លិខិត​ទី​ ១ ​របស់លោក​សិលា
ពាក្យលំនាំ

លោកសិលាបានសរសេរលិខិតទីមួយនេះ ផ្ញើជូនគ្រីស្ដបរស័ទដែលបែកខ្ញែកគ្នា តាមតំបន់ ទាំងប្រាំនៅមជ្ឈឹមបូព៌ា។ ក្រុមគ្រីស្ដបរិស័ទ ទាំងនោះកកើតឡើង ដោយលោកប៉ូលបានប្រកាសផ្សាយដំណឹងល្អ។ ប្រហែលជាលោកសិលាតែងលិ​ខិតនេះ កាលលោកនៅក្រុងរ៉ូម ដែលលោកឲ្យឈ្មោះថា «បាប៊ីឡូន» (៥.១៣) នៅ គ.ស.៦៤។

គោលបំណងៈ

នៅគ្រានោះគ្រីស្ដបរិស័ទត្រូវគេប្រមាថមាក់ងាយ និង ត្រូវគេធ្វើទុក្ខបៀតបៀនទៀតផង។ ហេតុនេះគ្រីស្តទូតសិលា​មានបំណងដាស់តឿន​គ្រីស្ដបរិស័ទ ដែលខ្ចាត់ខ្ចាយក្នុងពិភពលោក ឲ្យមានជំនឿកាន់តែមាំមួនលើព្រះយេស៊ូគ្រីស្ដ ស្របតាមពិធីជ្រ​មុជទឹកដែលគេបានទទួល។ ជំនឿនេះ នឹងផ្ដល់ឲ្យគេមានចិត្ដសង្ឃឹមដ៏មោះមុត គ្រប់កាលៈទេសៈ និង មានជ័យជំនះលើឧបសគ្គនានា។ រីឯទុក្ខលំបាកដែលគ្រីស្ដ​បរិស័ទជួបព្រទះធ្វើឲ្យគេរួមជាមួយព្រះគ្រីស្ដដែលបានរងទុក្ខលំបាកដែរ ។​

ជំពូក ១

សេចក្ដី​ផ្ដើម

 ខ្ញុំ សិលា ជា​គ្រីស្ដទូត*​របស់​ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ដ សូម​ជំរាប​មក​បង​ប្អូន​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ជ្រើស​រើស ហើយ​ដែល​បែកខ្ញែក​គ្នា ទៅ​រស់​ជា​អាណិកជន នៅ​ស្រុក​ប៉ុនតុស ស្រុក​កាឡាទី ស្រុក​កាប៉ាដូស ស្រុក​អាស៊ី និង​ស្រុក​ប៊ីធីនី។  ព្រះជាម្ចាស់ ជា​ព្រះបិតា​បាន​ជ្រើស​រើស​បង​ប្អូន តាម​គម្រោងការ​ដែល​ព្រះអង្គ​គ្រោង​ទុក​ពី​មុន​មក ដោយ​ព្រះវិញ្ញាណ​ប្រោស​បង​ប្អូន​អោយ​បាន​វិសុទ្ធ* ដើម្បី​អោយ​បង​ប្អូន​ស្ដាប់​បង្គាប់​ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ដ* និង​អោយ​ព្រះអង្គ​ប្រោះ​ព្រះលោហិត​របស់​ព្រះអង្គ​លើ​បង​ប្អូន​។ សូម​ព្រះជាម្ចាស់ប្រណីសន្ដោស និង ប្រទាន​​សេចក្ដី​សុខសាន្ត​កាន់មកបងប្អូនយ៉ាងបរិបូណ៌។

សេចក្ដី​សង្ឃឹម

 សូម​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះជាម្ចាស់ ជា​ព្រះបិតា​របស់​ព្រះយេ​ស៊ូ​គ្រីស្ដ* ជា​ព្រះអម្ចាស់​នៃ​យើង។ ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ប្រោស​យើង​អោយ​កើត​ជា​ថ្មី ដោយ​ប្រោស​ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ដ* អោយ​មាន​ព្រះជន្ម​រស់​ឡើង​វិញ ស្រប​តាម​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​ដ៏​លើសលប់​របស់​ព្រះអង្គ ដូច្នេះ យើង​មាន​សេចក្ដី​សង្ឃឹម​ដែល​មិន​ចេះ​សាប​សូន្យ ហើយ​យើង​នឹង​ទទួល​មត៌ក​ ដែល​មិន​ចេះ​រលួយ មិន​ចេះ​សៅហ្មង មិន​ចេះ​ស្រពោន។ ព្រះជាម្ចាស់​បម្រុង​ទុក​មត៌ក​នេះ​អោយ​បង​ប្អូន​នៅ​ស្ថាន​បរមសុខ* ហើយ​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ ព្រះអង្គ​ថែរក្សា​បង​ប្អូន ដោយសារ​ជំនឿ ដើម្បី​អោយ​បង​ប្អូន​ទទួល​ការ​សង្គ្រោះ ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​រៀបចំ​ទុក​ជា​ស្រេច ហើយ​ដែល​ទ្រង់​នឹង​សំដែង​នៅ​គ្រា​ចុង​ក្រោយ​បំផុត។

 ហេតុ​នេះ​ ហើយ បាន​ជា​បង​ប្អូន​មាន​ចិត្ត​រីករាយ​យ៉ាង​ខ្លាំង ទោះ​បី​ពេល​នេះ បង​ប្អូន​ព្រួយ​ចិត្ត​ដោយ​ជួប​នឹង​ទុក្ខ​លំបាក​ផ្សេងៗ ក្នុង​មួយ​រយៈ​ពេល​ខ្លី​ក៏​ដោយ។ ទុក្ខ​លំបាក​ទាំង​នេះ​នឹង ​លត់ដំ​​ជំនឿ​របស់​បង​ប្អូន អោយ​មាន​តម្លៃ​លើស​មាស ដែល​តែងតែ​រលាយ​សូន្យ​នោះ​ទៅ​ទៀត គឺ​មាស​ដែល​សំរាំង​ក្នុង​ភ្លើង។ នៅ​ថ្ងៃ​ដែល​ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ដ​សំដែង​ខ្លួន​អោយ​មនុស្ស​លោក​ឃើញ ជំនឿ​របស់​បង​ប្អូន​នឹង​ទទួល​ការ​សរសើរ ទទួល​សិរីរុងរឿង និង​កិត្តិយស​ជា​មិន​ខាន។ បង​ប្អូន​មិន​ដែល​បាន​ឃើញ ​ព្រះអង្គ​ទេ តែ​បង​ប្អូន​ស្រឡាញ់​ព្រះអង្គ ទោះ​បី​បង​ប្អូន​នៅ​តែ​ពុំ​ទាន់​ឃើញ​ព្រះអង្គ​ក្ដី ក៏​បង​ប្អូន​ជឿ​លើ​ព្រះអង្គ ហើយ​មាន​អំណរ​សប្បាយ​ដ៏​រុងរឿង​រក​ថ្លែង​ពុំ​បាន ព្រោះ​បង​ប្អូន​បាន​ទទួល​ការ​សង្គ្រោះ​សំរាប់​ព្រលឹង​ខ្លួន ដែល​ជា​ទីដៅ​នៃ​ជំនឿ​របស់​បង​ប្អូន។

១០ ព្យាការី* ​ដែល​ថ្លែង​ព្រះបន្ទូល*​អំពី​ព្រះហឫទ័យប្រណី​សន្ដោស​​របស់ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះ​បង​ប្អូន បាន​នាំ​គ្នា​ស្រាវជ្រាវ និង​រិះ​រក​ចង់​ដឹង​អំពី​ការ​សង្គ្រោះ​នេះ។ ១១ ព្រះវិញ្ញាណ​របស់​ ព្រះគ្រីស្ដ​ដែល​គង់​នៅ​ក្នុង​ព្យាការី​ទាំង​នោះ បាន​បញ្ជាក់​ប្រាប់​ជា​មុន​អំពី​ទុក្ខ​លំបាក​របស់​ព្រះគ្រីស្ដ និង​អំពី​សិរីរុងរឿង​ដែល​ព្រះអង្គ​នឹង​ទទួល​តាម​ក្រោយ។ ពួក​លោក​ក៏​បាន​រិះគិត​ចង់​ដឹង​ថា តើ​ព្រឹត្តិការណ៍​នេះ​នឹង​កើត​មាន​នៅ​ជំនាន់​ណា ក្នុង​កាលៈ​ទេសៈ​ណា។ ១២ ព្រះជាម្ចាស់​បាន​សំដែង ​អោយ​ព្យាការី​ទាំង​នោះ​ដឹង​ថា សេចក្ដី​ដែល​ពួក​លោក​ថ្លែង មិន​មែន​សំរាប់​ពួក​លោក​ទេ គឺ​សំរាប់​បង​ប្អូន​វិញ។ ឥឡូវ​នេះ ពួក​អ្នក​ផ្សព្វផ្សាយ​ដំណឹងល្អ* បាន​នាំ​ដំណឹង​មក​ប្រាប់​បង​ប្អូន អំពី​សេចក្ដី​ទាំង​នោះ ក្រោម​ការ​ណែនាំ​របស់​ព្រះវិញ្ញាណ​ដ៏វិសុទ្ធ* ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ចាត់​ពី​ស្ថាន​បរមសុខ​មក។ សូម្បី​តែ​ពួក​ទេវទូត* ក៏​ប្រាថ្នា​ចង់​យល់​ជំរៅ​នៃ​សេចក្ដី​ទាំង​នោះ​ដែរ។

ការ​ទូន្មាន​អោយ​មាន​ជីវិត​ដ៏វិសុទ្ធ

១៣ ហេតុ​នេះ សូម​បង​ប្អូន​ប្រុង​ប្រៀប​ចិត្ត​គំនិត​អោយ​មែន​ទែន កុំ​ភ្លេច​ខ្លួន​អោយ​សោះ ត្រូវ​មាន​ចិត្ត​សង្ឃឹម​ទាំង​ស្រុង​ទៅ​លើ​ព្រះគុណ ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​ប្រោស​ប្រទាន​អោយ​បង​ប្អូន នៅ​ថ្ងៃ​ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ដ*​នឹង​សំដែង​ព្រះអង្គ អោយ​មនុស្ស​លោក​ឃើញ។ ១៤ ចូរ​ធ្វើ​ដូច​កូន​ដែល​ ចេះ​ស្ដាប់​បង្គាប់ គឺ​មិន​ត្រូវ​ធ្វើ​តាម​ចិត្ត​ប៉ងប្រាថ្នា ដែល​បង​ប្អូន​ធ្លាប់​មាន​កាល​មិន​ទាន់​ស្គាល់​ព្រះអង្គ​ នោះ​ឡើយ ១៥ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ ព្រះអង្គ​ដែល​បាន​ត្រាស់​ហៅ​បង​ប្អូន ទ្រង់​វិសុទ្ធ*​យ៉ាង​ណា បង​ប្អូន​ក៏​ត្រូវ​តែ​វិសុទ្ធ* ក្នុង​គ្រប់​កិច្ចការ ដែល​បង​ប្អូន​ប្រព្រឹត្ត​យ៉ាង​នោះ​ដែរ ១៦ ដ្បិត​ក្នុង​គម្ពីរ​មាន​ចែង​ទុក​ថា៖«អ្នក​រាល់​គ្នា​ត្រូវ​តែ​វិសុទ្ធ* ព្រោះ​យើង​វិសុទ្ធ»

១៧ មួយ​វិញ​ទៀត ប្រសិន​បើ​បង​ប្អូន​អង្វរ​រក​ព្រះជាម្ចាស់​ក្នុង​ឋានៈ​ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះបិតា ចូរ​រស់​នៅ​ដោយ​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះអង្គ ក្នុង​ពេល​ដែល​បង​ប្អូន​ស្នាក់​នៅ​លើ​ផែនដី​នេះ ដ្បិត​ព្រះអង្គ​នឹង​វិនិច្ឆ័យ​មនុស្ស​តាម​អំពើ​ដែល​ម្នាក់ៗ​បាន​ប្រព្រឹត្ត ឥត​រើស​មុខ​នរណា​ឡើយ។ ១៨ បង​ប្អូន​ជ្រាប​ស្រាប់​ ហើយ​ថា ព្រះជាម្ចាស់​បាន​លោះ​បង​ប្អូន​អោយ​រួច​ពី​របៀប​រស់​នៅ​ដ៏​ឥត​ន័យ ដែល​ជា​ដំណែល​ត​ពី​បុព្វបុរស*​របស់​បង​ប្អូន មិន​មែន​ដោយសារ​អ្វីៗ​ដែល​តែងតែ​រលាយ​សាប​សូន្យ​ទៅ ដូច​ជា​មាស ឬ​ប្រាក់​ទេ ១៩ គឺ​ដោយសារ​ព្រះលោហិត​ដ៏​ថ្លៃ​វិសេស​របស់​ព្រះគ្រីស្ដ* ដែល​ប្រៀប​បាន​នឹង​កូន​ចៀម​ដ៏​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ ឥត​ស្លាកស្នាម។ ២០ ​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ជ្រើស ​តាំង​ព្រះគ្រីស្ដ មុន​កំណើត​ពិភព​លោក​ទៅ​ទៀត ហើយ​បាន​បង្ហាញ​ព្រះអង្គ​អោយ​មនុស្ស​លោក​ឃើញ​នៅ​គ្រា​ចុង​ក្រោយ​នេះ ព្រោះ​តែ​បង​ប្អូន។ ២១ តាម​រយៈ​ព្រះគ្រីស្ដ បង​ប្អូន​ជឿ​លើ​ព្រះជាម្ចាស់​ដែល​បាន​ប្រោស​ព្រះអង្គ​អោយ​មាន​ព្រះជន្ម​រស់​ ឡើង​វិញ ហើយ​ប្រទាន​សិរីរុងរឿង​មក​ព្រះអង្គ ដើម្បី​អោយ​បង​ប្អូន​មាន​ជំនឿ និង​មាន​សង្ឃឹម​លើ​ព្រះជាម្ចាស់។

២២ បង​ប្អូន​បាន​ជំរះ​ព្រលឹង​អោយ​បាន​បរិសុទ្ធ*​ដោយ​ស្ដាប់​តាម​សេចក្ដី​ពិត ដើម្បី​អោយ​បង​ប្អូន​ចេះ​ស្រឡាញ់​គ្នា​យ៉ាង​ស្មោះស្ម័គ្រ ដូច​បង​ប្អូន​បង្កើត។ ចូរ​ស្រឡាញ់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​អោយ​អស់​ពី​ចិត្ត​ទៅ។ ២៣ ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ប្រោស ​បង​ប្អូន​អោយ​កើត​ជា​ថ្មី មិន​មែន​ដោយ​ពូជ​ដែល​តែងតែ​រលួយ​ទេ គឺ​ដោយ​ពូជ​មិន​ចេះ​រលួយ​ដែល​ជា​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះជាម្ចាស់។ ព្រះបន្ទូល​នេះ​ផ្ដល់​ជីវិត ហើយ​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​ជា​ដរាប ២៤ ដ្បិត

​មនុស្ស​គ្រប់ៗ​រូប​ប្រៀប​បាន​នឹង​ស្មៅ

រីឯ​សិរីរុងរឿង​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​គេ

ប្រៀប​បាន​នឹង​ផ្កា

ស្មៅ​តែងតែ​ក្រៀម ហើយ​ផ្កា​ក៏​រុះរោយ​ដែរ

២៥ ប៉ុន្តែ ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអម្ចាស់​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ

អស់កល្ប​ជានិច្ច។

ព្រះបន្ទូល​នេះ គឺ​ជា​ដំណឹងល្អ* ដែល​គេ​បាន​នាំ​យក​មក​ជូន​បង​ប្អូន។

ជំពូក ២

ប្រជារាស្ត្រ​ដ៏វិសុទ្ធ

 ហេតុ​នេះ ចូរ​បង​ប្អូន​លះបង់​ការ​អាក្រក់​គ្រប់​យ៉ាង លះបង់​ល្បិច​កិច្ចកល​ទាំង​ប៉ុន្មាន ការ​លាក់​ពុត ចិត្ត​ច្រណែនឈ្នានីស និង​ការ​និយាយ​ដើម​គេ​គ្រប់​យ៉ាង​នោះ​ចោល​ទៅ! ចូរ​ប្រាថ្នា​ចង់​បាន​ ព្រះបន្ទូល ដូច​ទារក​ដែល​ទើប​នឹង​កើត​ប្រាថ្នា​ចង់​បាន​ទឹក​ដោះ​សុទ្ធ ដើម្បី​អោយ​បង​ប្អូន​បាន​ចំរើន​ឡើង​តាម​រយៈ​ព្រះបន្ទូល​នេះ និង​ទទួល​ការ​សង្គ្រោះ បើ​បង​ប្អូន​ពិត​ជា​បាន​ក្រេប​ជញ្ជក់​ដឹង​ថា ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស​មែន​នោះ!

 សូម​បង​ ប្អូន​ចូល​មក​ជិត​ព្រះគ្រីស្ដ ជា​សិលា​ដ៏​មាន​ជីវិត ជា​សិលា​ដែល​មនុស្ស​លោក​បាន​បោះ​បង់​ចោល តែ​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​រើស​យក ព្រោះ​ទ្រង់​ឈ្វេង​យល់​ថា​មាន​តម្លៃ​វិសេស។ រីឯ​បង​ប្អូន​វិញ បង​ប្អូន​ប្រៀប​បាន​នឹង​ថ្ម​ដ៏​មាន​ជីវិត​ដែរ ដូច្នេះ ចូរ​ផ្គុំ​គ្នា​ឡើង កសាង​ជា​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះវិញ្ញាណ ធ្វើ​ជា​ក្រុម​បូជាចារ្យ​ដ៏វិសុទ្ធ ដើម្បី​ថ្វាយ​យញ្ញបូជា​ខាង​វិញ្ញាណ ជា​ទី​គាប់​ព្រះហឫទ័យ​ព្រះជាម្ចាស់ តាម​រយៈ​ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ដ* ដ្បិត​ក្នុង​គម្ពីរ​មាន​ចែង​ថា៖

«យើង​បាន​រើស​យក​ថ្ម​គ្រឹះ​មួយ​ដ៏​សំខាន់

ហើយ​មាន​តម្លៃ

យើង​ដាក់​ថ្ម​នោះ​នៅ​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន។

អ្នក​ណា​ជឿ​លើ​ថ្ម​នោះ

អ្នក​នោះ​មុខ​ជា​មិន​ត្រូវ​ខក​ចិត្ត​ឡើយ»

 ថ្ម​នេះ​មាន​តម្លៃ​វិសេស សំរាប់​បង​ប្អូន​ជា​អ្នក​ជឿ។ រីឯ​អ្នក​ដែល​មិន​ជឿ​វិញ

«ថ្ម​ដែល​ពួក​ជាង​សង់​ផ្ទះ​បោះ​បង់​ចោល

បាន​ត្រឡប់​មក​ជា​ថ្ម​គ្រឹះ​ដ៏​សំខាន់​បំផុត

   ជា​ថ្ម​ដែល​នាំ​អោយ​គេ​ជំពប់​ដួល

ជា​សិលា​ដែល​នាំ​អោយ​គេ​រវាត​ចិត្ត

បាត់​ជំនឿ»

អ្នក​ទាំង​នោះ​ជំពប់​ដួល ដូច​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​គ្រោង​ទុក​មក​ស្រាប់ មក​ពី​គេ​ពុំ​ព្រម​ជឿ​ព្រះបន្ទូល រីឯ​បង​ប្អូន​វិញបង ​ប្អូន​ជា​ពូជ​សាសន៍​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ជ្រើស​រើស ជា​ក្រុម​បូជាចារ្យ​របស់​ព្រះមហាក្សត្រ ជា​ជាតិ​សាសន៍​ដ៏វិសុទ្ធ ជា​ប្រជារាស្ត្រ​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​យក​មក​ធ្វើ​ជា​កម្មសិទ្ធិ​ផ្ទាល់​ របស់​ព្រះអង្គ ដើម្បី​អោយ​បង​ប្អូន​ប្រកាស​ដំណឹង​អំពី​ស្នា​ព្រះហស្ដ​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ ដែល​បាន​ហៅ​បង​ប្អូន​អោយ​ចេញ​ពី​ទី​ងងឹត មក​កាន់​ពន្លឺ​ដ៏​រុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ។ ១០ ពី​ដើម​បង​ប្អូន​មិន​មែន​ជា​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ទេ តែ​ឥឡូវ​នេះ​បង​ប្អូន​ជា​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​ហើយ ពី​ដើម បង​ប្អូន​ពុំ​បាន​ទទួល​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​ទេ តែ​ឥឡូវ​នេះ បង​ប្អូន​បាន​ទទួល​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណា​ហើយ​។

របៀប​រស់​នៅ​នៃ​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់

១១ បង​ប្អូន​ជា​ទី​ស្រឡាញ់ ​អើយ ខ្ញុំ​សូម​ទូន្មាន​បង​ប្អូន​ជា​ជន​បរទេស និង​ជា​អ្នក​ស្នាក់​នៅ​ជា​បណ្ដោះអាសន្ន​​ក្នុង​លោក​នេះ​ថា កុំ​បណ្ដោយ​ខ្លួន​ទៅ​តាម​តណ្ហា​ ដែល​តែងតែ​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រលឹង​នោះ​ឡើយ។ ១២ ត្រូវ​កាន់​កិរិយា​ មារយាទ​អោយ​បាន​ថ្លៃថ្នូរ​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​សាសន៍​ដទៃ។ ដូច្នេះ ត្រង់​ចំណុច​ណា​ដែល​គេ​ចោទ​ថា បង​ប្អូន​ប្រព្រឹត្ត​អាក្រក់ គេ​បែរ​ជា​ឃើញ​អំពើ​ល្អ​របស់​បង​ប្អូន​ទៅ​វិញ ហើយ​នៅ​ថ្ងៃ​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​យាង​មក​ គេ​នឹង​លើក​តម្កើង​សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ​ថែម​ទៀត​ផង។

១៣ សូម​ គោរព​ចុះ​ចូល​អំណាច​នានា នៅ​លើ​ផែនដី​នេះ​ដោយ​យល់​ដល់​ព្រះអម្ចាស់ គឺ​ត្រូវ​គោរព​ចុះ​ចូល​ព្រះរាជា ក្នុង​ឋានៈ​លោក​ជា​អ្នក​មាន​អំណាច​ធំ​ជាង​គេ ១៤ ត្រូវ​គោរព​ចុះ​ចូល​នឹង ​លោក​ទេសាភិបាល​ទាំងឡាយ ក្នុង​ឋានៈ​លោក​ជា​តំណាង​របស់​ព្រះរាជា ដែល​ទ្រង់​ចាត់​អោយ​មក​ធ្វើ​ទោស​អស់​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់ និង​សរសើរ​អស់​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ។ ១៥​ព្រះជាម្ចាស់ ​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​អោយ​បង​ប្អូន​បំបិទ​មាត់​ពួក​មនុស្ស​​ខ្លៅ ដោយ​បង​ប្អូន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ ១៦ អោយ​សម​នឹង​ឋានៈ​ជា​ មនុស្ស​មាន​សេរីភាព ក៏​ប៉ុន្តែ កុំ​ប្រើ​សេរីភាព​នេះ ដើម្បី​គ្រប​បាំង​អំពើ​អាក្រក់​ឡើយ គឺ​ត្រូវ​ប្រព្រឹត្ត​អោយ​សម​នឹង​ឋានៈ​បង​ប្អូន ដែល​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់។ ១៧ ចូរ​គោរព​មនុស្ស​គ្រប់ៗ​រូប ចូរ​ស្រឡាញ់​បង​ប្អូន​រួម​ជំនឿ ចូរ​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះជាម្ចាស់ និង​គោរព​ព្រះរាជា​ផង។

គំរូ​អំពី​ទុក្ខ​លំបាក​របស់​ព្រះគ្រីស្ដ

១៨ បង​ប្អូន​ដែល​ជា​អ្នក​ បំរើ​អើយ! ត្រូវ​គោរព​ចុះ​ចូល​នឹង​ម្ចាស់​របស់​ខ្លួន ដោយ​គោរព​កោត​ខ្លាច​ទាំង​ស្រុង មិន​ត្រឹម​តែ​គោរព​ចុះ​ចូល​នឹង​ម្ចាស់​ណា​ដែល​ល្អ និង​មាន​ចិត្ត​សប្បុរស​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ គឺ​ត្រូវ​ចុះ​ចូល​នឹង​ម្ចាស់​ដែល​កាច​ផង​ដែរ។ ១៩ បើ​មាន​បង​ប្អូន​ណា​ ម្នាក់​រងទុក្ខ​លំបាក​ដោយ​អយុត្ដិធម៌ ហើយ​ស៊ូ​ទ្រាំ ព្រោះ​យល់​ដល់​ព្រះជាម្ចាស់ តោង​ចាត់​ទុក​ថា ព្រះអង្គ​ប្រណីសន្ដោស​ដល់​បង​ប្អូន​នោះ​ហើយ។ ២០ ប្រសិន​បើ​បង​ប្អូន​ស៊ូ ​ទ្រាំ​រង​ទារុណកម្ម​មក​ពី​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់​ណា​មួយ បង​ប្អូន​គ្មាន​កិត្តិយស​អ្វី​ទេ! ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ ប្រសិន​បើ​បង​ប្អូន​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ តែ​ស៊ូ​ទ្រាំ​នឹង​ទុក្ខ​លំបាក នោះ​មក​ពី​ព្រះជាម្ចាស់​ប្រណីសន្ដោស​ដល់​បង​ប្អូន​។

២១ ព្រះអង្គ​ត្រាស់​ហៅ​បង​ប្អូន​មក

អោយ​រងទុក្ខ​លំបាក​យ៉ាង​នេះ

ព្រោះ​ព្រះគ្រីស្ដ*​ក៏​បាន​រងទុក្ខ​លំបាក

សំរាប់​បង​ប្អូន ទុក​ជា​គំរូ​អោយ

បង​ប្អូន​ដើរ​តាម​គន្លង​របស់​ព្រះអង្គ​ដែរ។

២២ ព្រះអង្គ​ពុំ​ដែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​សោះ

ហើយ​ក៏​ពុំ​ដែល​មាន​ព្រះបន្ទូល​វៀច​វេរ​ណា

ចេញ​ពី​ព្រះឱស្ឋ​របស់​ព្រះអង្គ​ឡើយ។

២៣ ទោះ​បី​គេ​ជេរ​ប្រមាថ​ព្រះអង្គ

ក៏​ព្រះអង្គ​មិន​តប​ត​ទៅ​គេ​វិញ​ដែរ

ព្រះអង្គ​បាន​រងទុក្ខ​លំបាក

តែ​ព្រះអង្គ​ពុំ​បាន​គំរាម​កំហែង​គេ​វិញ​ទេ

ព្រះអង្គ​ផ្ញើ​ជីវិត​ទៅ​លើ​ព្រះជាម្ចាស់

ដែល​ទ្រង់​វិនិច្ឆ័យ​ដោយ​យុត្តិធម៌។

២៤ ព្រះគ្រីស្ដ*​បាន​ផ្ទុក​បាប*​របស់​យើង

ក្នុង​ព្រះកាយ​របស់​ព្រះអង្គ

ដែល​ជាប់​លើ​ឈើ​ឆ្កាង

ដើម្បី​អោយ​យើង​លែង​ជំពាក់ជំពិន

នឹង​បាប​ត​ទៅ​មុខ​ទៀត

ហើយ​អោយ​យើង​មាន​ជីវិត

ដោយ​ប្រព្រឹត្ត​តែ​អំពើ​សុចរិត*។

បង​ប្អូន​បាន​ជា​សះស្បើយ​ដោយសារ

ស្នាម​របួស​របស់​ព្រះអង្គ

២៥ ដ្បិត​បង​ប្អូន​ប្រៀប​ដូច​ជា​ចៀម​ដែល​វង្វេង

តែ​ឥឡូវ​នេះ បង​ប្អូន​បាន​វិល​ត្រឡប់​មក​រក

អ្នក​គង្វាល និង​អ្នក​ថែរក្សា​ព្រលឹង

របស់​បង​ប្អូន​វិញ​ហើយ។

ជំពូក ៣

ទំនាក់ទំនង​រវាង​ស្វាមី និង​ភរិយា

 រីឯ​បង​ប្អូន​ស្ត្រីៗ​ដែល ​មាន​ស្វាមី​ក៏​ដូច្នោះ​ដែរ ត្រូវ​គោរព​ចុះ​ចូល​នឹង​ស្វាមី​រៀងៗ​ខ្លួន ដើម្បី​អោយ​កិរិយា​មារយាទ​របស់​បង​ប្អូន ទាក់ទាញ​ចិត្ត​ស្វាមី​ខ្លះ​ដែល​មិន​ជឿ​ព្រះបន្ទូល អោយ​បាន​ស្គាល់​ព្រះអង្គ ដោយ​មិន​បាច់​បញ្ចេញ​ពាក្យ​សំដី​ទេ គឺ​គេ​គ្រាន់​តែ​ឃើញ​បង​ប្អូន​មាន​កិរិយា​បរិសុទ្ធ* និង​ចេះ​គោរព​កោត​ខ្លាច។ កុំ​តុបតែង​ខ្លួន​តែ​សំបក​ក្រៅ ដូច​ជា​ក្រង​សក់ ពាក់​មាស ឬ​ក៏​ពាក់​អាវ​ល្អ​ប្រណីត​នោះ​ឡើយ តែ​ត្រូវ​តុបតែង​ខាង​ ក្នុង​ជំរៅ​ចិត្ត​របស់​បង​ប្អូន​ដោយ​គ្រឿង​លំអ​ដែល​មិន​ចេះ​រលាយ ហើយ​មាន​តម្លៃ​ដ៏​លើសលប់​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះជាម្ចាស់​នោះ​វិញ គឺ​មាន​ចិត្ត​ស្លូតបូត ស្រគត់ស្រគំ។  នៅ​ជំនាន់​ដើម ស្ត្រីៗ​ដ៏វិសុទ្ធ*​ដែល​សង្ឃឹម​លើ​ព្រះជាម្ចាស់ តែង​កាន់​ចិត្ត​គំនិត​យ៉ាង​នេះ​ឯង គឺ​បាន​តុបតែង​ខ្លួន ដោយ​ការ​គោរព​ចុះ​ចូល​នឹង​ស្វាមី​រៀងៗ​ខ្លួន ដូច​ជា​លោក​ស្រី​សារ៉ា ដែល​បាន​ស្ដាប់​បង្គាប់​លោក​អប្រាហាំ ទាំង​ហៅ​លោក​ថា «លោក​ម្ចាស់»ផង។ ប្រសិន​បើ​បង​ប្អូន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ ហើយ​មិន​ភ័យ​ខ្លាច​អ្វី​ទេ​នោះ បង​ប្អូន​នេះ​ហើយ​ជា​ពូជពង្ស​របស់​គាត់។

 រីឯ​បង​ ប្អូន​ដែល​ជា​ស្វាមី​ក៏​ដូច្នោះ​ដែរ ម្នាក់ៗ​ត្រូវ​រួម​រស់​ជា​មួយ​ភរិយា​របស់​ខ្លួន ដោយ​យល់​ថា ស្ត្រីៗ​ជា​មនុស្ស​ទន់​ខ្សោយ​ជាង​ខ្លួន។ ត្រូវ​គោរព​នាង ទុក​ដូច​ជា​អ្នក​ត្រូវ​រួម​ទទួល​ជីវិត ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​ប្រោសប្រណី​ប្រទាន​មក​បង​ប្អូន​ជា​មត៌ក ដើម្បី​កុំ​អោយ​មាន​អ្វី​មក​រារាំង​ការ​អធិស្ឋាន​របស់​បង​ប្អូន​ឡើយ។

ទំនាក់ទំនង​រវាង​បង​ប្អូន

 នៅ​ទី​បញ្ចប់ ត្រូវ​មាន​ចិត្ត​គំនិត​តែ​មួយ និង​រួម​សុខ​ទុក្ខ​ជា​មួយ​គ្នា។ ត្រូវ​មាន​ចិត្ត​ស្រឡាញ់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ដូច​បង​ប្អូន​បង្កើត មាន​ចិត្ត​អាណិត​មេត្តា និង​សុភាព។ កុំ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ អាក្រក់ តប​នឹង​អំពើ​អាក្រក់ កុំ​ជេរ​ប្រមាថ​តប​នឹង​អ្នក​ដែល​ជេរ​ប្រមាថ​បង​ប្អូន គឺ​ត្រូវ​ជូន​ពរ​គេ​វិញ ដ្បិត​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ត្រាស់​ហៅ​បង​ប្អូន​អោយ​ប្រព្រឹត្ត​ដូច្នេះ​ឯង ដើម្បី​អោយ​បង​ប្អូន​បាន​ទទួល​ព្រះពរ​របស់​ព្រះអង្គ​តាម​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​។

១០ «អ្នក​ណា​ស្រឡាញ់​ជីវិត និង​ចង​បាន​សុភមង្គល

អ្នក​នោះ​ត្រូវ​ទប់​មាត់​កុំ​ពោល​ពាក្យ​អាក្រក់

ព្រម​ទាំង​ទប់​បបូរ​មាត់

កុំ​អោយ​និយាយ​បោក​បញ្ឆោត។

១១ អ្នក​នោះ​ត្រូវ​ចៀស​វាង​កុំ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់

ហើយ​ត្រូវ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ

និង​ខិតខំ​ស្វែង​រក​សេចក្ដី​សុខសាន្ត

១២ ដ្បិត​ព្រះអម្ចាស់​ទត​មើល​មក​មនុស្ស​សុចរិត*

ហើយ​ទ្រង់​ព្រះសណ្ដាប់​ពាក្យ​ទូលអង្វរ​របស់​គេ

ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​ជំទាស់​នឹង​អស់​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត

អំពើ​អាក្រក់»

១៣ ប្រសិន​បើ​បង​ប្អូន​ខ្នះខ្នែង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ តើ​នរណា​នឹង​ធ្វើ​បាប​បង​ប្អូន ១៤ យ៉ាង​ណាមិញ បើ​បង​ប្អូន​រងទុក្ខ​វេទនា ព្រោះ​តែ​សេចក្ដី​សុចរិត* នោះ​បង​ប្អូន​មាន​សុភមង្គល​ហើយ។ សូម​កុំ​ភ័យ​ខ្លាច​មនុស្ស​លោក​ឡើយ ហើយ​ក៏​មិន​ត្រូវ​តប់ប្រមល់​ដែរ ១៥ តែ​ត្រូវ​ទុក​អោយ​ ព្រះគ្រីស្ដ*​ជា​ព្រះអម្ចាស់​សំដែង​ព្រះបារមី ក្នុង​ចិត្ត​គំនិត​របស់​បង​ប្អូន​វិញ។ ត្រូវ​ប្រុង​ប្រៀប​ខ្លួន​ឆ្លើយ​តទល់​នឹង​អស់​អ្នក​ដែល​សាក​សួរ​អំពី​សេចក្ដី ​សង្ឃឹម​របស់​បង​ប្អូន​នោះ​ជានិច្ច ១៦ ប៉ុន្តែ ត្រូវ​ឆ្លើយ​ទៅ​គេ ដោយ​ទន់ភ្លន់ ដោយ​គោរព និង​ដោយ​មាន​មនសិការ​ល្អ ដើម្បី​អោយ​អស់​អ្នក​ដែល​ចង់​មួល​បង្កាច់​កិរិយា​ល្អ​របស់​បង​ប្អូន ជា​អ្នក​ជឿ​ព្រះគ្រីស្ដ* ត្រង់​ចំណុច​ណា​មួយ​បែរ​ជា​ត្រូវ​ខ្មាស​ទៅ​វិញ។ ១៧ សូវ​រងទុក្ខ​ដោយ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ ជា​ជាង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់ ប្រសិន​បើ​ព្រះជាម្ចាស់​សព្វ​ព្រះហឫ​ទ័យ​យ៉ាង​នេះ។

១៨ សូម្បី​ តែ​ព្រះគ្រីស្ដ* ក៏​ព្រះអង្គ​បាន​សោយ​ទិវង្គត​ម្ដង​ជា​សូរេច ព្រោះ​តែ​បាប​ដែរ គឺ​ព្រះ​ដ៏​សុចរិត*​បាន​សោយ​ទិវង្គត ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​មនុស្ស​ទុច្ចរិត ដើម្បី​នាំ​បង​ប្អូន​ទៅ​ថ្វាយ​ព្រះជា​ម្ចាស់។ កាល​ព្រះអង្គ​មាន​ឋានៈ​ជា​មនុស្ស ទ្រង់​ត្រូវ​គេ​ធ្វើ​គុត តែ​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ប្រោស​ព្រះអង្គ​អោយ​មាន​ព្រះជន្ម​រស់ ដោយ​សារ​​ព្រះវិញ្ញាណ​វិញ។ ១៩ នៅ​ពេល​នោះ​ព្រះអង្គ​បាន​យាង​ទៅ​ប្រកាស​ព្រះបន្ទូល​ដល់​វិញ្ញាណក្ខ័ន្ធ​ ដែល​ជាប់​ឃុំឃាំង ២០ ជា​វិញ្ញាណក្ខ័ន្ធ​របស់ ​អ្នក​បះបោរ​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះជាម្ចាស់ កាល​ពី​សម័យ​ដើម ក្នុង​ពេល​ដែល​ព្រះអង្គ​អត់ធ្មត់​នៅ​សម័យ​លោក​ណូអេ​សង់​ទូក​ធំ។ មាន​មនុស្ស​មួយ​ចំនួន​តូច ដែល​បាន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទូក និង​បាន​រួច​ជីវិត​ដោយសារ​ទឹក គឺ​មាន​តែ​ប្រាំ​បី​នាក់​ប៉ុណ្ណោះ។ ២១ នេះ​ជា​និមិត្តរូប​នៃ​ ពិធី​ជ្រមុជ​ទឹក*​ដែល​សង្គ្រោះ​បង​ប្អូន​នា​បច្ចុប្បន្ន​កាល តែ​ពិធី​ជ្រមុជ​ទឹក​មិន​មែន​ជា​ពិធី​លាង​ជំរះ​រូប​កាយ​នោះ​ទេ គឺ​ជា​ការ​ថ្វាយ​ជីវិត​ទាំង​ស្រុង​ទៅ​ព្រះជាម្ចាស់ ដោយ​មនសិការ​ល្អ​វិញ។ ពិធី​ជ្រមុជ​ទឹក​នេះ​សង្គ្រោះ​បង​ប្អូន ដោយសារ​ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ដ​មាន​ព្រះជន្ម​រស់​ឡើង​វិញ ២២ ព្រះអង្គ​បាន​យាង​ឡើង​ ទៅ​ស្ថាន​បរមសុខ* គង់​នៅ​ខាង​ស្ដាំ​ព្រះជាម្ចាស់ ហើយ​ពួក​ទេវទូត* ព្រម​ទាំង​វត្ថុ​ស័ក្ដិសិទ្ធិ​នានា​ដែល​មាន​អំណាច និង​ឫទ្ធានុភាព​នានា ចុះ​ចូល​នឹង​ព្រះអង្គ​ទាំង​អស់។

ជំពូក ៤

ការ​រស់​នៅ​ដោយ​មិន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប

 ហេតុ​នេះ បើ​ព្រះគ្រីស្ដ​បាន​រងទុក្ខ​លំបាក កាល​ព្រះអង្គ​មាន​ឋានៈ​ជា​មនុស្ស បង​ប្អូន​ត្រូវ​ប្រកាន់​ចិត្ត​គំនិត​ដូច​ព្រះអង្គ​ដែរ ដ្បិត​អ្នក​ណា​ស៊ូ​ទ្រាំ​រងទុក្ខ​លំបាក​ខាង​រូប​កាយ អ្នក​នោះ​លែង​ទាក់ទាម​អ្វី​នឹង​បាប*​ទៀត​ហើយ ដើម្បី​អោយ​បាន​រស់ ស្រប​តាម​ព្រះហឫទ័យ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ក្នុង​កំឡុង​ពេល​នៃ​អាយុ​ជីវិត​ដែល​នៅ​សល់​ក្នុង​លោក​នេះ គឺ​មិន​រស់​នៅ​តាម​ចំណង់​តណ្ហា​របស់​មនុស្ស​ទៀត​ទេ។ ពី​ដើម បង​ប្អូន​រស់​នៅ​តាម​របៀប ​ដែល​អស់​អ្នក​មិន​ស្គាល់​ព្រះជាម្ចាស់​ ​ចូល​ចិត្ត​នោះ​យូរ​ពេក​ហើយ គឺ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អបាយមុខ លោភលន់ ប្រមឹក ស៊ី​ផឹក​ជ្រុល និង​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ​ក្លែងក្លាយ​នានា គួរ​អោយ​ខ្ពើម។ ពួក​គេ​ងឿងឆ្ងល់ ដោយ​ឃើញ​បង​ប្អូន​ពុំ​ចូល​រួម​ជា​មួយ​គេ ក្នុង​ការ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ថោក​ទាប​ហួស​ហេតុ​ទាំង​នោះ​ទៀត ហើយ​គេ​ក៏​និយាយ​ប្រមាថ​បង​ប្អូន។ អ្នក​ទាំង​នោះ​នឹង​ត្រូវ​ ឆ្លើយ​រៀប​រាប់​ពី​អំពើ ដែល​ខ្លួន​ប្រព្រឹត្ត​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអង្គ ដែល​ប្រុង​ប្រៀប​នឹង​វិនិច្ឆ័យ​ទោស ទាំង​មនុស្ស​រស់ ទាំង​មនុស្ស​ស្លាប់។ ហេតុ​នេះ សូម្បី​តែ​មនុស្ស​ស្លាប់ ក៏​ព្រះអង្គ​បាន​នាំ​ដំណឹងល្អ​ទៅ​អោយ​គេ​ឮ​ដែរ។ ដូច្នេះ ទោះ​បី​ពួក​គេ​ត្រូវ​ទទួល​ការ​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​តាម​របៀប​មនុស្ស​លោក ក្នុង​ពេល​គេ​រស់​នៅ​ក្នុង​លោកីយ៍​នេះ​ក៏​ដោយ ក៏​គេ​អាច​មាន​ជីវិត​រស់​ស្រប​តាម​ព្រះជា​ម្ចាស់​ដោយសារ​ព្រះវិញ្ញាណ​ដែរ​។

របៀប​រស់​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​គ្រីស្ដបរិស័ទ

 អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ជិត​រលាយ​សូន្យ​ហើយ ហេតុ​នេះ ត្រូវ​គិត​អោយ​វែង​ឆ្ងាយ និង​ភ្ញាក់​ស្មារតី​ឡើង ដើម្បី​អោយ​អធិស្ឋាន*​កើត។  ជា​បឋម ត្រូវ​មាន​ចិត្ត​ស្រឡាញ់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ជានិច្ច ដ្បិត​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​ រមែង​គ្រប​បាំង​អំពើ​បាប​ដ៏​ច្រើន​លើសលប់។  ត្រូវ​ចេះ​ទទួល​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ដោយ​រាក់ទាក់​ឥត​រអ៊ូរទាំ​ឡើយ។

១០ បង​ប្អូន​ម្នាក់ៗ ​បាន​ទទួល​ព្រះអំណោយ​ទាន​ផ្សេងៗ​ពី​គ្នា​ហើយ ដូច្នេះ ចូរ​យក​ព្រះអំណោយ​ទាន​ទាំង​នេះ​ទៅ​បំរើ​អ្នក​ឯ​ទៀតៗ អោយ​សម​នឹង​នាទី​របស់​បង​ប្អូន ជា​អ្នក​ចាត់​ចែង​ដ៏​ល្អ ដែល​ចែក​ព្រះអំណោយ​ទាន​ គ្រប់​បែប​យ៉ាង​របស់​ព្រះជាម្ចាស់។ ១១ បើ​អ្នក​ណា​និយាយ ត្រូវ​និយាយ​អោយ​ស្រប​តាម​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះជាម្ចាស់។ បើ​អ្នក​ណា​បំរើ ត្រូវ​បំរើ​តាម​កម្លាំង​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​ប្រទាន​អោយ ដើម្បី​លើក​តម្កើង​សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ក្នុង​គ្រប់​កិច្ចការ​ទាំង​អស់ តាម​រយៈ​ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ដ។ សូម​លើក​តម្កើង​សិរីរុងរឿង និង​ព្រះចេស្ដា​របស់​ព្រះអង្គ​អស់កល្ប​ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ! អាម៉ែន!

ទុក្ខ​លំបាក​របស់​គ្រីស្ដបរិស័ទ

១២ បង​ប្អូន​ជា​ទី​ស្រឡាញ់​អើយ! ចំពោះ​ទុក្ខ​លំបាក​ដ៏​ខ្លាំង​ ដែល​កើត​មាន ដើម្បី​លត់ដំ​បង​ប្អូន​នោះ សូម​កុំ​ងឿងឆ្ងល់ ដោយ​គិត​ថា​ជា​ព្រឹត្តិការណ៍​អ្វី​មួយ​ដ៏​ចំឡែក​ឡើយ។ ១៣ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ ចូរ​មាន​ចិត្ត​រីករាយ​ឡើង ព្រោះ​បង​ប្អូន​រងទុក្ខ​លំបាក​ផ្សេងៗ​រួម​ជា​មួយ​ព្រះគ្រីស្ដ*។ បង​ប្អូន​មុខ​ជា​មាន​អំណរ​សប្បាយ​យ៉ាង​ខ្លាំង នៅ​ពេល​ព្រះអង្គ​បង្ហាញ​សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះអង្គ។

១៤ ប្រសិន​ បើ​មាន​គេ​ត្មះតិះដៀល​បង​ប្អូន ព្រោះ​តែ​ព្រះនាម​របស់​ព្រះគ្រីស្ដ* នោះ​បង​ប្អូន​មាន​សុភមង្គល*​ហើយ ដ្បិត​ព្រះវិញ្ញាណ​ប្រកប​ដោយ​សិរីរុងរឿង គឺ​ព្រះវិញ្ញាណ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ស្ថិត​នៅ​លើ​បង​ប្អូន។ ១៥ ក្នុង​ចំណោម​បង​ប្អូន សូម​កុំ​អោយ​មាន​នរណា​ម្នាក់​រងទុក្ខ​លំបាក ព្រោះ​បាន​សម្លាប់​គេ លួច​គេ ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់ ឬ​ឡូក​ឡំ​ក្នុង​រឿងរ៉ាវ​របស់​អ្នក​ដទៃ​ឡើយ។ ១៦ ប៉ុន្តែ បើ​បង​ប្អូន​ណា​រងទុក្ខ​លំបាក ក្នុង​នាម​ជា​គ្រីស្ដបរិស័ទ កុំ​អៀន​ខ្មាស​អោយ​សោះ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ បង​ប្អូន​នោះ​ត្រូវ​តែ​លើក​តម្កើង​សិរីរុងរឿង​ព្រះជាម្ចាស់​ព្រោះ​តែ​នាម​ នេះ។

១៧ ពេល​កំណត់ ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​ចាប់​ផ្ដើម​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​មនុស្ស​លោក​មក​ដល់​ហើយ គឺ​ទ្រង់​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​មុន​គេ។ ប្រសិន​បើ​ព្រះអង្គ​ចាប់​ផ្ដើម​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​ពី​យើង​ទៅ​ហើយ ចុះ​ទំរាំ​បើ​អស់​អ្នក​ដែល​ពុំ​ព្រម​ជឿ​ដំណឹងល្អ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​វិញ តើ​នឹង​ធ្លាក់​ទៅ​ដល់​កំរិត​ណា!។ ១៨ បើ​មនុស្ស​សុចរិត*​រួច​ជីវិត​ទាំង​ពិបាក​យ៉ាង​ហ្នឹង​ទៅ​ហើយ ចុះ​ទំរាំ​បើ​មនុស្ស​ទុច្ចរិត និង​មនុស្ស​បាប​វិញ តើ​នឹង​ទៅ​ជា​យ៉ាង​ណា!។ ១៩ ហេតុ​នេះ អស់​អ្នក​ដែល​រងទុក្ខ​លំបាក ស្រប​តាម​ព្រះហឫ​ទ័យ​​ព្រះជាម្ចាស់ ត្រូវ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ ហើយ​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះអាទិករ*​ដែល​មាន​ព្រះហឫទ័យ​ស្មោះ​ត្រង់។

ជំពូក ៥

ភារកិច្ច​របស់​អ្នក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ព្រះសហគមន៍

 ចំពោះ​ព្រឹទ្ធាចារ្យ*​ដែល​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​បង​ប្អូន ក្នុង​នាម​ខ្ញុំ​ជា​ព្រឹទ្ធាចារ្យ​ដូច​គ្នា ហើយ​ជា​បន្ទាល់​អំពី​ទុក្ខ​លំបាក​របស់​ព្រះគ្រីស្ដ* និង​ជា​អ្នក​រួម​ទទួល​សិរីរុងរឿង ដែល​នឹង​ត្រូវ​លេច​មក ខ្ញុំ​សូម​ដាស់​តឿន​ថាៈ សូម​មើល​ថែរក្សា​ហ្វូង​ ចៀម​​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​ផ្ញើ​ទុក​នឹង​បង​ប្អូន ដោយ​ចិត្ត​ស្មោះស្ម័គ្រ ស្រប​តាម​ព្រះហឫទ័យ​ព្រះជាម្ចាស់ គឺ​មិន​មែន​ដោយ​ទើស​ទ័ល ឬ​ដោយ​ចង់​បាន​កំរៃ​អ្វី​ដែរ តែ​ត្រូវ​មើល​ថែរក្សា​ដោយ​សុទ្ធ​ចិត្ត។  កុំ​ប្រើ​អំណាច​ជិះជាន់​អស់​អ្នក ​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​ប្រទាន​មក​អោយ​បង​ប្អូន​ថែរក្សា​នោះ​ឡើយ គឺ​ត្រូវ​ធ្វើ​ជា​គំរូ​ដល់​ហ្វូង​ចៀម​វិញ។ ពេល​អ្នក​គង្វាល​ដ៏​ឧត្ដម​យាង​មក​ដល់ បង​ប្អូន​នឹង​ទទួល​មកុដ​ដ៏​រុងរឿង​ដែល​មិន​ចេះ​អាប់​រស្មី។

ភារកិច្ច​របស់​អ្នក​ជឿ

 រីឯ​ពួក​យុវជន​វិញ​ក៏​ដូច្នោះ​ដែរ ត្រូវ​គោរព​ចុះ​ចូល​នឹង​ព្រឹទ្ធា​ចារ្យ​​*​។ ចូរ​ទាក់ទង​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ដោយ​សុភាព​រាបសា ដ្បិត «ព្រះជាម្ចាស់​ប្រឆាំង​នឹង​អស់​អ្នក​ដែល​អួត​ខ្លួន តែ​ទ្រង់​ប្រណី​សន្ដោស​អស់​អ្នក​ដែល​ដាក់​ខ្លួន​វិញ»

 ដូច្នេះ ត្រូវ​ដាក់​ខ្លួន​នៅ​ក្រោម​ព្រះហស្ដ​ដ៏​មាន​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បី​អោយ​ព្រះអង្គ​លើក​តម្កើង​បង​ប្អូន នៅ​ពេល​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​កំណត់​ទុក។ ចូរ​ផ្ទេរ​ទុក្ខ​កង្វល់​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​បង​ប្អូន​ទៅ​ព្រះអង្គ​ទៅ ដ្បិត​ទ្រង់​យក​ព្រះហឫទ័យ​ទុក​ដាក់​នឹង​បង​ប្អូន។

 ត្រូវ​ភ្ញាក់​ខ្លួន ហើយ​ប្រុង​ស្មារតី​ជានិច្ច! ដ្បិត​មារ*​ជា​សត្រូវ​នឹង​បង​ប្អូន កំពុង​តែ​ក្រវែល​ជុំវិញ​បង​ប្អូន ដូច​សឹង្ហ​ក្រវែល​ទាំង​គ្រហឹម រក​ត្របាក់​ស៊ី​អ្នក​ណា​ម្នាក់។ ចូរ​ប្រឆាំង​នឹង​វា ហើយ​មាន​ជំនឿ​មាំមួន​ឡើង ដោយ​ដឹង​ថា បង​ប្អូន​រួម​ជំនឿ​ឯ​ទៀតៗ​នៅ​ក្នុង​សកល​លោក​ទាំង​មូល ក៏​ត្រូវ​រងទុក្ខ​លំបាក​ដូច​បង​ប្អូន​ដែរ។

១០ បន្ទាប់ ​ពី​បង​ប្អូន​បាន​រងទុក្ខ​លំបាក​មួយ​រយៈ​ពេល​ខ្លី​នេះ​រួច​ហើយ ព្រះជាម្ចាស់​ប្រកប​ដោយ​ព្រះហឫទ័យប្រណីសន្ដោស​​គ្រប់​យ៉ាង ដែល​បាន​ត្រាស់​ហៅ​បង​ប្អូន អោយ​ទទួល​សិរីរុងរឿង​ដ៏​ស្ថិតស្ថេរ​អស់កល្ប​ជានិច្ច​រួម​ជា​មួយ​ ព្រះគ្រីស្ដ* ព្រះអង្គ​នឹង​លើក​បង​ប្អូន​អោយ​មាន​ជំហរ​ឡើង​វិញ ប្រទាន​អោយ​បង​ប្អូន​បាន​រឹងប៉ឹង មាន​កម្លាំង និង​អោយ​បង​ប្អូន​បាន​មាំមួន​ឥត​រង្គើ​ឡើយ។ ១១ សូម​អោយ​ព្រះអង្គ​បាន​ប្រកប​ដោយ​ព្រះចេស្ដា សូម​លើក​តម្កើង​ព្រះចេស្ដា​របស់​ព្រះអង្គ អស់កល្ប​ជា​អង្វែង​ត​រៀង​ទៅ! អាម៉ែន!

អវសានកថា

១២ ខ្ញុំ​សរសេរ​លិខិត​ដ៏​ខ្លី​ផ្ញើ​មក​ជូន​បង​ប្អូន​នេះ ដោយ​មាន​លោក​ស៊ីលវ៉ាន​ជា​អ្នក​ស្មោះ​ត្រង់​បាន​ជួយ ដើម្បី​លើក​ទឹក​ចិត្ត​បង​ប្អូន និង​បញ្ជាក់​ប្រាប់​បង​ប្អូន​ថា បង​ប្អូន​ពិត​ជា​ស្ថិត​នៅ​ជាប់​ក្នុង​ព្រះហឫទ័យប្រណីសន្ដោស​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​មែន​។

១៣ ព្រះសហគមន៍*​នៅ​ក្រុង​បាប៊ីឡូន សូម​ជំរាប​សួរ​មក​បង​ប្អូន ហើយ​លោក​ម៉ាកុស​ជា​កូន​របស់​ខ្ញុំ សូម​ជំរាប​សួរ​មក​បង​ប្អូន​ដែរ។ ១៤ ចូរ​ជំរាប​សួរ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ដោយ​ស្និទ្ធស្នាល​។

សូម​អោយ​បង​ប្អូន​ទាំង​អស់ ដែល​រួម​រស់​នឹង​ព្រះគ្រីស្ដ* បាន​ប្រកប​ដោយ​សេចក្ដី​សុខសាន្ត។