ពាក្យលំនាំ
នៅជំនាន់លោកបេនស៊ីរ៉ាក់និពន្ធក័ណ្ឌនេះ គឺជាសម័យដែលអរិយធម៌ក្រិក ជាអរិយធម៌អន្តរ ជាតិកំពុងជ្រៀតចូលគ្រប់វិស័យក្នុងសង្គមយូដា។ ហេតុនេះហើយ បានជាលោកសរសេរក័ណ្ឌនេះ ក្នុងគោលបំណងការពារសាសនា និង អរិយធម៌យូដា ដែលជាកេអាករដ៏ថ្លៃថ្នូររបស់ប្រជារាស្រ្តនៃព្រះជាម្ចាស់ ឲ្យនៅគង់វង្ស។ លោកខិតខំណែនាំជនជាតិយូដាឲ្យដឹងថា គេមានអរិយធម៌ ល្អប្រសើរជាងអរិយធម៌ក្រិកទៅទៀត។ លោកចងក្រងសេចកី្តរិះគិតរបស់លោក ដើម្បីអប់រំ ពួកយុវជនឲ្យ ប្រតិបតិ្តតាមរបៀបដែលគាប់ព្រះហប្ញទ័យព្រះជាម្ចាស់ ក្នុងគ្រប់កាល:ទេស:។
អ្នកនិពន្ធក័ណ្ឌគម្ពីរនេះឈ្មោះ«យេស៊ូបេនស៊ីរ៉ាក់» គឺលោកយេស៊ូ(ភាសាហេប្រឺយ៉ូស៊ូអា) ជាកូនរបស់លោក«ស៊ីរ៉ាក់»។ លោកជាបណ្ឌិតខាងវិន័យ(ធម្មាចារ្យ)ម្នាក់ដែលបង្រៀន គម្ពីរវិន័យនៅក្រុងយេរូសាឡឹមប្រហែលនៅឆ្មាំ១៨០មុនគ.ស. គឺមុនពេលព្រះបាទអន់ទីយ៉ូគូស ធ្េវីបៀតបៀនប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល(ឆ្នាំ១៧៥មុនគ.ស)។ លោកស្រឡាញ់ព្រះគម្ពីរ ហើយយកមករិះគិតនិងប្រតិបតិ្តតាម។លោកតែងតែធើ្វដំណើរទៅក្រៅប្រទេសជាច្រើន ដងគេចាត់លោកជាអ្នក បា្រជ្ញាមួយរូប។ លុះពេលលោកចាស់ លោកក៏បានចងក្រងសេចកី្ត ដែលលោកប្រៀននោះ ជាលាយលក្ខណ៍អក្សរ។ លោកនិពន្ធក័ណ្ឌគម្ពីរនេះជាភាសាហេប្រឺ តែច្បាប់ដើមដែលលោកសរសេរនោះ បានបាត់ទៅហើយ។ គេរកឃើញតែអត្ថបទខ្លះៗប៉ុណោះ។ ប្រហែល១៣០មុនគ.ស. ចៅរបស់លោកបានបកប្រែក័ណ្ឌគម្ពីរនេះជាភាសាក្រិក។ ក័ណ្ឌគម្ពីរបេនស៊ីរ៉ាក់មាន ឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងក្នុងសហគមន៏យូដានិង ក្នុងសហគមន៏គ្រីស្តបរិស័ទតាំងពីដើមរៀងមក ជាពិសេសសំរាប់អប់រំអ្នកដែលទើបនឹងជឿ។ ហេតុនេះហើយបានជាគ្រីស្តបរិស័ទតែងតែហៅក័ណ្ឌគម្ពីរនេះថា ក័ណ្ឌនៃព្រះសហគមន៏ ក្រុមជំនុំរហូតដល់ចុងសតវត្សទីមៃ្ភ។
ក័ណ្ឌនេះអាចចែកជាប្រាំភាគ ប្រៀបដូចជាកូនសៀវភៅប្រាំក្នុងភាគទីប្រាំ លោកបេនស៊ីរ៉ាក់ កោតសរសើរប្ញទ្ធានុភាព និងព្រះប្រាជ្ញាញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលបានបងើ្កតអី្វៗទាំងអស់។ បន្ទាប់មកលោកសរសើរមនុស្សដ៏ល្បីល្បាញមួយចំនួននៃប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល។
លោកបេនស៊ីរ៉ាក់យល់ឃើញថា មនុស្សប្រកបដោយប្រាជ្ញារមែងរស់នៅយ៉ាងត្រឹមត្រូវ សុចរិត និងទៀងត្រង់ទាំងក្នុងរង្វង់ក្រុមគ្រួសារ ទាំងក្នុងសង្គម។ ព្រះប្រាជ្ញាញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ណែនាំមនុស្សឆ្ពោះទៅកាន់សុភមង្គលដ៏ពិតប្រាកដ។ ព្រះជាម្ចាស់ប្រទានព្រះប្រាជ្ញាញាណ ឲ្យប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល នៅពេលព្រះអង្គប្រទានគម្ពីរវិន័យឲ្យលោកម៉ូសេ។
លោកបេនស៊ីរ៉ាក់ អារម្ភកថារបស់អ្នកបកប្រែ
១គម្ពីរវិន័យ គម្ពីរព្យាការី និងក័ណ្ឌគម្ពីរក្រោយៗមកទៀត បាននាំមកនូវដំបូន្មានដ៏ល្អប្រសើរជាចើ្រនដល់យើង។ យើងត្រូវតែសរសើរប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល ដែលប្រកបដោយប្រាជ្ញា និងចំណេះដឹង។ ប៉ុនែ្ត អ្នកអានគម្ពីរមិនត្រូវប្រាថ្នាចង់បានតែចំណេះដឹងប៉ុណោ្ណះទេ ៥អ្នកដែលស្រឡាញ់ចំណេះនោះ ត្រូវសរសេរ ឬនិយាយពន្យល់បកស្រាយ ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់អ្នក ដែលមិនបានរៀនសូត្រដែរ។ ហេតុនេះ លោកយេស៊ូជាជីតារបស់ខ្ញុំបានខិតខំយកចិត្តទុកដាក់ អានគម្ពីរវិន័យ និងគម្ពីរព្យាការី។ ១០ព្រមទាំងក័ណ្ឌគម្ពីរឯទៀតៗ របស់ដូនតាយើង លោកក៏ក្លាយទៅជា អ្នកស្ទាត់ជំនាញខាងគម្ពីរដែរ។លោកយល់ឃើញថា ត្រូវតែតែងសៀវភៅមូយ សី្តអំពីចំណេះដឹង និងប្រាជ្ញា ដើម្បីឲ្យអស់អ្នកដែលស្រឡាញ់ចំណេះដឹង ស្គាល់សេចកី្តទាំងនោះ និងប្រព្រឹត្តតាមគម្ពីរវិន័យ កាន់តែប្រសើរទ្បើងៗ។ ១៥ដូចេ្នះ ខ្ញុំសូមអញ្ជើញមិត្តអ្នកអាន ផ្ទៀងផ្ទាត់មើលសៀវភៅនេះ ដោយយកចិត្តទុកដាក់ និងអនុគ្រោះផង។ ២០ប្រសិនបើមិត្តអ្នកអានយល់ឃើញថា យើងខ្ញុំពុំបានបកប្រែពាក្យ ឬឃ្លាខ្លះឲ្យបានចំអត្ថន័យទេនោះ សូមមេត្តាខនី្តអភ័យទោសឲ្យយើងខ្ញុំផង ព្រោះថា ទោះបីយើងខិតខំរកគន្លឹះនៃពាក្យយ៉ាងណាកី្ត សេចកី្តដែលចែងជាភាសាហេប្រឺ កាលណាបកប្រែជាភាសាមួយផេ្សងទៀត បែរជាមានរសជាតិប្លែកទៅវិញ។ មិនតែសៀវភៅនេះប៉ុណោ្ណះទេគឺគម្ពីរវិន័យគម្ពីរព្យាការី ២៥និងក័ណ្ឌឯទៀតៗកាលណាបកប្រែរួចក៏មានសេចកី្តជាច្រើនប្លែកពីសេចកី្តដើមផងដែរ។
នៅឆ្នាំទីសាមសិបនៃរជ្ជកាលព្រះបាទអេអ៉ែរស៊ែត ខ្ញុំបានទៅដល់ស្រុកអេស៊ីប ហើយស្នាក់នៅក្នុងប្រទេសនោះ។ ខ្ញុំរកឃើញសៀវភៅអប់រំដ៏មានសារះសំខាន់មួយច្បាប់ ៣០ខ្ញុំយល់ឃើញថា ត្រូវតែយកចិត្តទុកដាក់បកប្រែសៀវភៅនេះ ដោយប្រិតប្រៀង ទោះបីនឿយហត់យ៉ាងណាកី្ត។ ខ្ញុំបានចំណាយពេលអស់ជាច្រើនយប់ និងប្រើចំណេះជាច្រើន ក្នុងអំទ្បុងពេលដែលខ្ញុំស្នាក់នៅ ក្នុងស្រុកនោះ ដើម្បីបកប្រែឲ្យបានចប់សព្វគ្រប់ ជូនអស់អ្នកស្នាក់នៅក្រៅប្រទេស ដែលស្រឡាញ់ និង ប្រាថ្នាចង់បានចំណេះដឹង ៣៥ហើយចង់ប្រតិបតិ្តតាមគម្ពីរវិន័យ ជារៀងរាល់ថៃ្ង។
ភាគទីមួយ
ជំពូកទី ១
ការអាថ៌កំបាំងនៃព្រះប្រាជ្ញាញាណ
១ប្រាជ្ញាគ្រប់យ៉ាងសុទ្ធតែមកពីព្រះអម្ចាស់ ហើយសិ្ថតនៅជាមួយព្រះអង្គ អស់កល្បជានិច្ច។ ២តើនរណាអាចរាប់ចំនួនគ្រាប់ខ្សាច់ នៅតាមឆេ្នរសមុទ្របាន តើនរណាអាចរាប់ចំនួនដំណក់ទឹកភ្លៀង ឬចំនួនថៃ្ងនៃជីវិតអស់កល្បជានិច្ច? ៣តើនរណាអាចវាស់កំពស់ផ្ទៃមេឃ បណោ្តយផែនដី និងជំរៅមហាសមុទ្របាន? ៤ព្រះអម្ចាស់បានបងើ្កតព្រះតំរិះដ៏វាងវៃ តាំងពីដើមដំបូងបង្អស់ដែរ។ ៦តើនរណាស្គាល់ដើមកំណើតនៃព្រះប្រាជ្ញាញាណ? តើនរណាស្គាល់ស្នាព្រះហស្តនៃព្រះប្រាជ្ញាញាណ? ៨មានតែព្រះអម្ចាស់ដែលគង់នៅលើបល័្លង្ក តែមួយព្រះអង្គប៉ុណោ្ណះទេ ដែលប្រកបដោយ ព្រះប្រាជ្ញាញាណ ហើយគួរឲ្យស្ញែងខ្លាច។ ៩ព្រះអម្ចាស់បានបងើ្កតព្រះប្រាជ្ញាញាណ ដោយព្រះអង្គផ្ទាល់ព្រះអង្គទតឃើញ និង ឈ្វេងយល់តម្លៃនៃព្រះប្រាជ្ញាញាណហើយចាក់បង្ហូរព្រះប្រាជ្ញាញាណនេះមកលើស្នាព្រះហស្តទាំងប៉ុន្មានរបស់ព្រះអង្គ។ ១០ព្រះអង្គប្រទានព្រះប្រាជ្ញាញាណដល់មនុស្សលោកទាំងអស់ ដោយព្រះហប្ញទ័យទូលំទូលាយ ជាពិសេស ដល់អស់អ្នកដែលស្រឡាញ់ព្រះអង្គ។
ការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់
១១ការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ នាំមកនូវភាពរុងរឿង មោទនភាព និងអំណរសប្បាយដ៏លើសលប់។
១២ការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ នាំឲ្យចិត្តរីករាយ ផ្តល់អំណរសប្បាយ ព្រមទាំងមានអាយុយឺនយូរ។
១៣អ្នកគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ នឹងជួបតែសេចកី្តសុខរហូតដល់អវសាននៃជីវិត នៅថ្ងៃលាចាកលោកនេះ គេក៏ទទួលព្រះពរពីព្រះអង្គដែរ។
១៤ការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ ជាប្រភពនៃប្រាជ្ញា។ ព្រះបានបង្កើតប្រាជ្ញា បំរុងទុកសំរាប់អ្នកជឿលើព្រះអង្គ តាំងពីគេនៅក្នុងផ្ទៃម្តាយមក។
១៥ប្រាជ្ញាតាំងទីលំនៅក្នុងចំណោមមនុស្សលោកអស់កល្បជានិច្ច ហើយសិ្ថតនៅជាមួយពូជពង្សរបស់មនុស្សយ៉ាងស្មោះស្ម័គ្រទៀតផង។
១៦ការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ នាំមកនូវប្រាជ្ញាយ៉ាងពេញលេញ ហើយប្រាជ្ញាផ្តល់ សម្បតិ្តហូរហៀរឲ្យមនុស្សលោក។
១៧ប្រាជ្ញាធ្វើឲ្យ ផ្ទះរបស់គេមានពោរពេញដោយទ្រព្យសម្បតិ្ត ដែលគេប្រាថ្នាចង់បាន ហើយជង្រុករបស់គេពោរពេញដោយភោគផល ដែលបានមកពីប្រាជ្ញានេះ។
១៨ការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ ពិតជាលើកតមើ្កងព្រះប្រាជ្ញាញាណ។ ព្រះប្រាជ្ញាញាណប្រទានសេចកី្តសុខសាន្ត និងសុខភាពល្អ ដូចផ្ការីកស្គុះស្គាយ។
១៩ព្រះប្រាជ្ញាញាណប្រទានចំណេះដឹង យ៉ាងឈ្លាសវៃបំផុតដូចទឹកភ្លៀងបង្អុរចុះមក ព្រះអង្គលើកកិតិ្តយសអស់អ្នកដែលបានទទួលព្រះប្រាជ្ញាញាណនោះទៀតផង។
២០ការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ ជាប្ញសគល់នៃប្រាជ្ញា ដែលផ្តល់ឲ្យមនុស្សមានអាយុយឺនយូរ។
ត្រូវចេះអត់ធ្មត់
២២មិនត្រូវចាត់ទុកកំហឹងដ៏អយុត្តិធម៌ ថាជាអំពើល្អទ្បើយ ដ្បិតអ្នកដែលខឹងពិតជាឈានទៅរកសេចក្តីវិនាសអន្តរាយពុំខាន។
២៣អ្នកមានចិត្តអត់ធ្មត់រមែងចេះទប់ចិត្តតាំងពីដើមរហូតដល់ចប់ ហើយនៅទីបំផុតគេនឹងបានអំណរសប្បាយទ្បើងវិញ។
២៤អ្នកនោះរមែងនៅស្ងៀម តាំងពីដើមរហូតដល់ចប់មនុស្សម្នា នឹងកោតសរសើរគំនិតដ៏ឆ្លាតវាងវៃរបស់គេ។
ប្រាជ្ញា និង ចិត្តទៀងត្រង់
២៥ក្នុងចំណោមសម្បតិ្តដ៏ថ្លៃថ្នូរ របស់ព្រះប្រាជ្ញាញាណ មានសុភាសិតដែលផ្តល់ចំណេះដឹង ប៉ុន្តែមនុស្សបាបរមែងស្អប់ខ្ពើមការគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់។
២៦ប្រសិនបើអ្នកប្រាថ្នាចង់បានប្រាជ្ញា ចូរកាន់តាមវិន័យទៅព្រះអម្ចាស់ មុខជាប្រទានប្រាជ្ញាឲ្យអ្នកពុំខាន។
២៧អ្នកដែលមានប្រាជ្ញានិងចំណេះដឹងរមែងគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់។ អ្នកដែលមានចិត្តសោ្មះត្រង់និងសុភាពរាបសារមែងគាប់ព្រះហប្ញទ័យព្រះអង្គ។
២៨ចូរកុំរឹងរូស នឹងការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ ហើយកុំចូលទៅគាល់ព្រះអង្គ ដោយចិត្តវៀចវេរទ្បើយ។
២៩កុំនិយាយជាមួយអ្នកដទៃ ដោយពុតត្បុតតែត្រូវប្រយ័ត្នពាក្យសំដី។
៣០កុំលើកតមើ្កងខ្លួនឯង ក្រែងអ្នកដួល ហើយត្រូវអាម៉ាស់មុខ ដ្បិតព្រះអម្ចាស់នឹងបើកអាថ៌កំបាំងរបស់អ្នក ឲ្យគេឃើញព្រះអង្គនឹងបំបាក់មុខអ្នកនៅកណ្តាលអង្គប្រជុំ ដ្បិតអ្នកមិនព្រមគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ ហើយនៅក្នុងចិត្តអ្នកមានសុទ្ធតែពុតត្បុត។
ជំពូកទី ២
អ្នកសោ្មះត្រង់នឹងព្រះជាម្ចាស់
១កូនអើយ! ប្រសិនបើកូនប្រាថ្នាចង់បំរើព្រះអម្ចាស់ ចូររៀបចំខ្លួនឲ្យព្រះអង្គល្បងល។
២ចូរតំរង់ចិត្តឲ្យបានត្រង់! ចូរមានចិត្តរឹងប៉ឹងទ្បើង! កុំជ្រួលច្របល់ក្នុងពេលមានអាសន្ន។
៣ចូរជំពាក់លើព្រះអម្ចាស់ កុំឃ្លាតចាកពីព្រះអង្គទ្បើយ នោះកូនមុខជាចំរុងចំរើននៅគ្រា អវសានជីវិត។
៤ចូរស៊ូទ្រាំនឹងហេតុការណ៍ទាំងប៉ុន្មាន ដែលកើតមានដល់កូន ប្រសិនបើកូនជួបប្រទះនឹងទុក្ខ វេទនាចូរមានចិត្តអត់ធ្មត់ជានិច្ច!
៥ដ្បិតគេយកមាសមកបន្សុទ្ធ ក្នុងភើ្លងយ៉ាងណាព្រះជាម្ចាស់យកទុក្ខវេទនាម ជំរះចិត្តអ្នកដែលគាប់ព្រះហប្ញទ័យព្រះអង្គយ៉ាងនោះដែរ។
៦ចូរជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ព្រះអង្គមុខជាយាងមកជួយកូនពុំខាន ចូរដើរតាមមាគ៌ាដ៏ទៀងត្រង់ ហើយសង្ឃឹមលើព្រះអង្គចុះ!
៧អស់អ្នក ដែលគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់អើយ ចូរផ្ញើជីវិតលើព្រះហប្ញទ័យ មេត្តា ករុណារបស់ព្រះអង្គ! កុំងាកចេញពីព្រះអង្គទ្បើយ ក្រែងអ្នករាល់គ្នាត្រូវជំពប់ដួល។
៨អស់អ្នកដែលគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់អើយ! ចូរជឿលើព្រះអង្គចុះ! អ្នករាល់គ្នាមុខជាទទួលរង្វាន់ពុំខាន។
៩អស់អ្នកដែលគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់អើយ! ចូរសង្ឃឹមថា អ្នកនឹងទទួលសម្បតិ្តរបស់ព្រះអង្គ គឺមានអំណរសប្បាយអស់កល្បជានិច្ច និង ទទួលសេចក្តីមេត្តាករុណាពីព្រះអង្គផង។
១០ចូរសង្កេតមើលមនុស្សជំនាន់មុនៗ ហើយរិះគិតពិចារណាចុះ! តើមាននរណាផ្ញើជីវិតលើព្រះអម្ចាស់ ហើយត្រូវខកចិត្តឬទេ? តើមាននរណាកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ ហើយត្រូវព្រះអង្គបោះបង់ចោលឬទេ? តើមាននរណាអង្វរព្រះអង្គ ហើយត្រូវព្រះអង្គមើលងាយ មិនអើពើឬទេ?
១១ទេ! ព្រះអម្ចាស់ព្រះហប្ញទ័យអាណិតអាសូរនិងមេត្តាករុណា ព្រះអង្គតែងតែលើកលែងទោសមនុស្សឲ្យរួចពីបាប ហើយសង្គោ្រះគេក្នុងគ្រាមានអាសន្ន។
១២រីឯមនុស្សកំសាក ខ្វះការតស៊ូ គឺមនុស្សបាបដែលដើរផ្លូវពីរមុខជាត្រូវវេទនាពុំខាន!
១៣អ្នកដែលគ្មានចិត្តក្លាហាន ហើយមិនផ្ញើជីវិតលើព្រះអម្ចាស់ ក៏ត្រូវវេទនាដែរ! ព្រោះព្រះអង្គមិនការពារគេទ្បើយ។
១៤អ្នករាល់គ្នាដែលគ្មានចិត្តព្យាយាមអើយ! អ្នករាល់គ្នាមុខជាត្រូវវេទនាពុំខាន! នៅពេលព្រះអម្ចាស់យាងមកគិតបញ្ជី តើអ្នករាល់គ្នានឹងធ្វើដូចម្តេច?
១៥អស់អ្នកដែលគារពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់រមែងប្រព្រឹត្តតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ។
១៦អស់អ្នកដែលគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ រមែងខិតខំឲ្យបានគាប់ព្រះហប្ញទ័យព្រះអង្គ អស់អ្នកដែលស្រឡាញ់ព្រះអង្គក៏តែងតែយកវិន័យរបស់ព្រះអង្គធើ្វជាអាហារដែរ។
១៧អស់អ្នកដែលគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់រមែងប្រុងស្មារតីចាំបំរើព្រះអង្គជានិច្ច ពួកគេតែង តែដាក់ខ្លួននៅចំពោះព្រះភ័ក្រ្តព្រះអង្គ ទាំងពោលថា៖
១៨«ស៊ូធ្លាក់ក្រោម អំណាចរបស់ព្រះអម្ចាស់ ប្រសើរជាងធ្លាក់ ទៅក្នុងកណា្តប់ដៃរបស់មនុស្ស! ដ្បិតព្រះអង្គថ្កុំថ្កើងរុងរឿងយ៉ាងណា ព្រះអង្គក៏មានព្រះហប្ញទ័យមេត្តាករុណាយ៉ាងនោះដែរ»។
ជំពូកទី ៣
ភារកិច្ចរបស់កូនចំពោះឪពុកម្តាយ
១ម្នាលកូនទាំងឡាយអើយ ចូរស្តាប់ដំបូន្មានរបស់ឪពុក ប្រសិនបើកូនធ្វើតាមដំបូន្មានទាំងនេះ កូនមុខជាគេចផុតពីសេចក្តីអន្តរាយពុំខាន!
២ព្រះអម្ចាស់ប្រទានឲ្យឪពុកមានអំណាច លើកូន ព្រះអង្គក៏ប្រទានឲ្យម្តាយមានសិទ្ធិលើកូនប្រុសដែរ។
៣កូនណាគោរពឪពុក កូននោះលោះបាបរបស់ខ្លួន។
៤កូនដែលលើកតម្កើងកិត្តិយសរបស់ម្តាយ ក៏ដូចជាសន្សំទ្រព្យសម្បតិ្តទុកដែរ។
៥កូនដែលគោរពឪពុក នឹងបានអំណរសប្បាយពីរបស់ខ្លួនវិញពុំខាន។ នៅថៃ្ងដែលគេអង្វរព្រះអម្ចាស់ ព្រះអង្គទ្រង់ព្រះសណ្តាប់គេ។
៦កូនណាលើកតម្កើងកិតិ្តយសរបស់ឪពុក កូននោះនឹងមានអាយុយឺតយូរ។ កូនដែលប្រតិបត្តិតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់នឹងធើ្វឲ្យម្តាយស្ងប់ចិត្ត។
៧កូននោះក៏បំរើឪពុកម្តាយរបស់ខ្លួន ដូចបំរើចៅហ្វាយនាយដែរ។
៨ក្មុងគ្រប់ពាក្យសំដីដែលកូនពោល ក្មុងគ្រប់អំពើដែលកូនប្រព្រឹត្ត ចូរលើកតម្កើងកិតិ្តយសរបស់ឪពុក ដើម្បីឲ្យកូនទទួលពរ។ ៩ពររបស់ឪពុកពិតជានាំឲ្យក្រុមគ្រួសាររបស់កូនបានរឹងប៉ឹង ផ្ទុយទៅវិញ បណ្តាសារបស់ម្តាយ រមែងនាំឲ្យក្រុមគ្រួសារវិនាសអន្តរាយ។
១០ចូរកុំតមើ្កងខ្លួន ដោយឃើញឪពុកអាប់កិតិ្តយស ព្រោះការអាប់កិតិ្តយសរបស់ឪពុក មិនធើ្វឲ្យកូនបានខ្ពស់មុខទ្បើយ។ ១១ដ្បិតមនុស្សបានខ្ពស់មុខ ព្រោះតែកិតិ្តយសរបស់ឪពុក។ រីឯម្តាយដែលអាប់កិត្តិយស ក៏ធើ្វឲ្យកូនអាម៉ាស់មុខដែរ។
១២កូនអើយ ចូរផ្គត់ផ្គង់ឲ្យពុកក្នុងពេលដែលគាត់ចាស់ជរា កុំធើ្វឲ្យគាត់កើតទុក្ខនៅពេលគាត់ នៅមានជីវិតដែរ។ ១៣ទោះបីគាត់វងេ្វងស្មារតីក្កី ចូរអាណិតមេត្តាដល់គាត់ផងក្នុងពេលកូនពេញកម្លាំង កុំមើលងាយគាត់ឲ្យសោះ។ ១៤ដ្បិតព្រះអម្ចាស់មិនបំភ្លេចការដឹងគុណដែលកូនបានបំពេញចំពោះឪពុកទើ្បយ ការដឹងគុណដែលកូនបានបំពេញចំពោះឪពុកទើ្បយ ការដឹងគុណទាំងនោះ នឹងធើ្វឲ្យកូនបានរួចពីបាបជាចើ្រន។ ១៥នៅគ្រាកូនមានអាសន្ន ព្រះជាម្ចាស់មិនបំភេ្លចកូនទេ អំពើបាបរបស់កូននឹងរលាយបាត់អស់ ដូចទឹកកកត្រូវកំដៅថៃ្ង។
១៦អ្នកណាបោះបង់ចោលឪពុករបស់ខ្លួន អ្នកនោះដូចជាប្រមាថព្រះជាម្ចាស់ ហើយអ្នកណាធើ្វឲ្យម្តាយពិបាកចិត្តព្រះអម្ចាស់នឹងដាក់បណ្តាសាអ្នកនោះ។
អំពីចិត្តសុភាពរាបសា
១៧កូនអើយ! ចូរមានចិត្តស្លូតបូតក្នុងគ្រប់កិច្ចការដែលកូនធើ្វ មនុស្សម្នានឹងស្រឡាញ់កូនជាងអ្នកមានចិត្តទូលាយទៅទៀត។ ១៨ពេលកូនមានបុណ្យស័កិ្តកាន់តែខ្ពស់យ៉ាងណា ត្រូវតែដាក់ខ្លួនឲ្យកាន់តែទាបយ៉ាងនោះដែរ ហើយព្រះអម្ចាស់នឹងបោ្រសប្រណីដល់កូន។ ២០ទោះបីព្រះអម្ចាស់មានប្ញទ្ធានុភាពយ៉ាងណាកី្ត ក៏ព្រះអង្គសំដែងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គតាមរយ:អ្នកទន់ទាបវិញ។ ២១កុំស្ែវងរកអី្វដែលពិបាកពេក កុំចង់យល់ដឹងអី្វដែលហួសពីបា្រជ្ញារបស់ខ្លួន។ ២២ចូរខិតខំរិះគិតអំពីកិច្ចការ ដែលព្រះអង្គបានបញ្ជាឲ្យកូនធើ្វ កុំចង់ដឹងអី្វដែលលាក់កំបាំងទើ្បយ។ ២៣កុំខ្វល់ខ្វាយនឹងកិច្ចការ ដែលហួសពីសមត្ថភាពរបស់កូន ដ្បិតអី្វៗដែលកូនឃើញក្នុងលោកនេះ សុទ្ធតែខ្ពស់លើសពីបា្រជ្ញា ដែលមនុស្សអាចយល់បាន។ ២៤មនុស្សជាចើ្រនបានវងេ្វង ដោយសារតែការរិះគិតផ្េតសផ្តាសរបស់ខ្លួន។ គំនិតស្រមើស្រមៃដ៏អាក្រក់របស់គេ ក៏ធើ្វឲ្យចិត្តគំនិតរបស់ខ្លួនរៀចវេរដែរ។ ២៦មនុស្សដែលមានចិត្តចចេសរឹងរួស រមែងផុតជីវិតយ៉ាងវេទនា អ្នកដែលចូលចិត្តប្រថុយជីវិត មុខជាបាត់បង់ជីវិតពុំខាន។ ២៧មនុស្សដែលមានចិត្តចចេសរឹងរូសរមែងរងទុក្ខបាកជាចើ្រន មនុស្សពាលរមែងប្រព្រឹត្តអំពើបាបផ្ទួនៗគ្នា។ ២៨ជំងឺក្រអឹតក្រទម គ្មានឱសថព្យាបាលទើ្បយ ព្រោះគំនិតអាក្រក់បានចាក់ប្ញសយ៉ាងជ្រៅ ក្នុងចិត្តរបស់គេ។ ២៩មនុស្សឈ្លាសវៃ តែងតែយកសុភាសិតមកសញ្ជឹងគិត អ្នកមានបា្រជ្ញាក៏យកចិត្តទុកដាក់ត្រងត្រាប់ស្តាប់ដំបូន្មានដែរ។
អំពីការចែកទាន
៣០ទឹកពន្លត់ភើ្លង ដែលឆេះសន្ធោសន្ធៅយ៉ាងណា ការដាក់ទានក៏លុបលាងបាបយ៉ាងនោះដែរ។
៣១អ្នកណាជួយយកអាសារអ្នកដទៃ អ្នកនោះមុខជាមានសេចកី្តសុខសំរាប់អនាគត ពេលមានអាសន្នគាត់នឹងរកទីពឹងបាន។
ជំពូកទី ៤
១កូនអើយ! កុំបដិសេធចែកអី្វៗ ដែលអ្នកក្រីក្រ ត្រូវការចាំបាច់សំរាប់ជីវិតរបស់គេទើ្បយ។ កុំទុកឲ្យអ្នកខ្វះខាតរង់ចាំទទួលអំណោយពីកូនយូរពេក!
២កុំទុកឲ្យអ្នកដែលស្រេកឃ្លានព្រួយចិត្ត កុំបណ្តាលឲ្យអ្នកទ័លក្រមួម៉ៅទើ្បយ។
៣កុំបណ្តាយឲ្យអ្នកដែលកំពុងមួម៉ៅ រឹតតែកើតទុក្ខថែមទៀត ប្រសិនបើគេត្រូវការអី្វចាំបាច់កុំពន្យាពេលទើ្បយ។ ចូរកូនចែកឲ្យគេទៅ។
៤កុំដេញអ្នកសុំទាន ក្នុងពេលគេមានអាសន្នកុំគេចមុខចេញពីអ្នកក្រីក្រ។
៥កុំមើលអ្នកខ្វះខាតនឹងភែ្នក កុំទុកឱកាសឲ្យគេដាក់បណ្តាសាកូនទើ្បយ។
៦ប្រសិនបើគេដាក់បណ្តាសាកូនក្នុងពេលគេពិបាកចិត្ត ព្រះអម្ចាស់ដែលបានបងើ្កតគេ ទ្រង់មុខជាព្រះសណ្តាប់ពាក្យអង្វររបស់គេពុំខាន។
៧ចូរធើ្វឲ្យអ្នកជិតខាងស្រឡាញ់កូន ចូរអោនលំទោនកាយនៅចំពោះមុខអ្នកធំ។
៨ចូរយកចិត្តទុកដាក់ស្តាប់អ្នកក្រីក្រ ចូរឆើ្លយទៅគេវិញដោយពាក្យទន់ភ្លន់។
៩ចូររំដោះអ្នកដែលត្រូវគេជិះជាន់ឲ្យរួចពីកណ្តាប់ដៃរបស់អ្្នកសង្កត់សង្កិន ពេលកូនកាត់ក្តី ចូរកុំខ្លាចនរណាទើ្បយ។
១០ចូរតាំងខ្លួនជាឪពុកដ៏ល្អសំរាប់ក្មេងកំព្រា ចូរផ្គត់ផ្កង់ម្តាយរបស់ក្មេងកំព្រាទាំងនោះ ដូចស្វាមីរបស់គេ។ ធើ្វដូចេ្នះកូននឹងទៅជាបុត្ររបស់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ព្រះអង្គមុខជាស្រឡាញ់កូនជាងម្តាយរបស់កូនទៅទៀត។
ព្រះប្រាជ្ញាញាណអប់រំមនុស្ស
១១ព្រះប្រាជ្ញាញាណផ្តល់កិតិ្តយសឲ្យកូនចៅរបស់ព្រះអង្គ ព្រះអង្គតាមថែរក្សាអស់អ្នកដែលសែ្វងរកព្រះអង្គ។
១២អ្នកណាស្រឡាញ់ព្រះប្រាជ្ញាញាណ អ្នកនោះស្រឡាញ់ជីវិត អស់អ្នកដែលកោ្រកតាំងពីព្រលឹមសែ្វងរកព្រះប្រាជ្ញាញាណ មុខជាបានពោរពេញដោយអំណរ។
១៣អ្នកណាកាន់ព្រះប្រាជ្ញាញាណជាប់ អ្នកនោះនឹងទទួលសិរីរុងរឿងទុកជាមរត៌ក គេទៅកនែ្លងណា ព្រះអម្ចាស់ប្រទានពរឲ្យគេនៅកនែ្លងនោះ។
១៤អ្នកណាបំរើព្រះប្រាជ្ញាញាណ អ្នកនោះគោរពបំរើព្រះដ៏វិសុទ្ធ អ្នកណាស្រឡាញ់ព្រះប្រាជ្ញាញាណព្រះអម្ចាស់ក៏ស្រឡាញ់អ្នកនោះដែរ។
១៥អ្នកដែលស្តាប់តាមព្រះប្រាជ្ញាញាណ នឹងកាត់កី្តដោយយុតិ្តធម៌ អ្នកជាប់ចិត្តនឹងព្រះប្រាជ្ញាញាណនឹងរស់នៅយ៉ាងសុខសាន្ត។
១៦អ្នកផើ្ញជីវិតលើព្រះប្រាជ្ញាញាណ នឹងទទួលព្រះប្រាជ្ញាញាណទុកជាមរត៌ក ហើយពូជពង្សរបស់គេក៏ទទួលមរត៌កនេះដែរ។
១៧មុនដំបូង ព្រះប្រាជ្ញាញាណណែនាំគេឲ្យដើរតាមផ្លូវដ៏ពិបាកទាំងធើ្វឲ្យគេភ័យខ្លាច និងតក់ស្លុត។ ព្រះអង្គប្រដៅគេដោយលត់ដំរហូតដល់អាចទុកចិត្តលើគេបាន។ ព្រះអង្គល្បងលមើលចិត្តគេ ដោយសារបទបញ្ជារបស់ព្រះអង្គ។
១៨បន្ទាប់មក ព្រះប្រាជ្ញាញាណណែនាំគេតាមសំរួល ហើយធើ្វឲ្យគេមានអំណរសប្បាយ ព្រះអង្គនឹងសំដែងការអាថ៌កំបាំងរបស់ព្រះអង្គ ឲ្យគេស្គាល់ផង។
១៩ប្រសិនបើ គេវងេ្វងឆ្ងាយពីព្រះប្រាជ្ញាញាណ ព្រះអង្គនឹងបោះបង់គេចោល ហើយបណោ្តយឲ្យគេវិនាស។
ការអៀនខ្មាស
២០ចូរពិនិត្យមើលកាល:ទេស: ចូរចៀសវាងអំពើអាក្រក់ កុំខ្មាសអៀននឹងជំនឿរបស់កូនទើ្បយ។
២១មានការខ្មាសអៀនម៉្យាង ដែលនាំឲ្យប្រព្រឹត្តបាប ហើយក៏មានការខ្មាសអៀនម៉្យាងទៀត ដែលធើ្វឲ្យកូនទទួលសិរីរុងរឿង និងការប្រណីសនោ្តស។
២២កុំតឹងតែងនឹងខ្លួនឯងខ្លាំងពេក ហើយកុំខ្មាសអៀនរហូតដល់ប្រព្រឹត្តអំពើបាបទើ្បយ។
២៣កុំញញើតនឹងនិយាយ នៅពេលដែលត្រូវនិយាយ កុំលាក់ប្រាជ្ញារបស់ខ្លួនឲ្យសោះ។
២៤ដ្បិតគេស្គាល់ប្រាជ្ញារបស់មនុស្ស ដោយសារពាក្យសំដី គេក៏ស្គាល់ចំណេះដឹងដោយសារពាក្យដែលមនុស្សពោលដែរ។
២៥ចូរកុំនិយាយប្រឆាំងនឹងសេចកី្តពិត ចូរកុំនិយាយសេចកី្តណាដែលកូនមិនដឹង។
២៦កុំទប់ទនេ្លមិនឲ្យហូរ កុំខ្មាសអៀននឹងសារភាពកំហុសរបស់ខ្លួនទ្បើយ។
២៧កុំបណ្តោយឲ្យមនុស្សល្ងីលើ្ងមើលងាយកូន កុំរើសមុខដោយខ្លាចអ្នកមានអំណាច។
២៨ចូរប្រយុទ្ធដើម្បីសេចកី្តពិត រហូតដល់ស្លាប់ នោះព្រះជាអម្ចាស់នឹងតយុទ្ធជំនួសកូនពុំខាន។
២៩កុំហ៊ាននិយាយខ្លាំងពេក កុំខ្ជិលច្រអូសនិងធេ្វសប្រហែសក្នុងកិច្ចការដែលកូនត្រូវធើ្វទើ្បយ។
៣០កុំកាចសាហាវដូចសត្វតោ នៅក្នុងផ្ទះរបស់ខ្លួន កុំកំសាកជាមួយអ្នកបំរើរបស់កូនទើ្បយ។
៣១កុំលាដៃ ចាំតែទទួលយកផលប្រយោជន៍ពីគេ ហើយកុំក្តាប់ដៃនៅពេល ដែលត្រូវសងគេវិញ។
ជំពូកទី ៥
ការអួតបំប៉ោងរបស់អ្នកមាន
១កូនអើយ! កុំពឹងផែ្អកលើទ្រព្យសម្បតិ្តរបស់ខ្លួនឲ្យសោះ! កុំនិយាយអួតអាងថា « ខ្ញុំមិនត្រូវការនរណាទេ! »។
២កុំបណោ្តយតាមសន្ទុះចិត្តលោភលន់និងតណ្ហារបស់កូនឡើយ។
៣កុំនិយាយអួតអាងថា «តើនរណាមានអំណាចគ្រប់គ្រងលើខ្ញុំ!»។ ដ្បិតព្រះអម្ចាស់នឹងផ្តន្ទាទោសកូនជាពុំខាន។
៤កុំនិយាយអួតអាងថា«ខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប តែគ្មានហេតុអាក្រក់កើតមានដល់ខ្ញុំទេ!»។ កុំភេ្លចថាព្រះអម្ចាស់មានព្រះហប្ញទ័យអត់ធ្មត់!
៥កុំប្រព្រឹត្តអំពើបាបផ្ទួនៗគ្នា ដោយអះអាងថា ព្រះអម្ចាស់មុខជាលើកលែងទោសឲ្យកូន។
៦កុំនិយាយអួតអាងថា «ព្រះអម្ចាស់មានព្រះហប្ញទ័យអាណិតអាសូរយ៉ាងខ្លាំង ព្រះអង្គមុខជាលើកលែងទោសខ្ញុំពុំខាន ទោះបីខ្ញុំមានទោសចើ្រនយ៉ាងណាកី្ត»។ ទោះបីព្រះអង្គមានព្រះហប្ញទ័យមេត្តាករុណាកី្ត ក៏ព្រះអង្គទ្រង់ព្រះពិរោធដែរ ព្រះអង្គមុខជាដាក់ទោសមនុស្សបាបពុំខាន។
៧ចូរវិលត្រទ្បប់ទៅរកព្រះអម្ចាស់វិញ កុំបង្អង់ទើ្បយ កុំរង់ចាំមួយថៃ្ងហើយ មួយថៃ្ងទៀត ដ្បិតព្រះអម្ចាស់ទ្រង់ព្រះពិរោធ នៅពេលកូនមិនដឹងជាមុន ហើយកូនត្រូវវិនាសនៅពេលព្រះអង្គវិនិច្ឆ័យទោស។
៨កុំពឹងផ្អែកលើទ្រព្យសម្បតិ្ត ដែលកូនរកបានដោយអយុតិ្តធម៌ នៅគ្រាដែលកូនមានអាសន្នទ្រព្យសម្បតិ្តទាំងនោះ នឹងគ្មានប្រយោជន៍អី្វ សំរាប់កូនទ្បើយ។
ពាក្យសំដីរបស់អ្នកប្រាជ្ញ
៩កុំរេតាមខ្យល់ កុំដើរតាមផ្លូវបត់បែន ដូចមនុស្សបាប ដែលនិយាយពាក្យមិនទៀងនោះទើ្បយ។
១០ចូរប្រកាន់ជំហរឲ្យរឹងប៉ឹង កុំប្រែប្រួលឲ្យសោះ។
១១ចូរប្រុងស្តាប់ជានិច្ច កុំប្រញាប់ឆើ្លយទៅគេពេក។
១២ប្រសិនបើកូនមានយោបល់ ចូរឆើ្លយតបនឹងសំនួររបស់គេ បើសិនកូនគ្មានយោបល់ទេ ចូរនៅស្ងៀមចុះ។
១៣មានកិត្តិយសនិងអាប់កិត្តិយស ស្ថិតនៅលើពាក្យសំដី ពាក្យសំដីអាចបណ្តាលខ្លួនវិនាស។
១៤កុំឲ្យមានឈោ្មះថា ជាមនុស្សប្រសប់និយាយដើមគេ មិនត្រូវឲ្យពាក្យសំដីរបស់អ្នកបង្កប់ នូវល្បិចកិច្ចកលឲ្យសោះ! ដ្បិតចោររមែងតែងតែត្រូវអាម៉ាស់ រីឯមនុស្សនិយាយមិនទៀងក៏រមែងតែងតែមានទោសយ៉ាងធ្ងន់ដែរ។
ជំពូកទី ៦
១៥ចូរចៀសវាងកំហុសទាំងតូចទាំងធំ។
១កុំតាំងខ្លួនជាសត្រូវនឹងមិត្តសម្លាញ់របស់កូនទើ្បយ ដ្បិតកេរិ៍្តឈោ្មះអាក្រក់នឹងនាំឲ្យកូនអាប់យស និងអាម៉ាស់មុខ។ នេះជាវាសនារបស់មនុស្សបាប ដែលនិយាយមិនទៀង។
២កុំបណ្តោយខ្លួនតាមតណ្ហាទើ្បយ ក្រែងនាំឲ្យកូនបាក់កម្លាំង។
៣កូននឹងប្រៀបដូចជាដើមឈើងាប់ គ្មានស្លឹក គ្មានផែ្ល។
៤តណ្ហា រមែងតែងតែនាំឲ្យមនុស្សវិនាសអន្តរាយ និងធើ្វឲ្យសត្រូវសប្បាយរីករាយក្រៃលែង។
អំពីមិត្តិភាព
៥សំដីផែ្អមលែ្ហម នាំឲ្យមានមិត្តសម្លាញ់ច្រើន ពាក្យសំដីរួសរាយបង្កើនទំនាក់ទំនងល្អ។
៦សូមឲ្យមានមនុស្សជាច្រើន គោរពរាប់អានកូន ប៉ុនែ្តក្នុងចំណោមមនុស្សមួយពាន់នាក់ ចូរជើ្រសរើសយកតែម្នាក់ ធើ្វជាទីប្រឹក្សា!
៧បើកូនចង់យកនរណាម្នាក់ ធើ្វជាមិត្តសម្លាញ់ ចូរសង្កេតមើលចិត្តគេជាមុនសិន កុំអាលទុកចិត្តលើគេពេក។
៨ព្រោះអ្នកខ្លះធើ្វជាមិត្តសម្លាញ់ នៅពេលណាចង់បានផលពីកូន តែក្នុងគ្រាមានអាសន្ន គេរត់ចោលកូន។
៩មានមិត្តសម្លាញ់ខ្លះ ប្រែក្លាយទៅជាសត្រូវដោយនិយាយបរិហារកេរិ៍្តកូន បណ្តាលឲ្យកូនអាប់កិត្តិយស។
១០មានមិត្តសម្លាញ់ខ្លះ បរិភោគបាយរបស់កូន ប៉ុន្តែ នៅគ្រាកូនមានអាសន្ន គេរត់ចោលកូន។
១១ក្នុងពេលកូនសប្បូណ៌សប្បាយ គេសុខចិត្តស្លាប់រស់ជាមួយកូន ទាំងហ៊ានត្រួតត្រាលើអ្នកបំរើរបស់កូនទៀតផង!
១២លុះពេលកូនធ្លាក់ខ្លួនលំបាក គេប្រឆាំងនឹងកូន ហើយគេគេចមុខចេញពីកូន។
១៣ចូរនៅឲ្យឆ្ងាយពីខ្មាំងសត្រូវ ចូរប្រយ័ត្ននឹងមិត្តសម្លាញ់។
១៤មិត្តសម្លាញ់សោ្មះត្រង់ បៀបដូចជាជំរកដ៏រឹងមាំ អ្នកដែលរកបានមិត្តសម្លាញ់ដ៏សោ្មះត្រង់ក៏ដូចជារកបានកំណប់មាសដែរ។
១៥មិត្តសម្លាញ់សោ្មះត្រង់ មានតមៃ្ល រកអី្វមកប្រៀបសើ្មពុំបាន។
១៦មិត្តសម្លាញ់សោ្មះត្រង់ ប្រៀបបាននឹងឱសថដ៏ស័កិ្កសិទ្ធ ដែលជួយឲ្យរស់បានយូរ។ អ្នកគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ មុខជារកមិត្តសម្លាញ់នោះបាន។
១៧អ្នកគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ ចេះជើ្រសរើសមិត្តសម្លាញ់របស់ខ្លួន ដ្បិតគេមានចិត្តយ៉ាងណា មិត្តសម្លាញ់របស់គេក៏មានចិត្តយ៉ាងនោះដែរ។
ត្រូវសែ្វងរកព្រះប្រាជ្ញាញាណ
១៨កូនអើយ! ចូរព្រមទទួលការប្រៀនប្រដៅតាំងពីក្មេងទៅ ដូច្នេះកូននឹងរកឃើញព្រះប្រាជ្ញាញាណរហូតដល់កូនចាស់សក់ស្កូវ។
១៩ចូរស្វះស្ែវងរកព្រះប្រាជ្ញាញាណ ហើយរង់ចាំទទួលផលដ៏ប្រសើរបីព្រះអង្គ ដូចអ្នកភ្ជួរ និងអ្នកសាបព្រោះរង់ចាំទទួលផលពីស្រែដែរ។ ត្រូវនឿយហត់បន្តិច ដើម្បីរកឃើញព្រះប្រាជ្ញាញាណ បន្ទាប់មក កូននឹងទទួលភោគផលនៅពេលឆាប់ៗពុំខាន។
២០អស់អ្នកដែលមិនបានទទួលការអប់រំ ពីព្រះប្រាជ្ញាញាណយល់ថា ព្រះអង្គតឹងរឹងណាស់ រីឯមនុស្សឥតគំនិត មិនព្យាយាមតស៊ូរកព្រះប្រាជ្ញាញាណទើ្បយ។
២១ព្រះប្រាជ្ញាញាណប្រៀបបាននឹងថ្មមួយដុំ ដ៏ធ្ងន់ដែលអ្នកនោះត្រូវលើក ដើម្បីសាកល្បងមើលកម្លាំង។ ប៉ុន្ែត មិនយូរប៉ុន្មានអ្នកនោះនឹងបោះបង់ចោលព្រះប្រាជ្ញាញាណជាពុំខាន។
២២ដ្បិតមានតែមនុស្សមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះដែលរកឃើញព្រះប្រាជ្ញាញាណ។
២៣កូនអើយ! ចូរស្តាប់ហើយចងចាំ ពាក្យរបស់ឪពុកកុំបោះបង់ចោលដំបូន្មានរបស់ឪពុកទើ្បយ។
២៤ចូរយកច្រវាក់នៃព្រះប្រាជ្ញាញាណ មកដាក់ជើង ចូរយកនឹមរបស់ព្រះអង្គមកដាក់លើ ក។
២៥ចូរទទួលយកអំរែកនៃព្រះប្រាជ្ញាញាណ កុំធុញទ្រាន់ ព្រោះតែជាប់ចំណងរបស់ព្រះប្រាជ្ញាញាណឲ្យសោះ។
២៦ចូរយកចិត្តទុកដាក់នឹងព្រះប្រាជ្ញាញាណដោយសោ្មះអស់ពីចិត្ត ចូរដើរតាមគន្លងនៃព្រះប្រាជ្ញាញាណ ឲ្យអស់ពីកម្លាំងកាយ។ ២៧ចូរខិតខំស្វែងរកព្រះប្រាជ្ញាញាណ ចូរខិតខំតាមដានព្រះអង្គ នោះព្រះប្រាជ្ញាញាណមុខជាបង្ហាញព្រះអង្គឲ្យកូនស្គាល់ពុំខាន! ពេលកូនចាប់ព្រះប្រាជ្ញាញាណបាន កុំលែងឲ្យសោះ។ ២៨នៅចុងបញ្ចប់ កូននឹងសំរាករួមជាមួយព្រះប្រាជ្ញាញាណ ហើយការលំបាករបស់កូននឹងប្រែក្លាយទៅជាអំណរសប្បាយវិញ។ ២៩ពេលនោះច្រវាក់របស់ព្រះប្រាជ្ញាញាណ នឹងការពារកូនយ៉ាងមាំ ហើយនឹមរបស់ព្រះអង្គ នឹងក្លាយទៅជាអលង្ការដ៏រុងរឿង។ ៣០នឹមរបស់ព្រះប្រាជ្ញាញាណនឹង ក្លាយទៅជាខ្សែកមាស ហើយច្រវាក់របស់ព្រះអង្គនឹងក្លាយទៅជាបូដ៏មានតម្លៃ។
៣១កូននឹងពាក់គ្រឿងទាំងនោះ ទុកដូចជាសម្លៀកបំពាក់ដ៏រុងរឿង និងដូចជាមកុដដែលផ្តល់អំណរសប្បាយ។
៣២កូនអើយ! ប្រសិនបើកូនយល់ព្រម កូននឹងទទួលការប្រៀនប្រដៅ ប្រសិនបើកូនយកចិត្តទុកដាក់ កូននឹងទៅជាអ្នកប៉ិនប្រសប់។
៣៣ប្រសិនបើកូនចូលចិត្តស្តាប់ កូនមុខជាចេះដឹង ប្រសិនបើកូនប្រុងត្រចៀកស្តាប់ កូននឹងទៅជាអ្នកមានប្រាជ្ញា។
៣៤ចូរទៅរួមក្នុងអង្គប្រជុំ របស់ចាស់ព្រឹទ្ធាចារ្យហើយផោ្តតចិត្តនឹងប្រាជ្ញារបស់អស់លោក។
៣៥ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ស្តាប់ព្រះបន្ទូល ដែលមកពីព្រះជាម្ចាស់ កុំបណោ្តយឲ្យសុភាសិតដែលមានខ្លឹមសារណាមួយបាត់បង់ទើ្បយ។
៣៦ប្រសិនបើកូនឃើញមនុស្សម្នាក់មានប្រាជ្ញា ចូររត់ទៅរកអ្នកនោះតាំងពីព្រឹក ហើយទៅឲ្យបានញឹកញាប់ រហូតដល់សឹកកាំជណ្តើរផ្ទះរបស់គាត់។
៣៧ចូរជញ្ជឹងគិតពីបទបញ្ជារបស់ព្រះអម្ចាស់ ចូរខិតខំកាន់តាមវិន័យរបស់ព្រះអង្គជានិច្ច។ ព្រះជាម្ចាស់មុខជាពង្រឹងចិត្តរបស់កូនឲ្យរឹងមាំ និងប្រទានព្រះប្រាជ្ញាញាណ ដែលកូនប្រាថ្នាចង់បាននោះពុំខាន។
ជំពូកទី ៧
ដំបូន្មានសំរាប់ការរស់នៅប្រចាំថៃ្ង
១កុំប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ ចំពោះអ្នកដទៃ នោះគ្មាននរណាប្រព្រឹត្តអាក្រក់ ចំពោះកូនទើ្បយ។ ២កុំប្រព្រឹត្តអំពើអយុត្តិធម៌ នោះក៏គ្មាននរណាប្រព្រឹត្តអំពើអយុត្តិធម៌ចំពោះកូនដែរ។
៣ប្រសិនបើសាបពោ្រះអំពើទុច្ចរិត កូននឹងទទួលផលអាក្រក់ដល់ទៅប្រាំពីរដង។
៤កុំទូលសូមព្រះអម្ចាស់ ប្រទានអំណាចដល់កូន ហើយក៏កុំសូមព្រះរាជាតែងតាំងកូន ជាមន្ត្រីដែរ។
៥កុំតាំងខ្លួនជាមនុស្សសុចរិត នៅចំពោះព្រះភ័ក្រ្តរបស់ព្រះអម្ចាស់ទើ្បយ ហើយក៏កុំតាំងខ្លួនជាអ្នកមានប្រាជ្ញានៅចំពោះព្រះភ័ក្រ្តស្តេចដែរ។
៦ចូរកុំប៉ងប្រាថ្នា ប្រសិនបើកូនពុំអាចបំបាត់អំពើអយុត្តិធម៌ទេ ចង់ធើ្វជាចៅក្រមទើ្បយ។ បើពុំនោះទេ អ្នកកាន់អំណាចមុខជាអូសទាញកូន ហើយកូនក៏លែងជាមនុស្សទៀងត្រង់ដែរ។
៧កុំបំផ្លាញផលប្រយោជន៍របស់ប្រជាជនដែលរស់នៅក្នុងក្រុងជាមួយកូន កុំបន្ថោកខ្លួនឯងនៅចំពោះមុខមហាជន។
៨កុំប្រព្រឹត្តអំពើបាបផ្ទួនៗគ្នា ដល់ទៅពីរដងទើ្បយ ព្រោះអំពើបាបទីមួយ បណ្តាលឲ្យកូនមានទោសរួចស្រេចទៅហើយ។
៩កុំពោលថា«ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតមុខជាទតឃើញតង្វាយដ៏ច្រើនរបស់ខ្ញុំ ហើយព្រះអង្គមុខជាសព្វព្រះហប្ញទ័យនឹងតង្វាយដែលខ្ញុំថ្វាយ»។
១០កុំខ្មាសអៀននៅពេលកូនអធិដ្ឋាន កុំធ្វេសប្រហែសនឹងចែកទានដល់អ្នកក្រខ្សត់។
១១កុំចំអកដាក់មនុស្សដែលកើតទុក្ខ ចូរនឹកឃើញដល់ព្រះអង្គ ដែលបន្ទាបមនុស្ស ឬលើកមនុស្សឲ្យខ្ពស់មុខទើ្បងវិញ។
១២កុំប្រើល្បិចកល បោកប្រាសបងប្អូនរបស់កូនទើ្បយ ហើយក៏កុំបោកប្រាសមិត្តភកិ្តរបស់កូនដែរ។
១៣ចូរកុំភូតកុហកឲ្យសោះ អ្នកដែលចេះតែភូតកុហករមែងទទួលផលអាក្រក់។
១៤ពេលកូនចូលរួមក្នុងអង្គប្រជុំរបស់ព្រឹទ្ធាចារ្យ កុំនិយាយផ្តេសផ្តាស ពេលកូនទូលអង្វរព្រះអម្ចាស់កុំពោលពាក្យច្រំដែលៗទើ្បយ។
១៥កុំស្អប់ការលំបាក ឬការធើ្វស្រែចំការទើ្បយ ពោ្រះព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត បានបង្កើតការទាំងនោះសំរាប់យើងរាល់គ្នា។
១៦កុំសេពគប់ជាមួយក្រុមអ្នកបាបទើ្បយ ចូរនឹកចាំថាព្រះជាម្ចាស់មុខជាព្រះពិរោធពុំខាន។
១៧ចូរដាក់ខ្លួនឲ្យទាប ដ្បិតពួកទមិទ្យនឹងត្រូវទទួលទោសដោយភើ្លង និងដង្កូវ។
មិត្តភកិ្ត និង គ្រួសារ
១៨កុំបោះបង់ចោលមិត្តភកិ្ត ព្រោះតែចង់បានប្រាក់ទើ្បយ ហើយក៏កុំបោះបង់ចោលបងប្អូនបង្កើត ព្រោះតែចង់បានមាសសុទ្ធដែរ។
១៩កុំរួញរានឹងរៀបការ ជាមួយស្រ្តីសុភាពរាបសា និងមានចិត្តសប្បុរសទើ្បយ ព្រោះគុណសម្បតិ្តរបស់នាងប្រសើរជាងមាសទៅទៀត។
២០កុំធើ្វបាបអ្នកបំរើ ដែលធើ្វការដោយសោ្មះត្រង់កុំធើ្វបាបកូនឈ្នួលដែលធើ្វការអស់ពីចិត្តដែរ។
២១ប្រសិន បើកូនស្រឡាញ់អ្នកបំរើណាម្នាក់ដែលមានប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃ កុំបដិសេធនឹងផ្តល់ឲ្យគេមានសេរីភាពទើ្បយ។
២២ប្រសិនបើកូនមានហ្វូងសត្វ ចូរមើលថែទាំវា ហើយបើកូនទទួលផលពីហ្វូងសត្វទាំងនោះ ចូររក្សាទុកឲ្យគង់រង្ស។
២៣ប្រសិនបើកូនមានកូនចៅ ចូរអប់រំវា ចូរប្រៀនប្រដៅពួកវា តាំងពីនៅក្មេងទៅ។
២៤ប្រសិនបើកូនមានកូនស្រី ចូរមើលរក្សាខ្លួននាងឲ្យនៅព្រហ្មចារី កុំបណ្តោយតាមចិត្តនាងពេក។
២៥ចូរទុកដាក់នាង ឲ្យមានគូស្រករនោះអ្នកនឹងបំពេញកិច្ចការមួយដ៏ប្រសើរ។ ប៉ុន្តែចូរលើកនាងឲ្យបុរសដែលមានប្រាជ្ញាវាងវៃ។
២៦ប្រសិនបើកូនបានរៀបការជាមួយភរិយា ដែលគាប់ចិត្តកូនកុំលែងលះនាងទើ្បយ។ កុំទុកចិត្តលើភរិយាដែលកូនមិនស្រឡាញ់ឲ្យសោះ។
២៧ចូរលើកកិត្តិយសរបស់ឪពុក ដោយសោ្មះអស់ពីចិត្ត កុំបំភ្លេចការឈឺចាប់របស់ម្តាយ នៅពេលបង្កើតអ្នកមកនោះទើ្បយ។
២៨ចូរនឹកចាំថាកូនមានជីវិត ដោយសារគាត់ទាំងពីរ។ តើកូនត្រូវធើ្វយ៉ាងណា ដើម្បីតបស្នងសងគុណ?។
ករណីយកិច្ចចំពោះបូជាចារ្យ
២៩ចូរគោរពប្រតិប័តន៍ព្រះអម្ចាស់ឲ្យអស់ពីដួងចិត្ត ហើយសំដែងសេចក្តីគោរព ចំពោះបូជាចារ្យរបស់ព្រះអង្គផង។
៣០ចូរស្រឡាញ់ព្រះដែលបានបង្កើតកូន ឲ្យអស់ពីកម្លាំង កុំធ្វេសប្រហែសនឹងអស់លោកដែលបំរើព្រះអង្គ។
៣១ចូរគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ ហើយលើកតម្កើងបូជាចារ្យផង ចូរជូនចំពោះលោក នូវចំណែកដែលព្រះអង្គបញ្ជាដល់កូនស្រាប់ គឺផលដំបូងនៃដំណាំ យញ្ញបូជាលោះបាប សាច់ចំទ្បកនៃសត្វ ដែលថ្វាយជាយញ្ញបូជាតង្វាយម្សៅ និង ចំណែកដែលត្រូវញែកពីផលដំបូង ថ្វាយព្រះជាម្ចាស់។
ករណីយកិច្ចចំពោះអ្នកក្រខ្សត់
៣២ចូរចែកទានដល់អ្នកក្រខ្សត់ ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ប្រទានពរដល់កូនយ៉ាងពេញលេញ។
៣៣ចូរចែកទានដល់អស់អ្នក ដែលនៅរស់ដោយអនុគោ្រះ សូម្បីតែបុគ្គលដែលទើបនឹងចែកស្ថានទៅហើយ ក៏កុំបដិសេធក្នុងការជួយបញ្ចុះសពគេឲ្យបានសមរម្យដែរ។
២៤កុំគេចចេញពីអ្នកកំពុងយំ ផ្ទុយទៅវិញ ចូរចូលរួមជាមួយអ្នកកាន់ទុក្ខ។
៣៥ចូរឧស្សាហ៍ទៅសួរសុខទុក្ខអ្នកជំងឺ ធើ្វដូច្នេះគេមុខជាស្រឡាញ់រាប់អានកូន។
៣៦ក្នុងគ្រប់អំពើដែលកូនធើ្វ ចូរនឹកគិតដល់គ្រាអវសាននៃជីវិតរបស់កូន នោះកូនមុខជាមិនប្រព្រឹត្តអំពើបាបអី្វទើ្បយ។
ជំពូកទី ៨
ការប្រុងប្រយ័ត្ន
១ប្រកែកតវ៉ា ជាមួយអ្នកកាន់អំណាចក្រែងកូនធ្លាក់ ទៅក្នុងកណ្តាប់ដៃរបស់គេ។
២កុំប្តឹងប្តល់ជាមួយអ្នកមាន ក្រែងកូនចាញ់គេ ដ្បិតមាសបានបណ្តាលឲ្យមនុស្សជាច្រើន ពុករលួយ ហើយមាសក៏បានអូសទាញស្តេចខ្លះឲ្យវង្វេងដែរ។
៣កុំប្រកែកតវ៉ា ជាមួយមនុស្សពូកែពោ្រកប្រាជ្ញ មិនត្រូវទុកឱកាសឲ្យគាត់បង្ករឿងបានទើ្បយ។
៤កុំនិយាយលេងជាមួយមនុស្ស គ្មានសុជីវធម៌ក្រែងគេជេរប្រមាថដូនតារបស់កូន។
៥កុំស្តីបន្េទាសអ្នក ដែលទទួលសារភាពកំហុសរបស់ខ្លួន ចូរនឹកគិតថា មនុស្សយើងទាំងអស់សុទ្ធតែមានកំហុស។
៦កុំមើលងាយមនុស្សចាស់ជរាទើ្បយ ដ្បិតយើងទាំងអស់គ្នាក៏មានអាយុកាន់តែចាស់ទៅៗដែរ។
៧កុំត្រេកអរ ដោយឃើញនរណាម្នាក់ស្លាប់ទើ្បយ ចូរនឹកគិតថា យើងទាំងអស់គ្នាក៏ត្រូវតែស្លាប់ដែរ។
៨កុំមាក់ងាយការប្រៀនប្រដៅរបស់អ្នកប្រាជ្ញ ផ្ទុយទៅវិញ ចូរយកចិត្តទុកដាក់រៀនសុភាសិត របស់លោកទាំងនោះ កូននឹងទទួលចំណេះពីលោក ហើយកូនអាចបំពេញមុខងាររបស់ខ្លួន ក្នុងការបំរើរដ្ឋអំណាចដែរ។
៩កុំធ្វេសប្រហែសនឹងការប្រៀនប្រដៅរបស់ចាស់ព្រឹទ្ធាចារ្យទើ្បយ ពោ្រះលោកបានទទួលការប្រៀនប្រដៅនេះពីដូនតារបស់លោកមក។ កូននឹងដកស្រង់យកការយល់ដឹងពីអស់លោក ហើយចេះដោះស្រាយបញ្ហានៅពេលកូនត្រូវការ។
១០កុំបញ្ឆេះ កំហឹងរបស់ជនកាចសាហាវទើ្បយក្រែងលោភើ្លងនៃកំហឹងរបស់គេឆេះឆាប់កូន។
១១កុំប្រកែកតទល់នឹងជនព្រហើន ក្រែងលោជននោះជំរុញកូនឲ្យនិយាយផ្តេសផ្តាស។
១២កុំឲ្យប្រាក់ទៅអ្នក ដែលមានអំណាចខ្លាំងជាងកូនខ្ចីទើ្បយ ប្រសិនបើកូនឲ្យគេខ្ចី ត្រូវចាត់ទុកប្រាក់នោះដូចជាបាត់បង់ទៅហើយ។
១៣កុំធានារ៉ាប់រងគេ លើសពីសមត្ថភាពរបស់កូនទើ្បយ ពោ្រះបើកូនធានារ៉ាប់រងគេ កូនត្រូវតែចេញប្រាក់សងគេជាពុំខាន។
១៤កុំក្តីជាមួយនឹងចៅក្រមទើ្បយ ពោ្រះគេមុខជាឈ្នះកូន ដោយសារគេមានឋាន:ជាចៅក្រម។
១៥កុំធើ្វដំណើររួមជាមួយមនុស្ស ដែលហ៊ានពេកនោះទើ្បយ ក្រែងលោគេនាំឲ្យកូនកើតទុក្ខលំបាកជាចើ្រន។ គេនឹងប្រព្រឹត្តតាមអំពើចិត្តរបស់ខ្លួន ហើយកូនត្រូវវិនាសអន្តរាយ ដោយសារអំពើលេលារបស់គេ។
១៦កុំឈ្លោះប្រកែកជាមួយមនុស្សកំរោល កុំទៅកន្លែងណាដែលស្ងាត់ជាមួយគេ ដ្បិតគេមិនខ្លាចនឹងបង្ហូរឈាមមនុស្សទេ! គឺគេនឹងសម្លាប់កូនចោល នៅកនែ្លងណាដែលគ្មាននរណាជួយកូនបាន។
១៧កុំគិតគូរគំរោងការ ជាមួយនឹងមនុស្សល្ងីល្ងើទើ្បយ ដ្បិតមនុស្សល្ងីល្ងើមិនអាចលាក់ការណ៍បានទេ។
១៨កុំធើ្វអ្វីដោយលាក់កំបាំង ឲ្យជនបរទេសឃើញ ពោ្រះកូនមិនដឹងថា អ្នកនោះនឹងប្រព្រឹត្តយ៉ាងណាទើ្បយ។
១៩កុំបង្ហាញទឹកចិត្តរបស់កូនឲ្យនរណាដឹង ដ្បិតគេនឹងមិនដឹងគុណកូនទើ្បយ។
ជំពូកទី ៩
អំពីស្រ្តី
១ប្រសិនបើកូនស្រឡាញ់ភរិយា កុំប្រច័ណ្ឌនាងទើ្បយ ក្រែងលោនាំឲ្យនាងចេះប្រព្រឹត្តអាក្រក់ចំពោះកូន។
២កុំប្រគល់ខ្លួនឲ្យទៅស្រ្តី រហូតដល់នាងអាចត្រួតត្រាកូនបានទើ្បយ។
៣កុំទៅទាក់ទងជាមួយស្រី្តសាវ៉ាទើ្បយ ក្រែងលោកូនចាញ់កលល្បិចរបស់នាង។
៤កុំនៅក្បែរស្រ្តីលេងភេ្លង ក្រែងលោកូនធ្លាក់ក្នុងអន្ទាក់ចំរៀងដ៏ពិរោះរបស់នាង។
៥កុំសម្លឹងមើលស្រ្តីក្រមុំ មិនដាក់ភ្នែកឲ្យសោះ ក្រែងលោកូនត្រូវបង់ខាត ព្រោះតែនាង។
៦កុំបណោ្តយខ្លួន ឲ្យលង់នឹងស្រីពេស្យាទើ្បយក្រែងលោកូនបាត់បង់អ្វីដែលកូនមាន។
៧កុំក្រឡេកភែ្នក លួចមើលតាមផ្លូវ ក្នុងទីក្រុង កុំដើរលេងនៅទីស្ងាត់។
៨ចូរងាកមុខចេញពីស្រ្តីមានរូបល្អឆើតឆាយ កុំជាប់ភ្នែកនឹងលំអ ដែលមិនមែនជារបស់កូន។ សម្ផស្សរបស់ស្រ្តីបានធើ្វឲ្យបុរសជាច្រើនវង្វេងហើយធើ្វឲ្យតណ្ហារបស់បុរស ឆាបឆេះដូចភើ្លង។
៩កុំអង្គុយជិតស្រ្តីដែលមានប្តី កុំរួមតុស៊ីផឹកសប្បាយជាមួយនាងជាដាច់ខាត ក្រែងលោកូនចាប់ចិត្តស្រឡាញ់នោះ ហើយត្រូវវិនាសអន្តរាយដោយសារតណ្ហា។
អំពីទំនាក់ទំនងរវាងមនស្ស
១០កុំបោះបង់មិត្តភក្តិ ដែលកូនស្គាល់តាំងពីយូរមកហើយ ដ្បិតមិត្តថ្មីមិនដូចមិត្តចាស់ទេ។ មិត្តថ្មីបៀបដូចជាស្រាទំពាំងបាយជូរថ្មី ស្រានោះមានរសជាតិឆ្ងាញ់លុះត្រាតែទុកបានយូរ។
១១កុំច្រណែននឹងអ្នកបាប ដោយឃើញភាពចំរុងចំរើនទើ្បយ កូនពុំដឹងថា អវសាននៃជីវិតរបស់គេនឹងវេទនាយ៉ាងណាទេ។
១២កុំអបអរសាទរ ដោយឃើញជនទមិទ្បចំរុងចំរើនទើ្បយ កូនត្រូវនឹកចាំថា មុនពេលស្លាប់ ក៏គេមានទោសដែរ។
១៣ចូរនៅឲ្យឆ្ងាយ ពីអ្នកមានអំណាចប្រហារជីវិត នោះកូនមិនភិតភ័យនឹងសេចក្តីស្លាប់ទេ។ ប្រសិនបើកូនចូលទៅជួបគេ កុំធើ្វអ្វីខុសឆ្គងទើ្បយក្រែងលោគេផ្តាច់ជីវិតកូន។ តោងដឹងថា កូនដូចជាដើរនៅកនែ្លងមានអន្ទាក់ព័ទ្ធជុំវិញ ឬដូចជាដើរនៅលើកំពែងក្រុងដែរ។
១៤ប្រសិនបើកូនអាចធើ្វបាន ចូរខំរាប់អានមនុស្សឯទៀតៗ ចូរត្រងត្រាប់ស្តាប់ដំបូន្មានរបស់អ្នកប្រាជ្ញ។
១៥ចូរពិភាក្សាជាមួយអ្នកឈ្លាសវៃ ហើយយកតែវិន័យរបស់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតមកពិភាក្សាគ្នា។
១៦ចូរជ្រើសរើសតែមនុស្សសុចរិត ឲ្យរួមតុជាមួយ ចូរយកការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ទុកជាមោទនភាពរបស់កូន។
អ្នកដឹកនាំ
១៧គេសរសើរសិល្បករ ព្រោះតែស្នាដៃ ហើយសរសើរអ្នកដឹកនាំ ពោ្រះតែប្រាជ្ញាក្នុងការនិយាយស្តី។
១៨ក្នុងទីក្រុង គេតែងតែក្រែងរអែងមនុស្សពូកែពោ្រកប្រាជ្ញ ហើយស្អប់មនុស្សដែលនិយាយបំផ្លើស។
ជំពូកទី ១០
១អ្នកដឹកនាំដែលមានប្រាជ្ញា តែងតែអប់រំប្រជាជនរបស់ខ្លួនអំណាចរបស់មនុស្សឈ្លាសវៃ នៅស្ថិតស្ថេរជានិច្ច។
២ប្រមុខរដ្ឋយ៉ាងណា មន្រ្តីក៏យ៉ាងនោះដែរ។ អភិបាលក្រុងយ៉ាងណា អ្នកក្រុងក៏យ៉ាងនោះដែរ។
៣សេ្តចដែលខ្វះចំណេះដឹង រមែងនាំប្រជារាស្រ្តឲ្យអន្តរាយ អ្នកដឹកនាំដែលមានប្រាជ្ញា តែងតែធើ្វឲ្យក្រុងបានរីកចំរើន។
៤ព្រះជាម្ចាស់មានអំណាច គ្រប់គ្រងផែនដីទាំងមូល ព្រះអង្គនឹងធើ្វឲ្យមានអ្នកដឹកនាំត្រឹមត្រូវ នៅពេលត្រូវការ។
៥មនុស្សបានចំរុងចំរើន ដោយសារព្រះជាម្ចាស់ ព្រះអង្គប្រទានកិតិ្តយសឲ្យតែងច្បាប់។
អ្នកក្រអឺតក្រទម
៦កុំចងគំនុំនឹងអ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើអយុត្តិធម៌ចំពោះកូន កុំតបតទៅគេវិញដោយចិត្តឃោរឃៅទើ្បយ។
៧ព្រះអម្ចាស់និងមនុស្សលោក រមែងស្អប់ខ្ពើមការក្រអឺតក្រទម។ ព្រះអង្គនិងមនុស្សតែងចាត់ទុកអំពើឃោរឃៅជាអំពើទុច្ចរិត។
៨អំពើឃោរឃៅ អំពើអយុតិ្តធម៌ និងការលោភលន់ តែងតែធើ្វឲ្យរាជ្យអំណាចផ្ទេរពីប្រជាជាតិមួយទៅប្រជាជាតិមួយទៀត។
៩មនុស្សដែលកើតពីធូលីដីនិងផេះសោះ ហេតុអី្វបានជាគេក្រអឺតក្រទមដូចេ្នះ? សូម្បីតែក្នុងពេលគេមានជីវិត ក៏ក្នុងខ្លួនរបស់គេមានពោរពេញទៅដោយភាពស្អុយរលួយដែរ!
១០សូម្បីតែគ្រូពេទ្យ ក៏ត្រូវតែមានជំងឺធ្ងន់ ហើយសូម្បីតែសេ្តចដែលសោយរាជ្យនៅថៃ្ងនេះ ក៏ត្រូវសោយទិវង្គតនៅថៃ្ងសែ្អកដែរ។
១១ពេលស្លាប់ទៅ មនុស្សទទួលយកដង្កូវ ជន្លេន និង សត្វល្អិតផេ្សងៗទៀតទុកជាមត៌ក។
១២មនុស្សចាប់ផ្តើមក្រអឺតក្រទម នៅពេលគេឃ្លាតចេញឆ្ងាយពីព្រះអម្ចាស់ ហើយប្រឆាំងនឹងព្រះអង្គដែលបានបងើ្កតខ្លួន។
១៣អំពើបាបជាប្រភពនៃចិត្តអំនួត អ្នកដែលនៅតែមានចិត្តអួតបំប៉ោងដូច្នេះ តែងតែនាំឲ្យកើតមានហេតុការណ៍គួរឲ្យស្អប់ខ្ពើមជាច្រើនអនេក។ ហេតុនេះ ហើយបានជាព្រះអម្ចាស់ផ្តន្ទាទោសគេជាទម្ងន់ ហើយនៅទីបញ្ចប់ ព្រះអង្គបណោ្តយឲ្យពួកអ្នកក្រអឺតក្រទមត្រូវវិនាស។
១៤ព្រះអម្ចាស់ទម្លាក់អ្នកកាន់អំណាច ចុះបីបល្ល័ង្កហើយតែងតាំងមនុស្សស្លូតបូត ឲ្យគ្រងរាជ្យជំនួសវិញ។
១៥ព្រះអម្ចាស់គាស់រំលើងប្រជាជាតិនានា ចោល ហើយយកមនុស្សទន់ទាបមកដាក់ជំនួសវិញ។
១៦ព្រះអម្ចាស់បំផ្លាញទឹកដី នៃប្រជាជាតិនានា ហើយបំផ្លាញគេដល់គ្រឹះផង។
១៧ព្រះអង្គដកពួកគេចេញ ពីក្នុងចំណោមមនុស្សលោក ហើយបំផ្លាញនិងលុបបំបាត់ពួកគេ រហូតដល់គ្មាននរណានឹកនាដល់ប្រជាជាតិទាំងនោះទៀត។
១៨ព្រះអម្ចាស់ពុំបានបង្កើតមនុស្ស ដើម្បីឲ្យគេមានចិត្តក្រអឺតក្រទមទើ្បយ។ មនុស្សក៏មិនមែនកើតមក ដើម្បីបណោ្តយខ្លួនទៅតាមកំហឹងដែរ។
១៩តើពូជណាដែលគួរឲ្យគោរព? គឺពូជមនុស្សដែលគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់! តើពូជណាដែលមិនគួរគោរព? គឺពូជមនុស្សដែលប្រព្រឹត្តល្មើសនឹងបទបញ្ជារបស់ព្រះអម្ចាស់!
២០មេដឹកនាំតែងតែទទួលការគោរព ពីប្រជាជន ហើយគាត់ក៏តែងតែគោរពអ្នកដែលគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ដែរ។
២២អ្នកមានកី្ត អ្នកធំកី្ត ឬអ្នកក្រកី្ត បានខ្ពស់មុខគឺដោយសារគោពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់។
២៣ការមើលងាយជនក្រីក្រដែលមានប្រាជ្ញាជាអំពើអយុត្តិធម៌ រីឯការលើកកិត្តិយសមនុស្សបាប ក៏មិនសមរម្យដែរ។
២៤គេរមែងលើកកិតិ្តយសអ្នកធំ អ្នកដឹកនាំ និងអ្នកកាន់អំណាច។ ប៉ុន្តែក្នុងចំណោមលោកទាំងនោះ គ្មាននរណាម្នាក់ប្រសើរជាងអ្នក ដែលគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ទើ្បយ។
២៥អ្នកបំរើប្រកបដោយប្រាជ្ញា គង់តែមានអ្នកជាមកបំរើគាត់វិញមិនខាន។ អ្នកចេះដឹងមិនបន្ថោកគេ ពោ្រះតែការនេះទ្បើយ។
ចិត្តសុភាបរាបសា
២៦នៅពេលកូនធើ្វការងាររបស់ខ្លួន កុំតាំងខ្លួនជាអ្នកប្រាជ្ញ ហើយក៏កុំវាយប្ញកនៅពេលកូនខ្វះខាតដែរ។
២៧អ្នកខំធើ្វការ ទទួលបានកំរៃចើ្រនលើសពីសេចក្តីត្រូវការប្រសើរជាងអ្នកវាយប្ញក តែគ្មាន អាហារបរិភោគ។
២៨កូនអើយ! បើកូនសរសើរខ្លួនចូរមានចិត្តសុភាពរាបសា កុំលើកកិត្តិយសខ្លួនឲ្យហួសពីសមត្ថភាព។
២៩គ្មាននរណាយល់ស្របនឹងជនដែលធើ្វបាបខ្លួនឯងនោះទេ ហើយក៏គ្មាននរណាសរសើរជន ដែលបន្ទាបបន្ថោកជីវិតរបស់ខ្លួនដែរ។
៣០គេតែងតែលើកតម្កើងមនុស្សក្រខ្សត់ ព្រោះតែការចេះដឹងរបស់គាត់ គេតែងតែលើកតម្កើងអ្នកមានព្រោះតែទ្រព្យសម្បតិ្តរបស់គាត់។
៣១ប្រសិនបើគេលើកតម្កើងមនុស្សម្នាក់ នៅពេលគាត់ក្រខ្សត់ លុះដល់ពេលគាត់ទៅជាអ្នកមានស្តុកស្តម្ភ តើគាត់នឹងមានកិត្តិយសយ៉ាងណាទៅទៀត? ប្រសិនបើគេមើលងាយមនុស្សម្នាក់ នៅពេលគាត់មានទ្រព្យសម្បតិ្តស្តុកស្តម្ភ លុះដល់ពេលគាត់ធ្លាក់ខ្លួនក្រ តើគេនឹងមើលងាយយ៉ាងណាទៅទៀត?
ជំពូកទី ១១
១ប្រាជ្ញារបស់ទន់ទាប រមែងធើ្វឲ្យគេបានខ្ពស់មុខ ហើយទទួលតំណែងក្នុងចំណោមអស់អ្នក ដែលមានឋាន:ខ្ពង់ខ្ពស់។
កុំវាយតំម្លៃមនុស្សតាមសំបកក្រៅ
២កុំសរសើរនរណាម្នាក់ ដោយមើលទៅលើរូបសម្បត្តិរបស់គេទ្បើយ ហើយក៏កុំស្អប់នរណាម្នាក់ ដោយគ្រាន់តែឃើញរូបរាងខាងក្រៅរបស់គេដែរ។
៣ក្នុងចំណោមសត្វស្លាបទាំងប៉ុន្មាន ឃ្មុំមានមាឌតូច តែទឹកឃ្មុំមានរសជាតិផ្អែមជាងអី្វៗទាំងអស់ ក្នុងលោកនេះ។
៤កុំមើលងាយមនុស្សដែលមានសម្លៀកបំពាក់មិនសមរម្យ ហើយក៏កុំចំអកឲ្យអ្នកដែលកើតទុក្ខដែរ ដ្បិតព្រះអម្ចាស់តែងតែធើ្វការផ្សេងៗគួរឲ្យសើ្ញចសរសើរ ប៉ុន្តែមនុស្សមិនស្គាល់ការលាក់កំបាំងរបស់ព្រះអង្គទេ។
៥មានសេ្តចជាច្រើនបាត់បង់អំណាច រីឯអ្នកដែលគ្មាននរណានឹកដល់ បានទ្បើងសោយរាជ្យ។
៦មានអ្នកដឹកនាំជាច្រើន បានបាត់បង់បុណ្យស័កិ្ត ហើយជនដែលមានកិត្តិយសខ្ពង់ខ្ពស់ បានក្លាយទៅជាទាសករ។
៧ចូរសាកសួរឲ្យដឹងហេតុផលសិន សឹមរិះគន់តាមក្រោយ ចូរពិចារណាជាមុនសិន ទើបស្តីបន្ទោសគេជាក្រោយ។
៨បើស្តាប់មិនទាន់ជាក់កុំអាលឆើ្លយ បើគេកំពុងនិយាយ កុំកាត់ពាក្យសំដីរបស់គេទើ្បយ។
៩កុំលូកដៃចូលក្នុងជម្លោះដែលមិនជាប់ពាក់ព័ន្ធអី្វដល់កូន។ ពេលមនុស្សពាលឈោ្លះប្រកែកគ្នា កុំជ្រៀតជ្រែកចូលក្នុងរឿងរបស់គេឲ្យសោះ។
មានតែព្រះជាម្ចាស់ទេដែលអាចជួយបាន
១០កូនអើយ! កុំធើ្វកិច្ចការច្រើន នៅពេលជាមួយគា្ន ប្រសិនបើកូនធើ្វកិច្ចការច្រើនហួស នោះកូនពុំអាចសំរេចទើ្បយ។ ប្រសិនបើកូនរត់ទៅរត់មកគ្រប់ទិសទី កូនពុំអាចធើ្វអី្វបានទេ បើកូនចេះតែរត់បែបនេះ កូនមុខជាបរាជ័យពុំខាន។
១១អ្នកខ្លះខិតខំធើ្វការកាន់តែនឿយហត់ និង រហ័សរហួនយ៉ាងណា ក៏គេនៅតែខ្វះខាតយ៉ាងនោះដែរ។
១២មានអ្នកខ្លះមិនសូវរហ័យរហួនទេ ហើយត្រូវការអ្នកដទៃជួយជានិច្ច គេគ្មានកម្លាំង និង ខ្វះខាតយ៉ាងខ្លាំង ក៏ប៉ុន្តែ ព្រះអម្ចាស់ទតមើលគេដោយអនុគ្រោះ ព្រះអង្គលើកស្ទួយគេឲ្យរួចពី ភាពទន់ទាបរបស់ខ្លួន។
១៣ព្រះអង្គប្រោសឲ្យគេបានខ្ពស់មុខ ហើយមនុស្សម្នាសើ្ញចសរសើរយ៉ាងខ្លាំង។
១៤អ្វីដែលល្អនិងអ្វីដែលអាក្រក់ ជីវិតនិងសេចក្តីស្លាប់ ភាពក្រខ្សត់និងធនធានជាច្រើន សុទ្ធតែព្រះអម្ចាស់ប្រទានឲ្យទាំងអស់។
១៧ព្រះអំណោយទានរបស់ព្រះអម្ចាស់ ស្ថិតនៅជាមួយអស់អ្នក ដែលគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះអង្គ រហូតតទៅព្រះហប្ញទ័យស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គ នឹងណែនាំគេឲ្យប្រព្រឹត្តតាមមាគ៌ាល្អត្រឹមត្រូវជានិច្ច។
១៨អ្នកខ្លះក្លាយទៅជាអ្នកមាន មកពីគេចេះប្រុងប្រយ័ត្ន និងខិតខំសន្សំសំចៃ។ អ្នកទាំងនោះត្រូវទទួលផលដូចតទៅ :
១៩នៅពេលដែលគេពោលថា «ឥឡូវនេះ ខ្ញុំអាចសំរាកបានហើយ ខ្ញុំអាចសប្បាយនឹងយកសម្បត្តិរបស់ខ្ញុំចាយវាយ»។ ប៉ុន្តែគេមិនដឹងថា ពេលណាគេត្រូវស្លាប់ ដោយទុកចោលអ្វីៗទាំងអស់ឲ្យអ្នកដទៃទើ្បយ។
អំពីសេចក្តីស្លាប់
២០ចូរយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងស្វិតស្វាញ នឹងការងាររបស់ខ្លួនចូរធើ្វការនេះ រហូតដល់មានវ័យ ចាស់ជរា។
២១កុំនឹកឆ្ងល់ ដោយឃើញមនុស្សបាបទទួលជោគជ័យ។ ចូរផ្ញើជីវិតលើព្រះអម្ចាស់ ហើយព្យាយាមក្នុងកិច្ចការរបស់ខ្លួន ព្រោះព្រះអម្ចាស់អាចធើ្វឲ្យអ្នកក្រខ្សត់ ក្លាយទៅជាអ្នកមានមួយរំពេច បានដោយងាយ។
២២ព្រះអម្ចាស់តែងតែប្រទានពរ ដល់អ្នកដែលគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះអង្គទុកជារង្វាន់។ ព្រះអង្គប្រទានពរជាច្រើនឲ្យគេក្នុងរយៈពេលដ៏ខ្លី។
២៣កុំពោលថា «ខ្ញុំមិនត្រូវការអ្វី ហើយខ្ញុំក៏មិនខ្វះទ្រព្យសម្បត្តិអ្វីដែរ»។
២៤កុំពោលថា «ខ្ញុំមានអ្វីៗទាំងអស់ដែលខ្ញុំត្រូវការ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំមិនខ្លាចគ្រោះកាចអ្វីមកយាយីខ្ញុំទើ្បយ! »។
២៥ក្នុងគ្រាដែលមានសេចក្តីសុខ គេតែងតែភ្លេចពីទុក្ខលំបាក ហើយក្នុងគ្រាមានទុក្ខលំបាកគេក៏តែងតែភ្លេចពីសេចក្តីសុខដែរ។
២៦នៅថៃ្ងដែលមនុស្សបាត់បង់ជីវិត ព្រះអម្ចាស់នឹងប្រទានឲ្យគេ ស្របតាមអំពើដែលគេបានប្រព្រឹត្ត។
២៧នៅពេលមានទុក្ខវេទនា មនុស្សតែងតែភ្លេចសេចក្តីសប្បាយដែលគេធ្លាប់មាន។ ថៃ្ងអវសាននៃជីវិតរបស់មនុស្សតែងតែបង្ហាញពីតម្លៃនៃអំពើដែលគេប្រព្រឹត្ត។
២៨កុំប្រកាសថានរណាម្នាក់មានសុភមង្គល មុនពេលគេស្លាប់ទើ្បយ ដ្បិតយើងស្គាល់មនុស្សម្នាក់យ៉ាងច្បាស់ ក្រោយពេលដែលគេបាត់បង់ជីវិតប៉ុណ្ណោះ។
កុំសេពគប់ជាមួយមនុស្សអាក្រក់
២៩កុំចេះតែនាំមនុស្ស ចូលផ្ទះរបស់ខ្លួនទើ្បយ ដ្បិតជនខិលខូចពូកែបោកប្រាសណាស់។
៣០មនុស្សអួតបំប៉ោង ប្រៀបដូចជាសត្វទទាដែលនៅក្នុងទ្រុងសំរាប់ទាក់ទទាឯទៀតៗ គេតែងតែរង់ចាំឱកាស ដើម្បីចាប់អ្នក។
៣១គេដាក់អន្ទាក់ ដោយផ្លាស់ប្តូរការល្អទៅជាអាក្រក់ ហើយរិះគន់អំពើបរិសុទ្ធបំផុតថាជាអំពើមិនល្អ។
៣២ផ្កាភ្លើងឆាបឆេះគំនរអុសយ៉ាងណា អន្ទាក់របស់អ្នកបាបក៏បង្ហូរឈាមយ៉ាងនោះដែរ។
៣៣កុំទុកចិត្តមនុស្សអាក្រក់ ដ្បិតគេគិតតែពីប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ គេអាចបំផ្លាញកិត្តិយសរបស់កូន ឲ្យបាត់បង់រហូតទៅបាន។
៣៤ប្រសិនបើ កូនទទួលជនបរទេសឲ្យស្នាក់អាស្រ័យ គេមុខបណ្តាលឲ្យកូនមានកង្វល់ ហើយជំរុញក្រុមគ្រួសាររបស់កូន ឲ្យប្រឆាំងនឹងកូនពុំបាន។
ជំពូកទី ១២
ត្រូវរិះគិតពិចារណានៅពេលធើ្វទាន
១ប្រសិនបើកូនធើ្វទានដល់អ្នកដទៃ ចូរពិចារណាឲ្យដឹងថា កូនធើ្វទានចំពោះមនុស្សប្រភេទណា ដូច្នេះ គេនឹងដឹងគុណកូន។
២ប្រសិនបើកូនធើ្វទានដល់អ្នកដែលគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់ កូនមុខជាទទួលរង្វាន់ពុំខាន បើអ្នកនោះពុំសងគុណកូនទេ នោះព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត នឹងប្រទានរង្វាន់ជំនួសវិញ។
៣ជនណានៅតែប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ ហើយមិនព្រមចែកទានដល់អ្នកក្រីក្រ ជននោះមិនជួបសុភមង្គលទើ្បយ។
៤ចូរចែកទានដល់អ្នកគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់ កុំជួយមនុស្សបាបជាដាច់ខាត។
៥ចូរធើ្វទានដល់អ្នកទន់ទាប កុំឲ្យរបស់អ្វីដល់មនុស្សទមិឡ កុំចែកអាហារឲ្យគេជាដាច់ខាត ក្រែងគេមានកម្លាំងវាយកូនវិញ គេនឹងសងនូវអំពើអាក្រក់ដល់កូន មួយទ្វេជាពីរតបនឹងអំពើល្អ ដែលកូនបានប្រព្រឹត្តចំពោះគេ។
៦ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត មិនសព្វព្រះហប្ញទ័យនឹងមនុស្សបាបទើ្បយ ព្រះអង្គតែងតែដាក់ទោសពួកគេស្របតាមអំពើដែលគេប្រព្រឹត្ត។
៧ចូរចែកទានដល់មនុស្សល្អ កុំជួយមនុស្សបាបទើ្បយ។
មិត្តសម្លាញ់ដ៏ស្មោះត្រង់ និងមិត្តសម្លាញ់ក្លែងក្លាយ។
៨ពេលសុខសប្បាយយើងមិនដឹងថា នរណាជាមិត្តទើ្បយ ពេលមានទុក្ខ សត្រូវតែងតែបើកមុខ។
៩ពេលមនុស្សម្នាក់បានសុខសប្បាយ ពួកសត្រូវតែងតែក្រៀមក្រំ ពេលគេមានទុក្ខ សូម្បីតែមិត្តក៏ឃ្លាតទៅឆ្ងាយពីគេដែរ។
១០កុំទុកចិត្តសត្រូវឲ្យសោះ ដ្បិតចិត្តដ៏កាចសាហាវរបស់វា ប្រៀបដូចជាស្ពានដែលមានដុះស្នឹម។
១១ទោះបីសត្រូវដាក់ខ្លួនសុភាពរាបសា ហើយដើរអោនយ៉ាងណាក្តី ក៏ត្រូវប្រយ័ត្នដែរ មិនត្រូវទុកចិត្តគេទេ។ ចូរកូនធើ្វដូចជាអ្នកដូសខាត់កញ្ចក់ ហើយតោងដឹងថា ស្នឹមស្ពាន់មិននៅជាប់រហូតទើ្បយ។
១២កុំយកសត្រូវមកដាក់នៅជិតខ្លួន ខ្លាចក្រែងគេផ្តួលរំលំកូន ដើម្បីដណើ្តមមុខដំណែង។ កុំយកគេមកអង្គុយខាងស្តាំកូន ក្រែងគេខំខ្នះខ្នែងដណើ្តមកៅអីរបស់កូន។ នៅពេលនោះ ទើបកូន យល់ថាទូន្មានរបស់ឪពុកជាពាក្យត្រឹមត្រួវ កូននឹងនឹកចាំពាក្យសំដីរបស់ឪពុក ទាំងសោកស្តាយ។
១៣តើនរណាអាណិតអាសូរគ្រូអាលម្ពាយដែលត្រូវពស់ចឹក តើនរណាអាណិតអាសូរអស់អ្នក ដែលចូលចិត្តទៅក្បែរសត្វសាហាវ?
១៤គ្មាននរណាអាណិតអាសូរអ្នក ដែលសេពគប់ជាមួយមនុស្ស ហើយរងគ្រោះ ព្រោះតែអំពើអាក្រក់របស់គេ។
១៥មនុស្សអាក្រក់នៅជាមួយកូន តែមួយភ្លែតប៉ុណ្ណោះ។ ពេលកូនមានទុក្ខ គេមិននៅជាមួយកូនទៀតទេ។
១៦សត្រូវតែងតែពោលពាក្យសំដីផ្អែមល្អែម ប៉ុន្តែ ក្នុងចិត្ត គេចង់ទម្លាក់កូនទៅក្នុងរណ្តៅ។ ជួនកាល គេរំភើបចិត្ត រហូតដល់ហូរទឹកភ្នែក ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើគេរកឱកាសបាន គេមុខជាហុតឈាមកូនពុំខាន។
១៧ប្រសិនបើកូនជួបប្រទះគ្រោះកាច សត្រូវមកនៅទីនោះ ស្រេចទៅហើយ គេថារកលេសជួយកូន តែគេនឹងខ្ទាស់ជើងកូនឲ្យជំពប់ដួល។
១៨ពេលនោះ ទើបគេបើកមុខដ៏ពិតប្រាកដរបស់គេ គេទះដៃនិងងក់ក្បាលចំអកដាក់កូន ហើយដើរសំអុយឈោ្មះកូនគ្រប់បែបយ៉ាង។
ជំពូកទី ១៣
អ្នកមាន
១អ្នកដែលប៉ះពាល់ជ័រ តែងតែស្អិតជាប់ដៃ រីឯអ្នកដែលសេពគប់នឹងមនុស្សអួតបំប៉ោង ក៏ក្លាយទៅជាមនុស្សអួតបំប៉ោងដែរ។
២កុំចង់លើកអ្វីដែលធ្ងន់ហួសកម្លាំង កុំសេពគប់នឹងអ្នកដែលខ្លាំងជាងកូន ឬអ្នកដែលមានទ្រព្យច្រើនជាងកូន។ តើឆ្នាំងដីនិងឆ្នាំងដែកនៅជាមួយគ្នាកើតឬ? បើគ្រាន់តែប៉ះគ្នា ឆ្នាំងដីនឹងបែកភ្លាម។
៣ប្រសិនបើអ្នកមានប្រព្រឹត្តអំពើអយុត្តិធម៌លើជនណាម្នាក់គាត់តែងតែខឹងរករឿងគេ រីឯអ្នកក្រខ្សត់វិញ ប្រសិនបើគាត់រងនូវអំពើអយុត្តិធម៌គាត់ត្រូវតែសុំទោសគេថែមទៀត។
៤អ្នកមានតែងតែប្រើកូន នៅពេលណាគេយល់ថា កូនផ្តល់ផលប្រយោជន៍ឲ្យគេ ពេលណាកូនធ្លាក់ខ្លួនក្រ គេនឹងបោះបង់ចោលកូន។ ៥បើកូនមានទ្រព្យ គេនឹងរស់នៅជាមួយកូន គេនឹងបង្ហិនបង្ហោចកូន ដោយគ្មានស្តាយស្រណោះអ្វីទើ្បយ។ ៦ប្រសិនបើគេត្រូវការកូន គេបញ្ឆោតកូន គឺគេញញឹមដាក់កូនដើម្បីលើកទឹកចិត្តកូន គេនឹងបញ្ជោរកូនទាំងសួរថា «តើអ្នកចង់ឲ្យខ្ញុំធើ្វអ្វីជូន?»។ ៧គេនឹងបញ្ចុកបន្ស៊ីកូនជាញឹកញាប់ បណ្តាលឲ្យកូនអៀនខ្មាសរហូតទាល់តែចាយវាយទ្រព្យសម្បត្តិខ្លួនឯងអស់ពីរ ឬបីដង នៅទីបញ្ចាប់ គេចំអកដាក់កូន។ ពេលក្រោយកាលគេឃើញកូន គេហាក់ដូចជាមិនស្គាល់ ហើយគ្រវីក្បាលដាក់កូនទៀតផង។
៨ចូរប្រយ័ត្ន កុំឲ្យគេបោកបញ្ឆោតកូនបានទើ្បយ! កុំអាលត្រូវអាម៉ាស់ ព្រោះតែកូនមិនបានគិតគូរ។
៩ពេលអ្នកធំអញ្ជើញកូនទៅផ្ទះគេ កុំប្រញាប់យល់ព្រមពេក ធើ្វដូចេ្នះ គេមុខជាទទូចអង្វរកូនមិនខាន។ ១០កុំចេះតែទៅរកគេពេក ក្រែងលោគេដេញកូនចេញពីផ្ទះ ហើយក៏កុំនៅឆ្ងាយពីគេ ពេកដែរ ក្រែងលោគេភេ្លចកូន។ ១១កុំអួតខ្លួនថា អាចនិយាយជាមួយអ្នកធំ ដូចនិយាយជាមួយ អ្នកដែលមានឋាន:សើ្មគ្នាទើ្បយ ហើយក៏កុំទុកចិត្ត លើពាក្យទាំងឡាយរបស់គេដែរ ដ្បិតគេនិយាយចើ្រន ដើម្បីល្បងលមើលចិត្តរបស់កូន សូម្បីតែពេលគេញញឹម ក៏គេស្ទង់មើលចិត្តរបស់កូនដែរ។
១២អ្នកដែលមិនចេះទប់មាត់ គ្មានចិត្តអាណិតអាសូរទេ គេមិនធើ្វឲ្យកូនជៀសផុតពីការវាយដំ ឬពីជាប់ច្រវាក់ទើ្បយ។
១៣ចូរប្រុងប្រយ័ត្នឲ្យមែនទែន ដ្បិតកូនកំពុងដើរនៅកន្លែងកំពុងមានគ្រោះថ្នាក់។
អ្នកមាន និង អ្នកក្រ
១៥សត្វតែចូលចិត្តសត្វ ដែលមានប្រភេទដូចគ្នា រីឯមនុស្ស ក៏ចូលចិត្តមនុស្សដែលមានចរិតដូចគ្នាដែរ។
១៦សត្វតែងតែនៅជុំគ្នាជាមួយសត្វ ដែលមានពូជដូចគ្នា រីឯមនុស្សក៏តែងតែសេពគប់ជាមួយមនុស្សដែលមានលក្ខណ:ដូចគ្នាដែរ។
១៧តើចចក និង កូនចៀមនៅជាមួយគ្នាបានឬទេ? មនុស្សបាប និង អ្នកដែលគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់មានលក្ខណ:ដូចគ្នាត្រង់ណា?
១៨ចចកនិងឆែ្កអាចរស់ជាមួយគ្នា ដោយសុខសាន្តបានឬទេ តើអ្នកមាននិងអ្នកក្រអាចចុះសំរុងគ្នាកើតឬ?
១៩នៅវាលរហោស្ថាន សិង្ហតែងតែចាប់សត្វលាព្រៃមកធើ្វជាអាហារ។ យ៉ាងណាមិញ អ្នកមានតែងតែត្របាក់លេបអ្នកក្រ។
២០អ្នកក្រអឺតក្រទម តែងតែស្អប់ខ្ើ្ពមមនុស្សទន់ទាប អ្នកមានក៏តែងតែស្អប់ខើ្ពមអ្នកក្រដែរ។
២១ពេលអ្នកមានភ្លាត់ជើង មិត្តភកិ្តរបស់គាត់ជួយទប់ ពេលអ្នកក្រដួលដល់ដី មិត្តភកិ្តរបស់គាត់មិនអើពើទើ្បយ។
២២ពេលអ្នកមានធើ្វខុស មនុស្សជាច្រើនការពារគាត់ ប្រសិនគាត់ពោលពាក្យផ្តេសផ្តាស គេថាគាត់និយាយត្រឹមត្រូវ។ ពេលអ្នកក្រធើ្វខុសគេស្តីបន្ទោសគាត់ ប្រសិនបើគាត់ពោលពាក្យសមហេតុផល គ្មាននរណាចាប់អារម្មណ៍ទេ។
២៣ពេលអ្នកមានទើ្បងនិយាយ គេនៅស្ងៀម ហើយស្ងើចសរសើរ ពាក្យសំដីរបស់គាត់គ្រប់គ្នា។ ពេលអ្នកក្រទើ្បងនិយាយ អ្នកផងសួរថា «អ្នកនេះជាស្អី»? ប្រសិនបើគាត់ភ្លាត់ជើង គេនឹងច្រានគាត់ ឲ្យដួលតែម្តង។
២៤ទ្រព្យជារបស់ល្អប្រសើរ លុះត្រាតែគេរកបាន ដោយសុចរិត រីឯភាពក្រីក្រដែលបណ្តាលមកពីព្រះជាម្ចាស់ផ្តន្ទាទោស នោះគ្មានអ្វីល្អប្រសើរទើ្បយ។
២៥ចិត្តគំនិតល្អ ឬអាក្រក់របស់មនុស្ស តែងតែធើ្វទឹកមុខគេប្រែជាល្អ ឬអាក្រក់។
២៦ទឹកមុខញញឹម តែងតែបង្ហាញពីចិត្តគំនិតល្អ។ ប៉ុន្តែ ដើម្បីបងើ្កតសុភាសិតល្អ ត្រូវខំប្រឹងរិះគិតឲ្យបានម៉ត់ចត់។
ជំពូកទី ១៤
សុភមង្គលរបស់មនុស្សសុចរិត
១អ្នកចេះប្រយ័ត្នពាក្យសំដី ពិតជាមានសុភមង្គល! គេមិនកើតទុក្ខ ព្រោះតែអំពើបាបរបស់ខ្លួនទើ្បយ!
២អ្នកណាដឹងខ្លួនថាគ្មានកំហុស ហើយមិនដែលខកចិត្ត អ្នកនោះពិតជាមានសុភមង្គល!
ចិត្តលោភលន់ និង កំណាញ់
៣មានទ្រព្យសម្បត្តិតែកំណាញ់ ហើយមានប្រាក់ តែមិនហ៊ានចាយ តើបានប្រយោជន៍អ្វី?
៤អ្នកដែលប្រមូលទ្រព្យសម្បត្តិ តែបង្អត់ខ្លួនឯង ប្រមូលទុកសំរាប់អ្នកដទៃ គឺអ្នកដទៃចាយវាយទ្រព្យនោះ ដើម្បីរស់នៅយ៉ាងសប្បាយ។
៥អ្នកដែលកំណាញ់ចំពោះខ្លួនឯង តើចង់សំដែងចិត្តសប្បុរសចំពោះនរណា? គេមិនបានសប្បាយ ដោយសារធនធានរបស់ខ្លួនទេ។
៦គ្មាននរណាកាចជាង អ្នកធើ្វបាបខ្លួនឯងទើ្បយ គេតែងតែរងទុក្ខទោស ព្រោះតែចិត្តអាក្រក់របស់ខ្លួន។
៧ប្រសិនបើជនកំណាញ់ធើ្វទាន គេធើ្វដោយមិនដឹងខ្លួន នៅទីបញ្ចប់គេមុខជាបង្ហាញចិត្តអាក្រក់របស់ខ្លួនមិនខាន!
៨អ្នកមានចិត្តលោភលន់ ជាមនុស្សអាក្រក់ គេមើលងាយអ្នកដទៃ ដោយធើ្វមិនឃើញ។
៩អ្នកមានចិត្តលោភលន់ មិនដែលពេញចិត្តនឹងចំណែកទ្រព្យរបស់ខ្លួនទេ ការកំណាញ់ធើ្វឲ្យគេក្លាយទៅជាមនុស្សអត់ចិត្ត។
១០ជនកំណាញ់មិនងាយចែកអាហារ ឲ្យគេទេ សូម្បីតែនៅលើតុរបស់ខ្លួនឯងផ្ទាល់ ក៏គ្មានបាយផង!
ចូរប្រើប្រាស់ទ្រព្យសម្បត្តិតាមសមរម្យ
១១កូនអើយ! ប្រសិនបើកូនមានគ្រប់គ្រាន់ ចូរថែទាំខ្លួនឲ្យបានស្រួល ហើយថ្វាយតង្វាយទៅព្រះអម្ចាស់តាមវិន័យ។ ១២កុំភេ្លចថា សេចក្តីស្លាប់នឹងមកដល់ឆាប់ៗ កូនពុំដឹងថ្ងៃកំណត់ដែលកូនត្រូវស្លាប់ទេ។ ១៣មុននឹងស្លាប់ ចូរធើ្វទានដល់មិត្តសម្លាញ់ ចូរមានចិត្តទូលាយចំពោះគេ តាមធនធានរបស់កូន។
១៤ត្រូវចេះសប្បាយរីករាយ ទោះបីការសប្បាយរីករាយនេះ មានរយៈពេលខ្លីក៏ដោយ។ កុំទុកឲ្យឱកាសដែលកូនអាចបំពេញបំណងប្រាថ្នាដ៏ត្រឹមត្រូវ កន្លងបាត់ទៅទើ្បយ។
១៥ត្រូវដឹងថា កូននឹងទុកផលនៃពាក្យនឿយហត់របស់កូន ឲ្យអ្នកដទៃ គឺគេនឹងយកផលនៃកិច្ចការដ៏សែនលំបាករបស់កូនទៅចែកគ្នា ដោយចាប់ឆ្នោត។
១៦ទោះបីកូនឲ្យអ្វីទៅគេ ឬទទួលអ្វីពីគេ ចូរធើ្វឲ្យខ្លួនបានសប្បាយ! មនុស្សស្លាប់មិនស្វែងរកការសប្បាយរីករាយទៀតទេ។
១៧សត្វលោកទាំងទ្បាយ រមែងតែងតែចាស់ទៅៗ ហើយកាន់តែរេចរិល ដូចសម្លៀកបំពាក់ដែលត្រូវតែសឹក។ មានច្បាប់ធម្មជាតិតែមួយសំរាប់សត្វលោកទូទៅ គឺគ្រប់គ្នាត្រូវតែស្លាប់។
១៨មនុស្សលោកចេះតែកើតតៗគ្នា គឺមនុស្សមួយជំនាន់ស្លាប់បាត់ទៅ ហើយមានជំនាន់មួយទៀតកើតទើ្បងជំនួស ដូចដើមឈើស៊ុបទ្រប់ដែលមានស្លឹកជ្រុះ រួចមានស្លឹកថ្មីដុះលូតលាស់ទើ្បងជំនួស។
១៩ស្នាដៃអ្វីៗដែលមនុស្សធើ្វ តែងតែរលាយបាត់ ហើយម្ចាស់ស្នាដៃនោះ ក៏ត្រូវរលាយសូន្យទៅជាមួយដែរ។
ត្រូវស្វែងរកព្រះប្រាជ្ញាញាណ
២០អ្នកដែលយកចិត្តទុកដាក់ សែ្វងរកព្រះប្រាជ្ញាញាណ ហើយខិតខំត្រិះរិះពិចារណា ពិតជាមានសុភមង្គលពុំខាន។ ២១អ្នកនោះសញ្ជឹងគិតអំពីមាគ៌ារបស់ព្រះប្រាជ្ញាញាណ ហើយរិះគិតអំពីអាថ៌កំបាំងរបស់ព្រះអង្គដែរ។ ២២គាត់ស្វែងរកព្រះប្រាជ្ញាញាណ ដូចព្រានតាមដានសត្វ ហើយឃ្លាំមើលកនែ្លងដែលព្រះប្រាជ្ញាញាណត្រូវយាងកាត់។ ២៣គាត់លបមើលតាមបង្អួចនៃដំណាក់របស់ព្រះប្រាជ្ញាញាណ ហើយលួចស្តាប់នៅមាត់ទ្វារ។ ២៤គាត់តាំងទីលំនៅកែ្បរដំណាក់របស់ព្រះប្រាជ្ញាញាណ ហើយបោះចម្រឹងនៃជំរំរបស់ខ្លួនជាប់នឹងជញ្ជាំងដំណាក់របស់ព្រះអង្គ។ ២៥គាត់បោះជំរំកែ្បរព្រះប្រាជ្ញាញាណ ហើយរស់នៅក្នុងកន្លែងដែលមានសុភមង្គល។ ២៦គាត់ធើ្វសំបុកដាក់កូននៅ តាមមែកសាខារបស់ព្រះប្រាជ្ញាញាណ ហើយស្ថិតនៅក្រោមម្លប់ ដ៏ត្រជាក់របស់ព្រះអង្គ។ ២៧ព្រះប្រាជ្ញាញាណការពារគាត់ មិនឲ្យត្រូវកំដៅថៃ្ង ហើយឲ្យគាត់តាំងទីលំនៅ ក្នុងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គ។
ជំពូកទី ១៥
រង្វាន់របស់មនុស្សសុចរិត
១អ្នកគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់តែងតែប្រតិបត្តិតាមព្រះហប្ញទ័យព្រះអង្គ ហើយអ្នកដែលមានចំណេះដឹងខាងវិន័យរមែងទទួលព្រះប្រាជ្ញាញាណ។ ២ព្រះប្រាជ្ញាញាណនឹងយាងមកជួបគាត់ ដូចម្តាយមកជួបកូន ឬ ដូចកូនក្រមុំទទួលស្វាមី នៅថៃ្ងរៀបការដែរ។ ៣ព្រះប្រាជ្ញាញាណផ្តល់សុភនិច្ឆ័យ ទុកជាអាហារសំរាប់គាត់ ហើយផ្តល់ប្រាជ្ញាទុកជាភេជ្ជ:សំរាប់គាត់។ ៤ដោយពឹងផ្អែកលើព្រះប្រាជ្ញាញាណគាត់មិនខ្សោយកម្លាំងទេ ហើយដោយជំពាក់ចិត្តលើព្រះអង្គ គាត់ក៏មិនអាម៉ាស់មុខដែរ។ ៥ព្រះប្រាជ្ញាញាណនឹងលើកគាត់ទ្បើង ឲ្យខ្ពស់លើសញាតិសន្តានរបស់គាត់ ហើយប្រទានឲ្យគាត់មានពាក្យសំដី ដែលត្រូវនិយាយ នៅក្នុងអង្គប្រជុំ។ ៦គាត់នឹងមានអំណរសប្បាយ ដូចបានពាក់មកុដគាត់ក៏មានឈោ្មះល្បីអស់កល្បជានិច្ចដែរ។
៧រីឯមនុស្សលេលាវិញ គេពុំអាចឈោងចាប់ព្រះប្រាជ្ញាញាណបានទេ! មនុស្សបាបក៏មិនអាចឃើញព្រះអង្គដែរ។
៨ព្រះប្រាជ្ញាញាណស្ថិតនៅឆ្ងាយពីមនុស្សអួតបំប៉ោង ហើយអ្នកកុហកភូតភរមិននឹកចាំពីព្រះអង្គទ្បើយ។
៩មនុស្សបាបមិនសមនឹងលើកតម្កើងព្រះអម្ចាស់ទេ ព្រោះការសរសើរតម្កើងសុទ្ធតែព្រះអង្គប្រទានឲ្យ។
១០ព្រះប្រាជ្ញាញាណណែនាំមនុស្សឲ្យលើកតម្កើងព្រះអម្ចាស់ គឺព្រះអង្គបំភ្លឺចិត្តគំនិតគេឲ្យលើកតម្កើង។
១១ប្រសិនបើកូនងាកចេញពីមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ កុំពោលថាមកពីព្រះអម្ចាស់ទ្បើយ! ព្រោះព្រះអង្គមិនប្រព្រឹត្តកិច្ចការ ដែលទ្រង់មិនសព្វព្រះហប្ញទ័យទេ!
១២កុំពោលថា «ព្រះអង្គនាំខ្ញុំឲ្យវង្វេង» ដ្បិតព្រះអង្គមិនត្រូវការការមនុស្សបាបទើ្បយ។
១៣ព្រះអម្ចាស់ស្អប់អំពើអាក្រក់គ្រប់យ៉ាង អស់អ្នកដែលគោរពកោតខ្លាចព្រះអង្គ មិនប្រព្រឹត្តអំពើបាបទេ!។
១៤កាលពីដើមដំបូង ពេលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតមនុស្ស ព្រះអង្គប្រទានឲ្យមនុស្សធើ្វជាម្ចាស់លើសេចកី្តសំរេចរបស់ខ្លួន។ ១៥ប្រសិនបើកូនមានបំណងប្រតិបត្តិតាមវិន័យរបស់ព្រះអម្ចាស់ នោះកូនមុខជាប្រតិបត្តិតាមបាន។ កូនអាចសោ្មះត្រង់នឹងព្រះអង្គបាន តាមការសំរេចចិត្តរបស់កូន។ ១៦ព្រះអង្គដាក់ទឹកនិងភ្លើងនៅមុខកូន កូនអាចលូកដៃជ្រើសរើសយកមួយណាក៏បាន តាមចិត្តកូនប្រាថ្នា។ ១៧ព្រះអង្គប្រទានឲ្យមនុស្សលោកមានជីវិត ឬស្លាប់ តាមតែម្នាក់ៗ ជ្រើសរើស។
១៨ព្រះអង្គម្ចាស់ប្រកបដោយព្រះប្រាជ្ញាញាណឈ្លាសវៃក្រៃលែង ព្រះអង្គមានប្ញទ្ធានុភាពខ្លាំងក្លាហើយឈ្វេងយល់អ្វីៗសព្វគ្រប់ទាំងអស់។
១៩ព្រះអម្ចាស់យកព្រះហប្ញទ័យទុកដាក់ ចំពោះអស់អ្នកដែលគោរពកោតខ្លាចព្រះអង្គ ហើយឈ្វេងយល់កិច្ចការទាំងអស់ដែលមនុស្សលោកប្រព្រឹត្ត។
២០ព្រះអង្គមិនបញ្ជាឲ្យនរណាម្នាក់ប្រព្រឹត្តបទល្មើសទេ ទ្រង់ក៏មិនអនុញ្ញាតឲ្យនរណាម្នាក់ប្រព្រឹត្តអំពើបាបដែរ។
ជំពូកទី ១៦
មនុស្សទមិទ្បនឹងមានទោស
១ស៊ូគ្មានកូន ប្រសើរជាងមានកូនច្រើនឥតបានការ។ ចូរកុំអរសប្បាយដោយមានកូន បើកូនទាំងនោះមិនគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះអម្ចាស់។ ២ប្រសិនកូនៗមិនគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ទេ ទោះបីមានកូនច្រើនយ៉ាងណាក្តី ក៏កុំត្រេកអរដែរ! ៣កុំសង្ឃឹមថា កូនទាំងនោះនឹងមានអាយុយឺនយូរ ហើយកុំពឹងលើចំនួនកូនច្រើន! បើមានកូនតែម្នាក់គោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ នោះប្រសើរជាងមានកូនរាប់ពាន់នាក់ ដែលមិនគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះអង្គ។ ស៊ូស្លាប់ដោយឥតមានកូន ប្រសើរជាងមានកូនច្រើនដែលមើលងាយព្រះជាម្ចាស់។
៤អ្នកប្រាជ្ញតែម្នាក់នៅក្្នុងក្រុងមួយ រមែងធើ្វឲ្យប្រជាជនកើនចំនួនច្រើនទ្បើង តែជនពាលមួយហ្វូងរមែងធើ្វឲ្យក្រុងវិនាសអន្តរាយ។
៥ខ្ញុំបានឃើញហេតុការណ៍ជាច្រើនបែបនេះផ្ទាល់នឹងភែ្នក ខ្ញុំក៏បានឬរឿងហេតុដែលគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ច្រើនជាងនេះ ផ្ទាល់នឹងត្រចៀក។ ៦ភ្លើងរបស់ព្រះអម្ចាស់ឆាបឆេះអង្គប្រជុំ របស់មនុស្សបាប ព្រះអង្គទ្រង់ព្រះពិរោធចំពោះពួកបះបោរប្រឆាំងនឹងព្រះអង្គ។ ៧ព្រះអង្គពុំបានលើកលែងទោស ឲ្យពួកដែលមានមាឌធំ នៅសម័យដើមទេ ពួកគេបានបះបោរដោយអាងលើកម្លាំងរបស់ខ្លួន។ ៨ព្រះអង្គពុំបានត្រាប្រណីដល់ក្រុងរបស់លោកទ្បុតទេ ព្រោះព្រះអង្គស្អប់ខ្ពើមចិត្តអួតបំប៉ោងរបស់អ្នកក្រុងនោះ។ ៩ព្រះអង្គពុំអាណិតជនជាតិកាណានដែលត្រូវវិនាសនោះទេ ពួកគេផុតពូជ ព្រោះតែអំពើបាបរបស់ខ្លួន។ ១០ព្រះអង្គក៏ពុំបានអាណិតជនជាតិអ៊ីស្រាអែលប្រាំមួយសែននាក់ ដែលបាត់ជីវិត ព្រោះតែចិត្តរឹងចចេសរបស់ខ្លួនដែរ។ ១១ទោះបីមានមនុស្សរឹងចចេសតែម្នាក់កី្ត ក៏គេមុខជាទទួលទោសពុំខាន! ព្រះអម្ចាស់មានព្រះហប្ញទ័យមេត្តាផង ទ្រង់ព្រះពិរោធផង។ ព្រះអង្គមានប្ញទ្ធានុភាពអាចប្រោសប្រណី និង ផ្តន្ទាទោស។
១២ព្រះអង្គមានព្រះហប្ញទ័យ មេត្តា ករុណាលើសលុបយ៉ាងណាព្រះអង្គក៏តឹងតែយ៉ាងនោះដែរ។ ព្រះអង្គវិនិច្ឆ័យមនុស្ស តាមអំពើដែលគេប្រព្រឹត្ត។ ១៣មនុស្សបាបមិនអាចរត់រួច ដោយនាំយកអ្វីៗដែលខ្លួនបានប្រមូលទៅជាមួយនោះផងទេ រីឯមនុស្សសុចរិត ដែលចេះស៊ូទ្រាំក៏មិនខកចិត្តដែរ។ ១៤ព្រះអម្ចាស់នឹងទទួលស្គាល់ទានទាំងប៉ុន្មានដែលមនុស្សធើ្វ ម្នាក់ៗតែងតែបានផលតាមអំពើដែលខ្លួនបានប្រព្រឹត្ត។
មនុស្សមិនអាចគេចផុតពីព្រះអម្ចាស់
១៧កុំនិយាយថា «ខ្ញុំនឹងលាក់ខ្លួនពួនអាត្មា មិនឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទតឃើញ! តើនៅស្ថានលើនរណានឹកឃើញខ្ញុំ? ក្នុងចំណោមបណា្តជនដ៏ច្រើនយ៉ាងនេះគ្មាននរណាស្គាល់ខ្ញុំទេ! ក្នុងពិភពលោកដ៏ធំធេង ដែលព្រះជាម្ចាស់បានបងើ្កតមក តើខ្ញុំជានរណា? ១៨នៅពេលព្រះជាម្ចាស់យាងមក ផៃ្ទមេឃ លំហអាកាសដ៏ល្ហល្ហេវ ទីជំរៅនៃសមុទ្រ និងផែនដីត្រូវកក្រើករញ្ជួយ។ ១៩នៅពេលព្រះអង្គ ទតមើលមក ភ្នំទាំងទ្បាយ និងគ្រឹះនៃផែនដីដ៏ញាប់ញ័រដែរ។ ២០ប៉ុន្តែ មនុស្សមិននឹកគិតដល់ហេតុការណ៍ទាំងនោះទេ តើនរណាយកចិត្តទុកដាក់នឹងមាគ៌ា របស់ព្រះអង្គ? ២១ស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គស្ទើរតែទាំងអស់ នៅលាក់កំបាំងនៅទើ្បយ ដូចខ្យល់កំបុតត្បូងមកដល់ដោយមនុស្សមិនដឹងជាមុន។ ២២តើនរណានឹងនាំដំណឹងអំពីស្នាព្រះហស្ត ដែលព្រះអង្គបានធើ្វដោយព្រះហប្ញទ័យសុចរិត? តើនរណារង់ចាំស្នាព្រះហស្តទាំងនោះ? សម្ព័ន្ធមេត្រីពិតជានៅឆ្ងាយណាស់!»។ ២៣មនុស្សគ្មានសុភនិច្ឆ័យ រមែងគិតពិចារណាដូចេ្នះ គឺអ្នកលេលាដែលវង្វេង នៅតែនឹកគិតអំពី សេចក្តីល្ងីលើ្ងនេះ។
ភាគទីពីរ
ព្រះអម្ចាស់សំដែងព្រះប្រាជ្ញាញាណក្នុងពិភពលោក
២៤ កូនអើយ! ចូរស្តាប់ឪពុក ចូរខិតខំស្វែងរកចំណេះដឹង ចូរយកចិត្តទុកដាក់នឹងពាក្យពេចន៍ ដែលឪពុកថ្លែងប្រាប់។ ២៥ឪពុកនឹងបកស្រាយដំបូន្មានយ៉ាងសមរម្យ ហើយបង្រៀនចំណេះឲ្យកូន ដោយផ្ចិតផ្ចង់។
២៦កាលពីដើមដំបូងបង្អស់ ពេលដែលព្រះជាម្ចាស់បង្កើតស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គ ព្រះអង្គដាក់អី្វៗ ដែលព្រះអង្គបង្កើតនៅ តាមកន្លែងរៀងៗខ្លួន។ ២៧ព្រះអង្គធើ្វឲ្យហ្វូងតារាមានរបៀបរៀបរយជារៀងរហូតតទៅ គឺតាំងពីកំណើតរហូតដល់អនាគតដ៏យូរលង់។ តារាទាំងនោះពុំដែលស្រេកឃ្លាន ឬ នឿយហត់ទើ្បយ ហើយក៏ពុំបោះបង់ចោលភារកិច្ចរបស់ខ្លួនដែរ។ ២៨គ្មានផ្កាយណាមួយ ប៉ះទង្គិចនឹងផ្កាយដែលនៅជិតខ្លួនទេ ហើយក៏ពុំដែលមានផ្កាយណាមួយមិនប្រព្រឹត្តតាម បញ្ជារបស់ព្រះអង្គដែរ។ ២៩បន្ទាប់មកព្រះអម្ចាស់ទតមើលផែនដី ហើយប្រទានពរយ៉ាងបរិបូណ៌ ឲ្យផែនដីផង។ ៣០ព្រះអង្គធើ្វឲ្យមានសត្វគ្រប់ប្រភេទរស់នៅពាសពេញផែនដីទាំងមូល ហើយសត្វ ទាំងនោះក៏នឹងត្រទ្បប់ទៅជាដីវិញដែរ។
ជំពូកទី ១៧
ភារកិច្ចរបស់មនុស្សចំពោះព្រះជាម្ចាស់
១ព្រះអម្ចាស់បានបង្កើតមនុស្សពីដីមក ព្រះអង្គក៏ធើ្វឲ្យមនុស្សត្រទ្បប់ទៅជាដីវិញដែរ។
២ព្រះអង្គបានកំណត់ចំនួនថៃ្ងនៃជីវិតមនុស្សតាមកំរិតជាក់លាក់ ព្រះអង្គក៏ប្រគល់ឲ្យមនុស្ស មានអំណាចលើអ្វីៗនៅលើផែនដីដែរ។
៣ព្រះអម្ចាស់បង្កើតមនុស្ស ឲ្យមានលក្ខណ:ដូចព្រះអង្គ គឺទ្រង់ប្រទានឲ្យមនុស្សមានអំណាច ដូចព្រះអង្គ។
៤ព្រះអង្គធើ្វឲ្យសត្វទាំងប៉ុន្មានខ្លាចមនុស្ស ហើយឲ្យមនុស្សគ្រប់គ្រងលើសត្វតិច្ឆាន និងលើបក្សាបក្សីផង។
៦ព្រះអម្ចាស់ប្រោសប្រទានឲ្យមនុស្សមានសុភនិច្ឆ័យ ចេះនិយាយ មើលឃើញ ស្តាប់ឮ និងមានស្មារតីសំរាប់រិះគិតពិចារណា។
៧ព្រះអង្គប្រោសប្រទានឲ្យមនុស្សបានពោរពេញចំណេះ និងប្រាជ្ញា ព្រះអង្គក៏បង្ហាញឲ្យគេស្គាល់ការល្អនិងការអាក្រក់ដែរ។
៨ព្រះអង្គដាក់ពន្លឺរបស់ព្រះអង្គ ក្នុងចិត្តមនុស្សដើម្បីបង្ហាញភាពថ្កុំថ្កើងនៃស្នាព្រះហស្ត របស់ព្រះអង្គឲ្យគេស្គាល់។
១០ពួកគេនឹងច្រៀងសរសើរតម្កើងព្រះនាមដ៏វិសុទ្ធរបស់ព្រះអង្គ ហើយរៀបរាប់ពីលក្ខណ: ដ៏ប្រសើរអស្ចារ្យនៃស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គផង។
១១ព្រះអម្ចាស់មិនគ្រាន់តែប្រទានឲ្យគេមានចំណេះដឹងប៉ុណោ្ណះទេ គឺទ្រង់ប្រោសប្រទានវិន័យ ថែមទៀតផង ដើម្បីឲ្យគេមានជីវិត។
១២ព្រះអង្គចងសម្ព័ន្ធមេត្រីអស់កល្បជានិច្្ចជាមួយពួកគេ ហើយសំដែងការវិនិច្ឆ័យ របស់ព្រះអង្គឲ្យគេស្គាល់ផង។
១៣មនុស្សបានឃើញភាពឧត្តុង្គឧត្តមរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់នឹងភ្នែក ហើយក៏បានឮព្រះសូរសៀង ប្រកបដោយសិរីរុងរឿងផ្ទាល់នឹងត្រចៀកដែរ។
១៤ព្រះមានព្រះបន្ទូលមកកាន់មនុស្សលោកថា «ចូរចៀសឲ្យផុតពីអំពើទុច្ចរិតគ្រប់យ៉ាង» ព្រះអង្គក៏ប្រទានវិន័យដល់ម្នាក់ៗ ដើម្បីឲ្យគេចេះរស់នៅជាមួយគ្នា។
ព្រះអម្ចាស់ទតឃើញអ្វីៗទាំងអស់
១៥ព្រះអម្ចាស់ឈ្វេងយល់កិរិយាមាយាទរបស់មនុស្សលោកគ្រប់ពេលវេលា ពួកគេពុំអាចលាក់ខ្លួនពីព្រះអង្គបានទ្បើយ។
១៧ព្រះអង្គបានតែងតាំងមេដឹកនាំម្នាក់ សំរាប់ប្រជាជាតិនីមួយៗ ក៏ប៉ុន្តែប្រជារាស្រ្តអ៊ីស្រាអែលជាចំណែករបស់ព្រះអម្ចាស់ផ្ទាល់។
១៩ព្រះអម្ចាស់ទតឃើញអ្វីៗដែលមនុស្សលោកប្រព្រឹត្តយ៉ាងច្បាស់ ដូចនៅពេលថៃ្ងត្រង់ ព្រះអង្គឈ្វេងយល់កិរិយារបស់ពួកគេជានិច្ច។
២០គេពុំអាចលាក់អំពើទុច្ចរិត ចំពោះព្រះអង្គបានទើ្បយ ព្រះអង្គទតឃើញអំពើបាបទាំងអស់ របស់ពួកគេ។
២២នៅចំពោះព្រះភ័ក្រ្តរបស់ព្រះអង្គ ទានរបស់មនុស្សប្រៀបដូចជាត្រាសំគាល់ខ្លួនរបស់គេ អំពើសប្បុរសរបស់គេ មានតម្លៃចំពោះព្រះអង្គ ដូចប្រស្រីភ្នែកដែរ។
២៣នៅទីបញ្ចប់ ព្រះអង្គនឹងតើនទ្បើង ហើយប្រព្រឹត្តចំពោះពួកគេ ស្របតាមអំពើដែលគេបានប្រព្រឹត្ត។
២៤ប៉ុន្តែ ព្រះអម្ចាស់ប្រោសប្រទានឲ្យអ្នកដែលប្រែចិត្តគំនិត អាចវិលត្រទ្បប់មករកព្រះអង្គវិញ ព្រះអង្គក៏លើកទឹកចិត្តអ្នកដែលអស់សង្ឃឹមដែរ។
ចូរកែប្រែចិត្តគំនិត!
២៥ចូរត្រទ្បប់មករកព្រះអម្ចាស់វិញ ហើយលះបង់អំពើបាបចោលទៅ! ចូរទូលអង្វរព្រះអង្គ នោះអំពើអាក្រក់របស់កូននឹងបានធូរស្រាល។
២៦ចូរត្រទ្បប់មករកព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ហើយងាកចេញពីអំពើទុច្ចរិត។ ចូរចៀសឲ្យឆ្ងាយពី អំពើដែលគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម។
២៧នៅស្ថានមច្ចុរាជ តើនរណានឹងសរសើរតម្កើងព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតបាន? មានតែមនុស្សដែលនៅរស់ទេ ទើបអាចលើកតម្កើងព្រះអង្គ!
២៨ពេលមនុស្សស្លាប់ គឺពេលដែលគេបាត់បង់ជីវិត គេមិនអាចអរព្រះគុណព្រះអង្គ បានទៀតទ្បើយ។ មានតែពេលមនុស្សនៅរស់ និងមានសុខភាពល្អទេ ដែលអាចសរសើរតម្កើងព្រះអម្ចាស់បាន។
២៩ព្រះអម្ចាស់មានព្រះហប្ញទ័យមេត្តាករុណាយ៉ាងក្រៃលែង ព្រះអង្គលើកលែងទោសឲ្យអ្នកដែលប្រែចិត្តមករកព្រះអង្គវិញ!
៣០មនុស្សលោកគ្មានសមត្ថភាពនឹងធើ្វអ្វីទាំងអស់បានទេ ព្រោះគេពុំមានជីវិតអមត:។
៣១តើមានអ្វីភ្លឺជាងព្រះអាទិត្យ? ប៉ុន្តែ ព្រះអាទិត្យធ្លាប់បាត់រស្មីដោយសូរ្យគ្រាស។ មនុស្ស លោកីយ៍រមែងប៉ុនប៉ងធើ្វអំពើអាក្រក់។
៣២ព្រះជាម្ចាស់ឃ្លាំមើលហ្វូងតារាទាំងទ្បាយនៅលើមេឃ ប៉ុន្តែមនុស្សម្នាសុទ្ធតែកើតពីដី និងពីផេះទាំងអស់។
ជំពូកទី ១៨
ភាពថ្កុំថ្កើងរបស់ព្រះជាម្ចាស់
១ព្រះអម្ចាស់មានព្រះជន្ម អស់កល្បជានិច្ច ព្រះអង្គបានបង្កើតអ្វីៗសព្វសារពើ។ ២មានតែព្រះអម្ចាស់មួយអង្គទេដែលសុចរិត! ៤ព្រះអង្គមិនបានប្រាប់នរណាម្នាក់ឲ្យប្រកាសអំពើស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គទេ។ តើនរណាអាចស្គាល់ស្នាព្រះហស្ត ដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះអង្គ? ៥តើនរណាអាចវាស់មហិទិ្ធប្ញទិ្ធដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះអង្គ? តើនរណាអាចរៀបរាប់អំពីការ ដែលព្រះអង្គប្រព្រឹត្ត ដោយព្រះហប្ញទ័យប្រណីសន្តោស? ៦ពុំមាននរណាអាចដកហូត ឬបន្ថែមអ្វីលើស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គទើ្បយ ហើយក៏ពុំអាចស្គាល់ការអាថ៌កំបាំងដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះអម្ចាស់ដែរ! ៧ពេលមនុស្សស្មានថា ខ្លួនយល់ដឹងសព្វគ្រប់នោះ គេគ្រាន់តែចាប់ផ្តើមប៉ុណោ្ណះ។ កាលណាគេឈប់សែ្វងរកនោះ គេនៅស្ទាក់ស្ទើរនៅទើ្បយ។
តើមនុស្សយើងជាអ្វី?
៨តើមនុស្សជាអ្វី? តើមនុស្សមានប្រយោជន៍អ្វី? អំពើល្អឬអំពើអាក្រក់ដែលមនុស្សប្រព្រឹត្ត តើមានតម្លៃអ្វី? ៩ប្រសិនបើមនុស្សរស់បានត្រឹមតែមួយរយឆ្នាំ បានសេចក្តីថា គេមានអាយុវែង ណាស់ទៅហើយ! ១០ប៉ុន្តែ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងជីវិតអស់កល្បជានិច្ច ចំនួនមួយរយឆ្នាំនោះ តិចតួចទេ គឺដូចជាទឹកមួយតំណក់នៅក្នុងសមុទ្រ ឬដូចខ្សាច់មួយគ្រាប់នៅវាលខ្សាច់។ ១១ហេតុនេះ បានជាព្រះអម្ចាស់មានព្រះហប្ញទ័យអត់ធ្មត់ចំពោះមនុស្សលោក ហើយព្រះអង្គចាក់បង្ហូរព្រះហប្ញទ័យមេត្តាករុណា មកលើពួកគេ។ ១២ព្រះអង្គឈ្វេងយល់ និងជ្រាបយ៉ាងច្បាស់ថា ចុងបញ្ចប់ របស់ពួកគេនឹងវេទនាយ៉ាងណា ហេតុនេះហើយបានជាព្រះអង្គមានព្រះហប្ញទ័យ ទូលំទូលាយ លើកលែងទោសឲ្យគេ។ ១៣មនុស្សតែងតែអាណិតមេត្តាដល់អ្នកដែលខ្លួនស្គាល់ រីឯព្រះអម្ចាស់វិញ ព្រះអង្គមានព្រះហប្ញទ័យអាណិតមេត្តា ដល់មនុស្សលោក ដែលព្រះអង្គបានបង្កើតមក។ ព្រះអង្គស្តីបនោ្ទសអប់រំ និងទូន្មានមនុស្ស ព្រះអង្គណែនាំគេឲ្យវិលមករកព្រះអង្គវិញ ដូចគង្វាល នាំចៀមរបស់ខ្លួនឲ្យវិលត្រទ្បប់មកវិញដែរ។ ១៤ព្រះអម្ចាស់មានព្រះហប្ញទ័យអាណិតមេត្តា ចំពោះអស់អ្នកដែលសុខចិត្តទទួលការអប់រំពីព្រះអង្គ គឺអស់អ្នកដែលយកចិត្តទុកដាក់ស្វែងយល់អំពីសេចក្តីសំរេចរបស់ព្រះអង្គ។
អំពីរបៀបចែកទាន
១៥កូនអើយ ពេលណាកូនធើ្វទានឲ្យនរណាម្នាក់ កុំស្តីបន្ទោសគេ ហើយពេលណាកូនជូនអំណោយទៅគេ កុំពោលពាក្យដែលនាំឲ្យគេអាក់អន់ស្រពន់ចិត្តទើ្បយ!
១៦ជួនកាលពាក្យមួយម៉ាត់ ប្រសើរជាងអំណោយ គឺប្រៀបដូចជាទឹកភ្លៀងធើ្វឲ្យត្រជាក់ នៅពេលកំពុងតែក្តៅ។
១៧ពាក្យសំដីផែ្អមល្ហែម ប្រសើរជាងអំណោយដ៏មានតម្លៃទៅទៀត! ជនសប្បុរសតែងតែជូន អំណោយដោយពោលពាក្យផ្អែមល្ហែមជាមួយផង។
១៨មនុស្សល្ងីលើ្ងតែងតែស្តីបនោ្ទស ដែលនាំគេឲ្យអាក់អន់ចិត្តអំណោយរបស់ជន ដែលច្រណែននិន្ទា តែងតែឲ្យគេទាស់ចិត្តយំសោក។
ត្រូវប្រុងប្រយ័ត្ន
១៩ត្រូវរៀនឲ្យចេះដឹងជាមុនសិន សឹមនិយាយ។ ចូរថែទាំខ្លួនជាមុនសិន កុំចាំដល់ពេលធ្លាក់ខ្លួនឈឺ។
២០ចូរត្រួតពិនិត្យមើលខ្លួនឯងសិន កុំចាំដល់ពេលព្រះជាម្ចាស់យាងមកវិនិច្ឆ័យកូន! ធើ្វដូច្នេះ នៅពេលព្រះអង្គគិតបញ្ជីទ្រង់នឹងលើកទោសឲ្យ។
២១ចូរសារភាពកំហុស មុនពេលធ្លាក់ខ្លួនឈឺ។ ពេលកូនធើ្វខុស ចូរសំដែងថា កូនសោកស្តាយដោយបានប្រព្រឹត្តខុស។
២២ប្រសិនបើកូនបានបន់ ចូរលាបំណន់តាមពេលកំណត់ កុំចាំដល់ជិតស្លាប់ ទើបលាបំណន់!
២៣មុននឹងបន់ស្រន់ ចូរគិតពិចារណាឲ្យបានដិតដល់កុំធើ្វដូចអ្នកដែលចង់ល្បងព្រះអម្ចាស់ទើ្បយ។
២៤កុំភេ្លចថា ព្រះអម្ចាស់នឹងសំដែងព្រះពិរោធចំពោះកូន នៅចុងបញ្ចប់នៃជីវិតរបស់កូន គឺព្រះអង្គនឹងដាក់ទណ្ឌកម្មកូន ដោយមិនទទួលស្គាល់កូនទើ្បយ។
២៥ពេលកូនមានអាហារបរិភោគបរិបូណ៌ ចូរកុំភ្លេចដល់ពេលកូនអត់ឃ្លាន។ ពេលកូនមាន ទ្រព្រសម្បត្តិស្តុកស្តម្ភ ចូរនឹកដល់ពេលដែលកូនក្រីក្រ និងខ្វះខាត!
២៦តាំងពីព្រលឹមទល់ព្រលប់ អ្វីៗទាំងអស់អាចប្រែប្រួលបាន ព្រះអម្ចាស់អាចធើ្វឲ្យអ្វីប្រែប្រួល យ៉ាងឆាប់រហ័ស។
២៧អ្នកមានប្រាជ្ញា តែងតែប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងគ្រប់កិច្ចការដែលខ្លួនធើ្វ។ នៅពេលបាបក្រទ្បឹងជុំវិញ គាត់ គាត់ការពារខ្លួនឥតធ្វេសប្រហែសទើ្បយ។
២៨មនុស្សឈ្លាសវៃ តែងតែទទួលស្គាល់ប្រាជ្ញា ហើយសរសើរអ្នកដែលរកឃើញប្រាជ្ញា។
២៩អស់អ្នក ដែលយល់ពាក្យសំដីរបស់អ្នកប្រាជ្ញ រមែងទៅជាអ្នកប្រាជ្ញដូចគេ ហើយផ្សព្វផ្សាយសុភាសិត ដូចទឹកភ្លៀងបង្អុរចុះមក។
ត្រួវចេះប្រមាណខ្លួន
៣០កុំបណ្តោយខ្លួនតាមតណ្ហា ហើយកុំធើ្វតាមចិត្តប៉ងប្រាថ្នារបស់កូនទ្បើយ។
៣១ប្រសិនបើកូនទោរទន់ទៅតាមតណ្ហា នោះសត្រូវនឹងចំអកឲ្យកូនជាពុំខាន។
៣២កុំរស់នៅដោយហ៊ឺហាទើ្បយ ក្រែងលោកូនត្រូវបង់ទ្រព្យ។
៣៣ប្រសិនបើកូនគ្មានប្រាក់ក្នុងហោប៉ៅទេ កុំខ្ចីប្រាក់គេយកទៅជប់លៀងឲ្យសោះ ក្រែងលោកូនធ្លាក់ខ្លួនក្រ។
ជំពូកទី ១៩
១កម្មករដែលចូលចិត្តស្រា មិនអាចទៅជាអ្នកមានទើ្បយ ហើយអ្នកមិនចេះប្រមាណខ្លួន មុខជាធ្លាក់ខ្លួនវេទនាបន្តិចម្តងៗ។
២ស្រានិងស្រី រមែងធើ្វឲ្យអ្នកចេះដឹងឆ្កួតវង្វេង អ្្នកដែលសេពគប់នឹងស្រីពេស្យា ផុងខ្លួនកាន់តែជ្រៅទៅៗ។ ៣ការផុងខ្លួនរបស់គេ នាំឲ្យគេវិនាស រូបកាយរបស់គេនឹងរលួយ ហើយត្រូវដង្កូវស៊ី។
អ្នកព្រោកប្រាជ្ញត្រូវអន្តរាយ
៤អ្នកណាឆាប់ទុកចិត្តលើគេពេក អ្នកនោះជាមនុស្សខ្វះការពិចារណា។ អ្នកណាប្រព្រឹត្តអំពើបាប អ្នកនោះធើ្វទោសខ្លួនឯង។
៥អ្នកដែលចូលចិត្តស្តាប់រឿងអាស្រូវ រមែងដាក់ទោសខ្លួនឯង។
៦អ្នកស្អប់ការព្រោកប្រាជ្ញឥតប្រយោជន៍ តែងតែចៀសផុតពីការអាក្រក់។
៧ពេលគេនិយាយរឿងអ្វីប្រាប់កូន កុំយកទៅនិយាយបន្តឲ្យសោះ ធើ្វដូច្នេះកូននឹងមិនខាតបង់អ្វីទើ្បយ។
៨កុំនិយាយអ្វីអំពីមិត្តសម្លាញ់ ឬអំពីសត្រូវឲ្យសោះ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើមនុស្សសុចរិតមានទោស ព្រោះតែកូននៅស្ងៀមនោះ កូនត្រូវតែនិយាយ បើមិនដូចេ្នះទេ កុំនិយាយអ្វីទ្បើយ។
៩ប្រសិនបើគេឮកូននិយាយអ្វីពីគេ គេមុខជាមិនទុកចិត្តកូន ហើយស្អប់កូនមិនខាន។
១០ប្រសិនបើកូនឮពាក្យចចាមអារ៉ាម ចូរកូននៅស្ងៀមដូចដុំថ្ម។ ចូរទុកពាក្យនេះក្នុងពោះ កុំភ័យខ្លាចទើ្បយ ពាក្យនេះមិនធើ្វឲ្យពោះរបស់កូនផ្ទុះទ្បើងទេ!។
១១ពាក្យចចាមអារ៉ាម រមែងធើ្វឲ្យមនុស្សល្ងីល្ងើកើតទុក្ខ ដូចស្រ្តីឈឺចាប់នៅពេលសំរាលកូនដែរ។
១២មនុស្សល្ងីលើ្ង មិនអាចលាក់អាថ៌កំបាំងបានទេ បើលាក់ គេនឹងឈឺចាប់ប្រៀបដូចជាមានព្រួញដោតជាប់នឹងភ្លៅរបស់គេ។
អំពីពាក្យមួលបង្កាច់គេ
១៣ប្រសិនបើកូនឮគេនិយាយដើមមិត្តសម្លាញ់ម្នាក់ ចូរសួរគាត់ជាមុនសិន ប្រហែលជាគាត់ មិនបានធើ្វអ្វីសោះ។ ប្រសិនបើគាត់បានធើ្វដូចគេថាមែន ចូរប្រាប់គាត់កុំឲ្យធើ្វតទៅទៀត។
១៤ប្រសិនកូនឮគេនិយាយដើមអ្នកជិតខាងចូរសួរគាត់សិន ប្រហែលជាគាត់មិនបាននិយាយ ដូចោ្នះទេ។ តែបើគាត់បាននិយាយដូចគេថាមែនកុំឲ្យគាត់និយាយបែបនេះទៀតទើ្បយ។
១៥ប្រសិនបើកូនឮគេនិយាយដើមមិត្តសម្លាញ់ម្នាក់ ចូរសួរគាត់សិន ព្រោះមនុស្សជាច្រើន ចូលចិត្តនិយាយមួលបង្កាច់គេ កុំជឿសេចក្តីដែលមនុស្សនិយាយ។
១៦មានអ្នកខ្វះនិយាយមិនសមសួន តែគ្មានបំណងអាក្រក់ទេ។ តើនរណាមិនធ្លាប់ប្រព្រឹត្តអំពើបាប ដោយសារពាក្យសំដី?
១៧ប្រសិនបើកូនឮគេនិយាយដើមមិត្តសម្លាញ់ម្នាក់ ចូរសួរគាត់សិន មុននឹងគំរាមគាត់។ ចូរទុកឲ្យវិន័យរបស់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ដាក់ទោសគេចុះ។
ប្រាជ្ញាត្រឹមត្រូវ និង ប្រាជ្ញាក្លែងក្លាយ
២០ប្រាជ្ញាគ្រប់យ៉ាងមានន័យថា គោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ និងប្រតិបត្តិតាមវិន័យរបស់ព្រះអង្គ។
២២ប៉ុន្តែ បើគ្រាន់តែមានចំណេះពីអំពើបាប ពុំមែនជាប្រាជ្ញាទេ ដំបូន្មានរបស់មនុស្សបាប មិននាំឲ្យមានសុភនិច្ឆ័យទើ្បយ។
២៣មានការឆ្លាតវាងវៃម្យ៉ាង គួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម។ អ្នកខ្វះប្រាជ្ញាជាមនុស្សគ្មានសុភនិច្ឆ័យ។
២៤មនុស្សមិនសូវឈ្លាសវៃ តែគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ ប្រសើរជាងមនុស្សឈ្លាសវៃ តែប្រព្រឹត្តល្មើសនឹងវិន័យ។
២៥អ្នកឆ្លាតវាងវែខ្លះប្រព្រឹត្តអំពើទុច្ចរិត អ្នកខ្លះប្រើឧបាយកល ដើម្បីឲ្យតែបានឈ្នះ។
២៦អ្នកខ្លះដើរអោន ហាក់ដូចជាកើតទុក្ខព្រួយ តែចិត្តគំនិតរបស់គេពោរពេញដោយកលល្បិច។
២៧គេឈ្ងោកមុខធើ្វជាថ្លង់ ប៉ុន្តែ នៅពេលកូនមិនចាប់អារម្មណ៍ គេយកឈ្នះលើកូន។
២៨អ្នកខ្វះមិនប្រព្រឹត្តអំពើបាប ព្រោះគេគ្មានកម្លាំងនឹងប្រព្រឹត្ត លុះគេមានឱកាសគេឆ្លៀតប្រព្រឹត្តភ្លាម។
២៩យើងស្គាល់មនុស្ស ដោយឃើញទ្រង់ទ្រាយរបស់គេ ហើយយើងស្គាល់សុភនិច្ឆ័យរបស់ មនុស្សដោយបានជួបមុខ។
៣០សម្លៀកបំពាក់របៀបលេងសើច របៀបដើររបស់មនុស្យម្នាក់ តែងតែបង្ហាញពីចិត្តគំនិតរបស់គេ។
ជំពូកទី ២០
ពេលដែលត្រូវនិយាយ ឬត្រូវនៅស្ងៀម
១មានពាក្យសី្តបន្ទោសខ្លះមិនទំនងតាមពេលវេលា។ ការនៅស្ងៀមបង្ហាញថា ខ្លួនមានសុភនិច្ឆ័យ។
២ស្តីបន្ទោសគេ ប្រសើរជាងបៀមកំហឹងទុក។
៣អ្នកស្គាល់កំហុស រមែងតែងតែរួចខ្លួន។
៤អ្នករកយុត្តិធម៌ដោយប្រើកម្លាំងបាយ ប្រៀបដូចជាមនុស្សកំរៀវដែលប្រាថ្នាចង់រំលោភស្រីក្រមុំ។
៥អ្នកខ្លះបង្ហាញថាខ្លួនមានប្រាជ្ញា ដោយនៅស្ងៀម ហើយអ្នកខ្លះទៀតចេះតែព្រោកប្រាជ្ញ នាំឲ្យគេស្អប់។
៦អ្នកខ្លះនៅស្ងៀម ព្រោះគេគ្មានអ្វីនឹងនិយាយ អ្នកខ្លះនៅស្ងៀម ព្រោះគេស្គាល់ពេលដែលត្រូវនិយាយ។
៧អ្នកមានប្រាជ្ញាតែងតែនៅស្ងៀម រង់ចាំឱកាសល្អ រីឯអ្នកអួតក្អេងក្អាង និងមនុស្សមិនចេះគិត តែងតែបណ្តាលឲ្យឱកាសល្អនោះកន្លងផុតទៅ។
៨អ្នកនិយាយព្រោកប្រាជ្ញច្រើនរមែងធើ្វឲ្យគេស្អប់ រីឯអ្នកនិយាយតិចពេកក៏គេមិនចូលចិត្តដែរ។
ការផ្ទុយគ្នា
៩ជួនកាល ទុក្ខវេទនាអាចនាំមកនូវផលល្អ តែភ័ព្វសំណាងនាំមកនូវការបង់ខាតទៅវិញ។
១០ពេលកូនឲ្យអ្វីទៅគេ ជួនកាលបានផលមួយទ្វេជាពីរ។
១១កិត្តិយសអាចនាំឲ្យធ្លាក់ខ្លួនទាប រីឯអ្នកដែលធ្លាក់ទន់ទាបនឹងបានខ្ពស់មុខវិញ។
១២អ្នកខ្លះទិញឥវ៉ាន់បានច្រើនស្មានថាខ្លួនចាយប្រាក់តិច ប៉ុន្តែតាមពិត គេចំណាយលើសតម្លៃ ធម្មតាប្រាំពីរដង។
១៣អ្នកមានប្រាជ្ញាពោលពាក្យតែបន្តិចបន្តួចអាចធើ្វឲ្យគេស្រឡាញ់ រីឯអ្នកល្ងីលើ្ងខំប្រឹងពោលពាក្យផែ្អមល្ហែមជាច្រើន តែឥតបានការ។
១៤អំណោយរបស់មនុស្សគ្មានសុភនិច្ឆ័យ មិនផ្តល់ប្រយោជន៍អ្វីដល់កូនសោះ ព្រោះគេរង់ចាំ ឲ្យកូនសងច្រើនជាងពេលដែលគេឲ្យកូន។
១៥គេឲ្យតិចតួច ប៉ុន្តែគេធើ្វឲ្យកូនអាម៉ាស់ជាច្រើន គឺគេស្រែកដូចអ្នកពពាយនាយលក់ឥវ៉ាន់។ ថៃ្ងនេះ គេឲ្យកូនខ្ចី ដល់ស្អែកគេទាមទារយកវិញ។ មនុស្សប្រភេទនេះគួរឲ្យស្អប់ណាស់!
១៦មនុស្សល្ងីលើ្ងតែងតែប្រកាសថា ខ្លួនគ្មានមិត្តភក្តិទេ គ្មាននរណាម្នាក់ដឹងគុណគេទ្បើយ អស់អ្នកដែលស៊ីបាយគេ សុទ្ធតែជាមនុស្សរមិលគុណ។
១៧មនុស្សជាច្រើន រមែងសើចចំអកដាក់បែបនោះ។
ត្រូវប្រយ័ត្នពាក្យសំដី
១៨រអិលជើងដួលលើថ្ម ប្រសើរជាងរអិលមាត់។ មនុស្សអាក្រក់តែងតែភ្លាត់ដួលភ្លាមៗ។
១៩មនុស្សខ្វះសុជីវធម៌ ប្រៀបដូចជារឿងដ៏អាស្រូវ ដែលមនុស្សខ្វះការអប់រំតែងនិយាយ។
២០គ្មាននរណាចូលចិត្តសុភាសិត ដែលចេញពីមាត់របស់មនុស្សល្ងីលើ្ងទើ្បយ ដ្បិតមនុស្សល្ងីលើ្ងតែងលើកសុភាសិតមកនិយាយមិនស្របតាមពេលវេលា។
២១អ្នកខ្លះក្រតោកយ៉ាកពេក មិនអាចប្រព្រឹត្តអំពើបាបបានទ្បើយ គេសំរាន្តយ៉ាងស្រួល ដោយគ្មានវិប្បដិសារី។
២២អ្នកខ្លះត្រូវវិនាស ដោយអៀនខ្មាស មិនហ៊ាននិយាយនៅមុខមនុស្សដែលគ្មានសុភនិច្ឆ័យ។
២៣អ្នកខ្លះនិយាយសន្យាជាមួយមិត្តភកិ្ត ព្រោះមិនហ៊ានបដិសេធ បណ្តាលឲ្យមិត្តភកិ្តនោះ ក្លាយទៅជាសត្រូវ ដោយគ្មានហេតុផល។
២៤ពាក្យភូតកុហក ជាការសៅហ្មងគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម មនុស្សខ្វះសុជីវធម៌រមែងភូតភរកុហក ជាញឹកញយ។
២៥អ្នកធើ្វចោរប្រសើរជាងមនុស្សដែលចេះតែភូតកុហក ប៉ុន្តែអ្នកទាំងពីរត្រូវវិនាសដូចគ្នា។
២៦ទម្លាប់ភូតកុហកបណ្តាលឲ្យអាប់យស គេត្រូវអាម៉ាស់មុខរហូតតទៅ។
សុភាសិតផ្សេងៗ
២៧អ្នកមានប្រាជ្ញា ត្រូវការពោលពាក្យតិចតួចដើម្បីឲ្យគេលើកតម្កើង អ្នកប្រកបដោយ សុភនិច្ឆ័យតែងតែគាប់ចិត្តអ្នកកាន់អំណាច។
២៨អ្នកស្រែដែលខិតខំធើ្វការ រមែងទទួលផលជាច្រើន មនុស្សដែលគាប់ចិត្តអ្នកកាន់អំណាច នឹងអាចរកយុត្តិធម៌ឲ្យខ្លួនបាន។
២៩ជំនូននិងអំណាច តែងតែធើ្វឲ្យពួកអ្នកប្រាជ្ញទៅជាខ្វាក់ ឬដូចប្រដាប់ឃ្លុំមាត់ មិនឲ្យពោលពាក្យបន្ទោសបាន។
៣០ប្រាជ្ញាលាក់កំបាំង និងទ្រព្យសម្បត្តិដែលកប់ទុក មានប្រយោជន៍អ្វី?
៣១អ្នកដែលលាក់ភាពលេលារបស់ខ្លួន ប្រសើរជាងអ្នកដែលលាក់ប្រាជ្ញារបស់ខ្លួន!
ជំពូកទី ២១
ចូរចៀសវាងអំពើបាប
១កូនអើយ! ប្រសិនបើកូនបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបហើយ ចូរកុំប្រព្រឹត្តទៀត។ ត្រូវអភ័យទោសចំពោះអំពើបាបដែលកូនបានប្រព្រឹត្តកន្លងទៅ។
២ចូររត់គេចឲ្យផុតពីអំពើបាប ដូចគេរត់គេចពីពស់អសិរពិស! បើកូនទៅជិតពស់ វាមុខជាចឹកកូនពុំខាន។ អំពើបាបប្រៀបដូចជាចង្កូមសិង្ហដែលអាចខាំសម្លាប់មនុស្ស។
៣គ្រប់ការបំពានលើវិន័យ ប្រៀបដូចជាដាវដែលមានមុខពីរ តែងតែបណ្តាលឲ្យមានរបួស ដែលមិនអាចព្យាបាលបានទ្បើយ។
៤អំពើឃោរឃៅ និងចិត្តក្រអឺតក្រទម រមែងបណ្តាលឲ្យធនធានវិនាសហិនហោច ពូជអ្នកអួតបំប៉ោងក៏ត្រូវវិនាសអន្តរាយដូច្នេះដែរ។
៥ពេលអ្នកក្រអឺតក្រទមអង្វរ ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ព្រះសណ្តាប់ឬពាក្យរបស់ពួកគេ ឥតបង្អង់ទ្បើយ។
៦អ្នកដែលមិនព្រមឲ្យគេស្តីបន្ទោស តែងតែដើរតាមដានមនុស្សបាប រីឯអ្នកគោរពកោតខ្លាច ព្រះអម្ចាស់រមែងកែប្រែចិត្តគំនិត។
៧អ្នកពូកែវោហារ រមែងមានគេស្គាល់គ្រប់ៗគ្នា ប៉ុន្តែពេលគាត់និយាយផ្តេសផ្តាស អ្នកដែលចេះ ពិចារណាដឹងភ្លាម។
៨អ្នកដែលសង់ផ្ទះរបស់ខ្លួនដោយប្រាក់របស់អ្នកដទៃដូចជារើសថ្មសំរាប់សង់ផ្នូររបស់ខ្លួន។
៩ពួកអ្នកដែលមិនគោរពវិន័យ ប្រៀបដូចជាគំនរអុស ពួកគេមុខជាត្រូវភ្លើងឆាបឆេះអស់មិនខាន។
១០ផ្លូវរបស់មនុស្សបាបរាបស្មើ គា្មនថ្មរដិបរដុប ក៏ប៉ុន្តែវានាំទៅរករណ្តៅនៃមច្ចុរាជ។
អ្នកមានប្រាជ្ញា និងមនុស្សឆោតល្ងង់
១១អ្នកប្រតិបត្តិតាមវិន័យ តែងតែធើ្វជាម្ចាស់នៃចិត្តគំនិតរបស់ខ្លួន។ អ្នកគោរពកោតខ្លាច ព្រះអម្ចាស់តែងតែទទួលប្រាជ្ញា។
១២មនុស្សមិនឆ្លាត ពុំអាចទទួលការអប់រំបានទេ ប៉ុន្តែមានមនុស្សឆ្លាតខ្លះបង្កទុក្ខលំបាកជាច្រើន។
១៣ចំណេះដឹងរបស់អ្នកមានប្រាជ្ញា ចេះតែកើនទ្បើងដូចជំនន់ ដំបូន្មានរបស់គេប្រៀបដូចជា ប្រភពទឹកហូរ។
១៤ចិត្តគំនិតរបស់មនុស្សល្ងីល្ងើ ប្រៀបដូចជាថូរប្រះ គេពុំអាចចង់ចាំសេចក្តីដែលគេរៀនបានទ្បើយ។
១៥ពេលអ្នកចេះដឹងស្តាប់ឮពាក្យពេចន៍ ប្រកបដោយប្រាជ្ញា គេសុខចិត្តទទួល ហើយរិះគិតតទៅទៀត។ រីឯមនុស្សពាលវិញ ពេលស្តាប់ឮពាក្យពេចន៍នោះ គេមិនពេញចិត្ត គេក៏រលាស់ចោលទៅ។
១៦ពាក្យសំដីរបស់មនុស្សល្ងីលើ្ង ប្រៀបដូចជាឥវ៉ាន់ដ៏ធ្ងន់ដែលត្រូវរែកតាមផ្លូវ រីឯពាក្យពេចន៍ របស់អ្នកឈ្លាសវៃរមែងតែងតែធ្វើឲ្យសប្បាយចិត្តជានិច្ច។
១៧នៅក្នុងអង្គប្រជុំ គេតែងតែចូលចិត្តស្តាប់ពាក្យសំដីរបស់អ្នកមានសុភនិច្ឆ័យ គេយកពាក្យ របស់អ្នកនោះមកជញ្ជឹងគិត។
១៨មនុស្សល្ងីលើ្ងតែងតែយល់ថា ប្រាជ្ញាប្រៀបដូចជាផ្ទះបាក់បែក រីឯចំណេះដឹងរបស់មនុស្ស ឆោតល្ងង់ជាពាក្យសំដីដែលគ្មានខ្លឹមសារ។
១៩អប់រំមនុស្សឆោតល្ងង់ហាក់ដូចជាដាក់ខ្នោះជើងគេ ឬដូចជាចងដៃស្តាំគេ ដោយច្រវាក់។
២០មនុស្សល្ងីលើ្ង តែងតែសើចក្អេងក្អាងយ៉ាងខ្លាំង រីឯមនុស្សវៃឆ្លាតវិញ គ្រាន់តែញញឹមប៉ុណោ្ណះ។
២១ការអប់រំមនុស្សមានសុភនិច្ឆ័យ ប្រៀបដូចជាយកគ្រឿងអលង្ការពីមាស ឬ ដូចជាយកខ្សែដៃមាស មកពាក់នៅដៃស្តាំរបស់គេ។
២២មនុស្សល្ងីលើ្ងតែងតែប្រញាប់ ចូលផ្ទះអ្នកដទៃដោយក្អេងក្អាង រីឯអ្នកដែលមានពិសោធន៍វិញ តែងតែចូលដោយសុភាពរាបសា។
២៣មនុស្សខ្វះសុភនិច្ឆ័យ រមែងលួចមើលក្នុងផ្ទះគេ តាមស្លាបព្រឹល រីឯមនុស្សមានសុជីវធម៌ តែងតែឈរនៅខាងក្រៅ។
២៤អ្នកលួចស្តាប់តាមមាត់ទ្វារ ជាមនុស្សខ្វះសុជីវធម៌ អ្នកមានសុភនិច្ឆ័យយល់ថា ធើ្វដូច្នេះ ជាការអាប់យស។
២៥អ្នកព្រោកប្រាជ្ញតែងតែនិយាយតាមពាក្យសំដីរបស់អ្នកដទៃ រីឯអ្នកដែលមានសុភនិច្ឆ័យ តែងតែថ្លឹងថ្លែងពាក្យសំដីរបស់ខ្លួន។
២៦មនុស្សល្ងីលើ្ងនិយាយមុន ទើបរិះគិតតាមក្រោយ រីឯអ្នកមានប្រាជ្ញាវិញតែងតែរិះគិត ជាមុនសិនទើបនិយាយ។
២៧ពេលមនុស្សពាលម្នាក់ ប្រទេចផ្តាសាគូវិវាទរបស់ខ្លួន គឺគេប្រទេចផ្តាសាខ្លួនឯងទៅវិញទេ។
២៨អ្នកនិយាយដើមគេ រមែងតែងតែធើ្វឲ្យខ្លួនសៅហ្មងហើយនាំឲ្យញាតិសន្តានស្អប់។
ជំពូកទី ២២
មនុស្សខ្ជិល
១មនុស្សខ្ជិល ប្រៀបដូចជាដុំថ្មប្រឡាក់លាមក។ មនុស្សម្នាមិនរាប់រក ដោយខ្ពើមរអើម។២មនុស្សខ្ជិលប្រៀបដូចជាលាមកមួយដុំ នរណារើសក៏រលាស់ចោលវិញភ្លាម។
កូនដែលដើរខុសផ្លូវ
៣ឪពុកដែលមានកូនប្រុសខ្វះសុជីវធម៌ តែងតែអាម៉ាស់មុខ ប្រសិនបើជាកូនស្រីវិញ នោះឪពុករឹតតែបង់ខាតយ៉ាងខ្លាំងទៅទៀត។
៤កូនស្រីដែលមានសុភនិច្ឆ័យ មុខជាគេចូលស្តីដណ្តឹងត្រឹមត្រូវ រីឯកូនស្រីដែលមិនចេះអៀន ខ្មាសតែងតែនាំឲ្យឪពុកមានទុក្ខកង្វល់។
៥ស្រីព្រហើនកោងកាច តែងតែធើ្វឲ្យឪពុកនិងប្តីត្រូវអាម៉ាស់ ហើយអ្នកទាំងពីរមិនគោរពនាងទេ។
៦ទូន្មានកូន ត្រូវតាមកាល:ទេស: ហាក់បីដូចជាច្រៀងបទសប្បាយក្នុងពេលគេកាន់ទុក្ខ។ ប៉ុន្តែការវាយប្រដៅអប់រំគ្រប់ពេលវេលា ពិតជាត្រឹមត្រូវ ស្របតាមប្រាជ្ញា។
មនុស្សល្ងីលើ្ងមិនអាចអប់រំបានទេ
៩បង្រៀនមនុស្សល្ងីលើ្ង ដូចជាចង់ផ្គុំអំបែងចាន ឬដូចជាដាស់មនុស្សម្នាក់ដែលកំពុងដេកលក់។
១០អ្នកនិយាយទៅកាន់មនុស្សល្ងីលើ្ង ដូចជានិយាយទៅរកអ្នកដេកលក់ នៅទីបញ្ចប់ មុខជាគេសួរថា «អ្នកនិយាយពីរឿងអ្វី!»។
១១ចូរយំស្រណោះបុគ្គលដែលស្លាប់ ព្រោះបុគ្គលនោះឃ្លាតចាកពីពន្លឺហើយ ចូរយំស្រណោះ មនុស្សល្ងីលើ្ងដែរ ព្រោះគេឃ្លាតចាកពីប្រាជ្ញា ប៉ុន្តែកុំយំស្រណោះអ្នកដែលស្លាប់ខ្លាំងពេក ដ្បិតគេបានរកឃើញការសំរាក ហើយផ្ទុយទៅវិញ ជីវិតរបស់មនុស្សល្ងីលើ្ង អាក្រក់ជាងសេចក្តីស្លាប់ទៅទៀត។
១២ធម្មតាគេយំកាន់ទុក្ខមនុស្សម្នាក់ ប្រាំពីរថ្ងៃទេ រីឯមនុស្សល្ងីលើ្ង ឬជនពាលវិញ គេត្រូវកាន់ទុក្ខអស់មួយជីវិត។
១៣កុំនិយាយច្រើន ទៅរកមនុស្សខ្វះសុភនិច្ឆ័យកុំធើ្វដំណើរជាមួយមនុស្សឆោតល្ងង់ ចូរប្រយ័ត្នក្រែងលោគេនាំឲ្យកូនអំពល់ទុក្ខ ហើយនៅពេលណាគេគ្រញែងរលាស់ខ្លួន ក្រែងលោនាំឲ្យប្រឡាក់កូន។ ប្រសិនបើកូនចង់បានសេចក្តីសុខ ចូរចៀសចេញពីគេ នោះកូនមិនខ្ពើមរអើម ដោយពាក្យសំដីឆោតល្ងង់របស់គេទ្បើយ។
១៤តើមានអ្វីដែលធ្ងន់ជាងសំណ? គឺមនុស្សល្ងីលើ្ង។
១៥លីខ្សាច់ អំបិល ឬដុំដែក ស្រួលជាងទ្រាំទ្រនឹងមនុស្សឆោតល្ងង់។
១៦គ្រឿងឈើផ្គុំគ្នាយ៉ាងមាំ នៅពេលសង់ផ្ទះតែងតែនៅជាប់ពេលរញ្ជួយផែនដី។ អ្នកជាប់ ជំពាក់ចិត្តនឹងគំរោងការដែលគេសំរេចដោយបានគិតគូរយ៉ាងយូរ តែងតែមានចិត្តនឹងនរ នៅគ្រាពិបាក។
១៧សេចក្តីសំរេចដែលផុសចេញពីការរិះគិតយ៉ាងឈ្លាសវៃ តែងតែនៅជាប់លាប់ ដូចជញ្ជាំងមួយដ៏មាំ ហើយតុបតែងដោយគ្រឿងលំអ។
១៨គ្រួសតូចៗដែលគេដាក់នៅតាមជញ្ជាំងតែងតែធ្លាក់នៅពេលខ្យល់បក់មកយ៉ាងខ្លាំង។ អ្នកដែលមានចិត្តរំជួលដោយគំនិតល្ងីលើ្ង ពេលណាមានអាសន្នគួរឲ្យភ័យខ្លាចកើតទ្បើង គេមិនអាចនៅស្ថិតសេ្ថរបានទ្បើយ។
ភក្តីភាព
១៩បើអ្នកប៉ះទង្គិចភ្នែក នោះមុខជាធើ្វឲ្យទឹកភ្នែកហូរចេញមក ហើយបើអ្នកធ្វើឲ្យគេរបួសចិត្ត នោះអ្នកនឹងស្គាល់មនោសញ្ចេតនាដ៏ពិតប្រាកដរបស់គេ។
២០បើអ្នកយកដុំថ្មគប់សត្វស្លាប វានឹងហើរបាត់អស់ បើអ្នករិះគន់មិត្តភក្តិ នោះអ្នកមុខជាបំផ្លាញមិត្តភាព។
២១ទោះបីកូនដកកាំបិតគំរាមមិត្តភក្តិម្នាក់ ចូរកុំអាលអស់សង្ឃឹម ដ្បិតអ្នកទាំងពីរអាចជានានឹងគ្នាវិញបាន។
២២ប្រសិនបើកូនឈោ្លះប្រកែកនឹងមិត្តភក្តិ ចូរកុំបារម្ភទ្បើយ! អ្នកទាំងពីរអាចជានានឹងគ្នាវិញបាន។ ប៉ុន្តែការជេរប្រមាថ ការវាយប្ញកខ្ពស់ដាក់គេ ការបរិហារអាថ៌កំបាំងរបស់គេ ឬប្រព្រឹត្តអំពើ អាក្រក់ក្រោយខ្នង ទោះបីមិត្តភក្តិណាក៏ដោយ ក៏រត់គេចចេញពីអ្នកដែរ។
២៣ចូរធើ្វឲ្យអ្នកជិតខាងទុកចិត្តលើកូនក្នុងពេលគេមានអាសន្នអន់ក្រ។ ធើ្វដូចេ្នះ នៅពេលគេចំរុងចំរើន កូនក៏នឹងទទួលផលរួមជាមួយគេដែរ។ ពេលគេកើតទុក្ខវេទនា ចូរនៅសោ្មះត្រង់នឹងគេជានិច្ច។ ធើ្វដូចេ្នះ នៅពេលគេទទួលមរត៌កកូនក៏នឹងទទួលរួមជាមួយគេដែរ។
២៤កាលណាមានចំហាយទឹក ឬផ្សែងនោះមុខតែមានភ្លើង ពេលមានពាក្យជេរប្រមាថនោះ មុខតែមានការបង្ហូរឈាម។
២៥ខ្ញុំមិនអៀនខ្មាសនឹងការពារមិត្តភក្តិទេ ខ្ញុំក៏មិនគេចមុខ នៅពេលគាត់ត្រូវការខ្ញុំដែរ។
២៦ប្រសិនបើខ្ញុំកើតទុក្ខកង្វល់ដោយសារគាត់ អស់អ្នកដែលដឹងរឿងនេះ មុខជាលែងទុកចិត្តគាត់។
សូមឲ្យខ្ញុំចេះប្រមាណពាក្យសំដី
២៧ទូលបង្គំចង់បានអ្នកការពារមាត់ទូលបង្គំ កុំឲ្យនិយាយផ្តេសផ្តាស ហើយទប់មាត់ទូលបង្គំ កុំឲ្យចេះតែនិយាយ។ ធើ្វដូចេ្នះ ទូលបង្គំមិនត្រូវអន្តរាយ ដោយសារពាក្យសំដីទ្បើយ។ កុំឲ្យទូលបង្គំមានចិត្តស្រើបស្រាលទ្បើយ។
ជំពូកទី ២៣
១បពិត្រព្រះអម្ចាស់ជាព្រះបិតា និងជាម្ចាស់នៃជីវិតទូលបង្គំ សូមកុំបណោ្តយឲ្យ មាត់ទូលបង្គំនិយាយ ដោយមិនរិះគិត សូមកុំឲ្យទូលបង្គំប្រព្រឹត្តអំពើបាបដោយពាក្យសំដី! ២សូមព្រះអង្គកែតំរង់គំនិតទូលបង្គំ សូមយកព្រះប្រាជ្ញាញាណរបស់ព្រះអង្គ មកអប់រំចិត្តទូលបង្គំផង! ពេលទូលបង្គំប្រព្រឹត្តខុសដោយមិនដឹងខ្លួន សូមវាយប្រដៅទូលបង្គំ ហើយពេល ទូលបង្គំប្រព្រឹត្តអំពើបាបសូមកុំធើ្វជាមិនឃើញទ្បើយ។ ៣ក្រែងលោទូលបង្គំវងេ្វង និងប្រព្រឹត្តអំពើបាបកាន់តែច្រើនទ្បើងៗ ក្រែងទូលបង្គំដួលនៅចំពោះមុខខ្មាំងសត្រូវ ហើយពួកគេសប្បាយរីករាយ ដោយបានឈ្នះទូលបង្គំ។ ៤បពិត្រព្រះអម្ចាស់ជាព្រះបិតា និងជាម្ចាស់នៃជីវិតរបស់ទូលបង្គំ! សូម មេត្តាកុំឲ្យទូលបង្គំមានចិត្តព្រហើន! ៥សូមពង្វាងសេចក្តីលោភលន់ចេញពីចិត្តទូលបង្គំ។ ៦សូមកុំឲ្យទូលបង្គំឈ្លក់វងេ្វងនឹងកាមគុណនិងតណ្ហា សូមកុំអោយទូលបង្គំមានចិត្តស្រើបស្រាលឡើយ។
ត្រូវតែធើ្វតាមពាក្យស្បថស្បែរបស់ខ្លួន
៧ម្នាលកូនចៅទាំងឡាយអើយ! ចូររៀនធើ្វជាម្ចាស់លើពាក្យសំដីរបស់ខ្លួន។ អ្នកប្រតិបត្តិតាមដំបូន្មាននេះមិនដែលមានកំហុសទើ្បយ។
៨មនុស្សបាបតែងតែទទួលទោសដោយសារពាក្យសំដីរបស់ខ្លួន អ្នកមួលបង្កាច់គេ និង អ្នកអួតបំប៉ោង ក៏ត្រូវទទួលទោស ដោយសារពាក្យសំដីរបស់ខ្លួនដែរ។
៩កុំមានទម្លាប់ស្បថស្បែទ្បើយ ហើយក៏កុំយកព្រះនាមរបស់ព្រះដ៏វិសុទ្ធ ធើ្វជាសាក្យីដែរ។
១០ទាសករណា ដែលមានម្ចាស់ជាមនុស្សប្រិតប្រៀប តែងតែមានស្លាកស្នាមពេញខ្លួន ដោយម្ចាស់វាយ។ យ៉ាងណាមិញអ្នកដែលស្បថ និងអ្នកយកព្រះនាមព្រះជាម្ចាស់ ធើ្វជាសាក្យីគ្រប់ពេលវេលាមិនអាចចៀសផុតពីបាបបានទេ។
១១អ្នកដែលនិយាយស្បថស្បែច្រើន រមែងបំពានលើវិន័យកាន់តែច្រើនដែរ ក្រុមគ្រួសាររបស់គេត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មមិនចេះអស់មិនចេះហើយ។ ប្រសិនបើស្បថដោយអចេតនា គេត្រូវទទួលទោស។ ប្រសិនបើគេស្បថដោយមិនពិនិត្យពិច័យជាមុន គេត្រូវទទួលទោសមួយទ្វេជាពីរ។ ប្រសិនបើគេស្បថបំពាន ព្រះជាម្ចាស់មិនប្រោសគេឲ្យបានសុចរិតទេ ហើយក្រុមគ្រួសាររបស់គេនឹងជួបទុក្ខលំបាកជាមិនខាន។
របៀបនិយាយមិនសមគួរ
១២របៀបនិយាយខ្លះមានពិសពុល ដូចសេចក្តីស្លាប់។ សូមកុំឲ្យមានរបៀបនិយាយប្រភេទនេះនៅស្រុកអ៊ីស្រាអែលទើ្បយ! អស់អ្នកដែលគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់ តែងតែចៀសវាងពីរបៀប និយាយនេះ ហើយមិនលង់ខ្លួនក្នុងអំពើបាបបែបនេះទើ្បយ។
១៣កុំទម្លាប់មាត់ពោលពាក្យអាស្រូវ ដ្បិតពាក្យទាំងនោះបណ្តាលឲ្យកូនមានបាប ដោយសារពាក្យសំដី។
១៤ពេលកូនអង្គុយនៅក្នុងក្រុមប្រឹក្សារបស់អ្នកដឹកនាំ ចូរនឹកដល់ឪពុកម្តាយ ក្រែងលោកូននិយាយពាក្យមិនសមរម្យ នៅចំពោះមុខអស់លោកទាំងនោះ តាមទម្លាប់របស់កូន។ នៅថ្ងៃនោះ កូនមុខជានឹកស្តាយ ដោយបានកើតមក ហើយប្រទេចផ្តាសាថ្ងៃដែលកូនកើត។
១៥អ្នកធ្លាប់តែនិយាយពាក្យអាសអាភាស មិនអាចកែខ្លួនបានរហូតអស់មួយជីវិត។
អំពីកាមគុណ
១៦មានមនុស្សច្រើនប្រភេទ ប្រព្រឹត្តអំពើបាបផ្ទួនៗគ្នា។ អ្នកខ្លះធើ្វឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ព្រះពិរោធ គឺអ្នកដែលមានតណ្ហាឆេះរោល ដូចភ្លើងតណ្ហានេះមិនរលត់ទើ្បយ រហូតទាល់តែធ្លាក់ខ្លួនប្រព្រឹត្តអំពើបាប។ អ្នកដែលប្រគល់ខ្លួនប្រាណទៅឲ្យកាមគុណ មិនអាចទប់ខ្លួនទ្បើយ រហូតទាល់តែកាមគុណធើ្វឲ្យខ្លួនមានបាប។ ១៧ចំពោះបុរសដែលឈ្លក់វងេ្វងក្នុងកាមគុណស្រីណា ក៏ដោយគេយកទាំងអស់ រហូតទាល់តែស្លាប់ ក៏គេមិនចេះឆ្អែតឆ្អន់ដែរ។
១៨បុរសផិតក្បត់ភិរិយាតែងតែពោលថា «តើនរណាឃើញខ្ញុំ? នៅជុំវិញខ្ញុំ មានសុទ្ធតែភាពងងឹតជញ្ជាំងក៏បិទបាំងខ្ញុំ គ្មាននរណាឃើញខ្ញុំទេ! ខ្ញុំមិនបារម្ភអ្វីទើ្បយ ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតមិន នឹកគិតដល់អំពើបាបរបស់ខ្ញុំទេ!»។ ១៩បុរសនេះខ្លាចតែភ្នែកមនុស្ស គេមិនដឹងថាព្រះអម្ចាស់ទតឃើញគេទេ ព្រះនេត្ររបស់ព្រះអង្គភ្លឺជាងព្រះអាទិត្យទៅទៀតព្រះអង្គឈ្វេងយល់ការទាំងអស់ដែលមនុស្សប្រព្រឹត្ត អ្វីៗដែលលាក់កំបាំងនៅកន្លៀតកន្លោះ ព្រះអង្គទតមើលធ្លុះទាំងអស់។ ២០ព្រះអង្គស្គាល់អ្វីៗសព្វសារពើ តាំងតែពីមុន ព្រះអង្គបង្កើតអ្វីៗទាំងនោះមកម៉េ្លះ ហើយពេលដែលអ្វីៗទាំងនោះបាត់បង់អស់ទៅ ក៏ព្រះអង្គនៅតែស្គាល់ដដែល។ ២១គេនឹងចាប់អ្នកនោះទាន់ នៅពេលដែលគាត់មិនដឹងខ្លួន ហើយគាត់នឹងទទួលទណ្ឌកម្មនៅទីសាធារណ:។
អំពីស្រ្តីក្បត់ប្តី
២២ចំពោះស្រ្តីក្បត់ប្តី ហើយមានកូនជាមួយបុរសម្នាក់ផ្សេងទៀតក៏ដូច្នោះដែរ។ ២៣ទីមួយនាងបានបំពានលើវិន័យរបស់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ ទីពីរ នាងបានធើ្វខុសចំពោះប្តីរបស់នាង។ ទីបីនាងប្រាសចាកសីលធម៌ និងបានបង្កើតកូនជាមួយបុរសផ្សេងទៀត។ ២៤ត្រូវចាប់នាងនាំទៅចំពោះមុខអង្គប្រជុំ គេនឹងសាកសួរអំពីកូនរបស់នាង។ ២៥គេនឹងដេញកូនទាំងនោះចេញពីសហគមន៍ ហើយចៅក៏គ្មានសិទ្ធិអ្វីដែរ។ ២៦នាងត្រូវបណ្តាសា ដែលលុបបំបាត់មិនបាន។ គេនៅតែនឹកនាងពីអំពើខិលខូចរបស់នាងរហូត។ ២៧ដូចេ្នះអស់អ្នកដែលនៅរស់ នឹងដឹងថាការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ ប្រសើរជាងអ្វីៗទាំងអស់ ហើយការប្រតិបត្តិតាមបទបញ្ជារបស់ព្រះអង្គក៏ផ្តល់សេចក្តីសុខស្រួលដែរ។
ភាគទីបី
ជំពូកទី ២៤
ពាក្យសសើរព្រះប្រាជ្ញាញាណ
១ ព្រះប្រាជ្ញាញាណលើកតម្កើងព្រះអង្គផ្ទាល់ ហើយសំដែងមោទនភាព ក្នុងចំណោមជនជាតិអ៊ីស្រាអែល ជាប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គ។ ២ព្រះប្រាជ្ញាញាណមានព្រះបន្ទូលក្នុងសហគមន៍របស់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ហើយសំដែងមោទនភាព នៅចំពោះព្រះភ័ក្រ្តរបស់ព្រះដ៏មានតេជានុភាព ថា៖
៣ «យើងចេញពីព្រះឱស្ឋ របស់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតយើងប្រៀបដូចជាអ័ព្ទគ្របដណ្តប់ផែនដី។
៤ យើងតាំងទីលំនៅឯស្ថានដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត បល្ល័ង្ករបស់យើងស្ថិតនៅលើដុំពពក។
៥ មានតែយើងទេ ដែលធើ្វដំណើរជុំវិញចក្រវាឡយើងក៏បានដើរនៅបាតមហាសមុទ្រដ៏ជ្រៅ។
៦ យើងមានអំណាចគ្រប់គ្រងលើរលកសមុទ្រ លើផែនដីទាំងមូល លើប្រជាជន និងលើប្រជាជាតិនានា។
៧ យើងស្វែងរកកន្លែងតាំងទីលំនៅ រកស្រុកដើម្បីស្នាក់អាស្រ័យ។
៨ ពេលនោះ ព្រះដែលបានបង្កើតពិភពទាំងមូលមានព្រះបញ្ជាមកយើង គឺព្រះដែលបានបង្កើតយើង ក៏បានប្រាប់យើងអំពីកន្លែងដែលត្រូវតាំងទីលំនៅ។ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលមកយើងថា “ចូរតាំងទីលំនៅក្នុងពូជពង្សរបស់យ៉ាកុប ចូរយកទឹកដីអ៊ីស្រាអែលធើ្វជាចំណែកមត៌ករបស់ខ្លួន” ។
៩ កាលពីដើមដំបូងបង្អស់ ព្រះអង្គបានបង្កើតយើង ហើយយើងក៏នៅស្ថិតស្ថេរ អស់កល្បជាអង្ែវងតរៀងទៅដែរ។
១០ យើងបានគោរពបំរើព្រះអង្គ ក្នុងព្រះបន្លាដ៏វិសុទ្ធនៅចំពោះព្រះភ័ក្រ្តព្រះអង្គ ហើយយើងមកតាំងទីលំនៅជាប់លាប់នៅលើភ្នំស៊ីយ៉ូន។
១១ ព្រះអង្គប្រាស ឲ្យយើងសំរាកនៅក្រុងដ៏ជាទីស្រឡាញ់ ហើយយើងក៏មានអំណាចគ្រប់គ្រងនៅក្រុងយេរូសាឡឹមទៀតផង។
១២ យើងបានចាក់ប្ញស ក្នុងប្រជាជនមួយដ៏រុងរឿងហើយបានទទួលចំណែកមត៌កក្នុងព្រះរាជទ្រព្ររបស់ព្រះអម្ចាស់។
១៣ យើងចំរើនទ្បើងដូចដើមតាត្រៅនៅភ្នំលីបង់ ដូចដើមស្រល់នៅភ្នំហ៊ែរម៉ូន។
១៤ ដូចដើមលម៉ើនៅអែនកេឌី ឬដូចដើមយីថោនៅក្រុងយេរីខូ ដូចដើមអូលីវដ៏ល្អប្រណីតក្នុងវាលទំនាប យើងចំរើនទ្បើងដូចដើមម៉ៃសាក់។
១៥ យើងសាយក្លិនក្រអូប ដូចសំបកសម្បុរល្វែង ដូចកំបូរ ឬដូចជ័រល្វីងទេសដ៏មានតម្លៃ ដូចជ័រកំញាន ដូចខ្លឹមច័ន្ទ ឬដូចផ្សែងគ្រឿងក្រអូបក្នុងព្រះពន្លា។
១៦ យើងបែកមែកដូចដើមជ្រៃ ជាមែកសាខាដ៏ល្អត្រសុំត្រសាយ
១៧ យើងបានបង្កើតខ្នែងដ៏ល្អប្រណីត ដូចដើមទំពាំងបាយជូរផ្កា របស់យើងបានបង្កើតផ្លែល្អៗយ៉ាងបរិបូណ៌។
១៩ អស់អ្នកដែលប៉ងប្រាថ្នាចង់បានយើងសូមអញ្ជីញមករកយើង! ចូរពិសាភោគផលរបស់យើងឲ្យឆ្អែត!
២០ ដ្បិតការនឹកគិតដល់យើង ផ្អែមជាងទឹកឃ្មុំហើយទទួលយើង ទុកជាចំណែកមត៌កឆ្ងាញ់ជាងរកសំបុកឃ្មុំទៅទៀត។
២១ អ្នកបរិភោគ យើងរមែងតែងតែឃ្លានចង់បរិភោគថែមទៀត អ្នកភ្លក់រសជាតិរបស់យើង ក៏រមែងស្រេកចង់ផឹកថែមទៀតដែរ។
២២ អ្នកស្តាប់បង្គាប់យើង មិនត្រូវអាម៉ាស់មុខទេ អ្នកធើ្វការរួមជាមួយយើងក៏មិនប្រព្រឹត្តអំពើបាបដែរ។
ព្រះប្រាជ្ញាញាណ និងវិន័យ
២៣សេចក្តីទាំងអស់ខាងលើនេះ មានចែងទុកក្នុងគម្ពីរនៃសម្ពន្ធមេត្រីរបស់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត គឺគម្ពីរវិន័យដែលលោកម៉ូសេបានបង្គាប់ឲ្យយើងគោរពតាម គឺកេរមត៌កនៅក្នុងសាលាប្រជុំ របស់កូនចៅលោកយ៉ាកុប។
២៥វិន័យផ្តល់ប្រាជ្ញាយ៉ាងសម្បូណ៌ហូរហៀរ ដូចទន្លេពីសូន ឬទន្លេទីគ្រីស ដែលកំពុងជោរនៅរដូវផ្ការីក។
២៦វិន័យផ្តល់ចំណេះដឹងដ៏ពោរពេញ ដូចទន្លេអឺប្រាត ឬដូចទន្លេយ័រដាន់ ជន់លិចមាត់ច្រាំង នៅរដូវចំរូត។
២៧វិន័យផ្តល់ចំណេះវិជ្ជាយ៉ាងទូលំទូលាយ ដូចទន្លេនីល ឬដូចទន្លេគីហូន នៅរដូវបេះផ្លែទំពាំងបាយជូរ។
២៨ គ្មាននរណាអាចស្គាល់វិន័យសព្វគ្រប់បានទ្បើយ តាំងពីអ្នកដើមដំបូង រហូតដល់អ្នកចុងក្រោយបំផុត គ្មាននរណាម្នាក់អាចយល់ពីអត្ថន័យដ៏ជ្រៅរបស់វិន័យនេះបានទេ។
២៩តំរិះរបស់ព្រះប្រាជ្ញាញាណ ធំទូលំទូលាយជាងមហាសាគរ ហើយគំរោងការរបស់ព្រះអង្គមានអត្ថន័យជ្រៅជាងបាតសមុទ្រទៅទៀត។
៣០ចំណែកឯខ្ញុំវិញ ខ្ញុំប្រៀបដូចជាប្រឡាយដែលនាំទឹកពីទន្លេមក ឬដូចជាព្រែកដែលហូរចាក់ចូលទៅក្នុងសួនឧទ្យាន។
៣១ខ្ញុំនឹកគិតថា ខ្ញុំនឹងស្រោចសួនរបស់ខ្ញុំ ព្រមទាំងបញ្ចូលទឹកឲ្យលិចសួនច្បារនោះ ស្រាប់តែប្រឡាយរបស់ខ្ញុំប្រែទៅជាទន្លេ ហើយទន្លេរបស់ខ្ញុំក៏ប្រែទៅជាសមុទ្រ។
៣២ពេលនោះខ្ញុំធើ្វឲ្យសេចក្តីប្រៀនប្រដៅរបស់ខ្ញុំបញ្ចេញពន្លឺរស្មី ដូចពន្លឺថ្ងៃរះ ខ្ញុំនឹងជះពន្លឺនៃដំបូន្មានរបស់ខ្ញុំទៅទីឆ្ងាយ។
៣៣ខ្ញុំនឹងផ្សព្វផ្សាយសេចក្តីដែលខ្ញុំបង្រៀនដូចជាព្រះបន្ទូលថ្លែងក្នុងនាមរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយទុកពាក្យទាំងនេះជាកេរមត៌កដល់កូនចៅជំនាន់ក្រោយៗ។
៣៤អ្នករាល់គ្នាឃើញស្រាប់ហើយ! ខ្ញុំនឿយហត់ដូចេ្នះ ពុំមែនសំរាប់តែខ្ញុំម្នាក់ទេ គឺសំរាប់អស់អ្នកដែលស្វែងរកព្រះប្រាជ្ញាញាណ។
ជំពូកទី ២៥
មនុស្សដែលគួរចូលចិត្ត និង មនុស្សដែលគួរស្អប់
១ខ្ញុំពេញចិត្ត នឹងសេចក្តីបីយ៉ាងជាខ្លាំង ជាសេចក្តីដែលគាប់ព្រះហប្ញទ័យព្រះអម្ចាស់ និងគាប់ចិត្តមនុស្សដែរ គឺបងប្អូនដែលចុះសំរុងគ្នា អ្នកជិតខាងស្រឡាញ់រាប់អានគ្នា និងស្វាមីភរិយាដែលមានចិត្តគំនិតតែមួយ។
២ខ្ញុំស្អប់មនុស្សបីប្រភេទ ដែលមានកិរិយាមារយាទធើ្វឲ្យខ្ញុំក្តៅក្រហាយ គឺអ្នកក្រីក្រដែលព្រហើន អ្នកមានស្តុកស្តម្ភដែលកុហកភូតភរ និង មនុស្សចាស់ដែលខ្វះការពិចារណា ហើយវក់នឹងកាមគុណ។
៣ប្រសិនកូនមិនបានសន្សំអ្វីទុក កាលពីនៅក្មេងទេ តើកូននឹងមានអ្វីនៅពេលកូនមានវ័យចាស់ជរា?
៤អ្នកសក់ស្កូវរមែងចេះវិនិច្ឆ័យ ហើយចាស់ព្រឹទ្ធាចារ្យក៏រមែងចេះទូន្មានដែរ។
៥ប្រាជ្ញាស័កិ្តសមនឹងមនុស្សចាស់ជរា ដូចការរិះគិត និងការទូន្មាន ស័កិ្តសមនឹងអ្នកមានកិតិ្តយសដែរ។
៦បទពិសោធដ៏ច្រើន ប្រៀបដូចជាមកុដ នៅលើក្បាលមនុស្សមានវ័យចាស់ ប៉ុនែ្ត ការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ធើ្វឲ្យគេមានកាន់តែខ្ពស់ទៅទៀត។
៧ខ្ញុំយល់ឃើញថា មានសេចកី្តប្រាំបួនយ៉ាងដែលផ្តល់សុភមង្គល ខ្ញុំក៏អាចបន្ថែមសេចកី្តមួយទៀតបានដែរ គឺមនុស្សដែលមានអំណរសប្បាយដោយសារកូនៗរបស់ខ្លួន មនុស្សដែលឃើញខ្មាំងសត្រូវរបស់ខ្លួនដួលដល់ដី នៅពេលខ្លួនមានជីវិតនៅទ្បើយ។
៨អ្នកដែលរួមរស់ជាមួយភរិយាវៃឆ្លាត អ្នកមិនដែលភ្លាត់ជើងដោយពាក្យសំដី អ្នកដែលមិនបំរើម្ចាស់ល្ងង់ជាងខ្លួន អ្នកទាំងនោះពិតជាមានសុភមង្គលហើយ។
៩អ្នករកឃើញសុភនិច្ឆ័យអ្នកនិយាយទៅកាន់មនុស្សដែលយកចិត្តទុកដាក់ស្តាប់ ក៏ពិតជាមានសុភង្គលដែរ។
១០អ្នករកឃើញព្រះប្រាជ្ញាញាណ ពិតជាប្រសើរឧត្តម! ប៉ុន្តែគ្មាននរណាប្រៀបផ្ទឹមសើ្មនឹងអ្នកដែលគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ទ្បើយ។
១១ការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ ប្រសើរជាងអ្វីទាំងអស់ គឺមិនអាចយកអ្វីមកប្រៀបផ្ទឹមបានទេ។
ស្រ្តីអាក្រក់
១៣ស៊ូរបួសកាយ កុំឲ្យតែរបួសចិត្ត ស៊ូជួបគ្រោះកាចដ៏អាក្រក់ ជាជាងជួបស្រ្តីដែលមានចិត្តអាក្រក់!
១៤គ្មានទុក្ខលំបាកណាធ្ងន់ធ្ងរ ក្រៅពីទុក្ខលំបាកដែលបណ្តាលមកពីការស្អប់ទ្បើយ ហើយក៏គ្មានការសងសឹកណា អាក្រក់ជាងការសងសឹករបស់ខ្មាំងសត្រូវដែរ។
១៥គ្មានពិសណា សាហាវជាងពិសពស់ទ្បើយ ហើយក៏គ្មានកំហឹងណា សាហាវជាងកំហឹងរបស់ស្រ្តីដែរ។
១៦រស់នៅជាមួយសត្វតោ ឬជាមួយនាគរាជប្រសើរជាងរស់នៅជាមួយស្រ្តីចិត្តអាក្រក់។
១៧ចិត្តអាក្រក់របស់ ស្រ្តីរមែងធើ្វឲ្យទឹកមុខរបស់គេប្រែប្រួល គឺមានទឹកមុខគំរោះគំរើយដូចខ្លាឃ្មុំ។
១៨ស្វាមីរបស់ស្រ្តីនោះ តែងតែទៅបរិភោគបាយជាមួយអ្នកជិតខាង ហើយត្អូញតែ្អរ ដោយទប់ចិត្តមិនបាន។
១៩ការអាក្រក់ណាក៏ដោយ ក៏ស្រាលជាងចិត្តដ៏អាក្រក់របស់ស្រ្តីដែរ។ សូមឲ្យស្រី្តនោះទទួលវាសនាដូចអ្នកបាបចុះ!
២០ស្រី្តដែលចូលចិត្តព្រោកប្រាជ្ញ ហើយមានស្វាមីមិនសូវចេះមាត់ក ប្រៀបដូចជាផ្លូវទ្បើងភ្នំដែលមានសុទ្ធតែខ្សាច់ បណ្តាលឲ្យមនុស្សចាស់ជរាពិបាកទ្បើង។
២១កុំចាញ់សម្រស់របស់ស្រ្តី កុំប្រាថ្នាចង់បានស្រ្តីនោះ ព្រោះតែទ្រព្យសម្បត្តិរបស់នាងទ្បើយ។
២២ស្វាមីដែលភរិយាចិញ្ចឹមមុខជាជួបប្រទះនឹងការក្តៅក្រហាយតូចចិត្ត និងអាម៉ាស់ជាខ្លាំង។
២៣ស្រ្តីអាក្រក់តែងតែធើ្វឲ្យប្តីធ្លាក់ទឹកចិត្ត មុខជ្រប់ស្រពោនឈឺចិត្ត។ ស្រ្តីដែលធើ្វឲ្យប្តីគ្មានសេចក្តីសុខ ធើ្វឲ្យគេទន់ដៃទន់ជើងមិនចង់ធើ្វអ្វីទ្បើយ។
២៤ស្រ្តីជាប្រភពនៃអំពើបាប យើងទាំងអស់គ្នាក៏ត្រូវស្លាប់ព្រោះតែកំហុសស្រ្តី។
២៥កុំបណ្តោយឲ្យទឹកហូរចេញពីអាងទ្បើយ ហើយក៏កុំបណ្តោយឲ្យស្រ្តីកាចនិយាយតាមចិត្តបានដែរ។
២៦ប្រសិនបើភរិយាមិនធើ្វតាមបង្គាប់ ក្នុងគ្រប់កិច្ចការទេ ចូរកាត់ចិត្តពីនាង ហើយលែងលះនាងទៅ។
ជំពូកទី ២៦
សុភមង្គលរបស់បុរសដែលមានភរិយាល្អ
១ស្វាមីមានភរិយាចិត្តល្អ ពិតជាមានសុភមង្គល និងមានអាយុវែង មួយទ្វេជាពីរ។
២ភរិយាក្លាហាន តែងតែធើ្វឲ្យស្វាមីមានអំណរសប្បាយ និងស្គាល់តែសេចក្តីសុខអស់មួយជីវិត។
៣ស្វាមីដែលមានភរិយាចិត្តល្អពិតជាមានសំណាង ព្រោះជាអំណោយទាន ដែលព្រះអម្ចាស់ប្រទានឲ្យអ្នកគោរពកោតខ្លាចព្រះអង្គ។
៤ទោះបីជាគេក្រក្តី មានក្តី ក៏គេនៅតែមានចិត្តសប្បាយ មានទឹកមុខរីករាយគ្រប់ពេលវេលា។
ស្រ្តីខាតលក្ខណ៍
៥មានសេចក្តីបីយ៉ាង ធើ្វឲ្យខ្ញុំបារម្ភហើយមានសេចក្តីមួយទៀត ដែលធើ្វឲ្យខ្ញុំជាងគេ គឺពាក្យចចាមអារ៉ាមក្មុងទីក្រុង មហាជនប្រមូលផ្គុំគ្នា និងពាក្យមួលបង្គាច់។ សេចក្តីទាំងនេះធើ្វឲ្យរងទុក្ខលំបាកជាងស្លាប់ទៅទៀត។
៦ប៉ុន្ែ្ត មានសេចក្តីមួយទៀតដែលជូរចត់ខ្លាំងជាងគេបំផុត គឺស្រ្តីម្នាក់ប្រច័ណ្ឌនឹងប្រពន្ធចុងរបស់ប្តី ហើយចេះតែមានពាក្យសំដីអាក្រក់ជានិច្ច។
៧ស្រ្តីកាចប្រៀបដូចជានឹម ដែលមិនជាប់នឹងកគោ នរណាចង់ត្រួតនាង ក៏ដូចជាចាប់ខ្ទួយដែរ។
៨ស្រ្តីដែលចំណូលស្រា បណ្តាលឲ្យកើតរឿងអាស្រូវ នាងពុំអាចលាក់ការអាម៉ាស់របស់ខ្លួនបានទ្បើយ។
៩យើងដឹងភ្លាមថា ស្រ្តីម្នាក់ប្រាសចាកសីលធម៌ដោយគ្រាន់តែឃើញក្រសែភ្នែកដ៏ស្រើបស្រាលរបស់នាង យើងស្គាល់កិរិយារបស់នាង ដោយឃើញនាងចោលកន្ទុយភ្នែក។
១០ប្រសិនបើកូនស្រីមិនចេះអឹមអៀនទេ ចូរឃ្លាំមើលនាងឲ្យមែនទែន បើពុំនោះទេ នាងនឹងឆ្លៀតឱកាស ដើម្បីធើ្វតាមបំណងរបស់ខ្លួន។
១១ចូរឃ្លាំមើលក្រសែភ្នែក ដ៏ស្រើបស្រាលរបស់នាង ប្រសិនបើនាងបោកប្រាស់អ្នក នោះកុំឆ្ងល់ទ្បើយ។ ១២នាងចេះតែចង់ទៅអង្គុយលើគ្រប់បង្គោល ហើយតែងតែបើកបំពង់របស់នាង ឲ្យព្រួញចូល។ នាងប្រៀបដូចជាអ្នកដំណើរ ដែលស្រេកទឹកយ៉ាងខ្លាំង ហើយទឹកអ្វីក៏ដោយ ឲ្យតែឃើញ គេផឹកទាំងអស់។
ស្រ្តីគ្រប់លក្ខណ៍
១៣សម្រស់របស់ភរិយា ធើ្វឲ្យស្វាមីមានអំណរ រីឯស្រ្តីប៉ិនប្រសប់ រមែងធើ្វឲ្យប្តីបានចំរុងចំរើន។
១៤ភរិយាមិនចេះមាត់ក ជាអំណោយទានរបស់ព្រះអម្ចាស់ រីឯភរិយាដែលបានទទួលការអប់រំល្អ ក៏មានតម្លៃលើសលប់ រកអ្វីមកប្រៀបផ្ទឹមសើ្មពុំបានទ្បើយ។
១៥ភរិយាចេះអៀនខ្មាស ជាសម្រស់ដ៏ល្អប្រលើសលប់បំផុត។ ភរិយាមានកិរិយាមារយាទបរិសុទ្ធមានតម្លៃលើសអ្វីៗទាំងអស់។
១៦នៅក្នុងផ្ទះដែលតុបតែងយ៉ាងស្អាត សម្ផស្សរបស់ភរិយាគ្រប់លក្ខណ៍ប្រៀបបីដូចជាព្រះអាទិត្យរះទ្បើងលើមេឃដ៏ខ្ពស់។
១៧មុខល្អស្អាត ដែលស្ថិតនៅលើដងខ្លួនសមសួន ប្រៀបដូចជាពន្លឺដ៏ចិញ្ចាចស្ថិតនៅ លើជើងចង្កៀងដ៏វិសុទ្ធ។
១៨ស្រ្តីដែលមានជើងស្អាត ជាប់នឹងកែងជើងមាំមួន ប្រៀបដូចជាសរសរជាប់លើកំណល់ប្រាក់។
សភាពការណ៍ដ៏តឹងតែង
២៨ខ្ញុំអាក់អន់ចិត្តចំពោះរឿងពីរយ៉ាង ហើយមានរឿងមួយទៀត ធើ្វឲ្យខ្ញុំក្តៅក្រហាយ គឺអ្នកមានស្តុកស្តម្ភប្រែជាធ្លាក់ខ្លួនក្រខ្សត់ អ្នកចេះដឹងត្រូវគេមើលងាយ អ្នកលះបង់អំពើសុចរិតទៅជាប្រព្រឹត្តអំពើបាប។ សូមព្រះអម្ចាស់ធើ្វឲ្យអ្នកនោះស្លាប់ដោយមុខដាវ។
អំពីអ្នកធើ្វជំនួញ
២៩កម្រមានឈ្មួញ ដែលចៀសវៀងការគៃបន្លំណាស់ ហើយក៏កម្រមានអ្នកជំនួញដែលមិនប្រព្រឹត្តអំពើបាបដែរ។
ជំពូកទី ២៧
១មនុស្សជាច្រើន តែងតែប្រព្រឹត្តអំពើបាប ដើម្បីឲ្យបានកំរៃ។ អ្នកគិតតែស្វែងរកប្រមូលទ្រព្យសម្បត្តិ មិនរវីរវល់នឹងអ្វីផ្សេងទៀតទ្បើយ។
២អំពើបាបជ្រៀតចូលរវាងអ្នកលក់ និងអ្នកទិញ ដូចជាចម្រឹងដែលជ្រៀតចូលក្នុងចន្លោះថ្មពីរដុំដែរ។
៣អ្នកដែលមិនជំពាក់ចិត្ត នឹងការគោរពកោតព្រះអម្ចាស់យ៉ាងស្មោះ ផ្ទះរបស់គេនឹងត្រូវរលំបាក់បែកនៅពេលឆាប់ៗពុំខាន
មនុស្សគេយកសំដី
៤កាលណាគេរែងអង្ករ សំរាមលេចចេញមក ពេលមនុស្សនិយាយស្តី គុណវិបត្តិរបស់គេក៏លេចចេញមកដែរ។
៥ជាងស្មូនដឹងថា ភាជន៍ល្អឬមិនល្អក្នុងពេលដុតចំអិនវានៅក្នុងឡ យើងដឹងចិត្តគំនិតរបស់មនុស្សក្នុងពេលគេនិយាយស្តី។
៦ផ្លែឈើបង្ហាញពីរបៀបដែលគេថែទាំដើមវាយ៉ាងណា ពាក្យសំដីក៏បង្ហាញពីចិត្តថ្លើមរបស់មនុស្សយ៉ាងនោះដែរ។
៧កុំសរសើរនរណាម្នាក់ មុនពេលបានឮសំដីរបស់គេ ដ្បិតពាក្យសំដីនេះហើយដែលបង្ហាញពីចិត្តគំនិតរបស់មនុស្ស។
អំពីសេចក្តីសុចរិត
៨ប្រសិន បើកូនខិតខំប្រព្រឹត្តតាមសេចក្តីសុចរិតពុំខាន កូននឹងយកសេចក្តីសុចរិតនោះមកតុបតែងខ្លួន ដូចពាក់អាវដ៏រុងរឿងដែរ។
៩បក្សាបក្សីប្រភេទដូចគ្នា តែងតែប្រមូលគ្នាមករស់នៅក្នុងសំបុកតែមួយ យ៉ាងណាមិញអ្នកខិតខំប្រតិបត្តិតាមសេចក្តីពិត រមែងតែងតែទទួលផលនៃសេចក្តីពិតដូច្នោះដែរ។
១០អំពើបាបតែងតែឃ្លាំមើលអ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើទុច្ចរិត ដូចសឹង្ហឃ្លាំចាំចាប់សត្វមកធើ្វជាអាហារដែរ។
១១ពាក្យសំដីរបស់អ្នកគោរពប្រណិប័តន៍ ព្រះជាម្ចាស់សុទ្ធតែប្រកបដោយប្រាជ្ញាញាណជានិច្ច រីឯអ្នកដែលខ្វះសុភនិច្ឆ័យ តែងតែប្រែប្រួលដូចព្រះច័ន្ទ។
១២ក្នុងចំណោមមនុស្សឆោតល្ងង់ ចូរកូនកុំនៅជាមួយគេយូរពេក ផ្ទុយទៅវិញ បើនៅក្នុងចំណោមអ្នកចេះរិះគិតពិចារណា ចូរកូននៅជាមួយគេឲ្យបានយូរ។
១៣ពាក្យសំដីរបស់មនុស្សល្ងីលើ្ង រមែងតែងតែនាំឲ្យក្តៅចិត្តសំណើចរបស់ពួកគេតែងតែនាំឲ្យភ្លើតភ្លើនប្រព្រឹត្តអំពើបាប។
១៤ពាក្យរបស់អ្នកចូលចិត្តស្បថរមែងធើ្វឲ្យព្រឺសាច់ ជម្លោះរបស់គេបណ្តាលឲ្យអ្នកទាំងឡាយយកដៃចុកត្រចៀក។
១៥ជម្លោះរបស់មនុស្សអួតបំប៉ោងតែងតែបណ្តាលឲ្យមានការបង្ហូរឈាម ពាក្យជេរប្រទេចរបស់ពួកគេ តែងតែធើ្វឲ្យសង្កៀរត្រចៀក។
អំពីការសំងាត់
១៦អ្នកទម្លាយរឿងអាថ៌កំបាំង រមែងធើ្វឲ្យគេលែងទុកចិត្ត ហើយមិនអាចរកមិត្តភកិ្តដែលខ្លួនពេញចិត្តបានទៀតទេ។
១៧ចូរស្រឡាញ់មិត្តភកិ្តដោយចិត្តស្មោះត្រង់ ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើកូនទម្លាយអាថ៌កំបាំងរបស់គេ កុំទៅរកគេទៀតទ្បើយ។
១៨ដ្បិតកូនបាត់បង់មិត្តភាព ដូចមនុស្សបាត់បង់បងប្អូនដែលស្លាប់ដែរ។
១៩កូនបណ្តោយឲ្យមិត្តភក្តិចាកចេញទៅ គេមិនអាចវិលមកវិញបានទេ គឺដូចជាបក្សាដែលកូនបណ្តោ្ឲយឲ្យហើរចេញពីក្នុងដៃរបស់កូនទៅបាត់។
២០កុំខំតាមគេ ដ្បិតគេទៅឆ្ងាយហើយ គេរត់ដូចឈ្លូសដែលរួចពីអន្ទាក់។
២១ពេលមានរបួស យើងអាចព្យាបាលបានពេលជេរគ្នាហើយ យើងអាចសំរុះសំរួលឲ្យជានានឹងគ្នាបាន ប៉ុន្តែ អ្នកដែលទម្លាយអាថ៌កំបាំង គ្មានសង្ឃឹមនឹងផ្សះផ្សាគ្នាវិញទ្បើយ។
អ្នកមានពុតត្បុត
២២មនុស្សចោលកន្ទុយភ្នែកតែងតែមានគំរោងការអាក្រក់។ អ្នកដែលចេះសំគាល់មើលមនុស្សប្រភេទនេះ តែងតែដកខ្លួនចេញឆ្ងាយពីគេ។
២៣នៅមុខកូន គេតែងពោលពាក្យផ្អែមពីរោះ គេសរសើរពាក្យសំដីរបស់កូន ប៉ុន្តែ នៅក្រោយខ្នងវិញគេផ្លាស់ប្តូររបៀបនិយាយ បែរទៅយកពាក្យសំដីរបស់កូន មកប្រើដើម្បីធើ្វបាបកូនទៅវិញ។
២៤ខ្ញុំស្អប់សេចក្តីអាក្រក់ជាច្រើន ប៉ុន្តែ មនុស្សប្រភេទនេះ ខ្ញុំស្អប់ជាងអ្វីៗទាំងអស់ ព្រះជាម្ចាស់ក៏ស្អប់គេដែរ។
២៥អ្នកណាបោះដុំថ្មទៅលើ អ្នកនោះមុខជាត្រូវដុំថ្មធ្លាក់មកលើក្បាលខ្លួនឯងវិញមិនខាន។អ្នកណាវាយគេឲ្យរបួស ដោយប្រើកលល្បិច អ្នកនោះមុខជាត្រូវគេវាយឲ្យរបួសវិញដោយប្រើកលល្បិចមិនខាន។
២៦អ្នកជីករណ្តៅ មុខជាធ្លាក់ក្នុងរណ្តៅនោះ អ្នកដាក់អន្ទាក់ចាប់គេ មុខជាជាប់អន្ទាក់នោះពុំខានដែរ។
២៧អំពើអាក្រក់ដែលមនុស្សប្រព្រឹត្ត តែងតែធ្លាក់មកលើខ្លួនគេវិញ ដោយគេពុំដឹងខ្លួនថា ការអាក្រក់នេះកើតមកពីណាផង
២៨មនុស្សអួតបំប៉ោងតែងតែចំអក និងជេរគេ ប៉ុន្តែ អ្នកនោះត្រូវគេរង់ចាំសងសឹក ដូចសិង្ហពួនចាំស្កាត់ចាប់សត្វស៊ីដែរ។
២៩អ្នកណាដែលសប្បាយចិត្ត ដោយឃើញមនុស្សគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់ជំពប់ដួល អ្នកនោះមុខជាត្រូវជាប់អន្ទាក់ ហើយកើតទុក្ខយ៉ាងខ្លាំងមុនពេលស្លាប់។
ការលើកលែងទោស
៣០គំនុំនិងកំហឹង សុទ្ធតែជាអំពើគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម មនុស្សបាបប៉ិនប្រសប់ក្នុងការប្រព្រឹត្តអំពើនេះណាស់។
ជំពូកទី ២៨
១អ្នកណាសងសឹកគេ ព្រះជាម្ចាស់នឹងសងសឹកអ្នកនោះវិញ ព្រះអង្គនឹងកត់អំពើបាបរបស់គេក្នុងបញ្ជី គ្មានភេ្លចបាបមួយណាទ្បើយ។
២ចូរអត់អោនឲ្យជន ដែលប្រព្រឹត្តខុសនឹងកូនដូច្នេះ ពេលកូនអង្វរព្រះជាម្ចាស់ ព្រះអង្គនឹងលើកលែងទោសឲ្យកូនជាមិនខាន។
៣បើមនុស្សម្នាក់ចេះតែចងកំហឹង ចំពោះមនុស្សដូចគ្នា តើអ្នកខឹងនោះអាចសុំព្រះជាម្ចាស់ប្រោសឲ្យបានជាសះស្បើយម្តេចកើត?។
៤បើមនុស្សគ្មានចិត្តអាណិតមេត្តាដល់មនុស្សដូចគ្នាទេនោះ តើគេអាចអង្វរសូមព្រះអង្គលើកលែងឲ្យខ្លួនដូចម្តេចកើត?។
៥បើគេជាមនុស្សលោកីយ៍នៅតែគុំកួនដូច្នេះ តើគេអាចអង្វរព្រះជាម្ចាស់ សូមព្រះអង្គលើកលែងទោសឲ្យខ្លួនគេផ្ទាល់ដូចម្តេចកើត?
៦ចូរនឹកដល់គ្រាអវសាននៃជីវិត ហើយលះបង់ការស្អប់នេះចោលទៅ! ចូរគិតថាកូនត្រូវស្លាប់ហើយរូបកាយក៏ត្រូវរលួយដែរ ដូចេ្នះចូរកាន់តាមវិន័យរបស់ព្រះអម្ចាស់ទៅ!
៧ចូរនឹកដល់វិន័យទាំងឡាយ កុំគុំកួននឹងមនុស្សដូចគ្នា ចូរនឹកដល់សម្ពន្ធមេត្រីរបស់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ហើយបំភ្លេចកំហុសដែលគេបានប្រព្រឹត្តមកលើកូននោះចោលទៅ។
ជម្លោះទាស់ទែងគ្នា
៨ចូរនៅឲ្យឆ្ងាយពីជម្លោះ ធើ្វដូចេ្នះកូននឹងគ្មានឱកាសប្រព្រឹត្តអំពើបាបទេ ដ្បិតជនកំរោលតែងតែបង្កជម្លោះឲ្យឆាបឆេះទ្បើង។
៩អ្នកបាបតែងតែបង្កឲ្យមានទំនាស់ ក្នុងចំណោមមិត្តភ័កិ្ត ហើយបណ្តាលឲ្យអស់អ្នកដែលនៅរស់នៅជុំគ្នាដោយសុខសាន្ត បែរជាប្រេះឆានឹងគ្នាទៅវិញ។
១០ដរាបណាគេថែមអុស ភ្លើងនៅតែឆេះ ដរាបណាគេរឹងចចេស ជម្លោះក៏នៅតែបន្តខ្លាំងទ្បើងៗដែរ។ មនុស្សមានកម្លាំងយ៉ាងណា ចិត្តឃោរឃៅរបស់គេក៏ខ្លាំងយ៉ាងនោះដែរ រីឯអ្នកមានស្តុកស្តម្ភយ៉ាងណា កំហឹងរបស់គេក៏កាន់តែសាហាវយ៉ាងនោះដែរ។
១១ការស្វែងគំនិតគ្នាយ៉ាងឆាប់រហ័ស រមែងបញ្ឆេះភ្លើងកំហឹងឲ្យឆេះសន្ធោរសន្ធៅទ្បើង។ ជម្លោះដែលកកើតទ្បើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស ក៏រមែងធើ្វឲ្យមានការបង្ហូរឈាមគ្នាដែរ។
១២ពេលផ្លុំរងើកភ្លើង អណ្តាតភ្លើងនឹងលេចចេញមក ពេលស្តោះទឹកមាត់លើរងើកភ្លើង ភ្លើងនោះនឹងរលត់។ ការទាំងពីរនេះកើតទ្បើងដោយសារមាត់តែមួយ។
ពាក្យសំដីអាក្រក់
១៣អ្នកខ្សឹបខ្សៀវនិយាយអាក្រក់ពីគេនិង អ្នកដែលនិយាយបាតដៃជាខ្នងដៃមុខជាត្រូវបណ្តាសាពុំខាន! គេបណ្តោយឲ្យមនុស្សជាច្រើនដែលរស់នៅជាមួយគ្នាដោយសុខសាន្ត ត្រូវវិនាសអន្តរាយ។
១៤ពាក្យមួលបង្កាច់ រមែងធើ្វឲ្យមនុស្សជាច្រើនបាត់បង់កិត្តិយស ហើយធើ្វឲ្យអ្នករងគ្រោះរត់គេចខ្លួនចេញពីស្រុក។ ពាក្យមួលបង្កាច់នេះ ធើ្វឲ្យក្រុងដែលមានកំពែងរឹងមាំត្រូវរលំ និងធើ្វឲ្យក្រុមគ្រួសារអភិជនវិនាសអន្តរាយ។
១៥ពាក្យមួលបង្កាច់ បណ្តាលឲ្យស្វាមីដេញភរិយាស្មោះត្រង់ ទាំងធើ្វឲ្យនាងបាត់បង់អ្វីៗទាំងអស់ដែលគេរកបានដោយនឿយហត់ទៀតផង។
១៦អ្នកយកចិត្តទុកដាក់ នឹងពាក្យមួលបង្កាច់លែងបានសេចក្តីសុខទៀតហើយ គេក៏លែងរស់នៅយ៉ាងស្ងប់ស្ងៀមទៀតដែរ។
១៧ការវាយដោយរំពាត់ តែងតែបណ្តាលឲ្យមានស្នាមជាំ រីឯការវាយប្រហារដោយពាក្យសំដី តែងតែបណ្តាលឲ្យបាក់ទឹកចិត្ត។
១៨មនុស្សដែលស្លាប់ដោយសារពាក្យសំដី មានច្រើនជាងមនុស្ស ដែលស្លាប់ដោយមុខដាវទៅទៀត។
១៩អ្នកណាគេចផុត ពីពាក្យមួលបង្កាច់របស់អ្នកដទៃ ហើយមិនបានរងគ្រោះ ព្រោះតែកំហឹងរបស់អ្នកមួលបង្កាច់ អ្នកនោះពិតជាមានសុភមង្គល!។ រីឯអ្នកដែលមិនស្ថិតនៅ ក្នុងនឹមរបស់អ្នកមួលបង្កាច់ ហើយមិនជាប់ចំណងរបស់គេទេនោះ ពិតជាមានសុភមង្គល។
២០ដ្បិតនឹមរបស់គេនោះជានឹមដែក រីឯចំណងរបស់គេនោះជាច្រវាក់លង្ហិន។
២១ពាក្យមួលបង្កាច់ បណ្តាឲ្យស្លាប់យ៉ាងឃោរឃៅបំផុត ស៊ូស្លាប់ប្រសើរជាងរស់នៅក្រោមអំណាចរបស់ជនមួលបង្កាច។
២២ប៉ុន្តែ ពាក្យមួលបង្កាច់ពុំអាចធើ្វចំពោះអ្នកដែល គោរពប្រណិប័តន៍ព្រះអម្ចាស់បានទ្បើយ។ អណ្តាតភ្លើងនៃការមួលបង្កាច់ ពុំអាចឆាប់ឆេះអ្នកនោះបានទេ។
២៣អ្នកដែលបោះបង់ព្រះអម្ចាស់ចោល មុខជាត្រូវស្លាប់ដោយសារពួកមួលបង្កាច់ ព្រោះអ្នកទាំងនោះ បង្កមូលហេតុ បង្កាត់ភ្លើងដែលមិនចេះរលត់។ ជននិយាយមួលបង្កាច់សង្រ្គប់អស់អ្នក ដែលបោះបង់ចោលព្រះជាម្ចាស់ ដូចសិង្ហសង្រ្គប់ចាប់រំពា ឬដូចខ្លារខិនហែករំពាស៊ីដែរ។
២៤-២៥កូនធ្លាប់ធើ្វរបងបន្លា ព័ទ្ធជុំវិញចំការរបស់កូនយ៉ាងណា កូនក៏ត្រូវថ្លឹងពាក្យសំដីរបស់កូនយ៉ាងនោះដែរ។ កូនធ្លាប់ទុកប្រាក់ និងមាសដោយប្រុងប្រយ័ត្នយ៉ាងណា ចូរទប់មាត់ ហើយដាក់គន្លឹះយ៉ាងនោះដែរ!
២៦ចូរប្រយ័ត្ន កុំឲ្យដួលព្រោះពាក្យសំដីទ្បើយ បើមិនដូចោ្នះទេ កូនមុខជាធ្លាក់ក្នុងកណ្តាប់ដៃរបស់ជនដែលចាំឃ្លាំមើលកូន។
ជំពូកទី ២៩
អំពីការខ្ចីប្រាក់
១អ្នកដែលមានចិត្ត មេត្តា ករុណា រមែងសុខចិត្ត ឲ្យជនរួមជាតិខ្ចីប្រាក់។ អ្នកដែលចេះជួយគេ ប្រាកដជាកាន់តាមវិន័យ។
២ចូរសុខចិត្តឲ្យជនរួមជាតិខ្ចីប្រាក់ នៅពេលគេត្រូវការ។ ចូរសងប្រាក់គេ ឲ្យទាន់ពេលកំណត់។
៣ចូរកាន់ពាក្យសច្ច: ដើម្បីឲ្យគេទុកចិត្តលើកូន។ ធើ្វដូចេ្នះកូននឹងទទួលអ្វីដែលកូនត្រូវការ គ្រប់ពេលវេលា។
៤មនុស្សជាច្រើនចាត់ទុក ប្រាក់ដែលខ្លួនខ្ចីថាជាប្រាក់ដែលខ្លួនបានរើសបាន គឺមិនចង់សងម្ចាស់ដើមវិញទេ។ ធើ្វដូចេ្នះ បណ្តាលឲ្យអ្នកដែលយកអាសាខ្លួន ជួបការលំបាក។ ៥មុននឹងទទួលប្រាក់គេ ចូរអោនកាយថើបដៃម្ចាស់ប្រាក់ ដោយពោលពាក្យសុភាពរាបសា អំពីទ្រព្យរបស់ម្ចាស់ប្រាក់នោះ លុះដល់ពេលត្រូវសង គេចេះបង្អង់ឲ្យយឺតយ៉ាវ សងតែពាក្យសំដីនឹកស្តាយ ហើយចោទទៅលើកាល:ទេស:។
៦ប្រសិនបើ កូនបំណុលអាចសងប្រាក់មកវិញតែពាក់កណ្តាលនោះ ម្ចាស់បំណុលចាត់ទុកខ្លួនឯងថាមានសំណាងហើយ។ បើពុំនោះទេ ម្ចាស់បំណុលនឹងបាត់បង់ទ្រព្ររបស់ខ្លួន ហើយមានសត្រូវម្នាក់ដោយឥតអំពើ។ កូនបំណុលនឹងយកពាក្យប្រមាថប្រទេចផ្តាសា មកសងជុំនួសប្រាក់វិញ គេបែរជាមើលគាត់ ជំនួសការគោរព។
៧ហេតុនេះហើយ បានជាមនុស្សជាច្រើនមិនព្រមឲ្យគេខ្ចីប្រាក់ មិនមែនមកពីគេចិត្តអាក្រក់ទេ គឺមកពីគេខ្លាចបាត់បង់ទ្រព្យដោយឥតអំពើ។
ការចែកទាន
៨ប៉ុន្តែ ចូរមានចិត្តអត់ធ្មត់នឹងជនក្រីក្រ កុំបណ្តោយឲ្យគេរង់ចាំទានយូរពេក។
៩ចូរយកអាសាជនកំសត់ទុគ៌ត ដោយចង់ប្រតិបត្តិតាមវិន័យ កុំឲ្យគេត្រឡប់ទៅវិញដៃទទេ នៅពេលដែលគេត្រូវការទ្បើយ។
១០ស៊ូខាតបង់ប្រាក់ សំរាប់បងប្អូន ឬសំរាប់មិត្តភក្តិ ជាជាងលាក់ប្រាក់នោះទុកនៅក្រោមដុំថ្មឲ្យច្រែះស៊ី។
១១ចូរប្រើប្រាស់ទ្រព្យរបស់កូន ស្របតាមវិន័យរបស់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ដូចេ្នះ ទ្រព្យទាំងនោះមានប្រយោជន៍សំរាប់កូន ជាងមាសទៅទៀត។
១២ចូរធើ្វទានសំរាប់ជនក្រីក្រ ដោយបំរុងទុកទ្រព្យទាំងនោះក្នុងឃ្លាំងរបស់កូន ទានទាំងនោះនឹងរំដោះកូនពីគ្រោះកាចទាំងឡាយ។
១៣ទានទាំងនោះ នឹងការពារកូននៅចំពោះមុខសត្រូវ ហើយតយុទ្ធសំរាប់កូន ប្រសើរជាងខែលដ៏មាំ ឬលំពែងដ៏ធ្ងន់ទៅទៀត។
អំពីអ្នកជួយធានា
១៤អ្នកមានចិត្តល្អ រមែងជួយធានារ៉ាប់រងឲ្យជនរួមជាតិ ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកដែលលះបង់ចោលគេ តែងតែបាត់បង់កិត្តិយស។
១៥ប្រសិនបើ មាននរណាម្នាក់ជួយធានារ៉ាប់រងឲ្យកូន ចូរកុំបំភ្លេចគុណគេទ្បើយ ព្រោះគេហ៊ានប្រថុយជីវិតគេផ្ទាល់ ដើម្បីធានាកូន។
១៦មនុស្សបាប តែងតែខ្ជះខ្ជាយទ្រព្យសម្បតិ្តរបស់អ្នកដែលជួយធានាខ្លួន។ ១៧ហើយជនរមិលគុណ ក៏តែងតែបោះបង់ចោលអ្នកដែលបានជួយរំដោះគេឲ្យរួចខ្លួនដែរ។
១៨អ្នកមានជាច្រើនត្រូវហិនហោច ព្រោះតែបានជួយធានាគេអ្នកទាំងនោះត្រូវជ្រួលច្របល់ញាប់ញ័រដូចរលកសមុទ្រ។ មានអ្នកធំខ្លះក៏ត្រូវចាកចេញពីមាតុភូមិរបស់ខ្លួន ហើយត្រាច់ចរឥតគោលដៅតាមប្រជាជាតិនានា ព្រោះតែបានជួយតែបានជួយធានាអ្នកដទៃ។
១៩មនុស្សបាប តែងតែរត់ប្រញាប់ប្រញាល់ជួយធានាអ្នកដទៃព្រោះសង្ឃឹមថាខ្លួនបានចំណេញពីការធានានោះ តែគាត់មុខជាត្រូវជាប់ចោទនៅតុលាការពុំខាន។
២០ចូរជួយយកអាសាជនរួមជាតិ តាមលទ្ធភាពរបស់កូន ប៉ុន្តែចូរប្រយ័ត្នកុំឲ្យចាញ់ឧបាយកលរបស់គេ។
អ្នកមានប្រាជ្ញារស់នៅដោយខ្លួនឯង
២១មនុស្សត្រូវការទឹក អាហារ និងសម្លៀកបំពាក់ ជាចាំបាច់ ហើយក៏ត្រូវការផ្ទះសំបែងជាចាំបាច់ ដើម្បីលាក់ខ្លួនពួនអាត្មាដែរ។
២២ការរស់នៅយ៉ាងក្រីក្រ ក្រោមដំបូលខ្ទមស្លឹករបស់ខ្លួន ប្រសើរជាងជប់លៀងយ៉ាងអធឹកអធមក្នុងផ្ទះរបស់អ្នកដទៃ។
២៣ទោះបីកូនមានតិច ឬច្រើនក្តី ចូរស្កប់ចិត្តជានិច្ច ដូច្នេះគ្មាននរណាចោទកូនថា ស៊ីបាយរបស់គេទ្បើយ។
២៤ជនដែលចេញពីផ្ទះមួយទៅផ្ទះមួយទៀតពិតជារស់នៅយ៉ាងថោកទាប ព្រោះនៅទីណាក៏ដោយ គេគ្មានសិទ្ធហើបមាត់និយាយបានទេ។
២៥កូននឹងបំរើបាយទឹកឲ្យគេ តែគ្មាននរណាដឹងគុណកូនទេ ហើយគេពោលពាក្យទ្រគោះបោះបោកលើកូនទៀតផង៖
២៦«នែ អាចោលស្រុក! មកណេះរៀបចំបាយទឹក អ្វីៗដែលឯងកាន់នោះចូរយកមកឲ្យអញហូប!
២៧នែ អាចោលស្រុក! ចេញទៅ! មានភ្ញៀវកិត្តិយសមកដល់ហើយ! មានបងប្អូនមកស្នាក់នៅផ្ទះអញ អញត្រូវការផ្ទះ»។
២៨ចំពោះអ្នកដែលចេះគិត ពេលឮគេជេរខ្លួនថា «អាបំបង់បាយ» ឬ ក៏ឮពាក្យជេរប្រមាថរបស់ម្ចាស់បំណុល នោះពិតជាបណ្តាលឲ្យឈឺចិត្តខ្លាំងណាស់!។
ជំពូកទី ៣០
ការអប់រំកូន
១អ្នកស្រឡាញ់កូនប្រុស របស់ខ្លួនខ្លាំង តែងតែវាយវានឹងរំពាត់ជាញឹកញាប់។ ដល់ពេលចាស់ អ្នកនោះនឹងបានសប្បាយដោយសារកូនពុំខាន។
២អ្នកអប់រំកូនប្រុសរបស់ខ្លួនបានល្អ រមែងស្កប់ចិត្ត ដោយសារកូននោះ។ គេមុខជាខ្ពស់មុខនៅក្នុងចំណោមអ្នកដែលខ្លួនស្គាល់ ព្រោះតែកូននោះទៀត។
៣អ្នកដែលផ្តល់ចំណេះឲ្យកូនប្រុសរបស់ខ្លួនរមែងធើ្វឲ្យសត្រូវច្រណែនឈ្នានីស ហើយបានសប្បាយរីករាយក្រៃលៃង នៅចំពោះមុខមិត្តភកិ្តរបស់ខ្លួន។
៤កាលណាអ្នកនោះផុតជីវិត គាត់ដូចជាមិនស្លាប់ទេ ព្រោះមានកូនម្នាក់ដូចគាត់បន្តពូជពង្សរបស់គាត់។
៥ក្នុងពេលគាត់នៅមានជីវិត គាត់អរសប្បាយនឹងឃើញកូនប្រុសរបស់គាត់ពេលគាត់ស្លាប់ គាត់បិទភ្នែកជិត ដោយមិនស្តាយស្រណោះអ្វីទេ។ ៦គាត់ទុកកូនម្នាក់ដែលនឹងចេះសងសឹកសត្រូវឲ្យគាត់ ហើយដឹងគុណមិត្តភកិ្តរបស់គាត់។
៧អ្នកដែលថ្នាក់ថ្នមកូនប្រុសខ្លាំងពេក ត្រូវតែព្យាបាលរបួសរបស់កូននោះ។ ពេលកូនស្រែកតែបន្តិច គាត់ភ័យស្លោភ្លាម។ ៨សេះដែលគេបង្ហាត់មិនដល់ពិបាកជិះ រីឯកូនប្រុសដែលគេបណោ្តយឲ្យធើ្វតាមចិត្ត តែងតែធើ្វបាបឪពុកម្តាយ។
៩ប្រសិនបើអ្នកថ្នាក់ថ្នមកូនពេក កូនមុខជាធើ្វឲ្យអ្នកកើតទុក្ខប្រសិនបើអ្នកលេងជាមួយវា វានឹងធើ្វឲ្យអ្នកព្រួយបារម្ភពុំខាន។
១០ចូរកុំលេងសើចជាមួយកូនជ្រុលពេក ក្រែងនាំឲ្យអ្នកមានទុក្ខរួមជាមួយវា នៅទីបញ្ចប់អ្នកនឹងនឹកស្តាយពុំខាន។
១១ពេលកូននៅក្មេង ចូរកុំបណ្តោយឲ្យវាមានសេរីភាពជ្រុលពេក។
១២ចូរវាយប្រដៅកូន ពេលវានៅក្មេង ក្រែងដល់ពេលវាធំ វាមិនស្តាប់បង្គាប់។
១៣ចូរយកចិត្តទុកដាក់អប់រំកូនប្រុសរបស់ខ្លួនដើម្បីកុំឲ្យអ្នកជួបការអាម៉ាស់ ដោយសារកិរិយាអាក្រក់របស់វា។
សុខភាព
១៤ជនក្រីក្រដែលមានសុខភាពល្អ និងកម្លាំងមាំមួនប្រសើរជាងអ្នកមានស្តុកស្តម្ភ តែមានសុខភាពទន់ខ្សោយ!។
១៥មានសុខភាពល្អមាំមួនប្រសើរជាងមានមាសទាំងអស់នៃពិភពលោក មានកាយសម្បទាមាំមួនប្រសើរជាងមានទ្រព្យសម្បតិ្តស្តុកស្តម្ភ។
១៦ពុំមានសម្បត្តិណា ប្រសើរដូចខ្លួនប្រាណមានសុខភាពល្អទ្បើយ គ្មានសុភមង្គលណាប្រសើរជាងមានការសប្បាយរីករាយក្នុងចិត្តទេ។
១៧ស៊ូស្លាប់ ជាជាងរស់នៅដោយអភ័ព្វ ស៊ូបាត់បង់ជីវិត ជាជាងរស់នៅ តែមានជំងឺរ៉ាំរៃ។
១៨ចំណីអាហារដ៏ឆ្ងាញ់ពិសា ដាក់នៅមុខអ្នកជំងឺ ដែលមិនឃ្លាត ប្រៀបដូចជាម្ហូបអាហារដែលគេសែននៅលើផ្នូរខ្មោច។
១៩តើសំណែនដែលគេសែនទៅព្រះក្លែងក្លាយមានប្រយោជន៍អ្វីដល់ព្រះនោះ បើព្រះនោះមិនដឹងរសជាតិ មិនដឹងក្លិន! រីឯមនុស្សមានជំងឺ ក៏ដូច្នោះដែរ។២០គាត់តែងតែមើលម្ហូបអាហារដែលគេយកមកឲ្យគាត់ ហើយដកដង្ហើមធំដែរ។
ការសប្បាយរីករាយ
២១ចូរកុំបណ្តោយខ្លួនតាមទុក្ខព្រួយទ្បើយ! ចូរកុំយកទុក្ខកង្វក់មកដាក់ក្នុងខ្លួនឯង។
២២ចិត្តរីករាយរមែងធើ្វឲ្យមនុស្សមានសុខភាពល្អ ការត្រេកអរ តែងតែធើ្វឲ្យគេមានអាយុយឺនយូរ។
២៣ចូរឆ្លៀតពេលសប្បាយខ្លះ ចូរធើ្វចិត្តឲ្យរីករាយទ្បើង ចូរបណ្តេញទុក្ខព្រួយឲ្យឆ្ងាយពីអ្នក ដ្បិតទុក្ខព្រួយបំផ្លាញមនុស្សអស់ជាច្រើន ហើយទុក្ខព្រួយក៏គ្មានប្រយោជន៍អ្វីដែរ។
២៤ចិត្តច្រណែនឈ្នានីស និងកំហឹង តែងតែធើ្វឲ្យអាយុខ្លី រីឯកង្វល់តែងតែធើ្វឲ្យមនុស្សឆាប់ចាស់មុនអាយុ។
២៥ការសប្បាយចិត្ត រមែងធើ្វឲ្យគេបរិភោគឆ្ងាញ់ ហើយចាប់អារម្មណ៍នឹងម្ហូបអាហារ ដែលខ្លួនបរិភោគ។
ជំពូកទី ៣១
អំពីធនធាន
១ការខ្វល់ខ្វាយ នឹងទ្រព្យសម្បត្តិរមែងធើ្វឲ្យអ្នកមានដេកមិនលក់ ហើយធ្លាក់ខ្លួនស្គម។ ២រីឯការខ្វល់ខ្វាយរកស៊ី ក៏ធើ្វឲ្យដេកបិទភ្នែកមិនជិត ដូចមានជំងឺយ៉ាងធ្ងន់ដែរ។
៣អ្នកមាននឿយហត់ដោយខំប្រមូលទ្រព្យ។ ពេលឈប់ប្រមូល គាត់គិតតែពីសប្បាយ។
៤អ្នកក្រធើ្វការនឿយហត់ស្ទើរស្លាប់ខ្លួន នៅតែរកមិនបានគ្រប់គ្រាន់ ពេលឈប់រក គាត់រឹតតែខ្វះខាតខ្លាំងទៀត។
៥អ្នកស្រឡាញ់មាសខ្លាំង មិនដែលសុចរិតទេ។ អ្នកគិតតែពីរកចំណេញ រមែងឃ្លាតចាកពីគន្លងផ្លូវល្អ។
៦មនុស្សជាច្រើនរងគ្រោះ ហើយជួបប្រទះនឹងមហន្តរាយ ព្រោះតែស្រឡាញ់មាសខ្លាំងពេក។
៧មាសជាអន្ទាក់សំរាប់អស់អ្នក ដែលវក់នឹងវាហើយ មនុស្សគ្មានសុភនិច្ឆ័យ តែងតែជាប់អន្ទាក់នោះ។
៨អ្នកមានដែលគ្មានកំហុស ហើយរកបានទ្រព្យសម្បត្តិដោយមិនវក់តាមមាស ពិតជាមានសុភមង្គលមិនខាន។ ៩តើអ្នកមានបែបនោះនៅឯណា? យើងត្រូវនាំគ្នាទៅសរសើរគាត់! ដ្បិតក្នុងចំណោមប្រជាជនទាំងមូល មានតែគាត់ទេដែលបានប្រព្រឹត្តិការអស្ចារ្យបែបនេះ។ ១០តើនរណាអាចគេចផុតពីការល្បួងនេះបាន? ប្រសិនគាត់មិនវក់នឹងមាសមែន គាត់អាចខ្ពស់មុខបាន។
មានមនុស្សតិចណាស់ ដែលមានឱកាសបំពានលើវិន័យ តែមិនព្រមបំពាន ឬទោះបីជាគេអាចប្រព្រឹតិ្តអំពើបាបក្តី ក៏គេមិនព្រមប្រព្រឹត្តដែរ។ ១១មនុស្សបែបនេះ នឹងចម្រុងចម្រើនយ៉ាងខ្លាំងហើយអង្គប្រជុំ នឹងនិយាយរៀបរាប់នូវអំពើល្អដែលគេបានប្រព្រឹត្ត។
អំពីការជប់លៀង
១២ពេលអ្នកអង្គុយរួមតុជាមួយអ្នកធំ ចូរកុំលាន់មាត់នឹងម្ហូបដ៏ឆ្ងាញ់ទាំងនោះថា «មានម្ហូបច្រើនណាស់!»។
១៣ចូរនឹកចាំជានិច្ចថា ចិត្តលោភលន់ជាការអាក្រក់ ជាហេតុនាំឲ្យភ្នែកមើលឃើញតែរបស់ ដែលខ្លួនចង់បាន។ ពុំមានអ្វីអាក្រក់ជាងភ្នែកទ្បើយ ហេតុនេះហើយបានជាភ្នែកចេះតែយំ។
១៤កុំលូកដៃទៅរកម្ហូប ដែលអ្នកដទៃចង់បានក្រែងប៉ះទង្គិចដៃរបស់គេ។
១៥ចូរចេះស្មានចិត្តអ្នកជិតខាង ហើយរិះគិតពិចារណាសិន មុននឹងលូកដៃ។
១៦អ្វីៗដែលគេលើកជូនអ្នក ចូរបរិភោគដោយសមរម្យ កុំឲ្យគេដៀលថា អ្នកស៊ីដូចជ្រូក។
១៧ចូរឈប់បរិភោគឲ្យបានមុនគេ ដើម្បីសំដែងថា អ្នកជាមនុស្សមានសុជីវធម៌ កុំបរិភោគហាក់ដូចជាមិនចេះឆ្អែត ដែលនាំឲ្យអ្នកដទៃទាស់ចិត្តនោះទ្បើយ។
១៨ប្រសិនបើអ្នករួមតុជាមួយមនុស្សជាច្រើនកុំលូកដៃទៅបរិភោគមុនគេឲ្យសោះ។
១៩មនុស្សមានសុជីវធម៌ តែងស្កប់ចិត្តនឹងរបស់បន្តិចបន្តួច! កាលណាគាត់ចូលដំណេក គាត់ឥតរសាប់រសល់ទេ។
២០អ្នកបរិភោគ ដោយចេះប្រមាណ នឹងសំរាន្តលក់ស្រួល គាត់ក្រោកពីព្រលឹម ហើយស្រួលខ្លួន។ រីឯមនុស្សល្មោភ តែងតែដេកមិនលក់ ក្អួតចង្អោរ និង ចុកពោះជាដើម។
២១ប្រសិនបើគេបង្ខំឲ្យបរិភោគច្រើនជ្រុល ចូរក្រោកទ្បើងទៅក្អួតឲ្យឆ្ងាយពីគេ នោះកូននឹងបានធូរស្រាល។
២២ម្នាលកូនអើយ! ចូរស្តាប់ឪពុក! កុំមើលងាយពាក្យរបស់ឪពុកទ្បើយ! ទៅថៃ្ងមុខកូននឹងយល់ពាក្យដែលឪពុកប្រាប់ជាមិនខាន។ ចូរចេះប្រមាណក្នុងគ្រប់កិច្ចការ នោះកូននឹងចៀសផុតពីការឈឺស្កាត់។
២៣អ្នកដែលអញ្ជើញភ្ញៀវមកជប់លៀងយ៉ាងអធឹកអធម មុខជាទទួលការសរសើរពីមនុស្សគ្រប់ៗគ្នា ព្រោះគេយល់ឃើញថា គាត់មានចិត្តទូលាយ។
២៤ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកដែលទទួលភ្ញៀវដោយសំចៃបាយ នឹងត្រូវគេនិយាយដើមពេញទីក្រុងថា គាត់ជាមនុស្សមានចិត្តកំណាញ់។
អំពីស្រា
២៥ចូរកុំអះអាងថាខ្លួនខ្លាំងជាងស្រា ដ្បិតស្រាបានធើ្វឲ្យមនុស្សជាច្រើនវិនាសអន្តរាយ។
២៦កំដៅរបស់ឡ រមែងល្បងលមើលគុណភាពដែក រីឯស្រាក៏ល្បងលមើលចិត្តពួកអ្នកក្រអឺតក្រទមដែលប្រវាយប្រតប់គ្នាដែរ។
២៧ស្រាប្រៀបបាននឹងជីវិតសំរាប់មនុស្សយើងឲ្យតែយើងបរិភោគដោយចេះប្រមាណ។ បើគ្មានស្រាទេ តើជីវិតរបស់គេសប្បាយដូចម្តេចបាន? ព្រះជាម្ចាស់បង្កើតស្រាតាំងពីដើមដំបូង ដើម្បីធើ្វឲ្យមនុស្សសប្បាយរីករាយ។
២៨ប្រសិនបើគេបរិភោគស្រា តាមពេលវេលា និង ចេះប្រមាណ ស្រានោះបណ្តាលឲ្យមានអារម្មណ៍ល្អ និងចិត្តរីករាយ។
២៩ផ្ទុយទៅវិញ មនុស្សដែលបរិភោគស្រាជ្រុលបណ្តាលឲ្យអារម្មណ៍ទៅជាកាចសាហាវ រករឿងឈ្លោះប្រកែកគ្នា។
៣០ការស្រវឹង ធើ្វឲ្យមនុស្សខ្វះសុភនិច្ឆ័យកាន់តែមួម៉ៅទ្បើងរហូតដល់បណ្តាលឲ្យមានរឿងដល់ខ្លួន។ ស្រាធើ្វឲ្យគេបាក់កម្លាំង ហើយត្រូវអ្នកដទៃវាយដំថែមទៀតផង។
៣១ពេលកូនចូលរួមក្នុងពិធីជប់លៀងដែលគេពិសាស្រាច្រើន ចូរកុំស្តីបន្ទោសអ្នកជិតខាង នៅពេលឃើញគេបរិភោគស្រាហួសកំណត់ទ្បើយ ចូរកុំបន្ទុះបង្ហាប់គេ កុំនិយាយពាក្យដែលធើ្វឲ្យគេខូចចិត្ត កុំបំបាក់មុខគេ ដោយទារប្រាក់ដែលគេជំពាក់កូនឲ្យសោ។
ជំពូកទី ៣២
កិរិយាមាយាទក្នុងពិធីជប់លៀង
១ប្រសិនបើ គេអញ្ជើញអ្នកឲ្យធើ្វអធិបតីនៃពិធីជប់លៀង កុំវាយប្ញកទ្បើយ! ចូរធើ្វដូចភ្ញៀវធម្មតាក្នុងចំណោមភ្ញៀវឯទៀតៗ។ ចូរអញ្ជើញភ្ញៀវទៅអង្គុយតាមកន្លែងរៀងៗខ្លួន រួចសឹមអង្គុយខ្លួនឯង។ ២ចូរបំពេញករណីយកិច្ចទាំងអស់របស់ខ្លួនជាមុនសិន រួចសឹមទៅអង្គុយនៅកន្លែងរបស់ខ្លួន ដើម្បីឲ្យអ្នកមានអំណរដោយឃើញភ្ញៀវពេញចិត្តហើយឲ្យអ្នកទទួលកម្រងផ្កាដែលជារង្វន់ ព្រោះអ្នកចាត់ចែងពិធីបានល្អឥតខ្ចោះ។
៣ប្រសិនបើអ្នកមានវ័យចាស់ជាងគេ អ្នកមានសិទ្ធនឹងនិយាយក៏ប៉ុន្តែ ចូរនិយាយតែអំពីសេចក្តីដែលអ្នកដឹង កុំរំខានដល់ភ្លេងដែលកំពុងលេងទ្បើយ។ ៤កុំថ្លែងសុន្ទរកថានៅពេលដែលគេកំពុងស្តាប់ភ្លេង និងចំរៀងកុំលាតត្រដាងប្រាជ្ញារបស់ខ្លួន ខុសពេលវេលា។ ៥ភ្លេងនៅក្នុងពិធីជប់លៀងដែលភ្ញៀវកំពុងពិសាស្រា ប្រៀបដូចជាពេជ្រដែលគេដាំនៅលើចិញ្ចៀនមាស។ ៦បទភ្លេងកំដរស្រាឆ្ងាញ់ ក៏ប្រៀបដូចជាបន្តោងមរកតជាប់នៅខ្សែកមាសដែរ។
៧ប្រសិនបើអ្នកនៅក្មេងជាងគេ ហើយបើគេសុំឲ្យនិយាយ ចូរនិយាយចុះ។ ប៉ុន្តែ ត្រូវរង់ចាំគេអង្វរពីរដង សឹមនិយាយ។ ៨កុំនិយាយវែងពេក គឺត្រូវនិយាយយ៉ាងសង្ខេប ប្រើពាក្យតិចតួចបានហើយ។ ចូរធើ្វដូចជាអ្នកចេះដឹងក៏ប៉ុន្តែនៅស្ងៀម។ ៩កុំវាយឫកក្នុងចំណោមអ្នកធំ កុំនិយាយព្រោកប្រាជ្ញនៅទីណាមានមនុស្សចាស់។ ១០ផ្លេកបន្ទោរតែងតែមានមុនឮផ្គរលាន់យ៉ាងណា កេរិ៍្តឈ្មោះរបស់មនុស្សស្រគត់ស្រគំក៏ល្បីខ្ទេខ្ទារយ៉ាងនោះដែរ។
១១ដល់ម៉ោងហើយ ចូរក្រោកទ្បើង កុំបង្អង់ទ្បើយ! ចូររូតរះត្រទ្បប់ទៅផ្ទះវិញ។
១២នៅផ្ទះ អ្នកអាចលេងសប្បាយតាមអំពើចិត្ត ប៉ុន្តែ កុំប្រព្រឹត្តអំពើបាប ដោយនិយាយអួតបំប៉ោងទ្បើយ។
១៣ក្រោយមក ចូរអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ដែលបានបង្កើតអ្នក ហើយប្រទានព្រះអំណោយរបស់ព្រះអង្គយ៉ាងបរិបូណ៌ដល់អ្នក។
ភាគទីបួន
ការគោរពកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់
១៤អ្នកគោរពកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់ រមែងទទួលការប្រៀនប្រដៅ។ អ្នកដែលស្វែងរកព្រះអង្គតាំងពីព្រលឹម រមែងទទួលការប្រោសប្រណីពីព្រះអង្គ។
១៥អ្នកដែលព្យាយាមសិក្សាគម្ពីរវិន័យ រមែងទទួលព្រះពរយ៉ាងបរិបូណ៌ រីឯមានពុតត្បុតវិញ រមែងធ្លាក់ទៅក្នុងអំពើបាប ព្រោះតែវិន័យ។
១៦អស់អ្នកដែលគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ តែងតែស្គាល់អ្វីដែលសុចរិត អំពើល្អដែលពួកគេប្រព្រឹត្ត នឹងភ្លឺចិញ្ចែងចិញ្ចាច។
១៧មនុស្សបាប មិនព្រមឲ្យគេស្តីបន្ទោសទេ ហើយតែងតែបកស្រាយគម្ពីរវិន័យ តាមទំនើងចិត្តរបស់ខ្លួន។
១៨មនុស្សដែលផ្តល់យោបល់ល្អ តែងតែរិះគិតពិចារណា រីឯជនពាលនិងជនអួតបំប៉ោងមិនខ្លាចអ្វីសោះទ្បើយ។
១៩មុនធ្វើការអ្វី ត្រូវគិតពិចារណាឲ្យបានហ្មត់ចត់ជាមុនសិន ធើ្វដូចេ្នះអ្នកនឹងមិនស្តាយក្រោយទ្បើយ។
២០កុំចូលទៅក្នុងផ្លូវ ដែលមានឧបសគ្គច្រើនក្រែងជំពប់ជើងនៅកន្លែងរដិបរដុប។
២១កុំទុកចិត្តផ្លូវរាបស្មើ។
២២សូម្បីតែជាមួយកូនរបស់ខ្លួនផ្ទាល់ ក៏ត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នដែរ។
២៣ចូរប្រុងប្រយ័ត្នខ្លួន ក្នុងគ្រប់កិច្ចការដែលអ្នកធើ្វ ទោះបីស្របតាមវិន័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។
២៤អ្នកពឹងផ្អែកលើវិន័យ តែងតែយកចិត្តទុកដាក់កាន់តាមបទបញ្ជារបស់ព្រះអម្ចាស់ អ្នកផ្ញើជីវិតលើព្រះអម្ចាស់ នឹងមិនខកចិត្តទ្បើយ។
ជំពូកទី ៣៣
១អ្នកគោរព កោតខ្លាច ព្រះអម្ចាស់មិនជួប នឹងទុក្ខលំបាក ហើយគេចផុតពីគ្រោះកាចជានិច្ច។
២អ្នកប្រាជ្ញមិនស្អប់វិន័យទេ រីឯអ្នកមិនស្មោះត្រង់នឹងវិន័យប្រៀបដូចជានាវាដែលត្រូវព្យុះសង្ឃរាបោកបក់។
៣អ្នកមានប្រាជ្ញាឆ្លាតវាងវៃ តែងតែផ្ញើជីវិតលើព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ គេទុកវិន័យ ដូចពាក្យទំនាយរបស់ព្យាការី។
៤ប្រសិនបើអ្នកចង់ឲ្យគេស្គាល់អ្នក ចូររៀបចំពាក្យសំដីដែលអ្នកត្រូវនិយាយ ដោយប្រមូលគំនិតដែលអ្នកចងចាំទុកក្នុងចិត្តឲ្យហើយសិន រួចចាំឆ្លើយតបទៅគេ។ ៥ចិត្តគំនិតរបស់មនុស្សល្ងីល្ងើ ប្រៀបដូចជាកង់រទេះ ការត្រិះរិះពិចារណារបស់គេ ក៏តែងតែប្រែប្រួលដូចដុំរទេះដែលវិលដែរ។
៦មិត្តដែលចូលចិត្តចំអកដាក់អ្នកដទៃ ប្រៀបដូចជាសេះបា ដែលស្រែកកញ្ជ្រៀវ រាល់ពេលមានអ្នកថ្មីទ្បើងជិះវា។
មនុស្សមានឋាន:ប្លែកពីគ្នា
៧ក្នុងមួយឆ្នាំៗ ថ្ងៃទាំងអស់ទទួលពន្លឺពីព្រះអាទិត្យដូចគ្នា ចុះហេតុអ្វីបានជាថ្ងៃមួយប្រសើរជាងថ្ងៃមួយទៀត? ៨គឺមកពីព្រះអម្ចាស់សព្វព្រះហប្ញទ័យញែកថ្ងៃទាំងនោះ ឲ្យប្លែកពីគ្នាដើម្បីកំណត់រដូវ និង ពេលវេលាសំរាប់ ពិធីបុណ្យផ្សេងៗ។ ៩ព្រះអង្គបានលើកថ្ងៃខ្លះជាថ្ងៃដ៏វិសុទ្ធ ហើយចាត់ទុកថ្ងៃឯទៀតជាថ្ងៃធម្មតា។
១០មនុស្សទាំងអស់សុទ្ធតែកើតពីដី ដូចលោកអដាំ ដែលព្រះអម្ចាស់បានបង្កើតមកពីដីដែរ។ ១១ប៉ុន្តែ ព្រះអម្ចាស់ប្រកបដោយព្រះប្រាជ្ញាញាណដ៏ភ្លឺស្វាងបានធើ្វឲ្យមនុស្សមានលក្ខណ:ខុសពីគ្នា ហើយដើរតាមមាគ៌ាប្លែកពីគ្នា។ ១២ព្រះអង្គប្រទានពរឲ្យអ្នកខ្លះ និង លើកតម្កើងគេ ព្រះអង្គញែកអ្នកខ្លះឲ្យគោរពបំរើព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គដាក់បណ្តាសា និងបន្ទាបអ្នកខ្លះ ទម្លាក់អ្នកខ្លះចុះពីតំណែង។
១៣ជាងស្មូនយកដីឥដ្ឋ មកច្របាច់ សូនជារូបតាមចិត្តប្រាថ្នារបស់ខ្លួនយ៉ាងណា ព្រះអង្គក៏បង្កើតមនុស្សទាំងឡាយយ៉ាងនោះដែរ។ ព្រះអង្គនឹងកំណត់វាសនាឲ្យពួកគេរៀងៗខ្លួន តាមការសំរេចរបស់ព្រះអង្គ។
១៤អំពើល្អនៅទន្ទឹមនឹងអំពើអាក្រក់ ហើយជីវិតនៅទន្ទឹមនឹងសេចក្តីស្លាប់យ៉ាងណា អ្នកគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់ ក៏នៅទន្ទឹមនឹងមនុស្សបាបយ៉ាងនោះដែរ។ ១៥ហេតុនេះ ចូរពិនិត្យមើលស្នាព្រះហស្តទាំងប៉ុន្មានរបស់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ស្នាព្រះហស្តទាំងនោះនៅទន្ទឹមគ្នាជាគូរៗ ហើយក្នុងគូនីមួយៗមានធាតុពីរផ្ទុយគ្្នា។
១៦ខ្ញុំមកធើ្វការក្រោយគេបង្អស់ ដូចអ្នកសន្សំផ្លែទំពាំងបាយជូរដែលអ្នកបានភ្លេចចោលនៅលើដើម។ ១៧ប៉ុន្តែ ព្រះជាម្ចាស់ប្រទានពរខ្ញុំ ខ្ញុំក៏បានប្រមូលផ្លែយកមកដាក់ពេញធុងសំរាប់គាបផ្លែទំពាំងបាយជូររបស់ខ្ញុំ ដូចអ្នកឯទៀតដែរ។
១៨សូមគិតមើល! ខ្ញុំពុំបាននឿយហត់សំរាប់តែខ្លួនខ្ញុំម្នាក់ប៉ុណ្ណោះទេ គឺសំរាប់អស់អ្នកដែលស្វែងរកការប្រៀនប្រដៅដែរ។
ការគ្រប់គ្រងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួន
១៩អស់លោកជាឥស្សរជនអើយ សូមត្រងត្រាប់ស្តាប់ខ្ញុំ! អស់លោកជាអ្នកដឹកនាំសហគមន៍អើយ សូមយកចិត្តទុកដាក់ស្តាប់ខ្ញុំ! ២០អស់មួយជីវិត សូមកុំបណ្តោយឲ្យកូន ភរិយា បងប្អូន ឬមិត្តសម្លាញ់ មានអំណាចលើអ្នកទ្បើយ ហើយក៏កុំប្រគល់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នក ឲ្យមនុស្សដ៏ទៃដែរ ក្រែងអ្នកនឹកស្តាយក្រោយហើយបែរជាទៅទាមទារទ្រព្យនោះមកវិញ។
២១ដរាបណាអ្នកនៅមានជីវិត កុំបណ្តោយឲ្យនរណាម្នាក់មានអំណាចលើអ្នកទ្បើយ។
២២បើកូនរបស់អ្នកសុំអ្វីពីអ្នក ប្រសើរជាងអ្នកសុំអ្វីពីកូន។
២៣ចូរធើ្វជាម្ចាស់ ក្នុងគ្រប់កិច្ចការដែលអ្នកធើ្វដើម្បីកុំឲ្យបាត់បង់កិតិ្តយសរបស់ខ្លួនទ្បើយ។
២៤នៅថ្ងៃអ្នកជិតខាងផុតជីវិត គឺថ្ងៃចុងក្រោយបំផុតរបស់អ្នក ចូរចែកមត៌ករបស់ខ្លួនឲ្យគេចុះ។
អំពីទាសករ
២៥ស្មៅ រំពាត់ និងបន្ទុកធ្ងន់ៗ ជាចំណែករបស់លា រីឯអាហារ ការវាយប្រដៅ និងការងារជាចំណែករបស់អ្នកបំរើ។
២៦ប្រសិនបើអ្នកប្រើអ្នកបំរើទាំងវាយប្រដៅអ្នកមុខជាបានសេចក្តីសុខ។ ប្រសិនបើអ្នកឲ្យគេធើ្វតាមទំនើងចិត្ត គេនឹងរកឱកាសលួចរត់។
២៧ដើម្បីឲ្យគោចុះចូល គេប្រើនឹម និងខ្សែព្រ័ត ហើយដើម្បីឲ្យអ្នកបំរើអាក្រក់ស្តាប់បង្គាប់ គេតែប្រើទារុណកម្ម និងរំពាត់។
២៨ចូរជំរុញខ្ញុំបំរើឲ្យធើ្វការ ដើម្បីកុំឲ្យគេនៅទំនេរ។ ២៩ដ្បិតជនដែលនៅទំនេររមែងប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់។
៣០ចូរប្រើអ្នកបំរើ ឲ្យធ្វើការតាមកម្លាំងរបស់គេ ប្រសិនបើគេមិនស្តាប់បង្គាប់ទេ ចូរដាក់ច្រវាក់ចងជើងគេ ប៉ុន្តែ ចំពោះនរណាក៏ដោយកុំតឹងរឹងពេក គឺកុំធើ្វអ្វីផ្ទុយនឹងយុត្តិធម៌ឲ្យសោះ។
៣១ប្រសិនបើអ្នកមានខ្ញុំបំរើតែម្នាក់ ចូរចាត់ទុកគេដូចបងប្អូនបង្កើត ព្រោះអ្នកត្រូវការគេ ដូចត្រូវការជីវិតរបស់ខ្លួនផ្ទាល់ដែរ។ ៣២ប្រសិនបើអ្នកធើ្វបាបគេ ហើយគេលួចរត់បាត់ទៅ។ ៣៣តើអ្នកទៅរកគេនៅឯណា?
ជំពូកទី ៣៤
អំពីការយល់សប្តិ
១សេចក្តីសង្ឃឹមឥតខ្លឹមសារ រមែងបោកបញ្ឆោតមនុស្សល្ងីលើ្ង រីឯការយល់សប្តិក៏រមែងធ្វើឲ្យមនុស្ស ដែលគ្មានសុភនិច្ឆ័យស្មានថាខ្លួនអាចធើ្វអ្វីបានតាមអំពើចិត្តដែរ។
២អ្នកយកចិត្តទុកដាក់នឹងការយល់សប្តិ ហាក់ដូចជាចង់ចាប់ស្រមោល ឬដេញតាមខ្យល់។
៣ពេលយល់សប្តិ មនុស្សយើងបានឃើញតែស្រមោលប៉ុណ្ណោះ គឺដូចជាឃើញមុខនៅក្នុងកញ្ចក់។
៤តើអ្វីដ៏បរិសុទ្ធ អាចចេញពីអ្វីដែលមិនបរិសុទ្ធដូចម្តេចបាន? តើសេចក្តីពិត អាចចេញពីការភូតកុហកដូចម្តេចកើត?
៥ការទស្សន៍ទាយ ប្រផ្នូល ការយល់សប្តិ សុទ្ធតែឥតខ្លឹមសារទាំងអស់ ដូចគំនិតរវើរវាយរបស់ស្រ្តីដែលឈឺចាប់ក្នុងពេលកំពុងសំរានកូន។
៦កុំយកចិត្តទុកដាក់នឹងសុបិននោះមកពីព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។
៧សុបិនបណ្តាលឲ្យមនុស្សជាច្រើនវង្វេង អស់អ្នកដែលជឿលើសុបិនទាំងនោះតែងតែខកចិត្តជាខ្លាំង។
៨វិន័យដ៏ពេញលក្ខណ: មិនជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងការបោកបញ្ឆោតទាំងនេះទេ រីឯព្រះប្រាជ្ញាញាណដែលអ្នកជឿថ្លែង បានពេញលក្ខណ: ដោយមិនជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងការបោកបញ្ឆោតទាំងនេះដែរ។
អំពីការធើ្វដំណើរ
៩អ្នកធើ្វដំណើរច្រើន ក៏រៀនបានច្រើន។ អ្នកដែលមានការពិសោធជាច្រើន ក៏មានយោបល់ដ៏ឈ្លាសវៃដែរ។
១០អ្នកគ្មានបទពិសោធ យល់ដឹងតែបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះ។
១១រីឯអ្នកដែលតែងតែធើ្វដំណើរច្រើន រមែងបង្កើតការប៉ិនប្រសប់។
១២ពេលធើ្វដំណើរ ខ្ញុំបានឃើញអ្វីៗជាច្រើន ខ្ញុំក៏យល់សេចក្តីច្រើន ជាងសេចក្តីដែលខ្ញុំអាចនិយាយបានទៅទៀត។
១៣ខ្ញុំជួបប្រទះនឹងគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិតជាញឹកញយ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំដោះខ្លួនរួចដោយសារការពិសោធរបស់ខ្ញុំ។
ការគោរពកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់
១៤អ្នកគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ នឹងមានអាយុយឺនយូរ។ ១៥ព្រោះគេផ្ញើជីវិតលើព្រះសង្គ្រោះរបស់ខ្លួន។
១៦អ្នកគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ មិនខ្លាចអ្វីទ្បើយ គេមិនភ័យពីអ្វីសោះ ព្រោះគេសង្ឃឹមលើព្រះអង្គ។
១៧អ្នកគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ ពិតជាមានសុភមង្គលហើយ!
១៨តើអ្នកនោះពឹងផ្អែកលើនរណា? តើនរណាជាអ្នកគាំទ្រគេ?
១៩ព្រះអម្ចាស់តែងតែទតមើលអស់អ្នក ដែលស្រឡាញ់ព្រះអង្គ ព្រះអង្គធើ្វជាខែលដ៏មានមហិទិ្ធប្ញទិ្ធ ជាបង្អែកដ៏រឹងមាំ ជាជំរកការពារខ្យល់ក្តៅ ជាម្លប់ដ៏ត្រជាក់ ក្រោមកំដៅថ្ងៃត្រង់ ព្រះអង្គរក្សាការពារគេក្នុងគ្រប់ឧបសគ្គ ហើយជួយគេមិនឲ្យរលំដួលទ្បើយ។
២០ព្រះអង្គលើកទឹកចិត្តគេ និងធ្វើឲ្យភ្នែកគេភ្លឺ ព្រះអង្គប្រោសឲ្យគេបានជាសះស្បើយ ព្រមទាំងប្រទានជិវិត និងព្រះពរ។
អំពីការគោរពប្រណិប័តន៍ ព្រះជាម្ចាស់ដ៏ស្មោះត្រង់
២១ប្រសិនបើអ្នកយកសត្វ ដែលខ្លួនរកបានដោយអយុត្តិធម៌មកធើ្វជាយញ្ញបូជា ក៏ដូចជាមើលងាយព្រះជាម្ចាស់ដែរ។
២២ព្រះអង្គមិនសព្វព្រះហប្ញទ័យទទួលតង្វាយរបស់មនុស្សដែលបំពានវិន័យទើ្បយ។
២៣ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត មិនគាប់ព្រះហប្ញទ័យនឹងតង្វាយរបស់ជនពាលទេ ព្រះអង្គក៏មិនលើកលែងទោសពួកគេឲ្យរួចពីបាប តាមចំនួនយញ្ញបូជានោះដែរ។
២៤អ្នកដែលកេងប្រវ័ញ្ចទ្រព្យរបស់ជនក្រខ្សត់យកមកថ្វាយជាយញ្ញបូជា ហាក់ដូចជាអារកកូននៅមុខឪពុក។
២៥អាហារជាអាយុជីវិតរបស់ជនក្រខ្សត់ អ្នកដកហូតអាហារពីគេ គឺជាឃាតករ។
២៦អ្នកដែលរឹបអូសយកឧបករណ៍ចិញ្ចឹមជីវិតរបស់អ្នកដទៃក៏ដូចសម្លាប់គេដែរ។
២៧អ្នកដែលមិនឲ្យប្រាក់ឈ្នួលដល់កូនឈ្នួល ក៏ដូចជាបង្ហូរឈាមគេដែរ។
២៨បើម្នាក់អ្នកសង់ ហើយម្នាក់ទៀតជាអ្នកបំផ្លាញ បានសេចក្តីថាអ្នកទាំងពីរគ្មានចំណេញអ្វីក្រៅពីការនឿយហត់ទ្បើយ
២៩បើម្នាក់ទូលអង្វរព្រះអម្ចាស់ ហើយអ្នកទៀតប្រទេចផ្តាសា ក្នុងចំណោមអ្នកទាំងពីរ តើព្រះអង្គទ្រង់ព្រះសណ្តាប់នរណាមួយ
៣០អ្នកជំរះខ្លួនឲ្យបានបរិសុទ្ធ ក្រោយពីបានប៉ះសាកសពរួច បើគេប៉ះសាកសពម្តងទៀត តើពិធីជ្រមុជទឹកដើម្បីជំរះកាយបានប្រយោជន៍អ្វី?
៣១អ្នកតមអាហារ ដើម្បីសុំព្រះជាម្ចាស់លើកលែងទោសរំដោះបាប រួចបែរទៅប្រព្រឹត្តអំពើបាបដដែល តើនរណានឹងស្តាប់ពាក្យអង្វររបស់គាត់? តើគាត់តមអាហារធើ្វអ្វី?
ជំពូកទី ៣៥
១អ្នកដែលគោរពប្រតិបត្តិ តាមវិន័យ ក៏ដូចជាបានថ្វាយតង្វាយជាច្រើនអនេកដល់អម្ចាស់។
២អ្នកដែលជាប់ជំពាក់ចិត្តនឹងវិន័យ ក៏ដូចជាបានថ្វាយយញ្ញបូជាមេត្រីភាពដែរ។
៣អ្នកដឹងគុណ ក៏ដូចជាបានថ្វាយតង្វាយម្សៅសុទ្ធ។
៤អ្នកចែកទានឲ្យគេ ក៏ដូចជាបានថ្វាយសក្ការបូជា ដើម្បីសរសើរតម្កើង។
៥អ្នកណាងាកចេញពីអំពើអាក្រក់ អ្នកនោះនឹងបានគាប់ព្រះហប្ញទ័យព្រះអម្ចាស់ រីឯអ្នកដែលឃ្លាតឆ្ងាយពីអំពើទុច្ចរិត ក៏ដូចជាបានថ្វាយយញ្ញបូជា ដើម្បីឲ្យរួចពីបាបដែរ។
៦ប៉ុន្តែ សូមកុំមកថ្វាយបង្គំព្រះជាម្ចាស់ដោយដៃទទេទ្បើយ។
៧ដ្បិតព្រះអង្គបានបញ្ជា ឲ្យថ្វាយសក្ការបូជាទាំងនោះផងដែរ។
៨តង្វាយរបស់មនុស្សសុចរិត ពិតជាតង្វាយពេញលក្ខណ:មានក្លិនឈ្ងុយឈ្ងប់ ដែលហុយទ្បើងទៅដល់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។
៩សក្ការបូជារបស់មនុស្សសុចរិត រមែងគាប់ព្រះហប្ញទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ព្រះអង្គមិនបំភ្លេចតង្វាយដែលគេដុតលើអាសន:ទ្បើយ។
១០ចូរលើកតម្កើងសិរីរុងរឿង របស់ព្រះអម្ចាស់ដោយចិត្តទូលាយ កុំមានចិត្តចង្អៀតចង្អល់នៅពេលថ្វាយផលផ្លែដំបូងនៃកិច្ចការរបស់ខ្លួន។
១១ពេលអ្នកថ្វាយតង្វាយ ចូរសំដែងទឹកមុខរីករាយ ចូរថ្វាយតង្វាយមួយភាគដប់ដោយអំណរ។
១២ចូរថ្វាយតង្វាយចំពោះព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតតាមព្រះអំណោយទានរបស់ព្រះអង្គ ចូរមានចិត្តទូលាយតាមកម្លាំងធនធានរបស់អ្នក។
១៣ដ្បិតព្រះអម្ចាស់តែងតែសងវិញមួយជាប្រាំពីរពុំខាន។
១៤កុំប្រើតង្វាយ ដើម្បីទិញយកការអនុគ្រោះពីព្រះអង្គទ្បើយ ដ្បិតព្រះអង្គមិនព្រមទទួលសំណូកពីនរណាទេ។
១៥កុំពឹងលើសក្ការបូជាដ៏ទុច្ចរិត ដ្បិតព្រះអម្ចាស់ជាចៅក្រម ព្រះអង្គវិនិច្ឆ័យ ដោយមិនរើសមុខ។
១៦ព្រះអង្គមិនធើ្វឲ្យខូច ប្រយោជន៍របស់អ្នកក្រខ្សត់ ព្រះតែងតែព្រះសណ្តាប់ពាក្យអង្វររបស់អ្នកដែលត្រូវគេសង្កត់សង្កិន។
១៧ព្រះអង្គមិនដែលព្រងើយកន្តើយ នឹងក្មេងកំព្រា ព្រមទាំងពាក្យត្អូញត្អែររបស់ស្រ្តីមេម៉ាយទេ។
១៨ទឹកភ្នែកហូរនៅលើថ្ពាល់។
១៩និងសំរែករបស់នាង រមែងចោទប្រកាន់ជនដែលធើ្វឲ្យនាងយំស្រែកដូច្នេះ។
២០អ្នកគោរពបំរើព្រះជាម្ចាស់ ដោយស្មោះអស់ពីចិត្ត ពិតជាគាប់ព្រះហប្ញទ័យព្រះអង្គ ហើយពាក្យសុំរបស់គេ នឹងទ្បើងទៅដល់ព្រះអង្គ។
២១ពាក្យអង្វររបស់មនុស្សទន់ទាប ពិតជារសាត់ទៅដល់ស្ថានបរមសុខ។ បើព្រះអម្ចាស់មិនឆ្លើយតបទេ គេមិនព្រមឈប់ព្រួយទ្បើយ គេនៅតែទទូចអង្វរឥតឈប់ឈរ ទាល់តែព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតអាណិតគេ។ ២២ព្រះអង្គវិនិច្ឆ័យ និងរកយុត្តិធម៌ឲ្យគេ។ ព្រះអម្ចាស់មិនបង្អែបង្អង់ទេ ព្រះអង្គគ្មានព្រះហប្ញទ័យអត់ធ្មត់ ចំពោះជនដែលធើ្វបាបមនុស្សសុចរិតទ្បើយ ព្រះអង្គបំបាក់ខ្នងរបស់ជនទាំងនោះឥតត្រាប្រណី។
២៣ព្រះអង្គនឹងសងសឹកដាក់ទោសប្រជាជាតិនានា ព្រះអង្គដកមហាជនព្រហើនចេញ ហើយកំទេចអំណាចរបស់ជនទុច្ចរិតទាំងនោះ។
២៤ព្រះអង្គនឹងប្រទានរង្វាន់ឲ្យមនុស្សស្របតាមអំពើដែលគេប្រព្រឹត្តព្រះអង្គក៏វិនិច្ឆ័យកិច្ចការរបស់មនុស្ស តាមចិត្តគំនិតរបស់គេដែរ។
២៥នៅទីបំផុត ព្រះអង្គនឹងរកយុត្តិធម៌ឲ្យប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គ ព្រះអង្គប្រោសប្រទានឲ្យគេបានអំណរសប្បាយ ដោយព្រះហប្ញទ័យមេត្តាករុណារបស់ព្រះអង្គ។
២៦នៅពេលមានអាសន្ន មនុស្សម្នារង់ចាំព្រះហប្ញទ័យមេត្តាករុណារបស់ព្រះអង្គ ដូចគេរង់ចាំទឹកភ្លៀង នៅពេលរាំងស្ងួតដែរ
ជំពូកទី ៣៦
ពាក្យអង្វរសូមព្រះអម្ចាស់រំដោះប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល
១ឱព្រះអម្ចាស់ ជាចៅហ្វាយលើពិភពទាំងមូលអើយ! សូមអាណិតមេត្តាយើងខ្ញុំផង!
២សូមធើ្វឲ្យប្រជាជាតិទាំងអស់កោតខ្លាចព្រះអង្គ។
៣សូមលើកព្រះហស្តប្រហារជាតិសាសន៍នានាដើម្បីឲ្យពួកគេស្គាល់ប្ញទ្ធិបារមីរបស់ព្រះអង្គ។
៤ព្រះអង្គបានសំដែងឲ្យពួកគេស្គាល់ថាព្រះអង្គជាព្រះដ៏វិសុទ្ធ ដោយដាក់ទោសយើងខ្ញុំយ៉ាងណា សូមសំដែងឲ្យយើងខ្ញុំដឹងថា ព្រះអង្គមានភាពថ្កុំថ្កើងដោយដាក់ទោសពួកគេយ៉ាងនោះដែរ។
៥បពិត្រព្រះអម្ចាស់! សូមឲ្យពួកគេទទួលស្គាល់ថា គ្មានព្រះឯណាក្រៅពីព្រះអង្គទ្បើយ ដូចយើងខ្ញុំបានទទួលស្គាល់ព្រះដែរ។
៦សូមព្រះអង្គសំដែងទីសំគាល់ដ៏អស្ចារ្យ និងប្ញទ្ធិបាដិហាយ៍សាជាថ្មីវិញ។
៧សូមសំដែងសិរីរុងរឿង នៃព្រះបារមីដ៏ខ្លាំងក្លារបស់ព្រះអង្គ ឲ្យមនុស្សលោកកោតសរសើរផង!
៨សូមព្រះអង្គខ្ញាល់ ហើយជះព្រះពិរោធទៅលើពួកគេ។
៩សូមបំផ្លាញអ្នកប្រឆាំងសូមកំទេចខ្មាំងសត្រូវឲ្យវិនាសសូន្យ!
១០សូមឲ្យពេលចុងក្រោយបំផុតឆាប់មកដល់ សូមព្រះអង្គកុំភ្លេចពេលកំណត់។ ពេលនោះមនុស្សម្នានឹងរៀបរាប់ពីការអស្ចារ្យដែលព្រះអង្គបានធើ្វ។
១១សូមឲ្យភ្លើងនៃព្រះពិរោធឆាបឆេះអ្នកដែលរត់គេចរួច! សូមឲ្យអស់អ្នកដែលធើ្វបាបប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គ ត្រូវវិនាសអន្តរាយផង!
១២សូមវាយបំបែកក្បាល មេដឹកនាំរបស់សត្រូវដែលពោលថា «ក្រៅពីយើង គ្មាននរណាមានសារ:សំខាន់ទ្បើយ»។
១៣សូមព្រះអង្គប្រមែប្រមូលកុលសម្ពន្ធ ទាំងប៉ុន្មាននៃពូជពង្សរបស់លោកយ៉ាកុប។
១៦សូមប្រោសប្រទានឲ្យពួកគេកាន់កាប់ទឹកដីជាចំណែកមត៌ករបស់ខ្លួន ដូចកាលពីដើម។
១៧បពិត្រព្រះអម្ចាស់! សូមអាណិតអាសូរប្រជាជនដែលគោរពព្រះនាមព្រះអង្គ គឺប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល ដែលព្រះអង្គបានចាត់ទុកជាបុត្រច្បងរបស់ព្រះអង្គ។
១៨សូមអាណិតមេត្តាដល់ក្រុងដែលមានទីសក្ការ:របស់ព្រះអង្គ គឺក្រុងយេរូសាទ្បឹមដែលជាព្រះដំណាក់របស់ព្រះអង្គ។
១៩ សូមឲ្យមនុស្សម្នាក្នុងក្រុងស៊ីយ៉ូនរៀបរាប់ពីការអស្ចារ្យដែលព្រះអង្គបានធើ្វ សូមឲ្យព្រះវិហាររបស់ព្រះអង្គបានពោរពេញ ដោយសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គ។
២០សូមព្រះអង្គផ្តល់សក្ខីភាពថា អ៊ីស្រាអែលដែលព្រះអង្គបានបង្កើតកាលពីដំបូងបង្អស់ ពិតជាប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គ។
សូមសំរេចតាមព្រះបន្តូលសន្យា ដែលអស់លោកព្យាការីបានថ្លែងក្នុងព្រះនាមព្រះអង្គ។
២១សូមប្រទានរង្វាន់តាមព្រះបន្ទូលសន្យាឲ្យអស់អ្នកដែលទន្ទឹងរង់ចាំព្រះអង្គ ដើម្បីឲ្យគេជឿថា សេចក្តីដែលព្យាការីថ្លែងពិតជាត្រឹមត្រូវមែន។
២២ឱព្រះអម្ចាស់អើយ! សូមព្រះអង្គទ្រង់ព្រះសណ្តាប់ពាក្យអង្វររបស់យើងខ្ញុំ ជាអ្នកបំរើព្រះអង្គ តាមព្រះហប្ញទ័យប្រោសប្រណី ចំពោះប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គផង។ ដូចេ្នះ មនុស្សទាំងអស់នៅលើផែនដី នឹងទទួលស្គាល់ថា ព្រះអង្គពិតជាព្រះអម្ចាស់ដែលគង់នៅអស់កល្បជានិច្ចមែន។
អំពីការរិះគិតពិចារណា
២៣ក្រពះទទួលយកអាហារបានគ្រប់យ៉ាង។ ប៉ុន្តែ អាហារខ្លះមានរសជាតិឆ្ងាញ់ជាងអាហារឯទៀតៗ។
២៤មាត់រមែងដឹងរសជាតិសាច់សត្វ ដែលគេបរបាញ់យកមកធ្វើម្ហូបយ៉ាងណា អ្នកឆ្លាតវាងវៃរមែងដឹងពាក្យភូតភរយ៉ាងនោះដែរ។
២៥អ្នកមានចិត្តវៀចវេររមែងបង្កទំនាស់ អ្នកមានបទពិសោធ ក៏រមែងតែងតែមានទំនាស់នឹងគេដែរ។
អំពីការជ្រើសរើសភរិយា
២៦ស្រ្តីត្រូវតែទទួលយកស្វាមី ដែលគេផ្សំផ្គុំឲ្យនាង ប៉ុន្តែ បុរសយល់ថា មានស្រ្តីខ្លះប្រសើរជាងស្រ្តីឯទៀតៗ។
២៧សម្រស់ភិរិយា រមែងធើ្វឲ្យស្វាមីរបស់នាងមានមុខរីករាយ ស្វាមីមិនប៉ងប្រាថ្នាចង់បានអ្វីប្រសើរជាងនេះទៅទៀតទ្បើយ។
២៨ប្រសិនបើ នាងចេះនិយាយសី្តយ៉ាងសុភាពរាបសា និងទន់ភ្លន់ថែមទៀតនោះ ស្វាមីរបស់នាងពិតជាត្រេកអរសប្បាយលើសគេទាំងពួង។
២៩អ្នកយកភរិយា ដូចជាបានអ្វីម៉្យាងដ៏ប្រសើរបំផុត គឺបានមនុស្សម្នាក់មកធើ្វជាគ្នា និងជាបង្អែកដ៏រឹងមាំផង។
៣០ទីណាគ្មានរបង ចោរប្លន់រឹបអូសយកទ្រព្យនៅទីនោះបានដោយងាយ។ ទីណាគ្មានស្រ្តី បុរសដែលនៅទីនោះរមែងតែងតែអភ័ព្វ ដើរដោយគ្មានទីដៅ។
៣១គ្មានអ្នកណាទុកចិត្តលើចោរ ដែលមានកលល្បិច ចេះតែត្រាច់ចរពីក្រុងមួយទៅក្រុងមួយទេ! យ៉ាងណាមិញ បុរសដែលគ្មានផ្ទះពិតប្រាកដ យប់កន្លែងណា សំរាកនៅកន្លែងនោះ។
ជំពូកទី ៣៧
អំពីមិត្តសម្លាញ់
១មនុស្សគ្រប់ប្រភេទ តែងពោលថា៖ «ខ្ញុំក៏ជាមិត្តរបស់អ្នកដែរ!»។ ប៉ុន្តែ អ្នកខ្លះជាមិត្តតែមាត់ប៉ុណ្ណោះ។
២ពេលណាមិត្តជិតស្និទ្ធ ក្លាយទៅជាសត្រូវពេលនោះនឹងកើតទុក្ខស្ទើរតែស្លាប់ខ្លួន!។
៣តើការលំអៀងរបស់មនុស្ស ដែលនាំឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់មានប្រភពពីណា? ការលំអៀងអាក្រក់នេះ បណ្តាលឲ្យមានការបោកបញ្ឆោតនៅលើផែនដីទាំងមូល។
៤មានអ្នកខ្លះធ្លាប់សប្បាយរួមជាមួយមិត្តសម្លាញ់របស់ខ្លួន ប៉ុន្តែ នៅពេលមានអាសន្ន បែរជាប្រឆាំងនឹងគេវិញ។
៥មានអ្នកខ្លះ ជួយរំលែកទុក្ខព្រួយមិត្តសម្លាញ់របស់ខ្លួន ដរាបណាមិត្តនោះចិញ្ចឹមគេ លុះដល់ពេលត្រូវប្រយុទ្ធ គេកាន់ការពារខ្លួន។
៦កុំភ្លេចមិត្តសម្លាញ់របស់ខ្លួន ក្នុងពេលប្រយុទ្ធ ចូរនឹកគិតដល់គេ នៅពេលទទួលជ័យភណ្ឌ។
អំពីអ្នកផ្តល់យោបល់
៧ទីប្រឹក្សាណាក៏តែងតែអួតថា យោបល់របស់ខ្លួនប្រសើរជាងគេដែរ ប៉ុន្តែ មានទីប្រឹក្សាខ្លះគិតតែពីប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។
៨កុំទុកចិត្តអ្នកដែលផ្តល់យោបល់ទ្បើយ។ ចូរដឹងជាមុនថា តើគាត់ការអ្វី ដ្បិតគាត់ធ្វើគំរោងការដើម្បីជាប្រយោជន៍របស់គាត់ ក្រែងលោគាត់យកសម្បត្តិរបស់កូន។
៩ពេលគាត់ពោលថា៖ «អ្នកប្រព្រឹត្តដូច្នេះល្អហើយ!» រួចគាត់នៅពីយើង ដើម្បីមើលថាតើមានកើតអ្វីចំពោះកូន។
១០កុំសួរយោបល់ពីអ្នក ដែលមិនចង់ឲ្យកូនបានលើសគេ ចូរលាក់គំរោងការចំពោះពួកអ្នកដែលច្រណែននឹងកូន។
១១កុំសួរយោបល់ស្រ្តីម្នាក់ អំពីប្រពន្ធចុងរបស់ប្តីទ្បើយ កុំសួរយោបល់មនុស្សកំសាកក្នុងការធើ្វសង្គ្រោម កុំសួរយោបល់ឈ្មួញអំពីការលក់ដូរ កុំសួរយោបល់អ្នកទិញ ពីតម្លៃដែលកូនចង់លក់។ កុំសួរយោបល់អ្នកដែលតែងតែច្រណែនឈ្នានីស។ អំពីការដឹងគុណ កុំសួរយោបល់មនុស្សឥតមេត្តា អំពីសេចក្តីសប្បុរស កុំសួរយោបល់មនុស្សខ្ជិលច្រអូសអំពីការងារ។ កុំសួរយោបល់កូនឈ្នួលដែលទទួលប្រាក់សំរាប់មួយឆ្នាំ អំពីពេលធើ្វកិច្ចការរបស់ខ្លួន កុំសួរយោបល់អ្នកបំរើកំជិល អំពីកិច្ចការដ៏ធំដុំទ្បើយ!។កុំពឹងផ្អែកលើយោបល់របស់អ្នកទាំងនោះឲ្យសោះ!។
១២ផ្ទុយទៅវិញ ចូរឧស្សាហ៍នៅជាមួយអ្នកដែលគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់ ជាមនុស្សដែលកូនដឹងថា គេកាន់តាមវិន័យទាំងឡាយ ហើយមានចិត្តគំនិតដូចកូនដែរ។ ប្រសិនបើកូនបរាជ័យ គាត់នឹងជួយរំលែកទុក្ខកូនមិនខាន។
១៣ចូរទុកចិត្តលើគំរោងការ ដែលផុសចេញពីក្នុងចិត្តរបស់ខ្លួន ដ្បិតគ្មាននរណាស្មោះត្រង់នឹងកូនជាងខ្លួនកូនទ្បើយ។
១៤ធម្មតាសតិសម្បជញ្ញ: តែងតែធើ្វឲ្យមនុស្សភ្ញាក់រលឹក ប្រសើរជាងមានអ្នកយាមប្រាំពីរនាក់ ដែលចាំឃ្លាំមើលនៅទីខ្ពស់។
១៥ប៉ុន្តែ ជាពិសេស សូមអង្វរព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត សូមព្រះអង្គនាំកូនតាមមាគ៌ានៃសេចក្តីពិត។
ប្រាជ្ញាដ៏ពិតប្រាកដ
១៦មុននឹងចាប់ផ្តើមធ្វើកិច្ចការអ្វីមួយ ចូរពិភាក្សាគ្នាសិន។ មុននឹងធើ្វអ្វីមួយ ចូររិះគិតពិចារណាជាមុនដែរ។
១៧គំនិតតែងតែដុះចេញពីក្នុងចិត្ត។
១៨ចិត្តអាចបណ្តុះមែកធាងបួនយ៉ាងគឺ អំពើល្អនិងអំពើអាក្រក់ជីវិតនិងសេចក្តីស្លាប់។ ប៉ុន្តែ មានតែអណ្តាតប៉ុណ្ណោះដែលសំរេចកិច្ចការជានិច្ច។
១៩មានអ្នកខ្លះ ពូកែអប់រំមនុស្សជាច្រើន ប៉ុន្តែចំពោះខ្លួនឯងឥតបានការទាល់តែសោះ។
២០អ្នកខ្លះមានវោហារទាល់តែគេស្អប់ ហើយគេក៏មិនព្រមចែកអាហារឲ្យគាត់ដែរ។
២១ព្រះអម្ចាស់ ពុំប្រទានឲ្យគេពេញចិត្តនឹងគាត់ទេ ដ្បិតគាត់ខ្វះប្រាជ្ញាគ្រប់យ៉ាង។
២២អ្នកខ្លះប្រើប្រាជ្ញា សំរាប់តែប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន គេតែងតែទាញយកផលពីប្រាជ្ញាដ៏ឆ្លាតវាងវៃរបស់គេ ដើម្បីជាប្រយោជន៍របស់ខ្លួនគេផ្ទាល់។
២៣អ្នកមានប្រាជ្ញារមែងតែងតែអប់រំប្រជាជនរបស់ខ្លួន។ មនុស្សម្នាតែងតែទទួលផលពីប្រាជ្ញារបស់គាត់ដែរ។
២៤អ្នកមានប្រាជ្ញា រមែងតែងតែទទួលពរយ៉ាងបរិបូណ៍ អស់អ្នកដែលឃើញគាត់ តែងតែពោលថា គាត់មានអំណរសប្បាយ។
២៥គេអាចរាប់ចំនួនថ្ងៃ នៃជីវិតរបស់មនុស្សម្នាក់បាន ប៉ុន្តែ គេមិនអាចរាប់ចំនួនថ្ងៃនៃប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលទ្បើយ។
២៦អ្នកមានប្រាជ្ញា តែងទទួលការទុកចិត្តពីប្រជាជន ហើយឈ្មោះរបស់គាត់នឹងស្ថិតនៅជារៀងរហូត។
អំពីការចេះប្រមាណ
២៧កូនអើយ! ចូរពិសោធមើលចិត្តរបស់ខ្លួនអស់មួយជីវិតចុះ ចូរស្គាល់នូវអ្វីដែលអាក្រក់សំរាប់កូន ហើយចូរបោះបង់ឲ្យឆ្ងាយពីកូន។
២៨ព្រោះ អ្វីៗទាំងអស់មិនមែនសុទ្ធតែមានប្រយោជន៍ដល់មនុស្សទាំងអស់ទេ ហើយមនុស្សក៏មិនពេញចិត្តនឹងអ្វីៗទាំងអស់នោះដែរ។
២៩ចូរកូនចេះប្រមាណ អំពីការសប្បាយគ្រប់យ៉ាង កុំធើ្វដូចជាអ្នកអត់ឃ្លាន ដែលស្រវារកម្ហូបអាហារនោះទើ្បយ។
៣០ដ្បិតបរិភោគអាហារច្រើន បណ្តាលឲ្យកើតជំងឺ ហើយការបរិភោគច្រើនហួសហេតុ ក៏បណ្តាលឲ្យក្អួតចង្អោរដែរ។
៣១មនុស្សជាច្រើនស្លាប់ ព្រោះបរិភោគច្រើនហួស រីឯអ្នកប្រុងប្រយ័ត្ន រមែងធើ្វឲ្យខ្លួនមានអាយុវែង។
ជំពូកទី ៣៨
អំពីគ្រូពេទ្យ និង ជំងឺ
១ចូរគោរពគ្រូពេទ្យ ដែលព្យាបាលកូន ព្រោះព្រះអម្ចាស់បានបង្កើតគាត់ដែរ។
២គាត់អាចមើលអ្នកជំងឺបាន ដោយសារព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត គាត់ក៏ទទួលអំណោយពីព្រះរាជាដែរ។
៣ចំណេះរបស់គ្រូពេទ្យ ធើ្វឲ្យគាត់ខ្ពស់មុខមនុស្សម្នាក៏ស្ងើចសរសើរគាត់ ដូចសរសើរលោកធំដែរ។
៤ព្រះអម្ចាស់បានបង្កើតថ្នាំ ដែលគេយកពីធម្មជាតិ។ អ្នកមានសុភនិច្ឆ័យ មិនមើលងាយថ្នាំទាំងនោះទេ។
៥យើងដឹងច្បាស់ថា លោកម៉ូសេធ្វើទឹកភ្លាវឲ្យទៅជាសាប ដោយសារឈើមួយកំណាត់ដើម្បីបង្ហាញពីគុណភាពរបស់ឈើ។
៦ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានចំណេះដឹង ឲ្យមនុស្ស ដើម្បីឲ្យគេលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គ ពីស្នាព្រះហស្តដ៏អស្ចារ្យនេះ។
៧គ្រូពេទ្យតែងតែយកធាតុផ្សេងៗ ពីស្នាព្រះហស្តទាំងនោះមកផ្សំជាឧសថ ដើម្បីព្យាបាល និងបំបាត់ការឈឺចាប់។
៨អ្នកផ្សំថ្នាំលាយជាតិទាំងនោះ ដើម្បីឲ្យអស់អ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតមក មានជីវិតគង់វង្សតទៅមុខ ហើយមនុស្សទាំងអស់មានសុខភាពល្អនៅលើផែនដីទាំងមូល ដោយសារព្រះអង្គដែរ។
៩កូនអើយ! ប្រសិនបើកូនធ្លាក់ខ្លួនឈឺ ចូរកុំធ្វេសប្រហែសទ្បើយ ប៉ុន្តែ ចូរទូលអង្វរព្រះអម្ចាស់ ព្រះអង្គមុខជាប្រោសកូនឲ្យបានជា សះស្បើយពុំខាន។
១០ចូរលះបង់អំពើអាក្រក់របស់កូនចោល ចូរប្រព្រឹត្តដោយទៀងត្រង់ ចូរជំរះចិត្តគំនិតឲ្យបរិសុទ្ធវៀរចាកពីអំពើបាប។
១១ចូរកូនថ្វាយគ្រឿងក្រអូប ដែលគាប់ព្រះហប្ញទ័យព្រះជាម្ចាស់ និងតង្វាយម្សៅ ចូរច្រូចប្រេងនៅលើតង្វាយតាមធនធានរបស់កូន។
១២បន្ទាប់មក ចូរទុកឲ្យគ្រូពេទ្យព្យាបាលចុះ ដ្បិតព្រះអម្ចាស់ក៏បានបង្កើតគាត់ដែរ។ កុំឲ្យគ្រូពេទ្យនៅឆ្ងាយពីកូនទ្បើយ ព្រោះកូនត្រូវការគាត់។
១៣ក្នុងករណីខ្លះ គ្រូពេទ្យដែលមានសត្ថភាពមុខជាមើលកូនជា។
១៤ព្រោះគ្រូពេទ្យ ក៏ទូលអង្វរព្រះអម្ចាស់ដែរសូមព្រះអង្គប្រោស ឲ្យគេអាចសំរាលការឈឺចាប់របស់អ្នកជំងឺបាន និងរកវិធីសង្រ្គោះជីវិតអ្នកជំងឺផង។
១៥អ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាប ទាស់នឹងព្រះហប្ញទ័យរបស់ព្រះអង្គដែលបង្កើតខ្លួនមក សូមឲ្យអ្នកនោះធ្លាក់ខ្លួនជាអ្នកជំងឺចុះ!។
អំពីមរណទុក្ខ
១៦កូនអើយ! ចូរយំស្រណេះអ្នកដែលស្លាប់នោះចុះ។ ចូររៀបរាប់ពីបុគ្តលនោះដោយក្តីខ្លោចផ្សា និង សោកស្តាយជាខ្លាំង។ ចូរកូនយកចិត្តទុកដាក់នឹងសាកសព ហើយកុំធ្វេសប្រហែសនឹងធ្វើផ្នូរឲ្យសាកសពនោះផង។
១៧ចូរសោកសង្រេង និង ទ្រហោយំគក់ទ្រូងឲ្យខ្លាំងៗ។ ចូរកាន់ទុក្ខឲ្យបានសមរម្យមួយថ្ងៃ ឬពីរថ្ងៃ ដើម្យីចៀសវាងពាក្យរិះគន់ រួចចូរខិតខំរំសាយទុក្ខនោះ ឲ្យបានធូរស្រាលទ្បើងវិញ។
១៨សេចក្តីទុក្ខសោកសង្រេង អាចបណ្តាលឲ្យស្លាប់បាន ព្រួយចិត្តហួសពេក រមែងតែងតែធើ្វឲ្យកម្លាំងចុះអន់ថយ។
១៩ភាពអាសន្ន បណ្តាលឲ្យមានទុក្ខព្រួយយ៉ាងយូរ ហើយធ្វើឲ្យនឹកស្មានថា មានជីវិតរស់ជាជនក្រខ្សត់ ព្រោះទទួលបណ្តាសា។
២០ចូរកុំបណ្តោយខ្លួន ទៅតាមទុក្ខព្រួយទ្បើយ ចូរកុំរំសាយទុក្ខនោះ ហើយនឹកគិតដល់អនាគត។
២១ចូរកុំភ្លេចថា មនុស្សស្លាប់មិនត្រឡប់មកវិញទេ ទុក្ខព្រួយរបស់កូន គ្មានប្រយោជន៍ដល់អ្នកស្លាប់ទ្បើយហើយធ្វើឲ្យកូនឈឺចាប់ផង។
២២ចូរកូននឹកគិតថា ចុងបញ្ចប់របស់កូនក៏ដូចជាចុងបញ្ចប់របស់បុគ្គលនោះដែរ ថ្ងៃមុនដល់វេនគេ ថ្ងៃនេះដល់វេនរបស់កូន។
២៣កាលណាមនុស្សស្លាប់ គឺគេសំរាកហើយ ចូរឈប់នឹកគិតដល់គាត់ទៅ។ ពេលណាគាត់ផុតដង្ហើម ចូរខំកាត់ចិត្ត កុំគិតពីគាត់ទៀតទ្បើយ។
ផលអាក្រក់ នៃមុខរបរផ្សេងៗ
២៤អ្នកដែលចង់ទៅជាធម្មាចារ្យ ប្រកបដោយប្រាជ្ញា ត្រូវមានពេលទំនេរច្រើន។ អ្នកមិនសូវមានកិច្ចការធ្វើច្រើន អាចទៅជាអ្នកមានប្រាជ្ញាបាន។
២៥អ្នកកាន់នង្គ័ល អាចទៅជាអ្នកមានប្រាជ្ញាដូចម្តេចកើត? គេអួតអាងតែពីការកាន់ជ្រលួញបញ្ជាគោប៉ុណ្ណោះ។ គេតែងតែធើ្វការនៅឯស្រែគ្រប់ពេលវេលា ហើយនិយាយតែអំពីកូនគោ។
២៦គេយកចិត្តទុកដាក់នឹងការភ្ជួររាស់ ហើយនៅពេលយប់គេរវល់តែនឹងការរកស្មៅឲ្យគោស៊ី។
២៧ជាងឬមេជាងក៏ដូច្នេះដែរ គេតែងតែរវល់ទាំងថ្ងៃ ទាំងយប់។ ជាងឆ្លាក់ត្រាយកចិត្តទុកដាក់ឆ្លាក់រូបប្លែកៗពីគ្នា គេខិតខំធ្វើឲ្យដូចគំរូដើមហើយនៅពេលយប់ គេបង្ហើយកិច្ចការរបស់គេ។
២៨ជាងដំដែកអង្គុយក្បែរឡគេ គាត់យកចិត្តទុកដាក់នឹងវត្ថុដែលផលិតពីដែក។ ចំហាយភ្លើងធ្វើឲ្យគាត់បែកញើស ហើយគាត់ទប់ទល់នឹងកំដៅឡយ៉ាងយូរ។ ស្នូរញញួរលាន់រំពងរហូត ហើយគាត់សម្លឹងមើល គំរូនៃវត្ថុដែលគាត់ត្រូវធ្វើនោះ។ គាត់យកចិត្តទុកដាក់បង្ហើយកិច្ចការរបស់ខ្លួន ហើយនៅពេលយប់គាត់កែច្នែស្នាដៃរបស់គាត់ឲ្យបានល្អឥតខ្ចោះ។
២៩ជាងស្មូនអង្គុយធ្វើការ យកជើងមកបង្វិលកង់ ហើយរវល់តែពីការងាររបស់ខ្លួនជានិច្ច ដើម្បីបង្គ្រប់តាមចំនួនដែលគេត្រូវការ។
៣០គាត់យកដៃច្របាច់ដីឥដ្ឋ រួចយកជើងជាន់ដីឥដ្ឋឲ្យជ្រាយ។ គាត់យកថ្នាំមកលាបដោយផ្ចិតផ្ចង់ ហើយនៅពេលយប់គាត់សំអាតឡ។
៣១ជាងទាំងនោះពឹងផ្អែកលើដៃរបស់ខ្លួន ហើយម្នាក់ៗ ស្ទាត់ជំនាញតាមមុខរបររៀងៗខ្លួនដែរ។
៣២ប្រសិនបើគ្មានជាងទាំងនោះទេ គឺមិនអាចសង់ក្រុងបានទ្បើយ គ្មានមនុស្សរស់នៅក្នុងទីក្រុង ហើយក៏គ្មាននរណាអាចធ្វើដំណើរក្នុងក្រុងបានទៀតផង។ ប៉ុន្តែ នៅសភាប្រជាជន គ្មាននរណាសួរយោបល់ពីអ្នកទាំងនោះទេ។
៣៣ក្នុងអង្គប្រជុំ ពួកគេគ្មានកន្លែងកិត្តិយសនៅកន្លែងចៅក្រម ក៏ពួកគេគ្មានកន្លែងដែរ ពួកគេមិនយល់អំពីច្បាប់ និង ក្រឹតក្រម ពួកគេមិនពូកែខាងច្បាប់ទេ។ គេមិនធ្លាប់អើពើនឹងសុភាសិតទ្បើយ។
៣៤ប៉ុន្តែគេជាប់ចិត្តនឹងធម្មជាតិ ដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតមក ហើយគេទូលអង្វរព្រះអង្គដើម្បីដំណើរការការងាររបស់ខ្លួនគេតែប៉ុណ្ណោះ។
ជំពូកទី ៣៩
ពាក្យសរសើរធម្មាចារ្យ
១អ្នកយកចិត្តទុកដាក់ រិះគិតពិចារណាអំពីធម្មវិន័យរបស់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត មិនមែនដូចជាងទាំងនោះទេ! អ្នកនោះរមែងតែងតែស្វែងយល់ អំពីប្រាជ្ញារបស់ព្រឹទ្ធាចារ្យពីបុរាណ ហើយក៏ចូលចិត្តអានពាក្យដែលព្យាការីបានចែងទុកដែរ។ ២អ្នកនោះចងចាំតែរឿងនិទាន អំពីវីរបុរសល្បីល្បាញ និងរិះគិតពិចារណាលើពាក្យប្រស្នាដ៏ជ្រៅជ្រះ។ ៣គាត់ស្វែងយល់ពីអត្ថន័យ ដ៏លាក់កំបាំងនៃសុភាសិត ហើយរិះគិតតែពីពាក្យប្រស្នាដ៏ជ្រៅជ្រះអស់មួយជីវិត។ ៤ដូច្នេះគាត់អាចជួយបំរើអ្នកធំៗ ហើយគេតែងឃើញគាត់ នៅក្នុងចំណោមអ្នកដឹងនាំ។ គេចាត់ឲ្យគាត់ធ្វើដំណើរទៅស្រុកនៃប្រជាតិដទៃ ព្រោះគាត់មានបទពិសោធដឹងអ្វីល្អ និង អ្វីអាក្រក់ក្នុងចិត្តមនុស្ស។ ៥តាំងពីព្រលឹម គាត់ផ្ចង់ចិត្ត ទៅរកព្រះអម្ចាស់ដែលបង្កើតគាត់ ហើយទូលអង្វរព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតផង។ គាត់ពោលពាក្យអធិដ្ឋានអង្វរព្រះអង្គ ហើយសូមព្រះអង្គលើកលែងទោសចំពោះអំពើបាបរបស់គាត់។ ៦ប្រសិនបើព្រះអម្ចាស់ដ៏ឧត្តុងឧត្តម សព្វព្រះហប្ញទ័យ គាត់នឹងពោរពេញដោយប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃ។ គាត់ពោលសុទ្ធតែពាក្យប្រកបដោយប្រាជ្ញា ហើយក្នុងពេលអធិដ្ឋាន គាត់នឹងសរសើរតម្កើងព្រះអម្ចាស់ដែរ។ ៧ព្រះអង្គបំភ្លឺការវិនិច្ឆ័យ និងចំណេះដឹងរបស់គាត់ ឲ្យបានត្រឹមត្រូវ។ គាត់នឹងរិះគិតអំពីការអាថ៌កំបាំងព្រះជាម្ចាស់។ ៨គាត់នឹងបង្ហាញការយល់ដឹងដែលគាត់បានទទួល ហើយគាត់នឹងខ្ពស់មុខដោយសារវិន័យ នៃសម្ពន្ធមេត្រីរបស់ព្រះអម្ចាស់។ ៩មនុស្សជាច្រើន និង សរសើរលើកតម្កើងប្រាជ្ញារបស់គាត់ ហើយមិនបំភ្លេចចោលគាត់ទ្បើយ។ គេចងចាំគាត់ជាដរាបកេរិ៍្តឈ្មោះរបស់គាត់ស្ថិតនៅគ្រប់តំណ តរៀងទៅ។ ១០ប្រជាជាតិទាំងឡាយ នឹងរៀបរាប់ពីប្រាជ្ញារបស់គាត់ ហើយសហគមន៍នឹងសរសើរតម្កើងគាត់ដែរ។ ១១ប្រសិនបើគាត់មានអាយុវែង គាត់នឹងបន្សល់ទុកកេរិ៍្តឈ្មោះដ៏ល្បីរុងរឿងប្រសើរមនុស្សមួយពាន់នាក់ទៅទៀត។ ប្រសិនបើគាត់ទទួលមរណភាព គាត់នឹងស្កប់ចិត្តហើយ។
ពាក្យសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់
១២ក្រោយពីបានរិះគិតពិចារណារួចហើយ ខ្ញុំមានគំនិតយ៉ាងច្រើន ដែលខ្ញុំចង់ប្រាប់ឲ្យដឹងថា ខ្ញុំប្រៀបដូចជាព្រះចន្ទពេញបូរមី។ ១៣ម្នាលកូនដ៏វិសុទ្ធអើយ! ចូរត្រង់ត្រាប់ស្តាប់ពុក ហើយចំរើនទ្បើង ដូចកូឡាបដែលដុះតាមមាត់ទឹក។ ១៤ចូរសាយភាយគន្ធពិដោរ ដូចក្លិនគ្រឿងក្រអូប ចូរចំរើនទ្បើងដូចផ្កាម្លិះកំពុងរីក។ ចូរបន្លឺសំឡេងច្រៀងរួមគ្នា ហើយលើកតម្កើងព្រះអម្ចាស់ ចំពោះគ្រប់កិច្ចការដែលព្រះអង្គបានប្រព្រឹត្ត។ ១៥ចូរប្រកាសព្រះនាមដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមថ្លៃថ្លារបស់ព្រះអង្គ ហើយចូរសរសើរព្រះអង្គដោយច្រៀង និងដេញពិណ។ ចូរកូនពោលពាក្យអរព្រះគុណព្រះអង្គដូចតទៅ៖ ១៦ស្នាព្រះហស្តទាំងប៉ុន្មានរបស់ព្រះអម្ចាស់ល្អប្រពៃ! បទបញ្ជានីមួយរបស់ព្រះអង្គតែងតែសំរេចតាមពេលកំណត់។ ១៧មិនត្រូវសួរថា «តើនេះជាអ្វី?» «ហេតុអ្វីបានជាការណ៍នេះកើតទ្បើងដូច្នេះ?» នោះទេដ្បិតអ្វីៗទាំងអស់នឹងត្រូវដោះស្រាយតាមកាលកំណត់។ ពេលព្រះអង្គបញ្ជា ទឹកក៏ឈប់នៅនឹងថ្កល់ដូចជាគំនរ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលតែមួយព្រះឱស្ឋ នោះទឹកប្រមូលគ្នានៅក្នុងស្រះ។ ១៨ពេលព្រះអង្គចេញបញ្ជា អ្វីៗក៏សំរេចតាមព្រះហប្ញទ័យរបស់ព្រះអង្គដែរ គ្មាននរណាអាចរារាំងនឹងការសង្រ្គោះរបស់ព្រះអង្គទ្បើយ។ ១៩ព្រះអង្គទតមើលសព្វកិច្ចការដែលមនុស្សប្រព្រឹត្ត គ្មាននរណាអាចគេចផុតពីព្រះនេត្ររបស់ព្រះអង្គទ្បើយ។ ២០ព្រះអង្គពិនិត្យមើលអ្វីៗតាំងពីដើមរៀងមក រហូតអស់កល្បជានិច្ច គ្មានអ្វីដែលព្រះអង្គងឿងឆ្ងល់ទ្បើយ។ ២១មិនត្រូវសួរថា «តើនេះជាអ្វី?» «ហេតុអ្វីបានជាការណ៍នេះកើតទ្បើងដូច្នេះ?» ដ្បិតព្រះអង្គបង្កើតអ្វីទាំងអស់ សុទ្ធតែមានប្រយោជន៍។ ២២ព្រះពររបស់ព្រះអង្គ ប្រៀបបាននឹងទឹកទន្លេដែលកំពុងជន់ទ្បើងឬដូចទឹកជំនន់ ដែលស្រោចស្រពផែនដី។ ២៣ប្រជាជាតិនានា ធ្វើឲ្យព្រះអង្គព្រះពិរោធ ដូចគ្រាដែលព្រះអង្គធ្វើឲ្យទីកន្លែងដែលមានទឹកបរិបូរណ៍ ទៅជាវាលរហោស្ថាន។ ២៤ប្រជារាស្រ្តដ៏វិសុទ្ធយល់ឃើញថាមាគ៌ារបស់ព្រះអង្គសុទ្ធតែទៀងត្រង់ រីឯជនពាលវិញឃើញមានតែឧបសគ្គ។ ២៥តាំងពីដើមរៀងមកព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតអ្វីៗដែលល្អសំរាប់មនុស្សល្អ និង អ្វីៗដែលអាក្រក់សំរាប់មនុស្សបាប។ ២៦អ្វីដែលមនុស្សត្រូវការជាចាំបាច់សំរាប់ជីវិត គឺទឹក ភ្លើង ដែក អំបិល ម្សៅ ទឹកដោះ ទឹកឃ្មុំ ស្រាទំពាំងបាយជូរប្រេង សម្លៀកបំពាក់។ ២៧អ្វីៗទាំងនោះ មានប្រយោជន៍សំរាប់មនុស្សដែលគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែប្រែក្លាយទៅជាអាក្រក់ សំរាប់មនុស្សបាបវិញ។ ២៨ព្រះជាម្ចាស់បង្កើតខ្យល់ខ្លះ ដើម្បីដាក់ទោសអ្នកបាបដែលមិនប្រតិបត្តិតាមព្រះអង្គ ពេលខ្យល់បោកបក់យ៉ាងខ្លាំង បណ្តាលឲ្យមានគ្រោះកាចកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ។ នៅគ្រាដែលព្រះជាម្ចាស់បំផ្លាញជនអាក្រក់ ខ្យល់ទាំងនោះជះកំហឹង ហើយបន្ឋូរព្រះពិរោធរបស់ព្រះដែលបង្កើតវាផង។ ២៩ព្រះជាម្ចាស់បង្កើតភ្លើង ព្រឹល ទុរ្ភក្ស និង សេចក្តីស្លាប់ ដើម្បីដាក់ទោសមនុស្សទុច្ចរិត។ ៣០ចង្កូមរបស់សត្វសាហាវ ខ្យាដំរី ពស់វែក ដាវ ដាក់ទោសប្រហារជីវិតជនពាល។ ៣១អ្វីៗទាំងនោះសុទ្ធតែសប្បាយរីករាយ ដោយធ្វើតាមបញ្ជារបស់ព្រះអង្គ។ នៅលើផែនដី ពួកវាត្រៀមខ្លួនបំរើព្រះអង្គជានិច្ច ប្រសិនបើព្រះអង្គត្រូវការ។ ពេលកំណត់មកដល់ ពួកវាតែងតែគោរពតាមព្រះបញ្ជារបស់ព្រះអង្គ។ ៣២ហេតុនេះហើយ បានជាខ្ញុំមានគំនិតច្បាស់លាស់តាំងពីដើមរៀងមក រួចខ្ញុំរិះគិតពិចារណា ហើយចារទុកជាលាយលក្ខណ៍អក្សរ។ ៣៣ស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះអម្ចាស់ សុទ្ធតែល្អទាំងអស់។ ព្រះអង្គចាត់ចែងតាមសេចក្តីត្រូវការ និង តាមពេលវេលា។ ៣៤មិនត្រូវពោលថា អ្វីអាក្រក់ជាងអ្វីទ្បើយ ដ្បិតគេទទួលស្គាល់ថា អ្វីទាំងអស់សុទ្ធតែល្អ តាមពេលកំណត់របស់ខ្លួន។ ៣៥ឥទ្បូវនេះ ចូរបន្លឺសំឡេងយ៉ាងខ្លាំង ច្រៀងសរសើរតម្កើងព្រះនាមរបស់ព្រះអម្ចាស់ ឲ្យអស់ពីចិត្ត។
ជំពូកទី ៤០
ទុក្ខវេទនារបស់មនុស្សលោក
១ព្រះជាម្ចាស់ ធ្វើឲ្យមនុស្សម្នាក់ៗរមែងមានកង្វល់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ព្រះអង្គដាក់នឹមដ៏ធ្ងន់លើស្មាមនុស្សលោក តាំងពីពេលកើតចេញពីផ្ទៃម្តាយ រហូតដល់ពេលត្រឡប់ទៅរកធរណី ដែលមានមាតារួមនៃសត្វលោកទាំងអស់វិញ។ ២មនុស្សតែងតែរិះគិតទាំងភ័យខ្លាចពីថ្ងៃដែលគេត្រូវស្លាប់។ គេរង់ចាំថ្ងៃនោះទាំងអស់គ្នា។ ៣គឺតាំងពីស្តេចដែលគង់លើរាជបល្ល័ង្ក ប្រកបដោយសិរីរុងរឿងរហូតដល់អ្នកតូចតាចដែលអង្គុយលើដី និងនៅលើផេះ។ ៤តាំងពីអ្នកដែលពាក់ព្រះភូសាពណ៌ស្វាយ និងមកុដ រហូតដល់អ្នកក្រីក្រដែលស្លៀកបាវ។ ៥មនុស្សចេះតែខឹង ច្រណែន ឈ្នានីស ជ្រួលច្របល់ ភ័យខ្លាចស្លាប់ចងគំនុំគុំគួន ការវិវាទគ្នា។ ពេលយប់ការដេកគ្រាន់តែផ្លាស់ប្តូរកង្វល់ប៉ុណ្ណោះ។ ៦ពេលបានសំរាកបន្តិច គេយល់សប្តិអាក្រក់ បណ្តាលឲ្យគេកើតទុក្ខថែមទៀត ដូចនៅពេលថ្ងៃ គេប្រៀបដូចជាទាហានដែលរត់ចោលសមរភូមិ។ ៧ពេលរំដោះរួចខ្លួន គេភ្ញាក់ទ្បើងទាំងនឹកឆ្ងល់ ដោយភ័យឥតបានការ។ ៨សត្វលោកទាំងអស់ ចាប់តាំងពីមនុស្សរហូតដល់សត្វ តែងតែជួបប្រទះនឹងទុក្ខលំបាក ប៉ុន្តែ អ្នកបាបរមែងតែងតែជួបប្រទះនឹងទុក្ខនោះ លើសពីគេប្រាំពីរដង។ ៩គឺសេចក្តីស្លាប់ឃាតកម្ម ការវិវាទគ្នា សង្គ្រាម គ្រោះកាច ការឃ្លាន ការវិនាសអន្តរាយ។១០ព្រះជាម្ចាស់បង្កើតទុក្ខលំបាកទាំងនោះមក ដើម្បីដាក់ទោសជនពាល ហើយទឹកជំនន់កើតមក ក៏ព្រោះតែជនទាំងនោះដែរ។ ១១អ្វីៗដែលកើតពីទឹកមក ក៏វិលត្រឡប់ទៅសមុទ្រវិញដែរ។
ព្រះជាម្ចាស់បំបាត់ភាពអយុត្តិធម៌
១២សំណូកសូកប៉ាន់គ្រប់យ៉ាង និង អំពើអយុត្តិធម៌គ្រប់បែបត្រូវតែវិនាសបាត់ទៅ រីឯសេចក្តីស្មោះត្រង់នឹងស្ថិតនៅអស់កល្បជានិច្ច។ ១៣ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់មនុស្សទុច្ចរិត រមែងតែងតែរីងស្ងួតដូចទឹកជ្រោះ និង ត្រូវតែកន្លងទៅដូចផ្គរលាន់ នៅពេលភ្លៀងខ្លាំង។ ១៤ពេលជនទុច្ចរិតវិនាសអន្តរាយ ដុំថ្មក៏សប្បាយរីករាយដែរ អស់អ្នកដែលបំពានធម្មវិន័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ មុខជាត្រូវវិនាសសូន្យមិនខាន។ ១៥ពូជពង្សរបស់ជនពាលមិនបង្កើតមែកសាខាទ្បើយ ជនមិនបរិសុទ្ធប្រៀបដូចជាដើមឈើ ដែលចាក់ប្ញសលើថ្ម។១៦ដើមត្រែងដែលដុះតាមមាត់ទន្លេ ត្រូវទឹកហូរកួចនាំយកទៅមុន ស្មៅផ្សេងៗទៀត។ ១៧ផ្ទុយទៅវិញចិត្តសប្បុរស ប្រៀបដូចជាសួនឧទ្យានដែលទទួលព្រះពរ ហើយទាននឹងស្ថិតនៅជាដរាបតរៀងទៅ។
សម្បត្តិសួគ៌មានតម្លៃដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត
១៨ការរស់នៅរបស់មនុស្សដែលមិនពឹងពាក់លើអ្នកដទៃនិងការរស់នៅរបស់អ្នកដែលមានកម្លាំងធ្វើការ ពិតជាសុខស្រួលមែន។ ប៉ុន្តែ អ្នកដែលឃើញកំណប់ រឹតតែសប្បាយប្រសើរជាងនេះទៅទៀត!។១៩ អ្នកមានកូនច្រើន ឬអ្នកសង់ក្រុងមួយ តែងតែមានកេរិ៍្តឈ្មោះស្ថិតនៅជានិច្ច។ ប៉ុន្តែ ស្រ្តីគ្រប់លក្ខណ៍ ប្រសើរជាងកេរិ៍្តឈ្មោះទាំងពីរនេះទៅទៀត។ ២០ស្រា និងតន្រ្តី តែងតែធ្វើឲ្យមនុស្សសប្បាយចិត្ត ប៉ុន្តែការស្រឡាញ់ប្រាជ្ញា តែងតែផ្តល់អំណរសប្បាយ លើសពីនេះទៅទៀត។ ២១ខ្លុយ និង ពិណ តែងតែប្រគុំភ្លេងយ៉ាងពីរោះ ប៉ុន្តែ ពាក្យសំដីល្អគួរសម ប្រសើរលើសពីនេះទៅទៀត។ ២២សម្ផស្ស និងលំអររបស់ស្រ្តី ធ្វើឲ្យគេចង់គយគន់ ប៉ុន្តែរុក្ខជាតិខៀវខ្ចីនៅតាមវាលស្រែ ល្អប្រសើរលើសពីនេះទៅទៀត។ ២៣មិត្តសម្លាញ់ និងគូកន រមែងតែងតែជួបគ្នាតាមពេលកំណត់ ប៉ុន្តែ គូស្វាមីភរិយា តែងតែជួបគ្នាលើសពីអ្នកទាំងពីរនេះទៅទៀត។ ២៤បងប្អូននិងជនសប្បុរស រមែងតែងតែជួយគ្នាមានអាសន្ន ទានដែលកូនចែកឲ្យអ្នកក្រ រឹតតែប្រសើរលើសពីនេះទៅទៀត។ ២៥មាស និង ប្រាក់ ធ្វើឲ្យមនុស្សបានខ្ពស់មុខ ប៉ុន្តែ ដំបូន្មាន រឹតតែល្អប្រសើរលើសពីនេះទៅទៀត។ ២៦ទ្រព្យសម្បត្តិ្តស្តុកស្តម្ភ និង កម្លាំង រមែងតែងតែធ្វើឲ្យមនុស្សទុកចិត្តបាន ប៉ុន្តែ ការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ រឹតតែធ្វើឲ្យមនុស្សទុកចិត្តលើសពីនេះទៅទៀត។ អ្នកគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ មិនខ្វះអ្វីទ្បើយ អ្នកនោះក៏មិនពឹងផ្អែកលើព្រះដ៏ទៃដែរ។ ២៧ការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ ប្រៀបដូចជាសួនឧទ្យានដែលទទួលព្រះពរការពារមនុស្សប្រសើរជាងអ្នកមានសិរីរុងរឿងទៅទៀត។
ការសុំទាន
២៨ម្នាលកូនអើយ! កុំរស់នៅដោយសុំទានគេជាដាច់ខាត!ស៊ូស្លាប់ប្រសើរជាងសុំទានគេ។ ២៩មនុស្សដែលតែងតែរំពៃមើលតុរបស់អ្នកដទៃ ជីវិតរបស់គេមិនសមជាការរស់នៅរបស់មនុស្សទេ គេប្រឡាក់មាត់ដោយបរិភោគម្ហូបដែលខ្លួនមិនបានរក។ រីឯអ្នកដែលមានសុជីវធម៌ ហើយមានចំណេះដឹង នឹងជៀសវាងពីអំពើទាំងនោះ។ ៣០ជនមិនចេះអៀនខ្មាសចូលចិត្តបរិភោគអាហារដែលសុំទានពីគេ ប៉ុន្តែអាហារនេះជាដុំភ្លើងដែលដុតរោលក្នុងពោះរបស់គេទៅវិញ។
ជំពូកទី ៤១
សេចក្តីស្លាប់
១មជ្ចុរាជអើយ! មនុស្សណារស់នៅយ៉ាងសុខសាន្ត ដោយប្រើទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួន គឺមនុស្សដែលគ្មានកង្វល់ និងចេះតែចំរុងចំរើនក្នុងគ្រប់ប្រការ ហើយនៅតែមានកម្លាំងដើម្បីត្រេកត្រអាលនៅឡើយ អ្នកនោះរមែងតែងតែនឹកគិតដល់មច្ចុរាជឯងដោយចិត្តជូរចត់។ ២ឱមច្ចុរាជអើយ! មនុស្សដែលបាក់កម្លាំង ហើយចាស់ជរា កំពុងមានទុក្ខកង្វល់គ្រប់យ៉ាង អ្នកបះបោរមិនអាចទ្រាំទ្រទៀតបាន មនុស្សនោះចូលចិត្តទទួលការសំរេចរបស់មច្ចុរាជឯង!។ ៣កូនអើយ! កុំភ័យខ្លាចសេចក្តីស្លាប់ឡើយ នៅពេលណាមច្ចុរាជសំរេចថានឹងទទួលកូន! ចូរនឹកគិតដល់អស់អ្្នកដែលចែកស្ថានទៅមុនកូន ព្រមទាំងដល់អស់អ្នក ដែលនឹងត្រូវបាត់បង់ជីវិតនៅពេលក្រោយៗទៀត។ ៤ព្រះអម្ចាស់សម្រេចព្រះហប្ញទ័យថា សត្វលោកត្រូវតែស្លាប់គ្រប់ៗគ្នា។ ហេតុអ្វីបានជាបានជាប្រកែកគ្នាអំពីព្រះហប្ញទ័យសប្បុរសរបស់ព្រះដ៍ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត? ទោបីកូនរស់នៅដប់ឆ្នាំក្តី មួយរយឆ្នាំក្តី ឬមួយពាន់ឆ្នាំក្តី ក៍ស្ថានមច្ចុរាជគ្មានអ្វីខុសគ្នាត្រង់ណាឡើយ។
ទោសរបស់ជនពាល
៥កូនរបស់អ្នកបាប រមែងទៅជាកូនគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម ហើយចូលចិត្តរស់នៅក្នុងផ្ទះជនពាល។ ៦កេរមត៌កនៃកូនរបស់អ្នកបាបទាំងនោះ ត្រូវតែវិនាសអន្តរាយ ហើយពូជពង្សរបស់ពួកគេ ក៏ត្រូវតែអាម៉ាស់រហូតដែរ។
៧ឪពុកដែលជាជនពាលតែងតែត្រូវកូនស្តីបន្ទោស ដ្បិតកូនទាំងនោះត្រូវអាម៉ាស់ ដោយសារឪពុក។ ៨ម្នាលជនពាលអើយ! អ្នករាល់គ្នាបោះបង់ចោលធម្មវិន័យនៃព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត អ្នករាល់គ្នាមុខជាវេទនាមិនខាន!។ ៩អ្នករាល់គ្នាកើតមក សំរាប់តែទទួលបណ្តាសារ! អ្នករាល់គ្នាបាត់បង់ជីវិតហើយ ក៏ត្រូវទទួលបណ្តាសារដែរ។
១០អ្វីៗដែលកើតមកពីដី មុខជាត្រឡប់ទៅជាដីវិញ។ ដូច្នេះជនពាលដែលត្រូវបណ្តាសារ មុខជាអន្តរាយមិនខាន។
កេរ្តិ៍ឈ្មោះល្អ
១១រូបកាយរបស់មនុស្សឥតខ្លឹមសារ ប៉ុន្តែកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់មនុស្សសុចរិត មិនសាបសូន្យឡើយ។ ១២ចូរគិតគូរអំពីកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់កូន ដ្បិតកេរ្តិ៍ឈ្មោះនឹងស្ថិតនៅយូរ ក្រោយពេលកូនស្លាប់ទៅ ជាងគំនរមាសរាប់ពាន់គំនរទៅទៀត។ ១៣មនុស្សរស់នៅយ៉ាងសប្បាយរីករាយ តែមួយរយៈពេលដ៏ខ្លីប៉ុណ្ណោះ រីឯកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បី ស្ថិតនៅអស់កល្បជានិច្ច។
ការអៀនខ្មាស
១៤ម្នាលកូនចៅអើយ! ចូររក្សាការប្រៀនប្រដៅឲ្យបានល្អ! ប្រសិនបើគេលាក់ប្រាជ្ញា ឬកំណប់ តើមានប្រយោជន៍អ្វី? ១៥មនុស្សដែលលាក់ភាពលេលារបស់ខ្លួន ប្រសើរជាងមនុស្សដែលលាក់ប្រាជ្ញារបស់ខ្លួន។ ១៦ ខ្ញុំសូមរៀបរាប់អំពីសេចក្តីណាដែលត្រូវអៀនខ្មាសពិតប្រាកដ ដ្បិតមិនគួររក្សាទុកការអៀនខ្មាសគ្រប់យ៉ាងបានទេ! មនុស្សមិនត្រូវវាយតម្លៃលើអ្វីទាំងប៉ុន្មានដូចគ្នាដែរ។ ១៧ចូរអៀនខ្មាសដោយប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់នៅចំពោះមុខឪពុកម្តាយ។ ចូរអៀនខ្មាសដោយនិយាយកុហក នៅចំពោះមុខអ្នកដឹកនាំ និងអ្នកមានអំណាច។ ១៨ចូរអៀនខ្មាសដោយធ្វើខុសនៅចំពោះមុខចៅក្រម និងអ្នកគ្រប់គ្រង ចូរអៀនខ្មាស ដោយប្រព្រឹត្តបំពានលើធម្មវិន័យនៅចំពោះមុខសហគមន៍ និងប្រជាជន ចូរអៀនខ្មាសដោយប្រព្រឹត្តអំពើទុច្ចរិត នៅចំពោះមុខមិត្តសម្លាញ់ និង គូកន។ ១៩ចូរអៀនខ្មាស ដោយលួចប្លន់អ្វីមួយ នៅចំពោះមុខអ្នកជិតខាងកន្លែងដែលកូនធ្លាប់រស់នៅ។ ចូរអៀនខ្មាសដោយក្បត់ពាក្យសន្យា ឬ កិច្ចព្រមព្រៀង ចូរអៀនខ្មាសដោយលើកដៃសុំទានអាហារ ចូរអៀនខ្មាសដោយចែកទាន ឬ ទទួលអ្វីពីគេទាំងមើលងាយគេ។ ២០ចូរអៀនខ្មាសដោយនៅស្ងៀម ចំពោះមុខអ្នកដែលសំពះកូន ចូរអៀនខ្មាសដោយសម្លឹងមើលស្រ្តីពេស្យា។ ២១ចូរអៀនខ្មាសដោយមិនយកចិត្តទុកដាក់នឹងជនរួមជាតិ ដោយយកអ្វីមួយដែលជាចំណែករបស់អ្នកដទៃ ឬអ្វីដែលគេឲ្យអ្នកនោះ ចូរអៀនខ្មាសដោយគន់មើលភរិយារបស់បុរសដទៃ។ ២២កុំនិយាយលេងសើចជាមួយស្រ្តីបំរើរបស់កូន ហើយកុំទៅជិតគ្រែរបស់នាង។ ចូរអៀនខ្មាសដោយប្រមាថ ឬស្តីបន្ទោសមិត្តសម្លាញ់ក្រោយពេលដែលកូនបានឲ្យអ្វីមួយទៅគេ។
ជំពូកទី ៤២
១ចូរអៀនខ្មាសដោយពោលសេចក្តីដែលកូនបានឮ ព្រមទាំងបើកកកាយសេចក្តីអាថ៌កំបាំងដល់អ្នកដទៃ។ ក្នុងករណីទាំងនោះ កូនត្រូវអៀនខ្មាសមិនហ៊ានធ្វើ ហើយមនុស្សទាំងអស់នឹងចូលចិត្តកូនជាពុំខាន។ មានករណីផ្សេងទៀតដែលកូនមិនត្រូវអៀនខ្មាស ប៉ុន្តែកុំយកការទាំងនោះធ្វើជាលេស ដើម្បីប្រព្រឹត្តអំពើបាបឡើយ។ ២កុំអៀនខ្មាសនឹងប្រព្រឹត្តតាមធម្មវិន័យរបស់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ហើយកាន់តាមសម្ពន្ធមេត្រីផង។ កុំអៀនខ្មាសនឹងវិច្ឆ័យសាសន៍ដទៃស្លូតត្រង់ឡើយ។ ៣កុំអៀនខ្មាសនឹងគិតបញ្ជីប្រាក់ពី គូកន ឬអ្នកដំណើរ។ កុំអៀនខ្មាសនឹងចែកមត៌កជាមួយអ្នកដទៃ។ ៤កុំអៀនខ្មាសដោយប្រើជញ្ជីងត្រឹមត្រូវ កុំអៀនខ្មាសដោយចំណេញច្រើន ឬតិច។ ៥កុំអៀនខ្មាសនឹងប្រាក់ចំណេញ ដែលបានមកពីការលក់ដូរ កុំអៀនខ្មាសនឹងការវាយប្រៀនប្រដៅកូនជាញឹកញយ ឬយករំពាត់វាយអ្នកបំរើអាក្រក់ រហូតដល់ចេញឈាមឡើយ។ ៦ប្រសិនបើកូនពុំអាចទុកចិត្តភរិយាបាន ឬប្រសិនបើនៅផ្ទះមានមនុស្សច្រើនពេក ចូរយករបស់មានតម្លៃទៅចាក់សោរទុក។ ៧អ្វីដែលកូនផ្ញើទុកនឹងគេត្រូវរាប់ និងថ្លឹងជាមួយគេ ហើយអ្វីដែលកូនផ្ញើ ឬទទួលពីគេមកវិញ ចូរកត់ត្រាសេចក្តីទាំងអស់ទុកជាលាយលក្ខណ៍អក្សរផង។ ៨កុំអៀនខ្មាសនឹងវាយប្រដៅមនុស្សលេលា និងជនល្ងីល្ងើឬចាស់ព្រឹទ្ធាចារ្យដែលគេចោទប្រកាន់ថា វក់នឹងកាមគុណ។ ដូច្នេះកូនពិតជាសំដែងឲ្យដឹងថា កូនបានទទួលការអប់រំត្រឹមត្រូវហើយមនុស្សម្នានឹងសរសើរកូនទៀតផង។
កង្វល់របស់ឪពុកចំពោះកូនស្រីខ្លួន
៩កូនស្រីរមែងតែងតែធ្វើឲ្យពុកដេកមិនលក់។ អ្នកនោះមិននិយាយអ្វីទេ តែក្តីកង្វល់ ធ្វើឲ្យគាត់ដេកមិនលក់។ ពេលនាងនៅក្មេងឪពុករបស់នាង ខ្លាចនាងហួសអាយុរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍។ ពេលនាងរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍រួច គាត់ភ័យខ្លាចប្តីមុនស្រឡាញ់នាង។ ១០ពេលនាងនៅក្រមុំព្រហ្មចារី គាត់ខ្លាចនាងត្រូវគេយកលួងលោមបោកប្រាស់ ហើយមានផ្ទៃនៅក្នុងផ្ទះរបស់គាត់ដោយគ្មានប្តី។ ពេលរស់នៅជាមួយប្តី គាត់ខ្លាចនាងក្បត់ចិត្តប្តី ឬ គាត់ខ្លាចថា នាងទៅជាស្រីអារ។ ១១ចូរខិតខំឃ្លាំមើលកូនស្រីដែលមិនចេះប្រមាណខ្លួន ខ្លាចក្រែងសត្រូវរបស់កូនចំអកដាក់កូនព្រោះតែនាង និងអ្នកក្រុងនិយាយបរិហារកេរ្តិ៍ព្រមទាំងប្រជាជននាំគ្នាសើចចំអក ហើយកូននឹងត្រូវអាម៉ាស់មុខយ៉ាងខ្លាំង នៅក្នុងអង្គប្រជុំព្រោះតែនាង។
ត្រូវប្រយ័ត្ននឹងស្រ្តី
១២កុំគន់មើលសម្ផស្សរបស់មនុស្សឲ្យសោះ កុំអង្គុយនៅក្នុងចំណោមស្រ្តីៗ។ ១៣ដ្បិតសត្វល្អិតដែលចេញពីសម្លៀកបំពាក់យ៉ាងណា សេចក្តីអាក្រក់ក៏ចេញមកពីស្រ្តីយ៉ាងនោះដែរ។ ១៤សេចក្តីអាក្រក់របស់បុរស ប្រសើរជាងចិត្តល្អរបស់ស្រ្តី។ ស្រ្តីរមែងធ្វើឲ្យអាម៉ាស់ និង បណ្តាលឲ្យអ្នកដទៃជេរប្រមាថមើលងាយ។
ភាគទី ៥
ភាពថ្កុំថ្កើង និង ព្រះប្រាជ្ញាញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់
១៥ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំសូមលើកអំពីស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះអម្ចាស់គឺខ្ញុំនឹងរៀបរាប់អំពីអ្វីដែលខ្ញុំបានឃើញ។ ស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះអម្ចាស់សុទ្ធ តែកើតឡើងដោយសារព្រះបន្ទូលព្រះអង្គ ហើយអ្វីៗដែលកើតជារូបរាងឡើងមកនោះ ក៏ស្របតាមព្រះហប្ញទ័យរបស់ព្រះអង្គដែរ។ ១៦ព្រះអាទិត្យរះឡើងបំភ្លឺអ្វីៗទាំងអស់ ហើយស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះអម្ចាស់ ពោរពេញដោយសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គ។ ១៧សូម្បីតែពួកទេវទូតក៏ពុំអាចរៀបរាប់ ពីការអស្ចារ្យទាំងប៉ុន្មានរបស់ព្រះអម្ចាស់ឡើយ គឺព្រះអម្ចាស់ដ៏មានតេជានុភាពសព្វប្រការ បានចាក់គ្រឹះដ៏រឹងមាំ ដើម្បីពង្រឹងពិភពទាំងមូល ឲ្យនៅស្ថិតស្ថេរក្នុងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គ។ ១៨ព្រះអម្ចាស់ស្ទង់ទាំងជំរៅសមុទ្រ ទាំងចិត្តមនុស្ស។ ព្រះអង្គឈ្វេងយល់ពីគំនិតលាក់កំបាំងរបស់គេ ដ្បិតព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតជ្រាបសេចក្តីទាំងអស់។ ព្រះអង្កក៏ទតមើលអស់ហ្វូងតារាដែលព្រះអង្គបង្កើតដើម្បីកំណត់ពេលវេលា។ ១៩ព្រះអង្គក៏ប្រកាសដំណឹងពីអតីតកាល និងអនាគតកាល។ ព្រះអង្គសំដែងអាថ៌កំបាំងទាំងឡាយ។ ២០គ្មានគំនិតណាមួយដែលព្រះអង្គមិនជ្រាបនោះទេ ហើយក៏គ្មានពាក្យសំដីណាមួយ ដែលលាក់កំបាំងព្រះអង្គដែរ។ ២១ព្រះអង្គចាត់ចែងស្នាព្រះហស្ត ដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមនៃព្រះប្រាជ្ញាញាណយ៉ាងល្អប្រពៃ ដ្បិតព្រះអង្គគង់នៅតាំងពីដើមរៀងមក ជាដរាបតរៀងទៅ។ គ្មាននរណាដក ឬបន្ថែមអ្វីលើស្នាព្រះហស្តព្រះអង្គបានឡើយ។ ព្រះអង្គមិនត្រូវការឲ្យនរណាថ្វាយយោបល់ព្រះអង្គទេ។
២២ស្នាព្រះហស្តទាំងប៉ុន្មានរបស់ព្រះអង្គ សុទ្ធតែគួរស្ងើចសរសើរក្រៃលែង សូម្បីតែផ្កាភ្លើងដ៏តូចបំផុតដែលភ្នែកអាចមើលឃើញ ក៏គួរឲ្យស្ងើចសរសើរដែរ។ ២៣ស្នាព្រះហស្តទាំងនោះ សុទ្ធតែមានជីវិតហើយស្ថិតនៅអស់កល្បជានិច្ចត្រៀមចាំគោរពតាមព្រះបញ្ជា និងតាមសេចក្តីត្រូវការ។ ២៤អ្វីទាំងអស់សុទ្ធតែមានគូររបស់វា ព្រះអង្គមិនបង្កើតអ្វីដែលមិនពេញលក្ខណៈនោះទេ។ ២៥សត្វលោកនីមួយៗ បំពេញអត្ថប្រយោជន៍គ្នាទៅវិញទៅមក។ យើងរំពឹងគិតពីសេចក្តីនេះ ដោយសប្បាយរហូត។
ជំពូកទី ៤៣
ព្រះអាទិត្យ
១លំហអាកាសវេហាស៍ដ៏ភ្លឺថ្លាល្អប្រសើរអើយ! គួរស្ងើចសរសើរផ្ទៃមេឃដែលប្រកបដោយពន្លឺរស្មីដ៏រុងរឿង ជាទីគយគន់! ២ពេលព្រលឹម ព្រះអាទិត្យរះឡើងប្រកាសអំពីស្នាព្រះហស្តនៃព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត គឺអ្វីគ្រប់យ៉ាងគួរឲ្យស្ងើចសរសើរ។ ៣នៅវេលាថ្ងៃត្រង់ ព្រះអាទិត្យធ្វើឲ្យដីស្ងួតហែង តើនរណាអាចទ្រាំនឹងកំដៅព្រះអាទិត្យបាន? ៤គេតែងតែដុតភ្លើងក្នុងឡឲ្យក្តៅ ដើម្បីដំដែក ប៉ុន្តែព្រះអាទិត្យក្តៅជាងឡនោះបីដងទៅទៀត ហើយឆាបឆេះភ្នំ។ ព្រះអាទិត្យជះចំហាយក្តៅធ្វើឲ្យរលាក និង បញ្ចេញរស្មីធ្វើឲ្យស្រវាំងភ្នែក។ ៥ព្រះអម្ចាស់ប្រសើរឧត្តុង្គឧត្តម គឺព្រះអង្គបង្កើតព្រះអាទិត្យហើយបញ្ជាព្រះអាទិត្យឲ្យធ្វើដំណើរយ៉ាងលឿន។
ព្រះចន្ទ
៦ព្រះចន្ទក៏រះឡើងតាមពេលម៉ោងហើយកំណត់រដូវកាល និងជាសញ្ញាសំគាល់នៃពេលវេលា។ ៧ព្រះចន្ទដែលចេះតែតូចទៅ រហូតដល់រលុបនៅពេលរនោចផ្តល់សញ្ញាសំគាល់ ឲ្យយើងប្រារព្ធធ្វើពិធីបុណ្យ។ ៨ដូច្នេះគេហៅខែនីមួយៗតាមព្រះចន្ទ។ ពេលខែថ្មី ព្រះចន្ទចំរើនឡើងយ៉ាងអស្ចារ្យ ជាពន្លឺភ្លឺចិញ្ចែងចិញ្ចាចលើលំហអាកាស កណ្តាលហ្វូងតារាទាំងឡាយ។
ផ្កាយ
៩ពន្លឺដ៏រុងរឿងនៃតារាទាំងឡាយ ជាគ្រឿងលំអផ្ទៃមេឃ ជាគ្រឿងបំភ្លឺយ៉ាងត្រចះត្រចង់នៅឯស្ថានដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់ព្រះអម្ចាស់ ១០ផ្កាយទាំងឡាយនៅតាមកន្លែងរបស់ខ្លួន តាមព្រះបញ្ជារបស់ព្រះដ៏វិសុទ្ធ ហើយមិនបោះបង់ចោលការងាររបស់ខ្លួនឡើយ។
ឥន្ទធនូ
១១សូមមើលឥន្ទធនូ ហើយចូរលើកតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ដែលបង្កើតឥន្ទធនូមក ឥន្ទធនូនេះមានពន្លឺប្រសើរណាស់។ ១២ឥន្ទធនូបញ្ចេញរស្មីដ៏ត្រចង់នៅលើមេឃ គឺព្រះហស្តរបស់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត យិតខ្សែឥន្ទធនូនេះ!។
អភូតហេតុនៃធម្មជាតិ
១៣ព្រះជាម្ចាស់បញ្ជា ទើបព្រឹលធ្លាក់មក។ ព្រះអង្គចាក់ផ្លេកបន្ទោរឲ្យនាំសេចក្តីសំរេច នៃការវិនិច្ឆ័យរបស់ព្រះអង្គ។ ១៤ព្រះអង្គបើកឃ្លាំងទើបពពករសាត់ចេញ ដូចសត្វហើរ។ ១៥ប្ញទ្ធានុភាពរបស់ព្រះអង្គធ្វើឲ្យពពករឹងហើយធ្លាក់ជាគ្រាប់ព្រឹលធំៗ។ ១៧កផ្គរលាន់បណ្តាលឲ្យផែនដីកក្រើក ១៦ពេលឃើញព្រះអង្គ ភ្នំនាំគ្នារញ្ជួយ។ ពេលព្រះអង្គសព្វព្រះហប្ញទ័យ ខ្យល់បក់មកពីត្បូង។ ១៧ខព្យុះកំបុតត្បូងបក់មកពីជើងហើយមានខ្យល់កួចផង។ ព្រះអង្គធ្វើឲ្យព្រឹលធ្លាក់មក ដូចសត្វស្លាបហើរមកទំលើផែនដី ព្រឹលធ្លាក់មកដូចកណ្តូបសេះហើរ ហើយធ្លាក់មកដី។ ១៨សម្បុរពណ៍សរបស់ព្រឹល ល្អគួរឲ្យគយគន់ហើយមនុស្សម្នាសប្បាយចិត្ត នៅពេលព្រឹលធ្លាក់មក។ ១៩ព្រះអង្គចាក់សន្សើមមកលើផែនដី ហាក់ដូចជាបាចអំបិល ពេលសន្សើមនេះកក មានរាងដូចជាបន្លា។ ២០ខ្យល់រងាបក់មកពីជើងធ្វើឲ្យផ្ទៃទឹកនៅក្នុងបឹងកក ហើយគ្របលើផ្ទៃទឹកទាំងមូល ដូចគេពាក់អាវក្រោះ។ ២១ខ្យល់ក្តៅដុតកំទេចភ្នំ ហើយដុតរោលវាលរហោស្ថានឲ្យឆាបឆេះបំផ្លាញរុក្ខជាតិខៀវខ្ចីដូចភ្លើង។ ២២អ័ព្ទធ្លាក់មក ធ្វើឲ្យរុក្ខជាតិដុះឡើងវិញ។ ទឹកសន្សើមធ្លាក់មក ធ្វើឲ្យធម្មជាតិស្រស់បំព្រងឡើងវិញ។ ២៣ព្រះជាម្ចាស់បង្រ្កាបមហាសាគរដ៏ជ្រៅតាមគំរោងការរបស់ព្រះអង្គ ហើយដាំកោះក្នុងសមុទ្រ។ ២៤អស់អ្នកធ្វើដំណើរតាមផ្លូវទឹក តែងតែតំណាលពីគ្រោះថា្នក់នៃមហាសាគរដ៏ជ្រៅ ហាក់ដូចជារកជឿមិនកើត។ ២៥នៅក្នុងមហាសមុទ្រ មានសត្វអស្ចារ្យគួរឲ្យស្ញែងខ្លាច ដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតមក គឺមានសត្វគ្រប់ប្រភេទ និងសត្វដ៏ធំសម្បើមអស្ចារ្យ។ ២៦អ្នកដំណើរទៅដល់ត្រើយយ៉ាងស្រួល ដោយសារព្រះអម្ចាស់ ហើយអ្វីៗដែលមានជីវិត ក៏ភ្ជាប់ជាមួយគ្នាយ៉ាងល្អ ដោយសារព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គដែរ។ ២៧យើងអាចនិយាយរៀបរាប់អំពីរឿងរាវ ជាច្រើនទៀតមិនចេះអស់មិនចេះហើយសរុបសេចក្តីទៅ អ្វីៗទាំងអស់សុទ្ធតែជាស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ២៨តើមនុស្សអាចកោតសរសើរលើកតម្កើង សិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គ យ៉ាងសមរម្យដូចម្តេចបានបើព្រះអង្គប្រសើរឧត្តុង្គឧត្តមដូច្នេះ? ព្រះអង្គប្រសើរលើសអ្វីៗទាំងអស់ ដែលព្រះអង្គបង្កើតមក។ ២៩ព្រះអម្ចាស់គួរឲ្យស្ញែងខ្លាចក្រៃលែង ព្រះអង្គប្រសើរឧត្តុង្គឧត្តម ព្រះអង្គមានប្ញទ្ធានុភាពគួរឲ្យសរសើរ។ ៣០ចូរនាំគ្នាលើកតម្កើងព្រះអម្ចាស់ ចូរកោតសរសើរព្រះអង្គ ទោះបីខំលើកតម្កើងយ៉ាងណាក្តីក៏ព្រះអង្គប្រសើរ លើសពីពាក្យសរសើររបស់អ្នករាល់គ្នាទៅទៀត! ចូរខិតខំលើកតម្កើងព្រះអង្គឲ្យអស់ពីសមត្ថភាព កុំណាយចិត្តឡើយ ព្រោះអ្នករាល់គ្នាពុំអាចសរសើរឲ្យសព្វគ្រប់បានទេ!។ ៣១តើនរណាឃើញព្រះអម្ចាស់ហើយអាចពណ៌នាឲ្យយើងស្គាល់? តើនរណាអាចលើកតម្កើង ភាពថ្កុំថ្កើងរបស់ព្រះអង្គឲ្យគ្រប់គ្រាន់បាន? ៣២យើងឃើញស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គតែមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែមានស្នាព្រះហស្តជាច្រើន ប្រសើរជាងនេះទៅទៀតដែលយើងមើលមិនឃើញ។ ៣៣ព្រះអម្ចាស់បង្កើតអ្វីៗទាំងអស់ ហើយព្រះអង្គប្រទានឲ្យមនុស្ស ដែលគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះអង្គ មានប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃផង។
ជំពូកទី ៤៤
ពាក្យកំណាព្យសរសើរបុព្វបុរស
១ឥឡូវនេះ យើងនាំគ្នាសរសើរតម្កើងវីរបុរសដ៏ល្បីគឺបុព្វបុរសរបស់យើងគ្រប់ជំនាន់រៀងមក។ ២ព្រះអម្ចាស់ប្រោសប្រទានសិរីរុងរឿងដ៏ធំធេង ឲ្យអស់លោក គឺវីរបុរសទាំងអស់តាំងពីដើមរៀងមក។ ៣មានស្តេចគ្រប់គ្រងរាជ្យ លើអាណាចក្ររបស់ខ្លួនមានកិត្តិនាមល្បីល្បាញ ព្រោះតេប្ញទ្ធិអំណាចរបស់ខ្លួន។ មានអ្នកធ្វើជាទីប្រឹក្សាដ៏ល្អ ប្រកបដោយប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃរបស់ខ្លួនហើយបានទស្សន៍ទាយ ពីព្រឹត្តិការណ៍ដែលនឹងកើតតាមក្រោយ។ ៤មានអ្នកខ្លះ ដឹកនាំប្រជាជន ដោយផ្តល់យោបល់ ប្រកបដោយប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃ ហើយប្រៀនប្រដៅគេ នូវពាក្យពោរពេញដោយប្រាជ្ញា។ ៥មានអ្នកខ្លះចេះតែងបទចំរៀងយ៉ាងពិរោះ ហើយជាកវីនិពន្ធកំណាព្យ។ ៦អ្នកខ្លះមានអំណាចដោយសារទ្រព្យសម្បត្តិ គេរស់នៅក្នុងផ្ទះដោយសេចក្តីសុខសាន្ត។ ៧អ្នកទាំងនោះសុទ្ធតែទទួលការសរសើរ ពីប្រជាជនដែលរស់នៅជំនាន់របស់គេ។ គាត់មានឈ្មោះល្បី ពេលគាត់មានជីវិតនៅឡើយ។ ៨ក្នុងចំណោមអ្នកទាំងនោះមានអ្នកខ្លះត្រូវមនុស្សជំនាន់ក្រោយ ពោលសរសើរពីកិត្តិនាមរបស់គាត់។ ៩មានអ្នកខ្លះទៀត ពេលគាត់បាត់បង់ជីវិតទៅគ្មាននរណានឹកនាឡើយ ឈ្មោះរបស់គេត្រូវបាត់សូន្យឈឹង ហាក់ដូចជាគេមិនបានកើតទាល់តែសោះ កូនចៅរបស់គេក៏ដូច្នោះដែរ។ ១០រីឯបុព្វបុរសយើង ជាមនុស្សមានចិត្តសប្បុរស មនុស្សជំនាន់ក្រោយ មិនបំភ្លេចអំពើសុចរិតរបស់អស់លោកឡើយ។ ១១ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គាត់ ត្រូវផ្ទេរឲ្យពូជពង្សគាត់ គឺកូនចៅគាត់ក៏បានទទួលកេរមត៌កពីគាត់ដែរ។ ១២ពូជពង្សរបស់គាត់កាន់តាមសម្ពន្ធមេត្រីជានិច្ច ដោយសារគាត់កូនចៅរបស់គាត់ដែរ។ ១៣ពូជពង្សរបស់គាត់នៅស្ថិតស្ថេរជារៀងរហូត ហើយភាពថ្កុំថ្កើងរុងរឿងរបស់គាត់ មិនសាបសូន្យឡើយ។ ១៤សពរបស់កាត់បានសំរាក ក្នុងផ្នូរដោយសុខសាន្ត រីឯឈ្មោះរបស់គាត់ស្ថិតស្ថេរនៅជារហូតតរៀងទៅ។ ១៥ប្រជាជាតិទាំងឡាយ ពោលរៀបរាប់អំពីប្រាជ្ញារបស់គាត់ ហើយសហគមន៍ក៏សរសើរតម្កើងគាត់ដែរ។
លោកហេណុក
១៦លោកហេណុក គាប់ព្រះហប្ញទ័យព្រះអម្ចាស់ទើបព្រះអង្គលើកលោកឲ្យទៅនៅជាមួយ។ លោកបែរចិត្តទៅរកព្រះអង្គ នឹងទៅជាគំរូសំរាប់មនុស្សគ្រប់ជំនាន់។
លោកណូអេ
១៧ព្រះជាម្ចាស់យល់ឃើញថា លោកណូអេជាមនុស្សសុចរិតឥតខ្ចោះ។ ពេលព្រះអង្គទ្រង់ព្រះពិរោធ គឺលោកជាអ្នកបន្តពូជរបស់មនុស្សជាតិ។ នៅពេលទឹកជំនន់លិចលង់ លោកធ្វើឲ្យមានមនុស្សសេសសល់នៅលើផែនដី។ ១៨ព្រះជាម្ចាស់ចងសម្ពន្ធមេត្រីអស់កល្បជានិច្ច ជាមួយមនុស្សលោកដោយសន្យាថា មិនឲ្យសត្វលោកវិនាសអន្តរាយដោយទឹកជំនន់ទៀតឡើយ។
លោកអប្រាហាំ
១៩លោកអប្រាហាំ ជាបុព្វបុរសដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមរបស់ប្រជាជាតិជាច្រើន។ គ្មាននរណាមានសិរីរុងរឿងដូចលោកទេ។ ២០លោកកាន់តាមធម្មវិន័យរបស់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ដែលចងសម្ពន្ធមេត្រីជាមួយលោក។ លោកដាក់សញ្ញាសំគាល់នៃសម្ពន្ធមេត្រី នៅក្នុងខ្លួនលោក ហើយពេលព្រះអង្គល្បងលចិត្តលោក ព្រះអង្គយល់ឃើញថា លោកជាមនុស្សស្មោះត្រង់។ ២១ហេតុនេះហើយបានជាព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលសន្យាយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ជាមួយលោកថា ប្រជាជាតិនានានឹងទទួលពរដោយសារពូជពង្សរបស់លោក។ ព្រះអង្គក៏បង្កើនពូជពង្សរបស់លោក ឲ្យមានចំនួនដូចធូលីដី ហើយលើកតម្កើងពូជពង្សរបស់គាត់ឲ្យបានដូចផ្កាយនៅលើមេឃ ព្រមទាំងទឹកដីរបស់ពួកគេ ឲ្យលាតសន្ធឹងតាំងពីសមុទ្រមរណៈរហូតដល់សមុទ្រមេឌីទែរ៉ាណេតាំងពីទន្លេអឺប្រាតរហូតដល់ទីដាច់ស្រយាលនៃផែនដី។
លោកអ៊ីសាក និង លោកយ៉ាកុប
២២ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលសន្យា មកលោកអ៊ីសាកតាមរបៀបដដែល ដោយយោគយល់ដល់លោកអប្រាហាំជាឪពុក។ ២៣បន្ទាប់មកព្រះអង្គប្រទានពរឲ្យមនុស្សទាំងអស់ តាមរយៈលោកយ៉ាកុប ព្រមទាំងតែងតាំងលោកឲ្យបន្តសម្ពន្ធមេត្រីជាមួយមនុស្សលោកដែរ។ ព្រះអង្គបញ្ជាក់ថា ព្រះអង្គនឹងប្រទានពរឲ្យលោក ហើយប្រគល់ទឹកដីឲ្យលោកទុកជាមត៌កផង។ ព្រះអង្គចែកទឹកដីនេះជាដប់ពីរចំណែក ប្រគល់ឲ្យកុលសម្ពន្ធទាំងដប់ពីរ។
លោកម៉ូសេ
ព្រះអង្គធ្វើឲ្យមនុស្សដ៏សប្បុរសម្នាក់ ចេញពីពូជពង្សរបស់លោកយ៉ាកុប អ្នកនោះក៏គាប់ចិត្តរបស់មនុស្សទាំងអស់ដែរ។
ជំពូកទី ៤៥
១គឺលោកម៉ូសេ ដែលព្រះជាម្ចាស់ និង មនុស្សស្រឡាញ់។ គេតែងតែនឹកដល់លោកដោយលើកតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ ២ព្រះជាម្ចាស់ប្រទានឲ្យលោកប្រកបដោយសិរីរុងរឿងស្មើនឹងពពួកទេវទូត ហើយលើកលោកឲ្យមានអំណាច ដោយធ្វើឲ្យខ្មាំងសត្រូវខ្លបខ្លាចលោក។ ៣ពេលលោកមានប្រសាសន៍ ព្រះជាម្ចាស់សំដែងបាដិហារិយ៍ព្រះអង្គក៏ប្រទានឲ្យលោកប្រកបដោយសិរីរុងរឿងនៅចំពោះមុខស្តេចនានា។ ព្រះអង្គប្រទានបទបញ្ជាសំរាប់ប្រជាជនព្រះអង្គ ហើយសំដែងសិរីរុងរឿងខ្លះឲ្យលោកឃើញ។ ៤ព្រះអង្គញែកលោកឲ្យថ្វាយខ្លួនចំពោះព្រះអង្គ ព្រោះលោកជាមនុស្សស្មោះត្រង់ និង ស្លូតបូត។ ព្រះអង្គបានជ្រើសរើសលោកក្នុងចំណោមសត្វលោកទាំងអស់ដែរ។ ៥ព្រះអង្គប្រោសឲ្យលោកឮព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះអង្គ ហើយនាំលោកចូលក្នុងពពក។ ព្រះអង្គប្រគល់បទបញ្ជាទាំងប៉ុន្មានឲ្យលោកម៉ូសេទល់មុខគ្នា គឺធម្មវិន័យដែលផ្តល់ជីវិតនិងប្រាជ្ញា ដើម្បីបង្រៀនច្បាប់សម្ពន្ធមេត្រីឲ្យកូនចៅលោកយ៉ាកុប និងក្រឹត្យវិន័យឲ្យប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល។
លោកអរ៉ុន
៦ព្រះជាម្ចាស់លើកលោកអរ៉ុនឡើង គឺលោកជាជនដ៏វិសុទ្ធដូចលោកម៉ូសេជាប្អូន ក្នុងកុលសម្ពន្ធលេវី។ ៧ព្រះអង្គចាត់តាំងលោកតាមក្បួនតម្រាដែលស្ថិតនៅអស់កល្បជានិច្ច និងប្រគល់មុខងារឲ្យលោកធ្វើជាបូជាចារ្យសំរាប់ប្រជាជនព្រះអង្គប្រោសប្រទានឲ្យលោកមានអំណរសប្យាយ ដោយស្លៀកសម្លៀកបំពាក់យ៉ាងល្អប្រណីត និងពាក់អាវផាយប្រកបដោយសិរីរុងរឿង។ ៨ព្រះអង្គយកគ្រឿងអលង្ការដ៏ល្អប្រណីត មកបំពាក់ឲ្យលោកប្រគល់សញ្ញាសំគាល់នៃអំណាចរបស់លោក មានខោខ្លី អាវផាយ និងអេផូដ។ ៩ព្រះអង្កបញ្ជាឲ្យដេរជាយអាវផាយនេះ ដោយប៉ាក់ជារូបផ្លែទទឹម ដាក់កូនកណ្តឹងមាសតូចជាច្រើននៅជុំវិញ ដែលបន្លឺនៅពេលលោកអរ៉ុនបោះជំហាន។ កណ្តឹងទាំងនេះ បន្លឺស្នូរក្នុងព្រះវិហារ ដើម្បីរំឭកប្រជាជនថា ព្រះជាម្ចាស់គង់នៅជាមួយប្រជាជនរបស់ព្រះអង្គ។ ១០ពួកសិប្បករធ្វើអាវផាយសក្ការៈពីអំបោះមាស ពណ៌ស្វាយពណ៌ក្រហមទុំជូនលោក។ លោកពាក់អាវលើទ្រូងសំរាប់វិនិច្ឆ័យគឺសំរាប់រកសេចក្តីពិត។ ១១ជាងទងយកត្បូងពេជ្រដែលចារតាមរបៀបគេឆ្លាក់ត្រា មកដាំលើមាស ហើយពាក់ភ្ជាប់លើអាវ ដែលដាក់នៅលើទ្រូងផង។គេឆ្លាក់ឈ្មោះលើត្បូង តាមចំនួនកុលសម្ព័ន្ធនៃជនជាតិអ៊ីស្រាអែលដើម្បីឲ្យគេចងចាំជានិច្ច។ ១២លោកពាក់មកុដមាសពីលើឆ្នួតក្បាល ដែលមានឆ្លាក់អក្សរថា «បូជាថ្វាយព្រះអម្ចាស់»។ គ្រឿងអលង្ការនេះ ជាសញ្ញានៃកិត្តិយស ជាស្នាដៃដ៏ល្អគួរឲ្យគយគន់និងជាគ្រឿងអលង្ការដ៏ប្រណីត។ ១៣មុនជំនាន់លោកអរ៉ុន គ្មាននរណា មានសម្លៀកបំពាក់ល្អប្រណីតដូច្នេះទេ ជនជាតិបរទេស មិនដែលមានសម្លៀកបំពាក់ទាំងនោះទ្បើយ គឺមានតែកូនៗរបស់លោក និងពូជពង្សរបស់លោកប៉ុណ្ណោះ ដែលស្លៀកសម្លៀកបំពាក់របៀបនេះ រហូតតរៀងទៅ។ ១៤លោកថ្វាយតង្វាយដុតទាំងមូល ពីរដងក្នុងមួយថ្ងៃជារៀងរហូត។ ១៥លោកម៉ូសេតែងតាំងលោកបូជាចារ្យ ដោយចាក់ប្រេងដ៏វិសុទ្ធអភិសេកលោក។ ដូច្នេះលោកអរ៉ុន និងពូជពង្សរបស់លោក ទទួលមុខងារគោរពបំរើព្រះជាម្ចាស់ធ្វើជាបូជាចារ្យ និងយកព្រះនាមព្រះអង្គមកប្រទានពរឲ្យប្រជាជនអស់កល្បជានិច្ច ហើយស្ថិតនៅជារៀងរហូតដូចមេឃ។ ១៦ព្រះជាម្ចាស់ជ្រើសរើសលោកអរ៉ុន ក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងអស់ដើម្បីថ្វាយតង្វាយដុតទាំងមូល គ្រឿងក្រអូបទុកជាការនឹកដល់ព្រះអម្ចាស់ ព្រមទាំងធ្វើពិធីលើកលែងទោសឲ្យប្រជាជនផង ១៧ព្រះជាម្ចាស់ប្រទានឲ្យលោកមានអំណាចបកស្រាយបទបញ្ជារបស់ព្រះអង្គ ដើម្បីកាត់ក្តី។ ព្រះអង្គក៏បានប្រទានឲ្យលោកបង្រៀនពូជពង្សរបស់លោកយ៉ាកុប ស្គាល់សេចក្តីដែលព្រះអង្គសព្វព្រះហប្ញទ័យឲ្យគេធ្វើ និងបំភ្លឺជនជាតិអ៊ីស្រាអែលដោយសារធម្មវិន័យរបស់ព្រះអង្គ។ ១៨កាលប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលនៅវាលរហោស្ថាន មានជនបរទេស គឺបក្សពួករបស់ដាតាន និងអ័ប៊ីរាមព្រមទាំងបនរបស់កូរ៉េមានចិត្តច្រណែនឈ្នានីស ហើយបះបោរប្រឆាំងនឹងលោក ដោយខឹងក្តៅក្រហាយ។ ១៩ព្រះអម្ចាស់ទតឃើញ ហើយមិនសព្វព្រះហប្ញទ័យ ព្រះអង្គព្រះពិរោធជាខ្លាំង ហើយសំដែងបាដិហារិយ៍ដើម្បីធ្វើឲ្យវិនាស គឺរន្ទះបាញ់ដុតបំផ្លាញគេចោល។ ២០ព្រះអង្គប្រទានឲ្យលោកអរ៉ុនប្រកប ដោយភាពថ្កុំថ្កើងរុងរឿងថែមទៀត ដោយប្រោសប្រទានឲ្យលោកមានចំណែកមត៌ក គឺព្រះអង្គប្រទានឲ្យលោកទទួលផលដើមដំបូងទាំងអស់ និងផ្តល់ឲ្យលោកមានអាហារបរិភោគយ៉ាងបរិបូរណ៍។ ២១ដ្បិតអស់លោកបូជាចារ្យ តែងតែយកយញ្ញបូជា និងតង្វាយមួយចំណែក ធ្វើជាអាហាររបស់ខ្លួន។ ព្រះអម្ចាស់ប្រទានតង្វាយទាំងនោះដល់លោក និងពូជពង្សរបស់លោកតរៀងទៅ។២២ប៉ុន្តែ អស់លោកគ្មានចំណែកក្នុងទឹកដីរបស់ប្រជាជនទេ គេមិនបានទទួលមត៌កដូចប្រជាជនឯទៀត ព្រោះព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូល មកកាន់លោកអរ៉ុនថា៖ «យើងជាចំណែកមត៌ករបស់អ្នក»។
លោកភីនេអាស
២៣លោកភីនេអាស ជាកូនរបស់លោកអេឡាសារ ជាបុរសទីបី ដែលប្រកបដោយភាពថ្កុំថ្កើងរុងរឿង ព្រោះលោកមានចិត្តខ្នះខ្នែង ក្នុងការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់។ លោកមានចិត្តក្លាហានមោះមុតហ៊ានជំទាស់នឹងប្រជាជន នៅគ្រាដែលពួកគេបែកចេញពីព្រះអង្គ។ ធ្វើដូច្នេះព្រះជាម្ចាស់លើកលែងទោសឲ្យប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល។ ២៤ហេតុនេះហើយព្រះជាម្ចាស់ចងសម្ពន្ធមេត្រីនៃសន្តិភាពជាមួយលោក គឺព្រះអង្គជ្រើសតាំងលោក ឲ្យធ្វើជាអ្នកទទួលខុសត្រូវលើទីសក្ការៈ និងជាមេដឹកនាំប្រជាជន។ ព្រះអង្គធ្វើឲ្យលោក និងពូជពង្សរបស់លោក មានមុខងារជាមហាបូជាចារ្យរហូតតរៀងទៅ។ ២៥ព្រះអង្គក៏ចងសម្ពន្ធមេត្រីជាមួយព្រះបាទដាវីឌ ជាកូនរបស់លោកយេសា ក្នុងកុលសម្ព័ន្ធយូដាដែរ។ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលសន្យាថា រាជអំណាចផ្ទេរពីបិតាទៅបុត្រតែម្នាក់ រីឯកេរមរត៌ករបស់លោកអរ៉ុន គឺផ្ទេរឲ្យពូជពង្សទាំងមូលរបស់លោក។ ២៦សូមព្រះអម្ចាស់ប្រោសប្រទាន ឲ្យពូជពង្សរបស់លោក ប្រកបដោយប្រាជ្ញាញាណ ដើម្បីឲ្យអស់លោកអាចវិនិច្ឆ័យប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គដោយសេចក្តីសុចរិតនិងដើម្បីឲ្យនៅតែមានសេចក្តីចំរុងចំរើន និងកិត្តិយសរបស់ខ្លួនរហូតតរៀងទៅដែរ។
ជំពូកទី ៤៦
លោកយ៉ូស៊ូអា និង លោកកាលែប
១លោកយ៉ូស៊ូអាជាកូនរបស់លោកនូនជាយុទ្ធជនដ៏អង់អាច។ លោកបន្តមុខងារជាព្យាការីពីលោកម៉ូសេ។ ស្របតាមអត្ថន័យនៃឈ្មោះរបស់លោក លោកទៅជាវីរជនដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម ដើម្បីសង្រ្គោះប្រជាជនដែលព្រះអម្ចាស់បានជ្រើសរើស។ លោកក៏ដាក់ទោសខ្មាំងសត្រូវដែលលើកគ្នាប្រឆាំងនឹងលោក ហើយនាំប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលទៅកាន់កាប់ទឹកដីជាមត៌ក។ ២លោកទទួលសិរីរុងរឿងប្រសើរណាស់! នៅពេលលោកលើកដៃ និងតំរង់ដាវបំរុងវាយដណ្តើមក្រុងនានា។ ៣តើមាននរណាម្នាក់មានចិត្តអង់អាចដូចលោកតាំងពីមុនមក? លោកជាអ្នកដឹកនាំការប្រយុទ្ធរបស់ព្រះអម្ចាស់។ ៤លោកធ្វើឲ្យព្រះអាទិត្យឈប់ធ្វើដំណើរ និងធ្វើឲ្យមួយថ្ងៃវែងដូចជាពីរថ្ងៃ។ ៥ពេលខ្មាំងសត្រូវព័ទ្ធលោកជុំវិញ លោកទូលអង្វរព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត គឺព្រះដ៏មានតេជានុភាពសព្វប្រការ ហើយព្រះអម្ចាស់ដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម ទ្រង់ព្រះសណ្តាប់លោ ដោយធ្វើឲ្យគ្រាប់ព្រឹលធំៗ ដែលមានកម្លាំងខ្លាំងក្លាធ្លាក់ចុះមក។ ៦លោកវាយសំរុកលើកងទ័ពរបស់ខ្មាំងសត្រូវហើយបំផ្លាញពួកគេនៅពេលគេរត់ចុះតាមជំរាលភ្នំ។ លោកធ្វើដូច្នេះដើម្បីឲ្យជាតិសាសន៍ដទៃ ស្គាល់អាវុធគ្រប់យ៉ាងរបស់លោក ព្រោះជាតិសាសន៍ទាំងនោះ លើកគ្នាទៅច្បាំងនឹងព្រះអម្ចាស់ផ្ទាល់។ លោកតែងតែធ្វើតាមបញ្ជារបស់ព្រះ ដ៏មានប្ញទ្ធានុភាព។ ៧នៅសម័យលោកម៉ូសេ លោកបង្ហាញចិត្តស្មោះត្រង់រួមជាមួយលោកកាលែប ជាកូនរបស់លោកយេភូនេដោយប្រឆាំងនឹងសហគមន៍ហើយឃាត់ប្រជាជនមិនឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើបាប។ អ្នកទាំងពីរធ្វើឲ្យប្រជាជនលែងរអ៊ូរទាំ និយាយអាក្រក់ប្រឆាំងនឹងព្រះអង្គ។ ៨ហេតុនេះហើយ បានជាព្រះជាម្ចាស់សង្រ្គោះលោកទាំងពីរឲ្យរួចជីវិត ក្នុងចំណោមពលទាហានថ្មើរជើង ប្រាំមួយសែននាក់ ដើម្បីនាំប្រជាជន ចូលទៅកាន់កាប់ទឹកដីដ៏សំបូរសប្បាយ។ ៩ព្រះអម្ចាស់ប្រទានឲ្យលោកកាលែប មានកម្លាំងខ្លាំងក្លា រហូតដល់ចាស់ជរា ដើម្បីវាយដណ្តើមយកតំបន់ភ្នំដែលពូជពង្សរបស់លោក កាន់កាប់ទុកជាមត៌ក។ ១០ដូច្នេះជនជាតិអ៊ីស្រាអែលទាំងអស់ទទួលស្គាល់ថា ធ្វើតាមបញ្ជារបស់ព្រះអម្ចាស់ ពិតជាការល្អប្រពៃ។
វីរបុរស
១១សូមនឹកដល់អស់លោកវីរបុរស ទាំងលើកតម្កើងព្រះអម្ចាស់ផង។ វីរបុរសគ្រប់ៗរូប មានឈ្មោះល្បីតាមរបៀបប្លែកៗពីគ្នា គឺពួកគឺគ្មានចិត្តក្បត់ព្រះអម្ចាស់ ហើយងាកចេញឆ្ងាយពីព្រះអង្គឡើយ។ ១២ទោះបីធាតុរបស់អស់លោកនៅក្នុងផ្នូរក្តី សូមព្រះអម្ចាស់ប្រោសប្រទាន ឲ្យឈ្មោះអស់លោកប្រកបដោយសិរីរុងរឿង មានជីវិតជាថ្មីដោយសារកូនចៅរបស់ខ្លួនផង។
លោកសាម៉ូអែល
១៣ព្រះអម្ចាស់ស្រឡាញ់លោកសាម៉ូអែល ជាខ្លាំង។ លោកជាព្យាការីរបស់ព្រះអម្ចាស់លោកតែងតាំងឲ្យមានស្តេចសោយរាជ្យ ហើយចាក់ប្រេងអភិសេកស្តេចជាច្រើនអង្គ ឲ្យត្រួតត្រាលើប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គ។ ១៤លោកវិនិច្ឆ័យសហគមន៍អ៊ីស្រាអែល តាមក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះអម្ចាស់ ហើយព្រះអម្ចាស់ ថែរក្សាពូជពង្សរបស់លោកយ៉ាកុប។ ១៥ចិត្តស្មោះត្រង់របស់លោកបញ្ជាក់ថា លោកពិតជាព្យាការីមែន។ សេចក្តីទាំងប៉ុន្មានដែលលោកថ្លែង បញ្ជាក់ថា លោកពិតជាឃើញនិមិត្តហេតុគួរឲ្យជឿ។១៦ពេលខ្មាំងសត្រូវលើកគ្នាពីគ្រប់ទិសទី មកប្រឆាំងនឹងលោក លោកទូលអង្វរព្រះអម្ចាស់ដ៏មានប្ញទ្ធានុភាពទាំងយកកូនចៀមធ្វើជាយញ្ញបូជាផង។ ១៧ព្រះអម្ចាស់ ធ្វើឲ្យផ្គរលាន់ឮពីលើមេឃមក និងបន្លឺព្រះសូរសៀងលាន់ឮយ៉ាងខ្លាំង។ ១៨លោកបំផ្លាញមេដឹកនាំរបស់ខ្មាំងសត្រូវ និងពួកស្តេចត្រាញ់ទាំងអស់របស់ជនជាតិភីលីស្ទីនដែរ។ ១៩មុនពេលលោកចូលសំរាន្តអស់កល្បជានិច្ច លោកបានប្រកាសជាសាធារណៈ នៅចំពោះព្រះភ័ក្រ្តរបស់ព្រះអម្ចាស់ និង ស្តេចថា «ខ្ញុំពុំដែលរឹបអូសយកទ្រព្យសម្បត្តិពីនរណាឡើយ សូម្បីតែស្បែកជើងក៏ខ្ញុំមិនដែលយកដែរ»។ គ្មាននរណាចោទប្រកាន់ទោសលោកទេ។ ២០ទោះបីក្រោយពេលលោកចែកស្ថានក្តី ក៏លោកនៅតែថ្លែងព្រះបន្ទូលក្នុងនាមព្រះជាម្ចាស់ទៀតដែរ គឺលោកទូលស្តេចថា ទ្រង់ត្រូវចូលទិវង្គត។ លោកថ្លែងព្រះបន្ទូលក្នុងនាមព្រះជាម្ចាស់ពីក្នុងដី ដើម្បីលុបលាងកំហុសរបស់ប្រជាជន។
ជំពូកទី ៤៧
ព្យាការីណាថាន និង ព្រះបាទដាវីឌ
១បន្ទាប់ពីលោកសាម៉ូអែល ព្យាការីណាថានងើបឡើង ដើម្បីថ្លែងព្រះបន្ទូលក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទដាវីឌ។ ២ពេលថ្វាយយញ្ញបូជាមេត្រីភាព បូជាចារ្យតែងតែញែកចំណែកដ៏ល្អបំផុតដាក់ដោយឡែកយ៉ាងណា ព្រះជាម្ចាស់ក៏ញែកព្រះបាទដាវីឌ ដាក់ដោយឡែកពីចំណោម ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលយ៉ាងនោះដែរ។ ៣លោកបង្រ្កាបសិង្ហ ដូចបង្រ្កាបកូនពពែ ហើយចាប់ខ្លាឃ្មុំ ដូចចាប់កូនចៀម។៤កាលនៅវ័យក្មេងនៅឡើយ លោកប្រហារជីវិតមនុស្សមានមាឌធំសំបើម ហើយដកការអាម៉ាស់ចេញពីប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល គឺលោកយកដង្ហក់បាញ់ក្រួស និងប្រហារជីវិតគូលីយ៉ាតជាជនព្រហើន។ ៥លោកទូលអង្វរព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ព្រះអង្គប្រទានកម្លាំងឲ្យលោក ដើម្បីប្រហារជីវិតទាហានដ៏ស្ទាត់ជំនាញ ព្រមទាំងផ្តល់កម្លាំងឲ្យប្រជាជនព្រះអង្គឡើងវិញ។ ៦ហេតុនេះហើយអ្នកស្រុកលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់លោក ហាក់ដូចជាបានប្រហារជីវិតខ្មាំងមួយម៉ឺននាក់។ គេក៏នាំគ្នាច្រៀងសរសើរលោក ទាំងលើកតម្កើងព្រះអម្ចាស់ដែរ ហើយគេជូនមកុដដ៏រុងរឿងឲ្យលោកផង។ ៧ព្រះបាទដាវីឌកំទេចខ្មាំងសត្រូវនៅគ្រប់ទិសទី បំផ្លាញជនជាតិភីលីស្ទីន ជាបច្ចាមិត្តហើយកំទេចកម្លាំងរបស់គេរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។ ៨ក្នុងគ្រប់កិច្ចការដែលស្តេចប្រព្រឹត្ត ទ្រង់តែងតែសរសើរព្រះដ៏វិសុទ្ធខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ដោយលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គផង ស្តេចតែងតែស្មូត្រទំនុកតម្កើងដោយស្មោះអស់ពីចិត្តហើយស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលបង្កើតលោកមក។ ៩ស្តេចបង្កើតក្រុមចំរៀងឲ្យច្រៀងយ៉ាងពិរោះនៅមុខអាសនៈ។ ១០ធ្វើឲ្យពិធីបុណ្យនានាបានថ្កុំថ្កើងឡើង និងធ្វើឲ្យពិធីបុណ្យកាន់តែអធិកអធម ដើម្បីឲ្យប្រជាជនច្រៀងសរសើរតម្កើងព្រះនាម ដ៏វិសុទ្ធរបស់ព្រះអម្ចាស់ លាន់ឮរំពងក្នុងទីសក្ការៈ តាំងពីព្រលឹម ១១ព្រះអម្ចាស់លើកលែងទោស ឲ្យព្រះបាទដាវីឌ ហើយពង្រឹងអំណាចរបស់ព្រះរាជា ជារៀងរហូត។ ព្រះអង្គចងសម្ព័ន្ធមេត្រីជាមួយព្រះបាទដាវីឌ ក្នុងឋានៈជាព្រះមហាក្សត្រ ហើយប្រទានរាជបល្ល័ង្កប្រកបដោយសិរីរុងរឿងនៅស្រុកអ៊ីស្រាអែលដែរ។
ព្រះបាទសាឡូម៉ូន
១២បន្ទាប់ពីព្រះបាទដាវីឌ មានរាជបុត្រមួយអង្គទៀត ប្រកបដោយចំណេះវិជ្ជាជ្រៅជ្រះ ងើបឡើង។ ព្រះជាម្ចាស់យល់ដល់ព្រះបាទដាវីឌ ព្រះអង្គប្រោសប្រទានឲ្យបុត្រនោះ រស់នៅយ៉ាងសុខសាន្ត។ ១៣ក្នុងរជ្ជកាលរបស់ព្រះបាទសាឡូម៉ូន ស្រុកអ៊ីស្រាអែលប្រកបដោយសុខសន្តិភាព។ ព្រះជាម្ចាស់ប្រោសប្រទានសេចក្តីសុខសាន្តនៅគ្រប់ទិសទី ដើម្បីឲ្យព្រះរាជសង់ព្រះដំណាក់សំរាប់ព្រះអង្គគង់នៅនិងរៀបចំទីសក្ការៈដែលស្ថិតស្ថេរអស់កល្បជានិច្ច។ ១៤បពិត្រព្រះករុណា! ពេលព្រះករុណានៅជាយុវជន ព្រះករុណាមានប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃ ពោរពេញដោយសុភនិច្ឆ័យ ដូចទន្លេពេញប្រៀបដោយទឹក។ ១៥ ចំណេះវិជ្ជារបស់ព្រះករុណា លាតសន្ធឹងលើផែនដីទាំងមូល ព្រះករុណាក៏តែងពាក្យប្រស្នានិងសុភាសិត ពីគ្រប់វិស័យ។ ១៦កិត្តិនាមរបស់ព្រះករុណាលាន់ឮដល់កោះនៅទីដាច់ស្រយាល ហើយគេស្រឡាញ់ព្រះករុណា ព្រោះតែសន្តិភាព ដែលព្រះករុណាប្រទានឲ្យគេ។១៧មនុស្សទាំងអស់ ក្នុងពិភពលោកទាំងមូលនាំគ្នាស្ងើចសរសើរចំរៀងសុភាសិតប្រស្នា និងការបកស្រាយរបស់ព្រះករុណា។ ១៨ព្រះករុណាទទួលនាមដ៏រុងរឿងពីព្រះជាម្ចាស់ ជាព្រះរបស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែល។ ព្រះករុណាប្រមូលមាស ដូចគេប្រមូលស្ពាន់ហើយប្រមូលប្រាក់ដូចគេប្រមូលសំណ។ ១៩ប៉ុន្តែព្រះរាជាបានប្រគល់ព្រះកាយឲ្យស្រ្តីៗ ហើយស្រ្តីទាំងនោះធ្វើជាម្ចាស់ លើព្រះកាយរបស់ព្រះករុណា។ ២០ដូច្នេះ ព្រះករុណាបណ្តាលឲ្យសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះករុណាជាប់សៅហ្មង ព្រះករុណាបានបន្ទាបបន្ថោកជាតិ រហូតដល់ធ្វើឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ព្រះពិរោធនឹងរាជវង្សានុវង្ស។ រាជវង្សានុវង្ស នឹកស្តាយអំពើលេលារបស់ព្រះករុណាជាខ្លាំង។ ២១អាណាចក្ររបស់ព្រះរាជានឹងចែកជាពីរ ហើយមានអាណាចក្ររបស់អ្នកបះបោរ កើតចេញពីកុលសម្ព័ន្ធអេប្រាអ៊ីម។ ២២ប៉ុន្តែព្រះអម្ចាស់មិនបោះបង់ព្រះហប្ញទ័យ មេត្តា ករុណារបស់ព្រះអង្គទេ ព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ព្រះអង្គ នៅតែមានប្រសិទ្ធភាពជានិច្ច។ ព្រះអង្គមិនបណ្តោយឲ្យពូជពង្សរបស់ស្តេចដែលព្រះអង្គបានជ្រើសរើសនោះ វិនាសសាបសូន្យឡើយ។ ព្រះអង្គក៏មិនលុបបំបាត់ជាតិសាសន៍របស់អ្នក ដែលព្រះអង្គស្រឡាញ់ដែរ។ ព្រះអង្គប្រទានឲ្យប្រជាជនរបស់លោកយ៉ាកុប នៅមានសេសសល់ ហើយព្រះបាទដាវីឌ មានអ្នកស្នងរាជ្យចេញពីពូជពង្សរបស់ស្តេចដែរ។
ព្រះបាទរ៉ូបោម
២៣បន្ទាប់មក ព្រះបាទសាឡូម៉ូនយាងចូលទៅសំរាកជាមួយអយ្យកោរបស់ព្រះអង្គ។ ព្រះរាជាទុករាជវង្សមួយអង្គដែលលេលាជាងគេ ក្នុងចំណោមប្រជាជន និង គ្មានប្រាជ្ញាឲ្យសោយរាជ្យ គឺព្រះបាទរ៉ូបោម ត្រង់ធ្វើឲ្យប្រជាជនមានការបះបោរ តាមការសំរេចរបស់ខ្លួន។ ព្រះបាទយេរ៉ូបោម ព្រះបាទយេរ៉ូបោម ជាកូនរបស់លោកនេបាតនាំប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលឲ្យ ប្រព្រឹត្តអំពើបាប និងនាំកុលសម្ព័ន្ធអេប្រាអ៊ីម ឲ្យដើរក្នុងផ្លូវអាក្រក់។ ២៤ពួកគេប្រព្រឹត្តអំពើបាបកាន់តែច្រើនឡើងៗ បានជាព្រះជាម្ចាស់បណ្តាលឲ្យខ្មាំងកៀរពួកគេចេញពីទឹកដីរបស់ខ្លួន។២៥ពួកគេបណ្តោយខ្លួន ឲ្យធ្វើអំពើអាក្រក់គ្រប់យ៉ាងរហូតដល់ធ្វើឲ្យព្រះជាម្ចាស់ ដាក់ទណ្ឌកម្មដល់ពួកគេ។
ជំពូកទី ៤៨
ព្យាការីអេលី
១ព្យាការីអេលីងើបឡើង ដូចភ្លើង ពាក្យសំដីរបស់លោក ភ្លឺដូចចន្លុះក្នុងពេលយប់។ ២លោកធ្វើឲ្យទុរ្ភិក្សកើតមាននៅស្រុកអ៊ីស្រាអែល។ លោកស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងខ្លាំង លោកធ្វើឲ្យប្រជាជននៅសល់តែមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះ។ ៣តាមបញ្ជារបស់ព្រះអម្ចាស់ លោកធ្វើឲ្យមេឃរាំង ហើយធ្វើឲ្យភ្លើងធ្លាក់ពីលើមេឃមកចំនួនបីដងដែរ។ ៤ព្យាការីអេលីអើយ! លោកប្រកបដោយសិរីរុងរឿង ដោយសារតែលោកសំដែងបាដិហារិយ៍ តើនរណាអាចប្រៀបស្មើនឹងលោកបាន? ៥ លោកប្រោសមនុស្សស្លាប់ម្នាក់ឲ្យរស់ឡើងវិញ ដោយសារព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ ៦លោកទម្លាក់ស្តេចជាច្រើនអង្គ ឲ្យវិនាសអន្តរាយ ព្រមទាំងទម្លាក់មេដឹកនាំឲ្យធ្លាក់ពីមុខតំណែងរបស់ខ្លួនដែរ។ ៧នៅលើភ្នំស៊ីណៃ លោកឮព្រះអម្ចាស់ស្តីបន្ទោសលោក។ នៅលើភ្នំហូរ៉ែប លោកក៏ឮព្រះអង្គដាក់ទណ្ឌកម្មដែរ។ ៨លោកចាក់ប្រេងអភិសេកស្តេចជាច្រើនអង្គដើម្បីរកយុត្តិធម៌ ឲ្យប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល លោកក៏ចាក់ប្រេងតែងតាំងព្យាការី ឲ្យបន្តមុខតំណែងពីលោកដែរ។ ៩ព្រះអម្ចាស់លើកលោកឡើង ដោយភ្លើងកួចនៅលើរទេះទឹមដោយសេះភ្លើងផង។ ១០ក្នុងគម្ពីរមានចែងថា ពេលអនាគត លោកទទួលភារកិច្ចបន្ធូរព្រះពិរោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់ មុនពេលព្រះអង្គដាក់ទណ្ឌកម្ម គឺលោកនឹងអង្វរចិត្តឪពុកទៅរកកូន ព្រមទាំងស្រោចស្រង់កុលសម្ព័ន្ធរបស់លោកយ៉ាកុប ឲ្យបានដូចដើមឡើងវិញផង។
១១មានសុភមង្គលហើយ! អ្នកដែលបានឃើញ និងអ្នកដែលស្លាប់ទៅ ទាំងស្រឡាញ់ព្រះអម្ចាស់ ដ្បិតយើងពិតជាមានជីវិតមិនខាន។
ព្យាការីអេលីស៊េ
១២កាលព្យាការីអេលីបាត់ទៅក្នុងភ្លើងកួចនោះ ព្យាការីអេលីស៊េ បានពោរពេញដោយវិញ្ញាណរបស់ព្យាការីអេលី។ អស់មួយជីវិតរបស់លោកគ្មានអ្នកកាន់អំណាចណាម្នាក់ អាចបំភ័យលោកឲ្យខ្លាចទេ ហើយក៏គ្មាននរណាអាចបង្ខំលោកបានដែរ។ ១៣គ្មានអ្វីបង្កការលំបាកដល់លោកឡើយ សូម្បីតែលោកទទួលមរណភាពហើយក្តីក៏សពរបស់លោកអាចថ្លែងព្រះបន្ទូលក្នុងនាមព្រះអម្ចាស់ដែរ។ ១៤ពេលលោកមានជីវិតនៅឡើយ លោកបានសំដែងបាដិហារិយ៍ ហើយក្រោយពេល លោកទទួលមរណភាពទៅ លោកក៏ប្រព្រឹត្តកិច្ចការគួរឲ្យអស្ចារ្យដែរ។ ១៥ទោះបីជាយ៉ាងនេះក្តី ក៏ប្រជាជនមិនកែប្រែចិត្តគំនិត ហើយមិនព្រមឃ្លាតចាកពីអំពើបាបរបស់ខ្លួន រហូតដល់ព្រះជាម្ចាស់ប្រើខ្មាំងឲ្យកៀរពួកគេចេញពីទឹកដីរបស់ខ្លួន និងកំចាត់កំចាយពួកគេនៅលើផែនដីទាំងមូល។នៅសល់តែប្រជាជនមួយចំនួនតូចព្រមទាំងមេដឹកនាំម្នាក់ ក្នុងរាជវង្សរបស់ព្រះបាទដាវីឌ។ ១៦ព្រះមហាក្សត្រស្រុកយូដាមួយចំនួនប្រព្រឹត្តអំពើដែលគាប់ព្រះហប្ញទ័យព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែមួយចំនួនទៀត ប្រព្រឹត្តអំពើបាបកាន់តែច្រើនឡើងៗ។
ព្រះបាទអេសេខ្យាស និង ព្យាការីអេសាយ
១៧ព្រះបាទអេសេខ្យាស សង់លំពែងជុំវិញក្រុងយេរូសាឡឹម ហើយបញ្ចូលទឹកមកខាងក្នុងទីក្រុង ហើយឲ្យគេយកដែកមកដាប់ថ្ម និង ជីកស្រះសំរាប់ទុកទឹក។ ១៨នៅជំនាន់ព្រះបាទអេសេខ្យាស ព្រះបាទសេណាកេរីប លើកទ័ពមកវាយក្រុងយេរូសាឡឹម ហើយចាត់លោករ៉ាបសាកែស ឲ្យលើកដៃប្រឆាំងនឹងភ្នំស៊ីយ៉ូន ដោយចិត្តព្រហើនកោងកាច។ ១៩ពេលនោះប្រជាជនក្រុងយេរូសាឡឹម នាំគ្នាតក់ស្លុតស្មារតីញ័រដៃ ញ័រជើង ហើយឈឺចុកចាប់ ដូចស្ត្រីហៀបនឹងសំរាលកូន។ ២០ពួកគេទូលអង្វរព្រះអម្ចាស់ប្រកបដោយព្រះហប្ញទ័យមេត្តាករុណា ពួកគេលើកដៃទៅរកព្រះអង្គ ហើយព្រះដ៏វិសុទ្ធទ្រង់ឆ្លើយតបតាមពាក្យអង្វររបស់ពួកគេពីស្ថានបរមសុខមក ព្រះអង្គចាត់ព្យាការីអេសាយឲ្យមករំដោះពួកគេ។ ២១ព្រះអង្គវាយប្រហារជំរំរបស់ជនជាតិអាស្ស៊ីរី ហើយទេវទូតរបស់ព្រះអង្គ បំផ្លាញខ្មាំងឲ្យវិនាសសាបសូន្យ។ ២២ដ្បិតព្រះបាទអេសេខ្យាស ធ្វើកិច្ចការដែលគាប់ព្រះហប្ញទ័យព្រះអម្ចាស់។ ស្តេចដើរតាមមាគ៌ារបស់ព្រះបាទដាវីឌ ជាអយ្យកោយ៉ាងម៉ត់ចត់ ដូចព្យាការីអេសាយ ជាព្យាការីដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមដែលនិមិត្តឃើញហេតុគួរឲ្យជឿ តែងតែទូន្មានស្តេច។ ២៣នៅជំនាន់ព្យាការីអេសាយព្រះអាទិត្យធ្វើដំណើរថយក្រោយ ដើម្បីបង្កើនព្រះជន្មរបស់ស្តេច។ ២៤ព្រះវិញាណដ៏ប្រសើរឧត្តមបានបំភ្លឺលោក ឲ្យនិមិត្តឃើញពេលអវសានកាយ ហើយសំរាលទុក្ខប្រជាជនក្រុងស៊ីយ៉ូន។ ២៥លោកថ្លែងប្រាប់អំពីពេលអនាគត រហូតដល់ចុងបញ្ចប់ និងព្រឹត្តិការណ៍លាក់កំបាំង មុនហេតុការណ៍ទាំងនោះកើតមាន។
ជំពូកទី ៤៩
ព្រះបាទយ៉ូស្យាស
១ប្រជា ជន នឹក ដល់ ព្រះ បាទយ៉ូស្យាស ដូចគេនឹកពីក្លិននៃគ្រឿងក្រអូបដែលអ្នកអប់បានរៀបចំទុក។ ពេលគេពោលពីព្រះនាមព្រះបាទយ៉ូស្យាស ប្រៀបដូចគេយកទឹកឃ្មុំដ៏ផ្អែមឆ្ងាញ់ដាក់ក្នុងមាត់ ឬដូចភ្លេងដ៏ពិរោះក្នុងពិធីជប់លៀង ដែលមានភ្ញៀវពិសាស្រា។ ២ព្រះរាជាដើរតាមមាគ៌ាដ៏ទៀងត្រង់ដោយនាំប្រជាជនឲ្យកែប្រែចិត្តគំនិត ហើយលុបបំបាត់ការគោរពព្រះក្លែងក្លាយ។ ៣ព្រះរាជាតំរង់ព្រះហប្ញទ័យទៅរកព្រះអម្ចាស់ ហើយពង្រឹងការគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះអម្ចាស់ ក្នុងគ្រាដែលប្រជាជនលះបង់ព្រះអង្គចោល។
ស្តេចស្រុកយូដាចុងក្រោយបង្អស់ និង ព្យាការីយេរេមី
៤ក្រៅពីព្រះបាទដាវីឌ ព្រះបាទអេសេខ្យាស និងព្រះបាទយ៉ូស្យាសមានស្តេចផ្សេងទៀត សុទ្ធតែប្រព្រឹត្តអំពើបាបផ្ទួនៗគ្នា។ ស្តេចទាំងនោះបោះបង់ចោលធម្មវិន័យរបស់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ ឈ្មោះស្តេចទាំងនោះ វិនាសសាបសូន្យទាំងអស់។ ៥ព្រះជាម្ចាស់ បានដកកម្លាំងរបស់ស្តេចទាំងនោះប្រគល់ឲ្យអ្នកផ្សេង ហើយដកសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះរាជាទាំងនោះ ប្រគល់ឲ្យប្រជាជាតិដទៃ។ ៦ខ្មាំងសត្រូវនាំគ្នាដុតចោលក្រុងដែលព្រះជាម្ចាស់បានជ្រើសរើស គឺទីក្រុងដែលមានទីសក្ការៈ ហើយធ្វើឲ្យផ្លូវក្នុងទីក្រុងនោះស្ងាត់ជ្រងំ។ ៧ដូចព្យាការីយេរេមីបានថ្លែងប្រាប់ជាមុន។ ស្តេចទាំងនោះធ្វើបាបលោកយេរេមី ដែលព្រះជាម្ចាស់បានញែកទុកឲ្យធ្វើជាព្យាការី តាំងពីក្នុងផ្ទៃម្តាយមក ដើម្បីគាស់រំលើង បំផ្លាញ និងធ្វើឲ្យវិនាស ព្រមទាំងដាំ និងកសាងឡើងវិញដែរ។
ព្យាការីអេសេគីអែល
៨ព្យាការីអេសេគីអែលយល់ឃើញ សិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងនិមិត្តហេតុ គឺព្រះអង្គសំដែងសិរីរុងរឿងនៅលើរទេះ ទឹមដោយខេរូប៊ីម។ ៩ដ្បិតលោកនឹកដល់លោកយ៉ូក ដែលប្រព្រឹត្តតាមមាគ៌ាដ៏សុចរិតទៀងត្រង់។
ព្យាការីទាំងដប់ពីរនាក់
១០រីឯព្យាការីទាំងដប់ពីរនាក់ ទោះបីធាតុរបស់អស់លោកស្ថិតនៅក្នុងផ្នូរក្តី ក៏ព្រះជាម្ចាស់ប្រោសប្រទានឲ្យមានព្យាការីបន្តមុខងារពីអស់លោកដែរ ដ្បិតអស់លោកបានលើកទឹកចិត្ត កូនចៅរបស់លោកយ៉ាកុប ហើយរំដោះគេឲ្យមានជំនឿ និងសេចក្តីសង្ឃឹមជានិច្ច។
លោកសូរ៉ូបាបែល និងលោកយ៉ូស៊ូអា
១១តើយើងថ្លែងពីកិត្តិយស ដ៏ថ្កុំថ្កើងរបស់លោកសូរ៉ូបាបែលដូចម្តេចកើត? លោកប្រៀបដូចជាត្រា ដែលនៅក្នុងព្រះហស្តស្តាំ របស់ព្រះអម្ចាស់។ ១២លោកយ៉ូស៊ូអា ជាកូនរបស់លោកយ៉ូសេដេកក៏ដូច្នេះដែរ។ នៅជំនាន់នោះ លោកទាំងពីរសង់ព្រះដំណាក់ និងទីសក្ការៈ ថ្វាយទៅព្រះអម្ចាស់ គឺទីសក្ការៈដែលប្រកបដោយសិរីរុងរឿង អស់កល្បជាអង្វែងតរៀងទៅ។
លោកនេហេមី
១៣លោកនេហេមីក៏ដូច្នោះដែរ គួរឲ្យនឹកដល់លោកយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះលោកបានសង់កំពែងដែលរលំឲ្យឈរឡើងវិញ។ លោកដាក់ទ្វារ និង រនុក លោកបានសង់ផ្ទះរបស់យើងឡើងវិញដែរ។
បុព្វបុរស
១៤ក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងប៉ុន្មាន ដែលព្រះជាម្ចាស់បង្កើតមកនៅលើផែនដី គ្មាននរណាប្រសើរដូចលោកហេណុកឡើយ។ ដ្បិតព្រះជាម្ចាស់បានលើកលោកឡើងពីផែនដីដែរ។ ១៥គ្មានបុរសណាដូចលោកយ៉ូសែប ដែលធ្វើជាមេដឹកនាំលើបងៗខ្លួន ព្រមទាំងគាំទ្រប្រជាជនរបស់ខ្លួនផង។ គេនាំគ្នាគោរពធាតុរបស់លោកយ៉ាកុបខ្លាំង។ ១៦លោកយ៉ូសែប និង លោកសែតមានឈ្មោះល្បីក្នុងចំណោមមនុស្សលោក ប៉ុន្តែ លោកអាដាំជាមនុស្សដែលប្រសើរជាងសត្វលោកទាំងអស់ ដែលព្រះជាម្ចាស់បង្កើតមក។
ជំពូកទី ៥០
លោកស៊ីម៉ូនជាមហាបូជាចារ្យ
១លោកស៊ីម៉ូន ជាមហាបូជាចារ្យ ជាកូនរបស់លោកអូនីយ៉ា លោកបានជួសជុលព្រះដំណាក់ ក្នុងជំនាន់ដែលលោកបំពេញមុខងាររបស់ខ្លួន។ លោកក៏ពង្រឹងទីសក្ការៈឲ្យមាំដែរ។ ២លោកចាក់គ្រឹះបរិវេណនៃព្រះវិហារ។ ៣ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់លោក គេជីកស្រះ និងធ្វើអាងទឹកដែលមានទទឹង និង បណ្តោយស្មើនឹងសមុទ្រលង្ហិននៅក្នុងព្រះដំណាក់ពីដើម។ ៤លោកតែងតែព្រួយបារម្ភ ខ្លាចក្រែងប្រជាជនមិនអាចចៀសផុតពីសេចក្តីវិនាសអន្តរាយ ហេតុនេះទើបលោកសង់កំពែងក្រុងដ៏រឹងមាំ ដើម្បីបង្ការការឡោមព័ទ្ធរបស់ខ្មាំង។ ៥លោកប្រកបដោយសិរីរុងរឿងភ្លឺចិញ្ចែងចិញ្ចាច ពេលលោកដើរជុំវិញទីសក្ការៈ ក៏ដូចនៅពេលលោកចេញពីក្រោយវាំងនន នៃទីសក្ការៈដែរ។ ៦លោកភ្លឺដូចផ្កាយព្រឹកលេចចេញពីពពកដូចព្រះចន្ទនៅពេលពេញបូរមី។ ៧ដូចព្រះអាទិត្យរៈនៅលើទីសក្ការៈរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ដូចឥន្ទធនូដែលភ្លឺត្រចះត្រចង់ លេចចេញពីពពក។ ៨ដូចផ្កាកូឡាបនៅដើមរដូវផ្ការីក ដូចផ្កាម្លិះដែលដុះនៅក្បែរប្រភពទឹក ដូចព្រៃព្រឹក្សានៅលើភ្នំលីបង់នារដូវក្តៅ។៩ដូចគ្រឿងក្រអូបដែលគេដុតក្បែរអាសនៈ ដូចភាជន៍ធ្វើពីមាសសុទ្ធ ដែលមានដាំត្បូងពេជ្រគ្រប់ប្រភេទថែមទៀតផង។ ១០ដូចដើមអូលីវដែលមានផ្លែពេញដើម ដូចដើមស្រល់ដែលមានកំពស់ទល់មេឃ។ ១១ពេលលោកពាក់អាវផាយរបស់មហាបូជាចារ្យ និងពាក់គ្រឿងអលង្ការដ៏រុងរឿងអស្ចារ្យ ពេលលោកឡើងទៅលើអាសនៈដ៏វិសុទ្ធ លោកធ្វើឲ្យបរិវេណនៃទីសក្ការៈ ពោរពេញដោយសិរីរុងរឿង។
១២លោកតែងតែឈរក្បែរចង្រ្កាន នៃអាសនៈ ហើយទទួលចំណែកនៃយញបូជា ពីអស់លោកបូជាចារ្យ។ អស់លោកបូជាចារ្យជាបងប្អូននៅជុំវិញលោក ដូចមកុដមួយ ដូចដើមតាតៅនៅលើភ្នំលីបង់ អស់លោកនៅជុំវិញលោកស៊ីម៉ូន ដូចដើមលមើ។ ១៣អស់លោកបូជាចារ្យជាពូជពង្សរបស់លោកអារ៉ុន ឈរទាំងពាក់អាវដ៏រុងរឿងរបស់បូជាចារ្យ ពួកគេកាន់តង្វាយសំរាប់ថ្វាយព្រះអម្ចាស់ នៅចំពោះមុខព្រះសហគមន៍អ៊ីស្រាអែលទាំងមូល។ ១៤លោកស៊ីម៉ូនគោរពបំរើព្រះអម្ចាស់នៅលើអាសនៈ ហើយរៀបចំតង្វាយចំពោះព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត គឺព្រះដ៏មានតេជានុភាពសព្វប្រការ។ ១៥លោកលូកដៃទៅកាន់ពែង ហើយច្រូចស្រាទំពាំងបាយជូរ គឺលោកចាក់នៅលើអាសនៈជះក្លិនក្រអូប ដែលគាប់ព្រះហប្ញទ័យនៃព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ជាព្រះមហាក្សត្រនៃពិភពទាំងមូល។ ១៦ពេលនោះអស់លោកបូជាចារ្យជាកូនចៅលោកអារ៉ុននាំគ្នាផ្លុំត្រែធ្វើពីដែក ហើយបន្លឺសំឡេងយ៉ាងខ្លាំង ដើម្បីរំឭកប្រជាជននៅចំពោះព្រះភ័ក្រ្តព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ ១៧រំពេចនោះប្រជាជននាំគ្នាក្រាបចុះអោនមុខទល់ដីទាំងអស់គ្នា ដើម្បីថ្វាយបង្គំព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេ គឺព្រះដ៏មានតេជានុភាពសព្វប្រការ ជាព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ ១៨មានក្រុមអ្នកចំរៀងនាំគ្នាច្រៀងលើកតម្កើងព្រះអង្គ ដោយបន្លឺសំឡេងយ៉ាងខ្លាំង ហើយពិរោះលាន់ឮពេញព្រះវិហារ។ ១៩ប្រជាជននាំគ្នាអង្វរព្រះអម្ចាស់ ដូចជាព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតគេអធិដ្ឋាន នៅចំពោះព្រះភ័ក្រ្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលប្រកបដោយព្រះហប្ញទ័យមេត្តាករុណា រហូតដល់ចប់ពិធីគោរពបំរើព្រះអម្ចាស់។ ២០លុះចប់សព្វគ្រប់ហើយ លោកស៊ីម៉ូនចុះពីអាសនៈ ហើយលើកដៃដាក់លើសហគមន៍ នៃជនជាតិអ៊ីស្រាអែលទាំងមូល ដើម្បីជូនពរក្នុងនាមព្រះអម្ចាស់ លោកមានកិត្តិយសប្រកាសព្រះនាមព្រះអង្គ។ ២១ប្រជាជនទាំងមូលក្រាបម្តងទៀត ដើម្បីទទួលព្រះពរពីព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។
ពាក្យដាស់តឿន
២២ឥឡូវនេះ ចូរសរសើរលើកតម្កើងព្រះជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូល ព្រះអង្គបានប្រព្រឹត្តកិច្ចការដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម នៅគ្រប់ទិសទី។ ព្រះអង្គបានលើកតម្កើងជីវិតយើង ឲ្យចំរើនឡើង តាំងពីក្នុងផ្ទៃម្តាយមក ហើយប្រព្រឹត្តចំពោះយើង ដោយព្រះហប្ញទ័យមេត្តាករុណាជានិច្ច។ ២៣សូមព្រះអង្គប្រទានឲ្យយើងមានចិត្តអំណរសប្បាយ! សូមឲ្យយើងរស់នៅដោយសេចក្តីសុខសាន្ត ក្នុងស្រុកអ៊ីស្រាអែល ជាយូរអង្វែងតរៀងទៅ។ ២៤សូមព្រះអង្គអាណិតមេត្តាដល់យើងជាដរាប! សូមព្រះអង្គរំដោះយើងជារៀងរាល់ថ្ងៃ អស់មួយជីវិតផង។
ប្រជាជាតិគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម
២៥មានប្រជាជាតិពីរដែលខ្ញុំស្អប់ ហើយក៏មានប្រជាជាតិទីបី ដែលមិនមែនជាប្រជាជាតិទេក៏ធ្វើឲ្យខ្ញុំស្អប់ដែរ។ ២៦គឺពួកអ្នកស្រុកដែលតាំងទីលំនៅតាមភ្នំសេអ៊ីរ ប្រជាជនភីលីស្ទីន និងប្រជាជនដ៏លេលាដែលរស់នៅភូមិស៊ីគែម។
ពាក្យបញ្ចប់
២៧លោកយេស៊ូ ជាកូនរបស់លោកស៊ីរ៉ាក់ ជាចៅលោកអេឡាសារ ជាអ្នកក្រុងយេរូសាឡឹម បានកត់ត្រាទុកសេចក្តីប្រៀនប្រដៅ ក្នុងសៀវភៅនេះប្រកបដោយការត្រិះរិះពិចារណា និង ចំណេះដឹង។ លោកចាក់បង្ហូរប្រាជ្ញា ដែលមាននៅក្នុងចិត្តរបស់លោកមកដូចទឹកភ្លៀង។ ២៨មានសុភមង្គលហើយ អស់អ្នកដែលតែងតែត្រិះរិះពិចារណា ពីសេចក្តីប្រៀនប្រដៅនេះ អ្នកដែលចងចាំទុកសេចក្តីទាំងនេះក្នុងចិត្ត មុខជាក្លាយទៅជាអ្នកប្រាជ្ញមិនខាន។ ២៩ប្រសិនបើអ្នកនោះប្រតិបត្តិតាមសេចក្តីទាំងនោះ គេមានកម្លាំងអាចពុះពារគ្រប់ឧបសគ្គ ដ្បិតគេដើរតាមមាគ៌ានៃការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់។
សេចក្តីបន្ថែម
ជំពូកទី ៥១
ពាក្យអធិដ្ឋានរបស់លោកយេស៊ូជាកូនរបស់លោកបេនស៊ីរ៉ាក់
១បពិត្រព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះមហាក្សត្រ! ខ្ញុំសូមអរព្រះគុណព្រះអង្គ សូមសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ ជាព្រះសង្រ្គោះរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំសូមអរព្រះគុណព្រះនាមព្រះអង្គ។ ២ដ្បិតព្រះអង្គបានការពារ និង ជួយសង្រ្គោះខ្ញុំព្រះអង្គបានរំដោះរូបកាយខ្ញុំឲ្យរួចពីការវិនាសអន្តរាយ រួចពីអន្ទាក់នៃអណ្តាតរបស់មនុស្សនិយាយមួលបង្កាច់ រួចពីមាត់របស់អ្នកដែលតែងតែភូតភរផង។ ព្រះអង្គបានជួយ និង រំដោះខ្ញុំនៅចំពោះបច្ចាមិត្តខ្ញុំ។ ៣ព្រះអង្គបានរំដោះខ្ញុំ ដោយព្រះហប្ញទ័យអាណិតមេត្តាដ៏លើសលប់របស់ព្រះអង្គនិង ដោយព្រះនាមព្រះអង្គ គឺព្រះអង្គបានរំដោះខ្ញុំ ឲ្យរួចពីអ្នកដែលប៉ងប្រាថ្នាចង់ត្របាក់ខ្ញុំ និង រួចពីកណ្តាប់ដៃរបស់មនុស្សដែលរកសម្លាប់ខ្ញុំ។ ព្រះអង្គបានសង្រ្គោះខ្ញុំឲ្យរួចផុតពីទុក្ខវេទនាដ៏ច្រើនឥតគណនាផង! ៤គឺពីភ្លើងដែលឆេះសន្ធោសន្ធៅនៅជុំវិញខ្លួន ធ្វើឲ្យខ្ញុំថប់ដង្ហើម! ព្រះអង្គបានរំដោះខ្ញុំ ចេញពីក្នុងអណ្តាតភ្លើងដែលខ្ញុំមិនបានបង្កាត់។ ៥ព្រះអង្គប្រោសខ្ញុំឲ្យរួចពីសេចក្តីស្លាប់ ពីពាក្យសំដីអាក្រក់ និងពាក្យភូតភរកុហក។ ៦ពីចុងអណ្តាតរបស់មនុស្សអាក្រក់។ ខ្ញុំជិតស្លាប់ហើយ ជិតចុះទៅជួបមច្ចុរាជហើយ។ ៧គេឡោមព័ទ្ធខ្ញុំជុំវិញ ហើយគ្មាននរណាសង្រ្គោះខ្ញុំទេ។ ខ្ញុំសម្លឹងរកមើលមនុស្សជួយ តែគ្មានឃើញនរណាសោះ។ ៨បពិត្រព្រះអម្ចាស់! ពេលនោះខ្ញុំនឹកឃើញពីព្រះហប្ញទ័យអាណិតមេត្តារបស់ព្រះអង្គ ហើយពីព្រះហប្ញទ័យសប្បុរសរបស់ព្រះអង្គ ដែលមានតាំងពីដើមរៀងមក។ ព្រះអង្គតែងតែរំដោះ អ្នកដែលពឹងផ្អែកលើព្រះអង្គ ហើយតែងតែសង្រ្គោះគេ ឲ្យរួចពីកណ្តាប់ដៃរបស់ខ្មាំងសត្រូវ។ ៩ខ្ញុំទូលអង្វរព្រះអង្គពីផែនដីទៅ សូមឲ្យរួចពីសេចក្តីស្លាប់។ ១០ខ្ញុំអង្វរព្រះអម្ចាស់ជាព្រះបិតាសូមកុំបោះបង់ខ្ញុំចោលនៅគ្រាដែលខ្ញុំមានអាសន្ន ក្នុងគ្រាដែលមានសុទ្ធតែមនុស្សអួតបំប៉ោង ខ្ញុំគ្មានទីពឹងឡើយ។ ១១ខ្ញុំនឹងសរសើរតម្កើងព្រះនាមព្រះអង្គឥតឈប់ឈរ ខ្ញុំក៏ច្រៀងបទអរព្រះគុណព្រះអង្គផង។ ព្រះអម្ចាស់ទ្រង់ព្រះសណ្តាប់ពាក្យអង្វររបស់ខ្ញុំ។ ១២ដ្បិតព្រះអង្គបានសង្រ្គោះខ្ញុំ ឲ្យរួចពីក្តីវិនាសអន្តរាយគឺព្រះអង្គបានរំដោះខ្ញុំ ឲ្យរួចពីអាសន្ននេះ។ ហេតុនេះហើយ បានជាខ្ញុំសូមអរព្រះគុណព្រះអង្គ សូមច្រៀងបទសរសើរតម្កើងព្រះអង្គ ខ្ញុំសូមលើកតម្កើងព្រះនាមព្រះអម្ចាស់។
ការស្វែងរកព្រះប្រាជ្ញាញាណ
១៣កាលខ្ញុំនៅក្មេងនៅឡើយ គឺមុនពេលខ្ញុំដើរផ្សងព្រេងក្នុងពិភពលោក ខ្ញុំបានស្វែងរកព្រះប្រាជ្ញាញាណ ដោយទូលអង្វរសុំព្រះអម្ចាស់ឥតលាក់លៀមឡើយ។ ១៤នៅខាងមុខព្រះវិហារខ្ញុំអង្វរសុំឲ្យបានទទួលព្រះប្រាជ្ញាញាណ ខ្ញុំក៏ស្វែងរកព្រះប្រាជ្ញាញាណ រហូតដល់អវសាននៃជីវិត។ ១៥ពេលព្រះប្រាជ្ញាញាណចំរើនឡើង ព្រះអង្គប្រៀបដូចជាផ្លែទំពាំងបាយជូរកំពុងទុំ ហើយជាសេចក្តីសប្បាយរីករាយនៅក្នុងចិត្តខ្ញុំ។ ខ្ញុំដើរតាមមាគ៌ាដ៏ទៀងត្រង់ គឺតាំងពីក្មេងមក ខ្ញុំដើរតាមដានព្រះប្រាជ្ញាញាណ។ ១៦ខ្ញុំប្រុងត្រចៀកស្តាប់បន្តិច ទើបខ្ញុំទទួលព្រះប្រាជ្ញាញាណ ព្រមទាំងទទួលពាក្យអប់រំជាច្រើន។ ១៧ខ្ញុំចំរើនឡើងក៏ដោយសារព្រះប្រាជ្ញាញាណដែរ។ ខ្ញុំសូមលើកតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ ដែលបានប្រទានព្រះប្រាជ្ញាញាណឲ្យខ្ញុំ។ ១៨ខ្ញុំសំរេចចិត្ត ប្រព្រឹត្តតាមព្រះប្រាជ្ញាញាណ ហើយខំប្រព្រឹត្តអំពើល្អ ខ្ញុំមិនខកចិត្តឡើយ។ ១៩ខ្ញុំប្រយុទ្ធយ៉ាងខ្លាំងរួមជាមួយព្រះប្រាជ្ញាញាណ ខ្ញុំក៏ខំប្រតិបត្តិតាមធម្មវិន័យយ៉ាងម៉ត់ចត់ដែរ។ ខ្ញុំបានលើកដៃអង្វរព្រះជាម្ចាស់ទាំងនឹកស្តាយ ដោយមិនបានធ្វើតាមព្រះប្រាជ្ញាញាណជានិច្ច។ ២០ខ្ញុំបានតំរង់ចិត្តខ្ញុំឆ្ពោះទៅរកព្រះប្រាជ្ញាញាណ។ ខ្ញុំមានចិត្តស្អាតបរិសុទ្ធ ហើយខ្ញុំក៏រកឃើញព្រះប្រាជ្ញាញាណ។ ព្រះអម្ចាស់ប្រទានឲ្យខ្ញុំចេះរិះគិតពិចារណា ដោយសារព្រះប្រាជ្ញាញាណតាំងពីដើមរៀងមកដែរ។ ហេតុនេះហើយបានជាព្រះប្រាជ្ញាញាណមិនបោះបង់ចោលខ្ញុំឡើយ។ ២១ខ្ញុំរំភើបចិត្តជាខ្លាំងដោយស្វែងរកឃើញព្រះប្រាជ្ញាញាណ ដោយសារព្រះប្រាជ្ញាញាណ ខ្ញុំមានទ្រព្យសម្បត្តិដ៏ប្រសើរបំផុត។ ២២ព្រះអម្ចាស់ប្រទានឲ្យខ្ញុំមានវោហារទុកជារង្វាន់ ហេតុនេះហើយ បានជាខ្ញុំអាចច្រៀងកោតសរសើរព្រះអង្គ។ ២៣អស់អ្នកដែលគ្មានការអប់រំអើយ! សូមអញ្ជើញមករកខ្ញុំ ចូរមករៀនពីខ្ញុំចុះ! ២៤នៅពេលអ្នករាល់គ្នាស្រេកឃ្លានយ៉ាងខ្លាំង ចង់បានព្រះប្រាជ្ញាញាណ ហេតុអ្វីបានជាអ្នករាល់គ្នាខ្វះការអប់រំតទៅទៀតដួច្នេះ? ២៥ខ្ញុំសូមប្រកាសថាចូរមកទិញព្រះប្រាជ្ញាញាណសំរាប់ខ្លួនឯង ដោយមិនបាច់ដេញថ្លៃ!។ ២៦ចូរអោនក្បាលយកនឹមនៃព្រះប្រាជ្ញាញាណមកដាក់លើ ក និងទទួលការអប់រំរបស់ព្រះអង្គចុះ! អ្នករាល់គ្នាអាចស្វែងរកឃើញការអប់រំនេះនៅក្បែរៗអ្នក។ ២៧ចូរសង្កេតមើលផ្ទាល់ភ្នែកចុះ! ខ្ញុំនឿយហត់តែបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះ មុននឹងខ្ញុំមានសេចក្តីសុខសាន្តយ៉ាងកក់ក្តៅ។ ២៨ចូរទទួលការអប់រំដោយចំណាយប្រាក់យ៉ាងច្រើន ហើយដោយសារការអប់រំនេះអ្នករាល់គ្នាក៏ទទួលបានមាសយ៉ាងច្រើនដែរ។ ២៩សូមឲ្យអ្នករាល់គ្នាត្រេកអរសប្បាយ ដោយព្រះអម្ចាស់មានព្រះហប្ញទ័យមេត្តាករុណា កុំអៀនខ្មាសនឹងសរសើរលើកតម្កើងព្រះអង្គ។ ៣០ចូរបំពេញការងាររបស់ខ្លួនឲ្យទាន់ពេលកំណត់នោះ ព្រះអង្គមុខជាប្រទានរង្វាន់ឲ្យអ្នករាល់គ្នាមិនខាន!។