆ្លងទៅត្រើយម្ខាងនៃសមុទ្រ រកឃើញព្រះប្រាជ្ញាញាណ ហើយនាំយកមក ដោយដូរនឹងមាសយ៉ាងសន្ធឹកសន្ធាប់? ៣១គ្មាននរណាស្គាល់ផ្លូវទៅកាន់ព្រះប្រាជ្ញាញាណ ហើយក៏គ្មាននរណាប៉ងប្រាថ្នាដើរតាមមាគ៌ារបស់ព្រះប្រាជ្ញាញាណដែរ។
ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានព្រះប្រាជ្ញាញាណឲ្យជនជាតិអ៊ីស្រាអែល
៣២ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់ ដែលជ្រាបអ្វីៗសព្វគ្រប់ទាំងអស់ ព្រះអង្គស្គាល់ច្បាស់ព្រះប្រាជ្ញាញាណ។ ព្រះអង្គរកព្រះប្រាជ្ញាញាណឃើញ ដោយសារព្រះតំរិះរបស់ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គរៀបចំផែនដីឲ្យស្ថិតនៅអស់កល្បជានិច្ច រួចព្រះអង្គបង្កើតសត្វចតុប្បាទឲ្យនៅពាសពេញ។ ៣៣ព្រះអង្គចាត់ពន្លឺទៅ ពន្លឺក៏ចេញដំណើរទៅ។ ព្រះអង្គហៅពន្លឺមកវិញ ពន្លឺក៏មកវិញទាំងញ័ររន្ធត់។ ៣៤ផ្កាយបញ្ចេញរស្មីនៅកន្លែងប្រចាំការ ដោយអំណរសប្បាយ។
៣៥ព្រះអង្គហៅផ្កាយ ហើយផ្កាយក៏ទូលឆ្លើយថា៖ «ក្រាបទូលព្រះជាម្ចាស់!»។ ផ្កាយបញ្ចេញរស្មីដោយអំណរសប្បាយ ថ្វាយព្រះដែលបានបង្កើតពួកវា។ ៣៦ព្រះអង្គពិតជាព្រះនៃយើងកុំពឹងផ្អែក លើព្រះឯណាផ្សេងក្រៅពីព្រះអង្គឡើយ។ ៣៧ព្រះអង្គរកឃើញមាគ៌ាឆ្ពោះទៅកាន់ព្រះប្រាជ្ញាញាណ ព្រះអង្គបានបង្ហាញមាគ៌ានោះ ឲ្យលោកយ៉ាកុបជាអ្នកបំរើរបស់ព្រះអង្គ និងជនជាតិអ៊ីស្រាអែល ដ៏ជាទីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គស្គាល់ដែរ ៣៨តាំងពីពេលនោះមក គេឃើញព្រះប្រាជ្ញាញាណនៅលើផែនដី ហើយព្រះអង្គរស់នៅក្នុងចំណោមមនុស្សលោក។
ជំពូកទី ៤
១ព្រះប្រាជ្ញាញាណ ជាគម្ពីរដែលមានចែងពីព្រះបញ្ជារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជាធម្មវិន័យដែលស្ថិតស្ថេរអស់កល្បជានិច្ច។ អស់អ្នកជំពាក់ចិត្តនឹងព្រះប្រាជ្ញាញាណ ពិតជាទៅកាន់ជីវិត រីឯអស់អ្នក ដែលបោះបង់ចោលព្រះប្រាជ្ញាញាណ មុខជាបាត់បង់ជីវិតពុំខាន។
២កូនចៅលោកយ៉ាកុបអើយ! ចូរវិលត្រឡប់មកវិញ! កាន់ព្រះប្រាជ្ញាញាណឲ្យជាប់!។ ចូរដើរឆ្ពោះទៅរកពន្លឺរបស់ព្រះអង្គ គឺជួបរស្មីនៃព្រះប្រាជ្ញាញាណចុះ។ ៣កុំប្រគល់សិរីរុងរឿងរបស់អ្នក ឲ្យអ្នកផ្សេង កុំប្រគល់ឯកសិទ្ធិរបស់អ្នក ឲ្យប្រជាជាតិដទៃឡើយ។ ៤ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលអើយ! យើងមានសុភមង្គលហើយ ដ្បិតយើងអាចស្គាល់អ្វីដែលគាប់ព្រះហឫទ័យព្រះជាម្ចាស់។
ព្រះជាម្ចាស់សំរាលទុក្ខអ្នកក្រុងយេរូសាឡឹម
៥ប្រជាជនខ្ញុំអើយ! ចូរមានចិត្តក្លាហានឡើង! អ្នកជាសក្ខីភាព ដែលធ្វើឲ្យគេនឹកចាំឈ្មោះ អ៊ីស្រាអែលតរៀងទៅ។ ៦គេលក់អ្នករាល់គ្នាឲ្យប្រជាជាតិនានា មិនមែន ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាវិនាសសាបសូន្យឡើយ។ ព្រះជាម្ចាស់បញ្ជូនអ្នករាល់គ្នាទៅក្នុង កណ្តាប់ដៃរបស់ខ្មាំងសត្រូវ ព្រោះអ្នករាល់គ្នាធ្វើឲ្យព្រះអង្គទ្រង់ព្រះពិរោធ។ ៧អ្នករាល់គ្នាបានធ្វើឲ្យព្រះបង្កើតអ្នករាល់គ្នាក្រេវក្រោធ ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាបានយកសក្ការបូជាថ្វាយអារក្ស ពុំមែនថ្វាយព្រះជាម្ចាស់ទេ។ ៨អ្នករាល់គ្នាភ្លេចព្រះជាម្ចាស់ដែលមានព្រះជន្មគង់ នៅអស់កល្បជានិច្ច គឺព្រះអង្គដែលបានចិញ្ចឹមអ្នករាល់គ្នា។ អ្នករាល់គ្នាក៏ធ្វើឲ្យក្រុងយេរូសាឡឹម ដែលបានចិញ្ចឹមបីបាច់អ្នក រាល់គ្នាកើតទុក្ខដែរ។ ៩ក្រុងយេរូសាឡឹមបានឃើញព្រះជាម្ចាស់ ទ្រង់ព្រះពិរោធប្រឆាំងនឹងអ្នករាល់គ្នា ហើយពោលថា៖ «ម្នាលក្រុងទាំងប៉ុន្មាន ដែលនៅជិតខាងក្រុងស៊ីយ៉ូនអើយ! សូមស្តាប់ខ្ញុំសិន! ព្រះជាម្ចាស់ធ្វើឲ្យខ្ញុំឈឺចុកចាប់យ៉ាងខ្លាំង។ ១០ខ្ញុំឃើញខ្មាំងសត្រូវកៀរកូនប្រុស កូនស្រីរបស់ខ្ញុំទៅធ្វើជាឈ្លើយ ព្រោះព្រះដ៏មានព្រះជន្ម គង់នៅអស់កល្បជានិច្ចដាក់ទោសពួកគេ! ១១ខ្ញុំមានអំណរសប្បាយ ដោយចិញ្ចឹមបីបាច់កូនរួចខ្ញុំ មានទុក្ខព្រួយស្រណោះស្រណោក ដោយឃើញខ្មាំងកៀរយកពួកវាចេញទៅ។ ១២សូមកុំឲ្យនរណាមានអំណរសប្បាយ ដោយឃើញខ្ញុំធ្លាក់ខ្លួនជាស្រ្តីមេម៉ាយ ដែលគេចាប់ពង្រាត់កូនទាំងអស់។ ខ្ញុំនៅស្ងាត់ជ្រងំ ដោយសារតែកូនៗរបស់ខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប គឺពួកវាបានឃ្លាតចាកពីធម្មវិន័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។
៣ពួកគេមិនបានគោរពតាមបទបញ្ជារបស់ព្រះអង្គ មិនបានដើរតាមមាគ៌ានៃវិន័យរបស់ព្រះអង្គ ពួកគេមិនកាន់តាមការអប់រំ ស្របតាមសេចក្តីសុចរិតទេ។ ១៤អស់ក្រុងទាំងប៉ុន្មានដែលនៅជិតខាងក្រុងស៊ីយ៉ូនអើយ! សូមអញ្ជើញមកមើល ហើយចងចាំថា ព្រះអម្ចាស់ដែលមានព្រះជន្មគង់នៅអស់កល្បជានិច្ច បានដាក់ទោសកូនប្រុស កូនស្រីរបស់ខ្ញុំ ហើយបញ្ជូនឲ្យទៅជាឈ្លើយ។ ១៥ព្រះអង្គចាត់ប្រជាជាតិមួយមកពីចម្ងាយ គឺជាតិសាសន៍ដ៏ព្រហើន ដែលនិយាយភាសាបរទេស មិនចេះគោរពចាស់ទុំ និងមិនចេះអាណិតអាសូរកូនក្មេងឡើយ។ ១៦ជាតិសាសន៍នោះ កៀរកូនប្រុស កូនស្រីដ៏ជាទីស្រឡាញ់ របស់ខ្ញុំដែលជាស្រ្តីមេម៉ាយ ហើយទុកខ្ញុំចោលឲ្យនៅម្នាក់ឯង។
១៧កូនអើយ! តើម្តាយអាចជួយកូនដូចម្តេចបាន? ១៨មានតែព្រះជាម្ចាស់ ដែលធ្វើទណ្ឌកម្មកូនៗប៉ុណ្ណោះទេ ទើបអាចរំដោះកូនៗ ឲ្យរួចពីកណ្តាប់ដៃរបស់ខ្មាំងសត្រូវបាន។ ១៩កូនអើយ ចូរចេញទៅ! ចូរចេញទៅ! ម្តាយត្រូវគេបោះបង់ចោល នៅទីនេះម្នាក់ឯង។
២០ម្តាយផ្លាស់សម្លៀកបំពាក់ នៅពេលសប្បាយចេញ ហើយស្លៀកពាក់កាន់ទុក្ខវិញ។ ជារៀងរាល់ ថ្ងៃ ម្តាយនឹងទូលអង្វរព្រះដ៏មានព្រះជន្មគង់នៅអស់កល្បជានិច្ច អស់មួយជីវិត។ ២១កូនអើយចូរក្លាហានឡើង! ចូរស្រែដង្ហោយហៅព្រះជាម្ចាស់! ព្រះអង្គមុខជារំដោះកូន ឲ្យរួចពីដៃរបស់ខ្មាំងសត្រូវដែលសង្កត់សង្កិនកូនៗ។
២២ម្តាយសង្ឃឹមថា ព្រះដ៏មានព្រះជន្មគង់នៅអស់កល្បជានិច្ចនឹងសង្រ្គោះកូន។ ព្រះអង្គជាព្រះដ៏វិសុទ្ធបានប្រោសឲ្យម្តាយមានអំណរ គឺព្រះដ៏មានព្រះជន្មគង់នៅអស់កល្បជានិច្ច និងជាព្រះសង្រ្គោះរបស់កូន ព្រះអង្គនឹងសំដែងព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណាចំពោះកូន នៅពេលឆាប់ៗជាពុំខាន។
២៣ម្តាយឃើញកូនចាកចេញទៅ ទាំងកើតទុក្ខព្រួយ និងសោកសង្រេង ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់នឹងប្រគល់កូនឲ្យមកម្តាយវិញ ទាំងមានអំណរសប្បាយរីករាយអស់កល្បជានិច្ចពុំខាន។ ២៤ឥឡូវនេះ ក្រុងទាំងប៉ុន្មាន ដែលនៅជិតខាងក្រុងស៊ីយ៉ូនឃើញកូនជាប់ជាឈ្លើយយ៉ាងណា បន្តិចទៀត គេនឹងឃើញព្រះជាម្ចាស់យាងមកសង្រ្គោះកូនៗយ៉ាងនោះដែរ។ ព្រះដ៏មានព្រះជន្មគង់នៅអស់កល្បជានិច្ច នឹងយាងមក ប្រកបដោយសិរីរុងរឿងថ្កុំថ្កើងឧត្តុង្គឧត្តម។ ២៥ចូរកូនអត់ធ្មត់ ស៊ូទ្រាំរងទារុណកម្ម ដែលមកពីព្រះពិរោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពួកខ្មាំងសត្រូវធ្វើទុក្ខបុកម្នេញកូន ប៉ុន្តែបន្តិចទៀត កូននឹងបង្រ្កាបពួកគេឲ្យវិនាសអន្តរាយ។ ២៦កូនជាទីស្រឡាញ់របស់ម៉ែ កូនធ្វើដំណើរតាមផ្លូវរដិបរដុប កូនប្រៀបបាននឹងហ្វូងសត្វដែលខ្មាំងឆក់ប្លន់រឹបអូសយកទៅ។ ២៧កូនទាំងឡាយអើយ ចូរមានចិត្តក្លាហានឡើង! ចូរស្រែកដង្ហោយហៅព្រះជាម្ចាស់ទៅ! ព្រះអង្គដែលនាំកូនមកទីនេះមុខជា មិនបំភ្លេចកូនទេ។ ២៨កាលពីមុន កូនមានបំណងឃ្លាតឆ្ងាយពីព្រះជាម្ចាស់ ឥឡូវនេះ កូនប្រែចិត្តគំនិតហើយ! ចូរខិតខំស្វែងរកព្រះអង្គ ឲ្យខ្លាំងជាងមុនដប់ដង។ ២៩ព្រះអង្គដែលដាក់ទោសកូន ឲ្យរងទុក្ខវេទនាយ៉ាងនេះ នឹងយាងមកជួយសង្រ្គោះកូន ហើយប្រទានអំណរសប្បាយឲ្យកូនជារៀងរហូត។ ៣០ក្រុងយេរូសាឡឹមអើយ!ចូរមានចិត្តក្លាហានឡើង! ព្រះជាម្ចាស់ដែលបានប្រទានឈ្មោះឲ្យអ្នក ព្រះអង្គមុខជាសំរាល ទុក្ខរបស់អ្នកពុំខាន។ ៣១រីឯអស់អ្នកដែលសង្កត់សង្កិនអ្នក ហើយអរសប្បាយដោយឃើញអ្នកដួល មុខជាត្រូវវេទនាពុំខាន។ ៣២ក្រុងទាំងប៉ុន្មានដែលយកកូនរបស់អ្នកធ្វើជាទាសាទាសី ជាពិសេសក្រុងបាប៊ីឡូន ដែលកៀរយកកូនអ្នកទៅក៏ត្រូវវេទនាដែរ។ ៣៣ក្រុងបាប៊ីឡូននោះបានអំណរសប្បាយ ដោយឃើញអ្នកត្រូវវិនាស ហើយលើកតម្កើងខ្លួនដោយឃើញអ្នកត្រូវអន្តរាយ ក៏ត្រូវវេទនាដែរ។ ក្រុងនោះនឹងសោកសង្រេង ព្រោះខ្មាំងបំផ្លាញគេ។ ៣៤យើងនឹងធ្វើឲ្យក្រុងនោះលែងមានអំណរ ដោយមានប្រជាជនច្រើន។ យើងធ្វើឲ្យឫកពារដ៏ព្រហើនរបស់គេ ប្រែទៅជាក្រៀមក្រំ។ ៣៥ព្រះដ៏មានព្រះជន្មគង់នៅអស់កល្បជានិច្ច នឹងធ្វើឲ្យមានភ្លើងធ្លាក់មកឆាបឆេះ ក្រុងនោះជាយូរថ្ងៃ ហើយក្រុងនោះទៅជាទីស្នាក់របស់អារក្ខ បិសាចយ៉ាងយូរតទៅទៀតផង។ ៣៦យេរូសាឡឹមអើយ! ចូរក្រឡេកមើលទៅទិសខាងកើត! ចូរមើលអំណរដែលមកពីព្រះជាម្ចាស់។ ៣៧ចូរក្រឡេកមើលកូនប្រុសស្រីរបស់អ្នក ដែលខ្មាំងកៀរយកទៅ កំពុងតែវិលមកស្រុកវិញ។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដ៏វិសុទ្ធបានប្រមូលផ្តុំគេ តាំងពីទិសខាងកើតដល់ទិសខាងលិច។ គេត្រេកអរសប្បាយរីករាយ ដោយមានសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់គង់នៅជាមួយ។
ជំពូកទី ៥
១ក្រុងយេរូសាឡឹមអើយ! ចូរផ្លាស់សម្លៀកបំពាក់កាន់ទុក្ខចេញទៅ ហើយយកសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ មកពាក់លំអជាគ្រឿងអលង្ការរហូតតរៀងទៅ។ ២ចូរយកសេចក្តីសុចរិតដែលមកពីព្រះជាម្ចាស់ មកពាក់ដូចជាអាវធំ។ ចូរយកសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះដ៏មានព្រះជន្ម គង់នៅអស់កល្បជានិច្ច មកពាក់លើក្បាលធ្វើជាមកុដ។ ៣ដ្បិតព្រះជាម្ចាស់ នឹងបង្ហាញភាពថ្កុំថ្កើងរបស់អ្នក ឲ្យមនុស្ស ទាំងអស់នៅលើផែនដីទាំងមូលឃើញ។
៤ព្រះជាម្ចាស់នឹងប្រទាន ឲ្យអ្នកមានឈ្មោះជាប់រហូតថា «សន្តិភាពមកពីសេចក្តីសុចរិត» និង «សិរីរុងរឿងមកពីការគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់»។ ៥ក្រុងយេរូសាឡឹមអើយ! ចូរក្រោកឡើង ចូរឈរនៅទីខ្ពស់ហើយបែរមុខទៅខាងកើត។ ចូរមើលកូនរបស់អ្នក ដែលមកជួបជុំគ្នា តាំងពីទិសខាងលិច រហូតដល់ទិសខាងកើត ដោយសារព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដ៏វិសុទ្ធ។ ពួកគេត្រេកអរសប្បាយ រីករាយ ដ្បិតព្រះជាម្ចាស់នឹកគិតដល់ពួកគេ។ ៦ខ្មាំងសត្រូវកៀរពួកកូនរបស់អ្នកចេញទៅដោយដើរ តែព្រះជាម្ចាស់ នាំពួកគេ ឲ្យត្រឡប់មករកអ្នកវិញ ដោយមានអ្នកស្រុកសែងគេបែបរុងរឿង ដូចគេសែងស្តេច។ ៧ព្រះជាម្ចាស់បញ្ជាឲ្យបង្រាបភ្នំធំ ភ្នំខ្សាច់ទាំងប៉ុន្មាន ព្រមទាំងឲ្យបំផ្លាញច្រកភ្នំទាំងឡាយ ឲ្យរាបស្មើ ដើម្បីឲ្យប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល ដើរទៅមុខយ៉ាងងាយស្រួលទាំងមានសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ គង់នៅជាមួយ។ ៨តាមព្រះបញ្ជារបស់ព្រះជាម្ចាស់ព្រៃព្រឹក្សា និងដើមឈើទាំងប៉ុន្មាន ដែលមានក្លិនក្រអូប ផ្តល់ម្លប់ឲ្យប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល។ ៩ព្រះជាម្ចាស់នឹងដឹកនាំជនជាតិអ៊ីស្រាអែល ដោយត្រេកអរសប្បាយយ៉ាងក្រៃលែង ក្រោមពន្លឺនៃសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គ ដ្បិតព្រះអង្គមានព្រះហឫទ័យ មេត្តា ករុណា ចំពោះពួកគេ ហើយព្រះអង្គក៏សង្រ្គោះពួកគេដែរ។