របស់លោកប៉ូលផ្ញើជូន
គ្រីស្ដបរិស័ទនៅក្រុងរ៉ូម
ពាក្យលំនាំ
ជីវប្រវត្តិរបស់គ្រីស្តទូតប៉ូល
លោកប៉ូលកើតនៅក្រុងតារសុស(ក្នុងប្រទេសទួរគីសព្វថ្ងៃ)នាដើមគ្រីស្តសករាជ។លោកជាជនជាតិយូដាដែលមាន សញ្ជាតិរ៉ូម៉ាំងដូច្នេះលោកមានឈ្មោះពីរគឺតាមភាសាហេប្រឺឈ្មោះ”សាអ៊ូល”(ឬ”សូល”) តាមភាសាឡាតាំងឈ្មោះ”ប៉ូល”។កាលពីក្មេងលោកបានទទួលការអប់រំខាងគម្ពីរវិន័យនៅក្រុងយេរូសាឡឹមតាមរបៀបគណៈផារីស៉ីពីសំណាក់លោកគ្រូកាម៉ាលីអែលដែលមានឈ្មោះល្បីជាងគេ។
កាលពីដើមលោកប៉ូលមិនបានស្គាល់ព្រះយេស៊ូផ្ទាល់ទេលោកគ្រាន់តែឮអ្នកខ្លះប្រកាសថាមានបុរសម្នាក់ឈ្មោះយេស៊ូជា ”ព្រះគ្រីស្ត” ជា ”ព្រះបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់”និងជា”ព្រះអម្ចាស់”។ដោយលោកប៉ូលកាន់តាមគម្ពីរវិន័យយ៉ាងតឹងរ៊ឹងលោកជំទាស់នឹងពួកគេយ៉ាងខ្លាំងព្រោះលោកយល់ថាពួកគេប្រមាថព្រះជាម្ចាស់។ លោកក៏ចាប់ផ្ដើមធ្វើទុក្ខបៀតបៀនអ្នកជឿលើព្រះយេស៊ូ។មានថ្ងៃមួយប្រហែលនៅគ.ស.៣៦លោកបានធ្វើដំណើរទៅក្រុងដាម៉ាសប៉ុនប៉ងនឹងចាប់ចងគ្រីស្តបរិស័ទយកទៅឃុំឃាំងនិង ប្រហារជីវិតស្រាប់តែព្រះយេស៊ូបង្ហាញព្រះអង្គផ្ទាល់ឲ្យលោកឃើញនាំឲ្យលោកប្រែចិត្តគំនិតមកជឿទុកចិត្តទាំងស្រុងលើព្រះអង្គវិញ (កិច្ចការ៩.១-១៩)។ បន្ទាប់មកលោកចាប់ផ្ដើមប្រកាសដំណឹងល្អនៅមជ្ឈិមបូព៌ាទាំងមូលថាព្រះយេស៊ូជាព្រះគ្រីស្ត។លោកបានតែងតាំងព្រះសហគមន៍/ក្រុមជំនុំនៅតាមក្រុងនានាជាច្រើន។ ដោយគ្រីស្តបរិស័ទក្នុងក្រុងទាំងនោះជួបប្រទះបញ្ហាផ្សេងៗពួកគេតែងតែសរសេរសំបុត្រមកសួរយោបល់ពីលោក។ លោកក៏សរសេរលិខិតជាច្រើនច្បាប់ដើម្បីជួយដោះស្រាយបញ្ហារបស់គេ លើកទឹកចិត្តគេ ព្រមទាំងជួយកសាងជំនឿរបស់គេផង។
លោកប៉ូលបានសរសេរលិខិតទាំងនេះក្នុងចន្លោះគ.ស.៥១-៦៤គឺមុនពេលលោកម៉ាកុសលោកលូកាលោកម៉ាថាយនិងលោកយ៉ូហានចងក្រងគម្ពីរដំណឹងល្អទៅទៀត។ដូច្នេះលិខិតទាំងនេះជាឯកសារដើមដំបូងនៃគម្ពីរសម្ពន្ធមេត្រីថ្មី ហើយមានសារសំខាន់ជាទីបំផុត។
ជនជាតិយូដានៅសម័យនោះយល់ថាលោកប៉ូលបានក្បត់សាសនារបស់គេ គេក៏ស្អប់លោកហើយបង្ករឿងឲ្យលោកជាប់ឃុំឃាំងជាច្រើនលើកច្រើនសា។នៅពេលចុងក្រោយលោកបានសុំឲ្យគេបញ្ជូនសំណុំរឿងរបស់លោកទៅថ្វាយព្រះចៅអធិរាជនៅក្រុងរ៉ូមកាត់ក្តី។លុះដល់គ.ស. ៦៤ព្រះចៅអធិរាជណេរ៉ុងបានចាប់ផ្ដើមធ្វើទុក្ខបៀតបៀន គ្រីស្តបរិស័ទពេលនោះគេបានធ្វើឃាតលោកពេត្រុស/សិលា ហើយក្រោយមកទៀតលោកប៉ូលក៏ត្រូវគេកាត់កប្រហារជីវិតដែរ។
ក្រុងរ៉ូម៖ កាលពីដើមក្រុងរ៉ូមជារាជធានីរបស់ចក្រភពរ៉ូមុំាងដែលមានព្រះចៅអធិរាជសេសារគ្រប់គ្រង។ សព្វថ្ងៃក្រុងនេះជារដ្ឋធានីរបស់ប្រទេសអ៉ីតាលី។
មុនពេលសរសេរលិខិតនេះលោកប៉ូលពុំដែលបានទៅក្រុងរ៉ូមទេតែលោកស្គាល់គ្រីស្តបរិស័ទជាតិយូដាជាច្រើននៅក្រុងនោះព្រោះជនជាតិយូដាតែងតែធ្វើដំណើរទៅមកក្នុងចក្រភពរ៉ូម៉ាំងទាំងមូល។ លោកសរសេរលិខិតនេះក្នុងអំឡុងគ.ស. ៥៧-៥៨គឺពេលលោកស្នាក់នៅក្រុងកូរិនថូស (រ៉ូម១៦.២៣)។ ប៉ុន្មានខែមុនលោកសរសេរលិខិតជូនគ្រីស្តបរិស័ទនៅក្រុងរ៉ូមលោកក៏បានសរសេរលិខិតមួយច្បាប់ផ្ញើជូនគ្រីស្តបរិស័ទនៅស្រុកកាឡាទីដែរដើម្បីរំលឹកគេឲ្យដឹងថាព្រះជាម្ចាស់សង្គ្រោះមនុស្សមកពីគេជឿ មិនមែនមកពីគេសន្សំកុសលផលបុណ្យដោយប្រព្រឹត្តតាមវិន័យនោះឡើយ។ ដូច្នេះក្នុងលិខិតផ្ញើទៅគ្រីស្តបរិស័ទនៅក្រុងរ៉ូមនេះលោកបានលាតត្រដាងជំនឿរបស់លោកតាមសេចក្ដីដែលលោកបានពន្យល់ត្រួសៗដល់គ្រីស្តបរិស័ទនៅស្រុកកាឡាទី។
គោលសំខាន់ៗ
• ១-៤: លោកប៉ូលបញ្ជាក់ថាមនុស្សគ្រប់ៗ រូបមិនថាជាតិណាសាសន៍ណាទេសុទ្ធតែជាប់បាបទាំងអស់គ្នាគឺគ្មានទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់។ ដូច្នេះគេចាំបាច់ត្រូវតែជឿលើព្រះយេស៊ូជាព្រះសង្គ្រោះដើម្បីឲ្យបានសុចរិតនិងទទួលជីវិតពីព្រះជាម្ចាស់។ ព្រះអង្គប្រោសតែអ្នកជឿឲ្យបានសុចរិតដូចពីមុនទ្រង់បានប្រោសលោកអប្រាហាំក្នុងគម្ពីរសម្ពន្ធមេត្រីចាស់ដែរ។
• ៥-៦: លោកប៉ូលបរិយាយអំពីអត្ថន័យនៃពិធីជ្រមុជទឹកគឺមនុស្សទាំងអស់ដែលជឿបានចូលរួមជាមួយព្រះយេស៊ូដែលសោយទិវង្គតនិងមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ។ មនុស្សគ្រប់ៗរូបសុទ្ធតែជាប់បាបរួមជាមួយលោកអដំាយ៉ាងណាគេក៏អាចទទួលការសង្គ្រោះដោយរួមជាមួយព្រះយេស៊ូយ៉ាងនោះដែរឲ្យតែគេជឿលើព្រះអង្គ។
• ៧៨: បរិយាយអំពីការរារែករបស់មនុស្សព្រោះមានកិលេសតណ្ហាគ្រប់យ៉ាងទាក់ទាញចិត្តឲ្យឃ្លាតឆ្ងាយពីព្រះជាម្ចាស់ប៉ុន្តែព្រះអង្គមានព្រះហឫទ័យអាណិតអាសូរគេនិងប្រទានព្រះវិញ្ញាណផ្ទាល់របស់ព្រះអង្គ មកអ្នកជឿ ដើម្បីរំដោះគេឲ្យមានសេរីភាពដ៏ពិតប្រាកដ។
• ៩-១១: លោកប៉ូលបានយកប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ជនជាតិអ៉ីស្រាអែលមករិះគិតអំពីគម្រោងការដ៏លាក់កំបាំងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលសព្វព្រះហឫទ័យសង្គ្រោះមនុស្សគ្រប់ជាតិសាសន៍។
• ១២-១៥: បរិយាយអំពីរបៀបរស់នៅតាមជីវិតថ្មីរបស់គ្រីស្តបរិស័ទគឺទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះជាម្ចាស់ជាមួយអ្នកកាន់អំណាច និង ជាមួយអ្នកមានជំនឿដូចគ្នា។
លិខិតនេះមានសារសំខាន់ជាងលិខិតឯទៀតៗព្រោះលោកប៉ូលវែកែញកយ៉ាងល្អិតល្អន់អំពីគោលជំនឿរបស់គ្រីស្តបរិស័ទ គឺព្រះជាម្ចាស់សង្គ្រោះមនុស្សលោកដោយគេមានជំនឿលើព្រះយេស៊ូមិនមែនដោយសន្សំផលបុណ្យ ឬ គ្រាន់តែគោរពតាមវិន័យនោះឡើយ។
លិខិតរបស់លោកប៉ូលផ្ញើជូន
គ្រីស្ដបរិស័ទនៅក្រុងរ៉ូម
ជំពូក ១
សេចក្ដីផ្ដើម
១ ខ្ញុំ ប៉ូល ជាអ្នកបម្រើករបស់ព្រះគ្រីស្តយេស៊ូព្រះជាម្ចាស់* បានត្រាស់ហៅខ្ញុំឲ្យធ្វើជាគ្រីស្តទូត*និងជ្រើសរើសខ្ញុំឲ្យប្រកាសដំណឹងល្អរបស់ព្រះអង្គ។
២ ដំណឹងល្អនេះព្រះជាម្ចាស់បានសន្យាទុកជាមុន ក្នុងព្រះគម្ពីរ តាមរយៈពួកព្យាការី*របស់ព្រះអង្គ ៣ ស្ដីអំពីព្រះបុត្រារបស់ព្រះអង្គ។ បើគិតជាមនុស្សព្រះបុត្រាប្រសូតមកក្នុងព្រះរាជវង្សរបស់ព្រះបាទដាវីឌ ៤ តែបើគិតជាព្រះវិញ្ញាណដែលផ្ដល់ឲ្យមនុស្សបានវិសុទ្ធ*វិញខ ព្រះជាម្ចាស់បានតែងតាំងព្រះអង្គជាព្រះបុត្រា ប្រកបដោយឫទ្ធានុភាពដោយប្រោសព្រះអង្គ ឲ្យមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ។ ៥ តាមរយៈព្រះបុត្រា គឺព្រះយេស៊ូគ្រីស្តជាអម្ចាស់នៃយើងព្រះជាម្ចាស់បានប្រណីសន្ដោសយើងនិងប្រទានឲ្យយើងមានមុខងារជាគ្រីស្តទូត ដើម្បីនាំជាតិសាសន៍ទាំងអស់ប្រតិបត្តិតាមជំនឿ សម្រាប់លើកតម្កើងព្រះនាមព្រះអង្គ។ បងប្អូនដែលព្រះយេស៊ូគ្រីស្តបានត្រាស់ហៅ ក៏នៅក្នុងចំណោមជាតិសាសន៍ទាំងនោះដែរ។
៧ សូមជំរាបមកបងប្អូនទាំងអស់ នៅក្រុងរ៉ូមជាអ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់ និងត្រាស់ហៅឲ្យធ្វើជាប្រជាជនដ៏វិសុទ្ធ។
សូមព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះបិតារបស់យើង និងព្រះយេស៊ូគ្រីស្តជាអម្ចាស់ប្រណីសន្ដោស និងប្រទានសេចក្ដីសុខសាន្តដល់បងប្អូន!។
លោកប៉ូលមានបំណងទៅសួរសុខទុក្ខគ្រីស្តបរិស័ទនៅក្រុងរ៉ូម
៨ ជាបឋម ខ្ញុំសូមអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំតាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត* ព្រោះតែបងប្អូនទាំងអស់គ្នា ដ្បិតគេតំណាលអំពីជំនឿរបស់បងប្អូនក្នុងសកលលោកទាំងមូល។ ៩ ព្រះជាម្ចាស់ដែលខ្ញុំគោរពបម្រើយ៉ាងស្មោះដោយប្រកាសដំណឹងល្អ* អំពីព្រះបុត្រារបស់ព្រះអង្គ ទ្រង់ធ្វើជាសាក្សីស្រាប់ហើយថាខ្ញុំតែងតែនឹកគិតដល់បងប្អូនជានិច្ច ១០ គ្រប់ពេលខ្ញុំអធិស្ឋាន* សូមព្រះអង្គប្រទានឲ្យខ្ញុំមានឱកាសមកសួរសុខទុក្ខបងប្អូន បើព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យ។១១ ខ្ញុំមានបំណងចង់ជួបមុខបងប្អូនយ៉ាងខ្លាំង ដើម្បីចែកព្រះអំណោយទានណាមួយ របស់ព្រះវិញ្ញាណជូនបងប្អូន ឲ្យបងប្អូនបានមាំមួនឡើង ១២ គឺថាពេលយើងនៅជាមួយគ្នា យើងលើកទឹកចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមកដោយជំនឿដែលយើងមានរួមគ្នា ទាំងបងប្អូនទាំងខ្ញុំ។
១៣ បងប្អូនអើយ ខ្ញុំចង់ឲ្យបងប្អូនបានជ្រាបយ៉ាងច្បាស់ថា ខ្ញុំមានគម្រោងការចង់មកជួបបងប្អូនច្រើនលើកច្រើនសាហើយ ដើម្បីទទួលផលខ្លះក្នុងចំណោមបងប្អូន ដូចខ្ញុំធ្លាប់បានទទួលក្នុងចំណោមសាសន៍ឯទៀតៗដែរក៏ប៉ុន្តែមកទល់ពេលនេះខ្ញុំចេះតែខកខានមិនបានមក។១៤ខ្ញុំត្រូវតែបំពេញកិច្ចការក្នុងចំណោមសាសន៍ក្រិកគ និងក្នុងចំណោមសាសន៍ដទៃទៀត ក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញ និងក្នុងចំណោមអ្នកល្ងង់។ ១៥ ដូច្នេះខ្ញុំក៏មានបំណងនាំដំណឹងល្អមកជូនបងប្អូននៅក្រុងរ៉ូមនេះដែរ ១៦ដ្បិតខ្ញុំមិនខ្មាសនឹងប្រកាសដំណឹងល្អទេ ព្រោះដំណឹងល្អនេះជាឫទ្ធានុភាពរបស់ព្រះជាម្ចាស់ សម្រាប់សង្គ្រោះអស់អ្នកដែលជឿ គឺមុនដំបូងសាសន៍យូដា បន្ទាប់មកសាសន៍ក្រិក។ ១៧ដំណឹងល្អនេះសម្ដែងឲ្យដឹងថាព្រះជាម្ចាស់ប្រោសប្រទានឲ្យមនុស្សបានសុចរិតដោយសារជំនឿ និងឲ្យគេកាន់តាមជំនឿឃដូចមានចែងទុកមកថា «មនុស្សសុចរិតមានជីវិតរស់ដោយសារជំនឿ»ង។
ទោសរបស់មនុស្សលោក
១៨ ព្រះជាម្ចាស់សម្ដែងព្រះពិរោធចពីស្ថានបរមសុខ*មកប្រឆាំងនឹងការមិនគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះអង្គប្រឆាំងនឹងអំពើទុច្ចរិតគ្រប់យ៉ាងដែលមនុស្សលោកប្រព្រឹត្តទាំងយកអំពើទុច្ចរិតនោះខ្ទប់សេចក្ដីពិតមិនឲ្យលេចចេញមក១៩ ដ្បិតអ្វីៗដែលមនុស្សលោកអាចស្គាល់ពីព្រះជាម្ចាស់នោះមានជាក់ច្បាស់ក្នុងចំណោមពួកគេហើយព្រោះព្រះអង្គបានសម្ដែងឲ្យគេឃើញ។២០លក្ខណៈដ៏ប្រសើរបំផុតរបស់ព្រះអង្គដែលមនុស្សមើលពុំឃើញ គឺឫទ្ធានុភាពដែលនៅស្ថិតស្ថេរអស់កល្បជានិច្ចក្តីឬឋានៈរបស់ព្រះអង្គជាព្រះជាម្ចាស់ក្តីឆព្រះអង្គបានសម្ដែងឲ្យគេឃើញតាំងពីកំណើតពិភពលោកមកម៉្លេះនៅពេលណាដែលគេរិះគិតអំពីស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គ។ដូច្នេះគេពុំអាចដោះសាខ្លួនបានឡើយ២១ ដ្បិតគេបានស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់តែពុំបានលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គឲ្យសមនឹងឋានៈរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេហើយគេក៏ពុំបានអរព្រះគុណព្រះអង្គទៀតផង។ផ្ទុយទៅវិញគេបានវង្វេងទៅតាមការរិះគិតរបស់ខ្លួនហើយចិត្តល្ងីល្ងើរបស់គេក៏បែរទៅជាងងឹតសូន្យសុងដែរ។២២គេអួតអាងថាខ្លួនមានប្រាជ្ញាតែបែរជាលេលាទៅវិញ។២៣ គេមិនបានលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលគង់នៅអស់កល្បជានិច្ចទេគឺបែរជាយករូបសំណាកដូចជារូបតំណាងមនុស្សដែលរមែងតែងតែស្លាប់ជយករូបតំណាងសត្វស្លាបសត្វជើងបួននិងសត្វលូនវារមកគោរពថ្វាយបង្គំជំនួសវិញ។២៤ ហេតុនេះហើយបានជាព្រះជាម្ចាស់បណ្តោយឲ្យពួកគេប្រព្រឹត្តអំពើសៅហ្មងតាមទំនើងចិត្តលោភលន់របស់គេរហូតដល់ទៅបន្ថោករូបកាយរបស់ខ្លួនឯងផ្ទាល់ទៀតផង។២៥ ពួកគេនិយមព្រះក្លែងក្លាយជាជាងព្រះដ៏ពិតប្រាកដឈហើយនាំគ្នាថ្វាយបង្គំនិងគោរពបម្រើអ្វីៗដែលព្រះជាម្ចាស់បង្កើតមកជំនួសគោរពបម្រើព្រះដែលបានបង្កើតអ្វីៗទាំងអស់នោះវិញ។សូមលើកតម្កើងព្រះអង្គអស់កល្បជានិច្ច!អាម៉ែន!។២៦ហេតុនេះហើយបានជាព្រះជាម្ចាស់បណ្តោយឲ្យពួកគេងប់នឹងតណ្ហាថោកទាបគឺស្រីៗនាំគ្នាលះបង់ការរួមបវេណីតាមរបៀបធម្មតាទៅប្រព្រឹត្តផ្ទុយពីធម្មជាតិវិញ២៧ រីឯប្រុសៗក៏ដូច្នោះដែរគេបានលះបង់ការរួមបវេណីជាមួយស្រីៗតាមរបៀបធម្មតាហើយពុះកញ្ជ្រោលស្រើបស្រាលតែនឹងប្រុសៗគ្នាឯង។គេប្រព្រឹត្តអំពើដែលគួរឲ្យអៀនខ្មាសរវាងប្រុសនិងប្រុស។ពួកគេទទួលទណ្ឌកម្មក្នុងរូបកាយគេផ្ទាល់សមនឹងការវង្វេងរបស់គេ។
២៨ ដោយពួកគេយល់ថាមិនបាច់ស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងច្បាស់ព្រះអង្គក៏បណ្តោយគេទៅតាមគំនិតឥតពិចារណារបស់ខ្លួនគឺឲ្យគេប្រព្រឹត្តអំពើដែលមិនត្រូវប្រព្រឹត្ត។២៩ ចិត្តរបស់ពួកគេពោរពេញដោយគំនិតទុច្ចរិតគ្រប់យ៉ាងគំនិតអាក្រក់គំនិតលោភលន់គំនិតពាលពេញទៅដោយចិត្តច្រណែនឈ្នានីសចង់សម្លាប់គេឈ្លោះប្រកែកល្បិចកិច្ចកលនិងអបាយមុខ។ពួកគេចូលចិត្តបរិហារកេរ្តិ៍គ្នា៣០ និយាយដើមគ្នាតាំងខ្លួនជាសត្រូវនឹងព្រះជាម្ចាស់មានចិត្តកំរោលឃោរឃៅមានអំនួតអួតបំបោ៉ងប្រសប់ខាងប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់មិនស្តាប់បង្គាប់ឪពុកម្តាយ។៣១ ពួកគេជាមនុស្សល្ងីល្ងើមានចិត្តមិនទៀងជាមនុស្សអត់ចិត្តមិនចេះអាណិតអាសូរ។៣២ ពួកគេស្គាល់ការវិនិច្ឆ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងច្បាស់ស្រាប់ហើយថាអ្នកណាប្រព្រឹត្តបែបនេះនឹងត្រូវទទួលទោសដល់ស្លាប់។គេមិនត្រឹមតែប្រព្រឹត្តខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះទេគឺថែមទាំងយល់ស្របជាមួយអ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើបែបនោះផងដែរ។
ជំពូក ២
ការវិនិច្ឆ័យត្រឹមត្រូវរបស់ព្រះជាម្ចាស់
១ ចំពោះអ្នក អ្នកថ្កោលទោសគេ ទោះបីអ្នកជានរណាក៏ដោយក៏អ្នកពុំអាចដោះសាខ្លួនបានដែរ។ពេលណាអ្នកថ្កោលទោសគេអ្នកក៏ដាក់ទោស ខ្លួនឯងព្រោះអ្នកថ្កោលទោសគេតែអ្នកបានប្រព្រឹត្តដូចគេដែរ។២ យើងដឹងថាព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់វិនិច្ឆ័យទោសអ្នកដែលប្រព្រឹត្តដូច្នេះគឺវិនិច្ឆ័យស្របតាមសេចក្ដីពិត។ ៣ រីឯអ្នកអ្នកថ្កោលទោសគេដែលប្រព្រឹត្តដូច្នេះតែអ្នកប្រព្រឹត្តដូចគេដែរនោះតើអ្នកនឹកស្មានថានឹងបានរួចខ្លួន ដោយព្រះជាម្ចាស់មិនវិនិច្ឆ័យទោសអ្នកឬ ? ៤ ឬមួយអ្នកមើលងាយព្រះហឫទ័យសប្បុរសព្រះហឫទ័យយោគយល់និងព្រះហឫទ័យអត់ធ្មត់ដ៏ទូលំទូលាយរបស់ព្រះអង្គ!តើអ្នកមិនទទួលស្គាល់ថាព្រះជាម្ចាស់មានព្រះហឫទ័យសប្បុរសដូច្នេះដើម្បីជំរុញអ្នកឲ្យកែប្រែចិត្តគំនិតទេឬ?៥ ក៏ប៉ុន្តែដោយអ្នកមានចិត្តរឹងរូសមិនព្រមកែប្រែចិត្តគំនិតទេនោះអ្នកកំពុងតែសន្សំទោសទុកសម្រាប់ថ្ងៃព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ព្រះពិរោធញជាថ្ងៃដែលព្រះអង្គនឹងសម្ដែងការវិនិច្ឆ័យទោសដោយយុត្តិធម៌ ៦គឺព្រះជាម្ចាស់នឹងប្រទានផលឲ្យម្នាក់ៗតាមអំពើដែលខ្លួនបានប្រព្រឹត្តដ។៧ ព្រះអង្គប្រទានជីវិតអស់ កល្បជានិច្ចដល់អស់អ្នកដែលព្យាយាមប្រព្រឹត្តអំពើល្អហើយស្វែងរកសិរីរុងរឿងកិត្តិយសនិងអ្វីៗដែលមិនចេះសាបសូន្យ ៨ តែទ្រង់ព្រះពិរោធនិងដាក់ទោសយ៉ាងធ្ងន់ ចំពោះអស់អ្នកដែលគិតតែឈ្លោះប្រកែកមិនព្រមស្តាប់តាមសេចក្ដីពិតគឺបែរទៅស្តាប់តាមសេចក្ដីទុច្ចរិតវិញ។៩ទុក្ខលំបាកការតប់ប្រមល់អន្ទះអន្ទែងនឹងកើតមានដល់អស់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ជាមិនខានគឺមុនដំបូងដល់សាសន៍យូដាបន្ទាប់មកសាសន៍ក្រិក!១០ រីឯសិរីរុងរឿង កិត្តិយសនិងសេចក្ដីសុខសាន្តនឹងកើតមានដល់អស់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើល្អវិញមុនដំបូងដល់សាសន៍យូដាបន្ទាប់មកសាសន៍ក្រិក!១១ ដ្បិតព្រះជាម្ចាស់មិនរើសមុខនរណាឡើយ។
១២ អស់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាបដោយមិនស្គាល់គម្ពីរវិន័យ*របស់លោកម៉ូសេនឹងត្រូវវិនាសទាំងគ្មានគម្ពីរវិន័យ។រីឯអស់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាបដោយស្គាល់គម្ពីរវិន័យគេនឹងត្រូវទទួលទោសស្របតាមគម្ពីរវិន័យនោះដែរ១៣ ដ្បិតមិនមែនអ្នកស្តាប់គម្ពីរវិន័យប៉ុណ្ណោះទេដែលបានសុចរិត*នៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្រព្រះជាម្ចាស់គឺអ្នកប្រតិបត្តិតាមគម្ពីរវិន័យវិញឯណោះដែលព្រះអង្គប្រោសឲ្យបានសុចរិត។១៤ ពេលសាសន៍ដទៃដែលពុំស្គាល់គម្ពីរវិន័យរបស់លោកម៉ូសេនាំគ្នាប្រតិបត្តិតាមដោយឯកឯងនូវសេចក្ដីដែលវិន័យចែងទុកគឺទោះបីគេមិនស្គាល់វិន័យក៏ដោយក៏ខ្លួនគេនោះហើយជាវិន័យរបស់គេ។ ១៥ ត្រង់នេះគេបង្ហាញឲ្យឃើញថាកិច្ចការដែលវិន័យចែងទុកឲ្យធ្វើនោះមានចារឹកនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់គេស្រាប់ហើយ។មនសិការរបស់គេព្រមទាំងការរិះគិតរបស់គេដែលនាំឲ្យមានការចោទប្រកាន់ខ្លួនឬដោះសាខ្លួនក៏ផ្ដល់សក្ខីភាពអំពីការនេះដែរ។១៦ ការនេះនឹងលេចមកឲ្យឃើញច្បាស់នៅថ្ងៃដែលព្រះជាម្ចាស់វិនិច្ឆ័យទោសមនុស្សលោកគឺព្រះអង្គនឹងវិនិច្ឆ័យតាមរយៈព្រះគ្រីស្តយេស៊ូនូវអំពើដែលគេប្រព្រឹត្តដោយលាក់កំបាំង ស្របតាមដំណឹងល្អ*ដែលខ្ញុំផ្សព្វផ្សាយ។
សាសន៍យូដា និង គម្ពីរវិន័យ
១៧ចំពោះអ្នកវិញអ្នកមានឈ្មោះជាសាសន៍យូដាអ្នកពឹងផ្អែកលើគម្ពីរវិន័យរបស់លោកម៉ូសេហើយអួតអាងខ្លួនថាជាកូនចៅរបស់ព្រះជាម្ចាស់១៨អ្នកស្គាល់ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គនិងបានទទួលការអប់រំពីគម្ពីរវិន័យ*ឲ្យចេះរិះគិតពិចារណាមើលថាការណាសំខាន់ជាងគេ១៩ អ្នកជឿជាក់ថាខ្លួនជាអ្នកណែនាំមនុស្សខ្វាក់ជាពន្លឺបំភ្លឺអ្នកដែលស្ថិតនៅក្នុងសេចក្ដីងងឹត២០ ជាគ្រូអប់រំមនុស្សល្ងង់ជាគ្រូបង្រៀនមនុស្សតូចតាចឋព្រោះអ្នកជឿជាក់ថាការស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់និងសេចក្ដីពិតសុទ្ធតែមានចែងនៅក្នុងគម្ពីរវិន័យទាំងអស់។ ២១ អ្នកប្រៀនប្រដៅគេម្តេចក៏អ្នកមិនប្រដៅខ្លួនឯងផង!អ្នកហាមគេមិនឲ្យលួចតែខ្លួនឯងក៏លួចគេដែរ ! ២២អ្នកប្រាប់គេមិនឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់តែខ្លួនឯងក៏ផិតក្បត់ដែរ!អ្នកថាខ្លួនស្អប់ខ្ពើមព្រះក្លែងក្លាយតែអ្នកបែរជាប្លន់វិហាររបស់ព្រះទាំងនោះទៅវិញ!ឌ ២៣ អ្នកអួតអាងលើវិន័យតែអ្នកបែរជាបង្អាប់កិត្តិយសព្រះជាម្ចាស់ដោយប្រព្រឹត្តល្មើសវិន័យ ២៤ ដូចមានចែងទុកមកថា«ព្រោះតែអ្នករាល់គ្នាបានជាសាសន៍ដទៃប្រមាថព្រះនាមរបស់ព្រះជាម្ចាស់»ឍ។
២៥ ការកាត់ស្បែក*មានប្រយោជន៍លុះត្រាតែអ្នកប្រតិបត្តិតាមវិន័យប៉ុន្តែបើអ្នកប្រព្រឹត្តល្មើសវិន័យការកាត់ស្បែករបស់អ្នកទុកដូចជាមិនកាត់ទៅវិញ។ ២៦ ប្រសិនបើមនុស្សមិនកាត់ស្បែកកាន់តាមបទបញ្ជារបស់វិន័យព្រះជាម្ចាស់ក៏ចាត់ទុកគេដូចជាបានកាត់ស្បែកដែរ!។ ២៧ ជនដែលមិនកាត់ស្បែកផ្នែកខាងរូបកាយតែប្រតិបត្តិតាមវិន័យគេមុខជាដាក់ទោសអ្នកមិនខានព្រោះអ្នកមានវិន័យសរសេរជាលាយលក្ខណ៍អក្សរហើយបានទទួលពិធីកាត់ស្បែកតែអ្នកបែរជាប្រព្រឹត្តល្មើសវិន័យ។ ២៨សាសន៍យូដាដ៏ពិតប្រាកដមិនស្ថិតនៅត្រង់សំបកក្រៅទេរីឯការកាត់ស្បែកដ៏ពិតប្រាកដក៏មិនស្ថិតនៅត្រង់សញ្ញាលើរូបកាយនោះដែរ ២៩ សាសន៍យូដាដ៏ពិតប្រាកដសំដៅទៅផ្នែកខាងក្នុងចិត្តឯណោះវិញរីឯការកាត់ស្បែកដ៏ពិតប្រាកដក៏ស្ថិតនៅលើចិត្តដែរគឺជាការកាត់ស្បែកស្របតាមព្រះវិញ្ញាណមិនមែនតាមវិន័យជាលាយលក្ខណ៍អក្សរនោះឡើយ។សាសន៍យូដាប្រភេទនេះទទួលការកោតសរសើរពីព្រះជាម្ចាស់មិនមែនពីសំណាក់មនុស្សទេ។
ជំពូក ៣
១ ដូច្នេះ តើសាសន៍យូដាប្រសើរជាងគេ យ៉ាងណាហើយការកាត់ស្បែកមានសារប្រយោជន៍យ៉ាងណាដែរ ? ២ សាសន៍យូដាពិតជាប្រសើរលើស គេបំផុតគ្រប់វិស័យទាំងអស់មែនគឺមុនដំបូងព្រះជាម្ចាស់បានប្រគល់ព្រះបន្ទូលមកឲ្យសាសន៍យូដា។៣ បើដូច្នេះត្រូវគិតដូចម្តេច?ដោយមានសាសន៍ យូដាខ្លះមិនស្មោះត្រង់នឹងព្រះអង្គតើចិត្តមិនស្មោះត្រង់របស់គេនឹងនាំឲ្យព្រះជាម្ចាស់លែងមានព្រះហឫទ័យស្មោះត្រង់ដែរឬ?៤ មិនដូច្នោះទេទោះបីមនុស្សគ្រប់រូបសុទ្ធតែជាអ្នកកុហកក្តីក៏ព្រះជាម្ចាស់នៅតែមានព្រះហឫទ័យសច្ចៈដែរដូចមានចែងទុកមកថា :
«ត្រូវឲ្យគេទទួលស្គាល់ថាព្រះអង្គសុចរិត
ឥតល្អៀងក្នុងព្រះបន្ទូលសោះឡើយ
ហើយព្រះអង្គនឹងមានជ័យជំនះ
នៅពេលគេកាត់ក្តីព្រះអង្គ»ណ។
៥ ប្រសិនបើអំពើទុច្ចរិតរបស់យើងបង្ហាញឲ្យឃើញថាព្រះជាម្ចាស់សុចរិតតើឲ្យយើងថាដូចម្តេចទៅវិញ?ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់ដាក់ទោសយើងតតើបានសេចក្ដីថាព្រះអង្គមិនសុចរិតឬ?(ខ្ញុំនិយាយដូច្នេះគឺនិយាយតាមរបៀបមនុស្សលោក)។៦ មិនដូច្នោះទេ!ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់មិនសុចរិត តើឲ្យព្រះអង្គវិនិច្ឆ័យទោសមនុស្សលោកដូចម្តេចកើត?
៧មួយវិញទៀតបើការកុហករបស់ខ្ញុំធ្វើឲ្យព្រះហឫទ័យសច្ចៈថរបស់ព្រះជាម្ចាស់លេចចេញមកយ៉ាងច្បាស់ដើម្បីលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គមែននោះហេតុដូចម្តេចបានជាខ្ញុំត្រូវតែទទួលទោសក្នុងនាមជាមនុស្សបាបទៅវិញ ? ៨ បើដូច្នេះម្តេចក៏យើងមិននាំគ្នាប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ដើម្បីឲ្យមានផលល្អកើតចេញមកដូចអ្នកខ្លះដែលមួលបង្កាច់យើងថាយើងបាននិយាយបែបនេះ! អ្នកទាំងនោះមុខតែទទួលទោសជាពុំខាន!
គ្មានមនុស្សណាម្នាក់សុចរិតទេ
៩ បើដូច្នេះយើងដែលជាសាសន៍យូដាតើយើងប្រសើរជាងគេឬ?ទេយើងមិនប្រសើរជាងគេទាល់តែសោះ!ដ្បិតយើងបានបញ្ជាក់រួចមកហើយថាមនុស្សទាំងអស់ទោះបីសាសន៍យូដាក្តីសាសន៍ក្រិកក្តីសុទ្ធតែមានបាបសោយរាជ្យពីលើទាំងអស់គ្នា ១០ ដូចមានចែងទុកមកថា៖
«គ្មានមនុស្សណាសុចរិតឡើយ
សូម្បីតែម្នាក់ក៏គ្មានផង
១១ គ្មាននរណាម្នាក់ដឹងខុសត្រូវ
គ្មាននរណាម្នាក់ស្វែងរកព្រះជាម្ចាស់។
១២ មនុស្សគ្រប់ៗរូបបានវង្វេង
ចេញឆ្ងាយពីព្រះជាម្ចាស់
ហើយវិនាសបាត់បង់ជាមួយគ្នា
គ្មាននរណាប្រព្រឹត្តអំពើសប្បុរសសោះឡើយ
សូម្បីតែម្នាក់ក៏គ្មានផង»ទ។
១៣ «បំពង់ករបស់គេប្រៀបបាននឹងផ្នូរខ្មោច
នៅបើកចំហ
អណ្តាតរបស់គេគ្រលាស់តែពាក្យ
បោកបញ្ឆោត
មាត់របស់គេមានបង្កប់នូវពិសពស់វែក»ធ។
១៤ «មាត់របស់គេពោរពេញទៅដោយពាក្យ
អពមង្គល និង ពាក្យជូរចត់»ន។
១៥ «ជើងរបស់គេចាំតែឈានទៅបង្ហូរឈាម
១៦ គេទៅកន្លែងណា
កន្លែងនោះខ្ទេចខ្ទីអន្តរាយអស់។
១៧ គេមិនស្គាល់ផ្លូវទៅកាន់សន្តិភាពទេ»ប។
១៨ «គេរស់ដោយមិនកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់
សោះឡើយ»ផ។
១៩ យើងដឹងថាគ្រប់សេចក្ដីដែលមានចែងទុកក្នុងគម្ពីរវិន័យ*សុទ្ធតែចែងទុកសម្រាប់អស់អ្នកដែលចំណុះវិន័យដើម្បីកុំឲ្យមនុស្សណាម្នាក់រកពាក្យដោះសាបានហើយឲ្យពិភពលោកទាំងមូលទទួលទោសនៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់។២០ ដូច្នេះគ្មាននរណាម្នាក់បានសុចរិតនៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្រព្រះអង្គដោយការប្រព្រឹត្តតាមវិន័យនោះទេព្រោះវិន័យគ្រាន់តែនាំឲ្យគេស្គាល់អំពើបាបប៉ុណ្ណោះ។
ព្រះជាម្ចាស់ប្រោសឲ្យមនុស្សបានសុចរិតដោយសារជំនឿលើព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត
២១ឥឡូវនេះព្រះជាម្ចាស់សម្ដែងឲ្យយើងដឹងអំពីរបៀបព្រះអង្គប្រោសមនុស្សឲ្យបានសុចរិតគឺព្រះអង្គមិនគិតពីវិន័យ*ទេដូចគម្ពីរវិន័យនិងគម្ពីរព្យាការី*បានបញ្ជាក់ទុកស្រាប់។២២ ព្រះជាម្ចាស់ប្រោសអ្នកដែលមានជំនឿលើព្រះយេស៊ូគ្រីស្តឲ្យបានសុចរិតគឺព្រះអង្គធ្វើដូច្នេះចំពោះអស់អ្នកដែលជឿ។មនុស្សទាំងអស់មិនខុសគ្នាត្រង់ណាឡើយ ២៣ គ្រប់ៗគ្នាសុទ្ធតែបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបហើយគ្មានសិរីរុងរឿងពរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅជាមួយ ២៤ តែព្រះជាម្ចាស់ប្រោសគេឲ្យបានសុចរិតដោយឥតគិតពីបុណ្យដែលគេសន្សំភនោះទេគឺព្រះអង្គប្រោសគេឲ្យបានសុចរិតតាមព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះអង្គដោយព្រះយេស៊ូគ្រីស្តលោះគេ។២៥ ព្រះជាម្ចាស់បានតំរូវឲ្យព្រះយេស៊ូធ្វើជាយញ្ញបូជាសម្រាប់លោះអស់អ្នកដែលមានជំនឿឲ្យរួចពីបាបដោយសារព្រះលោហិតរបស់ព្រះអង្គ។ធ្វើដូច្នេះព្រះអង្គបង្ហាញរបៀបដែលព្រះអង្គប្រោសមនុស្សឲ្យបានសុចរិតគឺពីដើមព្រះអង្គពុំបានដាក់ទោសមនុស្សលោកដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាប២៦ ក្នុងគ្រាដែលព្រះអង្គមានព្រះហឫទ័យអត់ធ្មត់ដល់គេនោះទេ។ឥឡូវនេះព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យបង្ហាញអំពីរបៀបដែលព្រះអង្គប្រោសមនុស្សឲ្យបានសុចរិតដើម្បីសម្ដែងថាព្រះអង្គសុចរិតហើយទ្រង់ប្រោសអ្នកដែលជឿលើព្រះយេស៊ូឲ្យបានសុចរិតផងដែរ។
២៧ ដូច្នេះតើមនុស្សអាចមានមូលហេតុអ្វីអួតអាងខ្លួនបាន?គ្មានទាល់តែសោះ!គេអាចពឹងលើអ្វី?ពឹងលើកុសលផលបុណ្យឬ?ទេគឺពឹងផ្អែកលើជំនឿវិញ ២៨ ដ្បិតយើងយល់ថាព្រះជាម្ចាស់ប្រោសមនុស្សឲ្យបានសុចរិតមកពីគេមានជំនឿមិនមែនមកពីគេប្រព្រឹត្តតាមវិន័យនោះឡើយ។២៩ បើមិនដូច្នោះទេព្រះអង្គជាព្រះរបស់សាសន៍យូដាតែប៉ុណ្ណោះ!តើព្រះអង្គមិនមែនជាព្រះរបស់សាសន៍ដទៃផងដែរទេឬ?មែន!ព្រះអង្គក៏ជាព្រះរបស់សាសន៍ដទៃដែរ។ ៣០ មានព្រះជាម្ចាស់តែមួយព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះដែលប្រោសសាសន៍យូដាឲ្យបានសុចរិតមកពីគេមានជំនឿហើយក៏ប្រោសសាសន៍ដទៃឲ្យបានសុចរិតដោយគេមានជំនឿដែរ។ ៣១ ដូច្នេះតើមានន័យថាយើងយកជំនឿមកបំបាត់តម្លៃវិន័យចោលឬ?ទេមិនមែនដូច្នោះទេ!គឺយើងធ្វើឲ្យវិន័យរឹតតែមានតម្លៃថែមទៀត។
លោកអប្រាហាំបានសុចរិត ដោយសារជំនឿ
ជំពូក ៤
១ ដូច្នេះ ចំពោះលោកអប្រាហាំ ដែលជា
បុព្វបុរស*របស់យើងតើយើងគិតដូចម្តេច?ផ្នែកខាងលោកីយ៍មតើលោកបានទទួលអ្វីខ្លះ? ២ ប្រសិនបើលោកអប្រាហាំបានសុចរិតដោយសារកុសល ផលបុណ្យនោះលោកអាចនឹងអួតអាងខ្លួនបានមែន។ក៏ប៉ុន្តែនៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្រព្រះជាម្ចាស់ លោកពុំអាចអួតអាងបានទេ ៣ ដ្បិតក្នុងគម្ពីរមានចែងថា «លោកអប្រាហាំជឿលើព្រះជាម្ចាស់ហើយព្រះអង្គប្រោសលោកឲ្យបានសុចរិតដោយយល់ដល់ជំនឿនេះ»យ។ ៤ ធម្មតាអ្នកណាធ្វើការអ្វីមួយគេពុំចាត់ទុកប្រាក់ឈ្នួលរបស់គេថាជាអំណោយទេគឺចាត់ទុកជាប្រាក់ដែលខ្លួនត្រូវតែបាន។ ៥ ចំពោះអ្នកដែលពុំបានប្រព្រឹត្តតាមវិន័យតែមានជំនឿលើព្រះជាម្ចាស់ដែលប្រោសមនុស្សមិនគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះអង្គឲ្យបានសុចរិតទ្រង់នឹងប្រោសអ្នកនោះឲ្យបានសុចរិតដោយយល់ដល់ជំនឿរបស់គេ។
៦ហេតុនេះហើយបានជាព្រះបាទដាវីឌថ្លែងអំពីសុភមង្គល*របស់អ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រោសឲ្យបានសុចរិតដោយមិនគិតដល់ផលបុណ្យថា :
៧ «អស់អ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់អត់ទោស
និង លុបបំបាត់អំពើបាបចោល
ពិតជាមានសុភមង្គលហើយ!
៨ បុរសណាដែលព្រះជាម្ចាស់មិនគិតគូរ
ពីបាបរបស់ខ្លួនទេ
បុរសនោះពិតជាមានសុភមង្គលហើយ!»រ។
៩ តើមានតែសាសន៍យូដាទេឬដែលអាចទទួលសុភមង្គលនេះឬមួយសាសន៍ដទៃក៏អាចទទួលបានដែរ?។យើងទើបនឹងនិយាយថា«ព្រះអង្គប្រោសលោកអប្រាហាំឲ្យបានសុចរិតដោយយល់ដល់ជំនឿរបស់លោក»។១០ តើព្រះជាម្ចាស់ប្រោសលោកអប្រាហាំឲ្យបានសុចរិតនៅពេលណា?ក្រោយពេលលោកទទួលពិធីកាត់ស្បែក*ឬក៏មុននោះ?គឺនៅមុនពេលលោកទទួលពិធីកាត់ស្បែកមិនមែនក្រោយពេលកាត់ស្បែកហើយនោះទេ!។១១ លោកបានទទួលពិធីកាត់ស្បែកតាមក្រោយទុកជាសញ្ញាបញ្ជាក់ថាលោកបានសុចរិតដោយសារជំនឿដែលលោកមានកាលពីមិនទាន់កាត់ស្បែកនៅ ឡើយ។ដូច្នេះលោកបានទៅជាឪពុករបស់មនុស្សទាំងអស់ដែលមិនបានទទួលពិធីកាត់ស្បែកតែមានជំនឿហើយព្រះជាម្ចាស់ប្រោសគេឲ្យបាន សុចរិត។១២ លោកក៏ជាឪពុករបស់សាសន៍យូដាដែលកាត់ស្បែកដែរជាអ្នកដែលមិនត្រឹមតែបានទទួលពិធីកាត់ស្បែកប៉ុណ្ណោះទេគឺថែមទាំងបានយក តំរាប់តាមជំនឿរបស់លោកអប្រាហាំជាឪពុករបស់យើងនៅគ្រាដែលលោកមិនទាន់ទទួលពិធីកាត់ស្បែកនៅឡើយនោះផង។
លោកអប្រាហាំបានទទួលព្រះបន្ទូលសន្យាដោយសារជំនឿ
១៣ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលសន្យាមកលោកអប្រាហាំនិងពូជពង្សរបស់លោកថាគេនឹងបានទទួលពិភពលោកទុកជាមត៌ក។ព្រះអង្គសន្យាដូច្នេះមិនមែនមកពីលោកអប្រាហាំបានប្រតិបត្តិតាមវិន័យនោះទេគឺមកពីលោកជាមនុស្សសុចរិតដោយលោកមានជំនឿ។ ១៤ ប្រសិនបើមនុស្សទទួលមត៌កដោយគោរពតាមវិន័យនោះបានសេចក្ដីថាជំនឿគ្មានប្រយោជន៍អ្វីសោះហើយព្រះបន្ទូលសន្យាសោតក៏គ្មានតម្លៃអ្វីដែរ១៥ ដ្បិតវិន័យបង្កើតឲ្យមានព្រះពិរោធលតែនៅទីណាគ្មានវិន័យនៅទីនោះក៏គ្មានការប្រព្រឹត្តល្មើសវិន័យដែរ។
១៦ ព្រោះតែជំនឿមនុស្សទទួលមត៌កតាមការប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដូច្នេះព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ព្រះអង្គមានប្រយោជន៍សម្រាប់ពូជ ពង្សលោកអប្រាហាំទាំងមូលមិនត្រឹមតែអស់អ្នកដែលប្រតិបត្តិតាមវិន័យប៉ុណ្ណោះទេគឺសម្រាប់អស់អ្នកដែលមានជំនឿដូចលោកអប្រាហាំជាឪពុក របស់យើងទាំងអស់គ្នានោះដែរ ១៧ ដូចមានចែងទុកមកថា«យើងបានតែងតាំងអ្នកឲ្យធ្វើជាឪពុករបស់ជាតិសាសន៍មួយចំនួនធំ»វ។លោកជាឪពុករបស់យើងនៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្រព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះដែលលោកបានជឿគឺព្រះអង្គដែលប្រោសមនុស្សស្លាប់ឲ្យរស់ឡើងវិញហើយបានត្រាស់ហៅអ្វីៗដែលគ្មានរូបរាងឲ្យកើតមាន។១៨ ទោះបីគ្មានអ្វីជាទីសង្ឃឹមក៏ដោយក៏លោកអប្រាហាំនៅតែមានសង្ឃឹមនិងមានជំនឿហើយលោកក៏បានទៅជាឪពុករបស់ជាតិសាសន៍ជាច្រើនស្របតាមព្រះបន្ទូលដែលមានថ្លែងទុកមកថា«ពូជពង្សរបស់អ្នកនឹងមានច្រើនយ៉ាងនេះ»ស។១៩ កាលណោះលោកមានអាយុជិតមួយរយឆ្នំាហើយទោះបីលោកមើលមករូបកាយរបស់លោកឃើញថាជិតស្លាប់និងមើលទៅលោកយាយសារ៉ាឃើញថាពុំអាចបង្កើតកូនបានសោះនោះក៏ដោយក៏ជំនឿរបស់លោកមិនអន់ថយដែរ។២០លោកមិនបាត់ជំនឿហើយមិនសង្ស័យនឹងព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេផ្ទុយទៅវិញជំនឿរបស់លោកធ្វើឲ្យលោកមានកម្លាំងចិត្តនឹងលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់២១ ព្រោះលោកជឿប្រាកដក្នុងចិត្តថាបើព្រះជាម្ចាស់សន្យាធ្វើអ្វីព្រះអង្គពិតជាមានឫទ្ធានុភាពនឹងសំរេចតាមបានមិនខាន។២២ ហេតុនេះហើយបានជា«ព្រះជាម្ចាស់ប្រោសលោកឲ្យបានសុចរិត»។២៣ ក៏ប៉ុន្តែសេចក្ដីដែលមានចែងថា«ព្រះជាម្ចាស់ប្រោសឲ្យបានសុចរិត»នេះមិនមែនសំដៅតែលើលោកអប្រាហាំប៉ុណ្ណោះទេ ២៤ គឺសំដៅមកយើងដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រោសឲ្យបានសុចរិតព្រោះយើងជឿលើព្រះអង្គដែលបានប្រោសព្រះយេស៊ូជាអម្ចាស់នៃយើងឲ្យមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញនេះដែរ។២៥ ព្រះយេស៊ូត្រូវគេបញ្ជូនទៅសម្លាប់ព្រោះតែកំហុសរបស់យើងហើយព្រះជាម្ចាស់ប្រោសព្រះអង្គឲ្យមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញដើម្បីឲ្យយើងបានសុចរិត។
ជំពូក ៥
សន្តិភាពជាមួយព្រះជាម្ចាស់
១ ដូច្នេះ ដោយព្រះជាម្ចាស់ប្រោសយើងឲ្យបានសុចរិតព្រោះតែយើងមានជំនឿយើងក៏មានសន្តិភាពជាមួយនឹងព្រះអង្គតាម រយៈព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត ជាអម្ចាស់នៃយើងដែរ ។ ២ ព្រោះតែព្រះគ្រីស្តនិងដោយសារជំនឿយើងមានមាគ៌ាចូលទៅកាន់ជីវិតថ្មីហ ហើយយើងក៏ស្ថិតនៅក្នុងជីវិតថ្មីនេះយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួនទាំងខ្ពស់មុខដោយសង្ឃឹមថានឹងបានទទួលសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ៣ មិនតែប៉ុណ្ណោះសោតនៅពេលយើងរងទុក្ខវេទនាយើងនៅតែខ្ពស់មុខដដែលព្រោះយើងដឹងថា ទុក្ខវេទនានឹងនាំឲ្យយើងចេះអត់ធ្មត់ ៤ ការអត់ធ្មត់នាំឲ្យយើងចេះស៊ូទ្រាំហើយការស៊ូទ្រាំនាំឲ្យយើងមានសេចក្ដីសង្ឃឹម។ ៥ សេចក្ដីសង្ឃឹមមិនធ្វើឲ្យយើងខកចិត្តឡើយព្រោះព្រះជាម្ចាស់បានចាក់បង្ហូរព្រះហឫទ័យស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គមកក្នុងចិត្តយើងដោយប្រទានព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធមកយើង។ ៦ កាលយើងមិនទាន់មានកម្លាំងនៅឡើយលុះដល់ពេលកំណត់ព្រះគ្រីស្តបានសោយទិវង្គតសម្រាប់មនុស្សដែលមិនគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះអង្គ។ ៧ កម្រមាននរណាម្នាក់ស៊ូប្តូរជីវិតដើម្បីមនុស្សសុចរិតណាស់ប្រហែលជាមានម្នាក់ហ៊ានស៊ូប្តូរជីវិតដើម្បីមនុស្សល្អដែរមើលទៅ ! ៨ រីឯព្រះជាម្ចាស់វិញព្រះអង្គបានបង្ហាញព្រះហឫទ័យស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គចំពោះយើងគឺព្រះគ្រីស្តបានសោយទិវង្គតសម្រាប់យើងក្នុងពេលដែលយើងនៅជាមនុស្សជាប់បាបនៅឡើយ។ ៩ ឥឡូវនេះបើព្រះជាម្ចាស់ប្រោសយើងឲ្យបានសុចរិតដោយសារព្រះលោហិតរបស់ព្រះគ្រីស្តយ៉ាងហ្នឹងទៅហើយព្រះអង្គរឹតតែសង្គ្រោះយើងឲ្យរួចពីព្រះពិរោធដោយសារព្រះគ្រីស្តថែមទៀតជាពុំខាន។ ១០បើព្រះជាម្ចាស់សំរុះសំរួលយើងឲ្យជានានឹងព្រះអង្គវិញដោយព្រះបុត្រារបស់ព្រះអង្គសោយទិវង្គតក្នុងគ្រាដែលយើងនៅជាសត្រូវនឹងព្រះអង្គនៅឡើយចំណង់បើឥឡូវនេះយើងបានជានានឹងព្រះអង្គហើយព្រះអង្គក៏រឹតតែសង្គ្រោះយើងដោយសារព្រះជន្មរបស់ព្រះបុត្រាថែមទៀតជាពុំខាន។១១ មិនតែប៉ុណ្ណោះសោតយើងនឹងបានខ្ពស់មុខដោយពឹងលើព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រីស្តជាអម្ចាស់នៃយើងដែលទ្រង់បានសំរុះសំរួលឲ្យយើងជានានឹងព្រះជាម្ចាស់វិញនៅពេលនេះ។
លោកអដំា និង ព្រះគ្រីស្ត
១២តាមរយៈមនុស្សតែម្នាក់បាប*បានចូលមកក្នុងពិភពលោកហើយតាមរយៈបាបសេចក្ដីស្លាប់ក៏ចូលមកដែរ។ហេតុនេះហើយបានជាសេចក្ដីស្លាប់រាលដាលដល់មនុស្សគ្រប់ៗរូបព្រោះគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប។១៣ មុនពេលមានគម្ពីរវិន័យបាបមាននៅក្នុងលោកនេះរួចស្រេចទៅហើយតែព្រះជាម្ចាស់ពុំបានប្រកាន់ទោសមនុស្សលោកទេព្រោះគ្រានោះមិនទាន់មានគម្ពីរវិន័យនៅឡើយ។១៤ក៏ប៉ុន្តែតាំងពីសម័យលោកអដំាមកទល់នឹងសម័យលោកម៉ូសេមច្ចុរាជបានសោយរាជ្យលើមនុស្សលោករួចស្រេចទៅហើយទោះបីគេពុំបានប្រព្រឹត្តបទល្មើសដូចលោកអដំាជានិមិត្តរូបនៃព្រះគ្រីស្តដែលត្រូវយាងមកនោះក៏ដោយ។១៥ ប៉ុន្តែកំហុសរបស់លោកអដំានិងព្រះអំណោយទានរបស់ព្រះជាម្ចាស់មានលទ្ធផលខុសគ្នាទាំងស្រុង។មនុស្សទួទៅត្រូវស្លាប់ព្រោះតែកំហុសរបស់មនុស្សម្នាក់យ៉ាងណាព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះជាម្ចាស់និងព្រះអំណោយទាននៃការប្រណីសន្តោសក៏បានហូរមកលើមនុស្សទាំងអស់រឹតតែបរិបូណ៌តាមរយៈមនុស្សម្នាក់ គឺព្រះយេស៊ូគ្រីស្តយ៉ាងនោះដែរ។១៦ រីឯព្រះអំណោយទានរបស់ព្រះជាម្ចាស់និងអំពើបាបរបស់មនុស្សតែម្នាក់វិញក៏មានលទ្ធផលខុសគ្នាទាំងស្រុងដែរគឺដោយសារទោសរបស់មនុស្សតែម្នាក់មនុស្សទាំងអស់ត្រូវជាប់ទោស។រីឯព្រះអំណោយទានវិញធ្វើឲ្យមនុស្សបានសុចរិតទោះបីគេប្រព្រឹត្តខុសជាច្រើនយ៉ាងណាក៏ដោយ។១៧ព្រោះតែមនុស្សម្នាក់បានប្រព្រឹត្តខុសហើយដោយសារមនុស្សតែម្នាក់នេះមច្ចុរាជបានសោយរាជ្យចំណង់បើតាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រីស្តតែមួយព្រះអង្គវិញអស់អ្នកដែលបានទទួលការប្រណីសន្តោសដ៏បរិបូណ៌លើសលប់ព្រមទាំងបានសុចរិតដោយសារព្រះអំណោយទាននឹងរឹតតែបានសោយរាជ្យនៅក្នុងជីវិតឡថែមទៀតជាពុំខាន។
១៨ សរុបមកដោយសារកំហុសរបស់មនុស្សតែម្នាក់មនុស្សទាំងអស់ត្រូវជាប់ទោសយ៉ាងណាដោយសារអំពើសុចរិតរបស់មនុស្សតែម្នាក់មនុស្សទាំងអស់ក៏បានសុចរិតនិងបានទទួលជីវិតយ៉ាងនោះដែរ ១៩ ហើយមនុស្សទាំងអស់ជាប់បាបដោយសារមនុស្សតែម្នាក់មិនស្តាប់បង្គាប់យ៉ាងណាព្រះជាម្ចាស់ក៏នឹងប្រោសមនុស្សទាំងអស់ឲ្យបានសុចរិតដោយសារមនុស្សតែម្នាក់បានស្តាប់បង្គាប់យ៉ាងនោះដែរ។
២០ ព្រះជាម្ចាស់ប្រទានគម្ពីរវិន័យមកដើម្បីឲ្យកំហុសចេញមុខកាន់តែច្រើនឡើងៗ។នៅទីណាដែលមានបាប*កាន់តែច្រើននៅទីនោះព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏រឹតតែមានច្រើនលើសលប់ថែមទៀត។២១ បាបសោយរាជ្យបណ្តាលឲ្យមានសេចក្ដីស្លាប់យ៉ាងណាព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសក៏នឹងសោយរាជ្យដោយសារសេចក្ដីសុចរិតយ៉ាងនោះដែរដើម្បីឲ្យមនុស្សលោកមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ចតាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រីស្តជាអម្ចាស់នៃយើង។
ជំពូក ៦
ព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសនាំឲ្យអ្នកជឿរួចពីចំណងអំពើបាប
១ ដូច្នេះ យើងត្រូវគិតដូចម្តេច? តើយើងត្រូវប្រព្រឹត្តអំពើបាបតទៅមុខទៀតដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ប្រណីសន្តោសយើងរឹតតែបរិបូណ៌ឬយ៉ាងណា? ២ ទេមិនកើតទេ!យើងទាំងអស់គ្នាដែលបានរួចផុតពីអំណាចបាបអហើយតើឲ្យយើងនៅតែប្រព្រឹត្តអំពើបាបតទៅទៀតដូចម្តេចកើត ! ៣ តើបងប្អូនមិនជ្រាបទេឬយើងទាំងអស់គ្នាដែលបានទទួលពិធីជ្រមុជទឹក*ដើម្បីរួមជាមួយព្រះគ្រីស្តយេស៊ូនោះគឺយើងបានជ្រមុជរួមជាមួយព្រះអង្គដែលសោយទិវង្គត។ ៤ ហេតុនេះដោយពិធីជ្រមុជទឹក ដើម្បីរួមស្លាប់ជាមួយព្រះអង្គយើងដូចជាបានចូលទៅក្នុងផ្នូររួមជាមួយព្រះអង្គដែរ។ដូច្នេះព្រះគ្រីស្តមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញដោយសារសិរីរុងរឿងករបស់ព្រះបិតាយ៉ាងណាយើងក៏រស់នៅតាមរបៀបថ្មីយ៉ាងនោះដែរ។ ៥ ប្រសិនបើយើងបានរួមស្លាប់ជាមួយព្រះអង្គដែលសោយទិវង្គតយើងក៏នឹងបានរួមជាមួយព្រះអង្គដែលមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញដែរ។ ៦ យើងដឹងថាចរិតចាស់របស់យើងបានជាប់ឆ្កាងជាមួយព្រះអង្គរួចហើយដើម្បីឲ្យខ្លួនយើងខ ដែលជាប់បាបនេះត្រូវវិនាសសាបសូន្យកុំឲ្យយើងធ្វើជាខ្ញុំបម្រើរបស់បាបតទៅទៀត ៧ ដ្បិតអ្នក ដែលស្លាប់មិនទាក់ទាមនឹងបាបទៀតទេ។ ៨ ដូច្នេះប្រសិនបើយើងរួមស្លាប់ជាមួយព្រះគ្រីស្តយើងក៏ជឿថាយើងនឹងមានជីវិតរួមជាមួយព្រះអង្គដែរ ៩ ព្រោះយើងដឹងថាព្រះគ្រីស្តដែលរស់ឡើងវិញនោះទ្រង់លែងសោយទិវង្គតហើយមច្ចុរាជគ្មានអំណាចលើព្រះអង្គទៀតទេ១០ ដ្បិតព្រះអង្គបាន សោយទិវង្គតនោះ គឺសោយទិវង្គតឲ្យបានរួចផុតពីអំណាចបាបគម្តងជាសូរេច។ឥឡូវនេះព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់នោះគឺរស់សម្រាប់ព្រះជាម្ចាស់។ ១១ រីឯបងប្អូនវិញក៏ដូច្នោះដែរចូរចាត់ទុកថាខ្លួនបានស្លាប់ រួចផុតពីអំណាចបាបហើយបងប្អូនមានជីវិតរស់សម្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ ដោយរួមជាមួយ ព្រះគ្រីស្តយេស៊ូ។
១២ ដូច្នេះមិនត្រូវទុកឲ្យបាបសោយរាជ្យលើខ្លួនបងប្អូនដែលរមែងតែងតែស្លាប់ដើម្បីស្តាប់តាមតណ្ហាលោភលន់របស់ខ្លួននោះឡើយ១៣ហើយក៏មិនត្រូវប្រគល់សរីរាង្គកាយរបស់បងប្អូនឲ្យទៅបម្រើបាបនិងធ្វើជាឧបករណ៍សម្រាប់ប្រព្រឹត្តអំពើទុច្ចរិតដែរគឺត្រូវថ្វាយខ្លួនទៅព្រះជាម្ចាស់ដូចមនុស្សដែលបានរស់ឡើងវិញហើយប្រគល់សរីរាង្គកាយរបស់បងប្អូនទៅបម្រើព្រះជាម្ចាស់និងធ្វើជាឧបករណ៍សម្រាប់ប្រព្រឹត្តអំពើសុចរិត។១៤ បាបនឹងលែងត្រួតត្រាលើបងប្អូនទៀតហើយព្រោះបងប្អូនមិនស្ថិតនៅក្រោមអំណាចរបស់វិន័យទេគឺស្ថិតនៅក្រោមព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះជាម្ចាស់វិញ។
គ្រីស្តបរិស័ទជាអ្នកបម្រើរបស់សេចក្ដីសុចរិត
១៥ បើដូច្នេះដោយយើងមិនស្ថិតនៅក្រោមអំណាចរបស់វិន័យ*គឺស្ថិតនៅក្រោមព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះជាម្ចាស់តើយើងត្រូវតែប្រព្រឹត្តអំពើបាបឬ?ទេមិនកើតទេ!១៦បងប្អូនមិនដឹងទេឬបើបងប្អូនប្រគល់ខ្លួនទៅបម្រើនិងស្តាប់បង្គាប់ម្ចាស់ណាបងប្អូននឹងក្លាយទៅជាខ្ញុំបម្រើរបស់អ្នកដែលបងប្អូនស្តាប់បង្គាប់នោះឬមួយបងប្អូននឹងទៅជាខ្ញុំបម្រើរបស់បាបដែលនាំឲ្យបងប្អូនស្លាប់ឬមួយបងប្អូនស្តាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់ដែលនាំឲ្យបងប្អូនបានសុចរិតឃ។១៧ សូមអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់!ពីដើមបងប្អូនជាខ្ញុំបម្រើរបស់បាបមែនតែដោយបងប្អូនបានស្តាប់បង្គាប់យ៉ាងស្មោះអស់ពីចិត្តតាមគោលការណ៍នៃសេចក្ដីបង្រៀនដែលបងប្អូនបានទទួល ១៨ បងប្អូនក៏បានរួចពីអំណាចបាបមកបម្រើសេចក្ដីសុចរិតវិញ។ ១៩ ខ្ញុំសូមនិយាយតាមរបៀបមនុស្សលោកទៅចុះព្រោះបងប្អូនជាមនុស្សទន់ខ្សោយ។ពីដើមបងប្អូនបានប្រគល់សរីរាង្គកាយរបស់បងប្អូនឲ្យធ្វើជាខ្ញុំបម្រើនៃអំពើសៅហ្មងនិងអំពើទុយ៌សដែលនាំឲ្យប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងណាឥឡូវនេះចូរបងប្អូនប្រគល់សរីរាង្គកាយរបស់បងប្អូនធ្វើជាខ្ញុំបម្រើនៃសេចក្ដីសុចរិតដើម្បីឲ្យបងប្អូនបានវិសុទ្ធ*យ៉ាងនោះដែរ។
២០កាលបងប្អូននៅជាខ្ញុំបម្រើរបស់បាបនៅឡើយបងប្អូនគ្មានជាប់ទាក់ទាមអ្វីនឹងសេចក្ដីសុចរិតទេ។២១ កាលណោះបងប្អូនបានទទួលផលអ្វី?គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីកិច្ចការដែលនាំឲ្យបងប្អូនខ្មាសនៅពេលនេះឡើយជាកិច្ចការដែលបណ្តាលឲ្យបងប្អូនស្លាប់ ! ២២ តែឥឡូវនេះបងប្អូនបានរួចពីអំណាចបាបមកបម្រើព្រះជាម្ចាស់វិញ។បងប្អូនបានផលដែលធ្វើឲ្យបងប្អូនទៅជាវិសុទ្ធ*ដើម្បីឲ្យមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច២៣ដ្បិតលទ្ធផលងនៃបាបគឺសេចក្ដីស្លាប់រីឯព្រះអំណោយទានរបស់ព្រះជាម្ចាស់វិញគឺជីវិតអស់កល្បជានិច្ចរួមជាមួយព្រះគ្រីស្តយេស៊ូ ជាព្រះអម្ចាស់នៃយើង។
ជំពូក ៧
គ្រីស្តបរិស័ទរួចផុតពីអំណាចរបស់វិន័យ
១ បងប្អូនអើយ ខ្ញុំសូមនិយាយចំពោះ បងប្អូនដែលស្ទាត់ជំនាញខាងច្បាប់បងប្អូនជ្រាបស្រាប់ហើយថាច្បាប់មានអំណាចលើមនុស្សតែក្នុងពេលដែលគេនៅមានជីវិតនៅឡើយ។២ ឧបមាថាស្ត្រីម្នាក់មានប្តីតាមច្បាប់នាងនៅជាប់ជាមួយប្តីតែក្នុងពេលដែលប្តីមានជីវិតនៅឡើយប៉ុណ្ណោះ។បើប្តីស្លាប់នាងនឹងរួចផុតពីច្បាប់ដែលចងនាងឲ្យនៅជាប់នឹងប្តីនោះហើយ។ ៣ ដូច្នេះពេលប្តីនៅរស់នៅឡើយប្រសិនបើនាងមានប្តីមួយទៀតនាងមានឈ្មោះថាជាស្ត្រីផិតក្បត់។ផ្ទុយទៅវិញបើប្តីនាងស្លាប់នាងមានសេរីភាពរួចផុតពីច្បាប់ហើយបើនាងមានប្តីមួយទៀតនាងឥតមានឈ្មោះថាជាស្ត្រីផិតក្បត់ទេ។ ៤ រីឯបងប្អូនវិញក៏ដូច្នោះដែរដោយសារព្រះកាយរបស់ព្រះគ្រីស្តបងប្អូនបានស្លាប់រួចផុតពីវិន័យហើយទៅជាប់នឹងម្ចាស់មួយទៀតគឺជាប់នឹងព្រះគ្រីស្តដែលមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញដើម្បីបង្កើតផលថ្វាយព្រះជាម្ចាស់ ៥ ដ្បិតកាលយើងរស់នៅខាងលោកីយ៍នៅឡើយដោយមានវិន័យជំរុញតណ្ហាអាក្រក់ផ្សេងៗបានសម្ដែងឥទ្ធិពលក្នុងសរីរាង្គកាយរបស់យើងដើម្បីឲ្យយើងបង្កើតផលដែលបណ្តាលឲ្យស្លាប់ ៦ តែឥឡូវនេះដោយយើងបានស្លាប់រួចផុតពីវិន័យហើយគឺរួចផុតពីអ្វីៗដែលបានឃុំឃាំងយើងដូច្នេះយើងបម្រើព្រះជាម្ចាស់តាមរបៀបថ្មីដែលមកពីព្រះវិញ្ញាណមិនមែនបម្រើតាមរបៀបចាស់ដែលមកពីវិន័យសរសេរជាលាយលក្ខណ៍អក្សរនោះឡើយ។
វិន័យពុំអាចរំដោះមនុស្សឲ្យរួចពីបាបបានឡើយ
៧ ដូច្នេះតើយើងគិតដូចម្តេច?វិន័យជាបាបឬ?ទេមិនមែនទេ!។ក៏ប៉ុន្តែមានតែវិន័យប៉ុណ្ណោះដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំស្គាល់បាប។ប្រសិនបើវិន័យមិនហាមថា«កុំលោភលន់»ចនោះខ្ញុំមុខជាពុំដឹងថាការលោភលន់នេះជាអ្វីផង។ ៨ បាប*ក៏ឆ្លៀតឱកាសដែលបញ្ញត្តិហាមឃាត់ខ្ញុំនោះបង្កើតឲ្យមានការលោភលន់គ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំ។ប្រសិនបើគ្មានវិន័យទេ បាបក៏គ្មានដែរឆ។ ៩ ពីដើម កាលពុំទាន់មានវិន័យខ្ញុំមានជីវិត។លុះបញ្ញត្តិមកដល់បាបក៏ចាប់មានឡើង ១០ រីឯខ្ញុំខ្ញុំក៏បាត់បង់ជីវិត។ដូច្នេះបញ្ញត្តិដែលត្រូវនាំឲ្យខ្ញុំមានជីវិតនោះបែរជាបណ្តាលឲ្យខ្ញុំស្លាប់ទៅវិញ១១ ដ្បិត បាបបានឆ្លៀតឱកាសយកបញ្ញត្តិមកបោកបញ្ឆោតខ្ញុំហើយធ្វើឲ្យខ្ញុំស្លាប់ដោយសារបញ្ញត្តិនេះ។
១២ ដូច្នេះវិន័យក៏វិសុទ្ធ*រីឯបញ្ញត្តិក៏វិសុទ្ធសុចរិតហើយល្អដែរ។១៣ តើវិន័យដ៏ល្អនោះបែរជានាំឲ្យខ្ញុំស្លាប់ឬ?ទេមិនមែនទេ!គឺបាបវិញទេតើ ដែលនាំឲ្យខ្ញុំស្លាប់។បាបបានប្រើវិន័យដែលល្អធ្វើឲ្យខ្ញុំស្លាប់ដើម្បីបង្ហាញឲ្យឃើញថាបាបពិតជាបាបមែនហើយតាមរយៈបញ្ញត្តិបាបលេចចេញមក រឹតតែអាក្រក់ហួសហេតុទៅទៀត។ មនុស្សដែលស្ថិតនៅក្រោមអំណាចរបស់បាប
១៤ យើងដឹងស្រាប់ហើយថាវិន័យមកពីព្រះវិញ្ញាណរីឯខ្ញុំវិញខ្ញុំជាមនុស្សលោកីយ៍ដែលលក់ខ្លួនដាច់ថ្លៃទៅឲ្យបាប១៥ ដ្បិតខ្ញុំមិនយល់អ្វីដែលខ្ញុំធ្វើទេកិច្ចការណាដែលខ្ញុំចង់ធ្វើខ្ញុំមិនធ្វើរីឯកិច្ចការណាដែលខ្ញុំស្អប់ខ្ញុំបែរជាធ្វើទៅវិញ។ ១៦ ប្រសិនបើខ្ញុំធ្វើកិច្ចការណាដែលខ្ញុំមិនចង់ធ្វើដូច្នេះបានសេចក្ដីថាខ្ញុំយល់ស្របនឹងវិន័យហើយទទួលស្គាល់ថាវិន័យពិតជាល្អមែន។១៧ដូច្នេះមិនមែនខ្ញុំទេដែលប្រព្រឹត្តកិច្ចការនោះគឺបាបនៅក្នុងខ្ញុំវិញទេតើដែលប្រព្រឹត្ត ១៨ដ្បិតខ្ញុំដឹងថាអ្វីៗដែលល្អមិនស្ថិតនៅក្នុងខ្ញុំទេពោលគឺមិនស្ថិតនៅក្នុងចរិតលោកីយ៍របស់ខ្ញុំទេ។ខ្ញុំមានឆន្ទៈនឹងធ្វើអំពើល្អតែខ្ញុំគ្មានសមត្ថភាពនឹងប្រព្រឹត្តអំពើល្អបានឡើយ។១៩ ខ្ញុំមិនប្រព្រឹត្តអំពើល្អដែលខ្ញុំចង់ធ្វើនោះទេតែបែរជាប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ដែលខ្ញុំមិនចង់ធ្វើទៅ វិញ។ ២០ ប្រសិនបើខ្ញុំប្រព្រឹត្តអំពើណាដែលខ្ញុំមិនចង់ធ្វើបានសេចក្ដីថាមិនមែនខ្ញុំទៀតទេដែលប្រព្រឹត្តដូច្នេះគឺបាបស្ថិតនៅក្នុងខ្ញុំវិញទេតើដែលប្រព្រឹត្ត។២១ ដូច្នេះចំពោះខ្ញុំដែលចង់ធ្វើអំពើល្អខ្ញុំសង្កេតឃើញមានគោលការណ៍មួយនេះថាខ្ញុំមានសមត្ថភាពធ្វើបានតែអំពើអាក្រក់ប៉ុណ្ណោះ។២២ ក្នុងជំរៅចិត្តរបស់ខ្ញុំខ្ញុំពេញចិត្តនឹងវិន័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ណាស់ ២៣ក៏ប៉ុន្តែខ្ញុំឃើញថានៅក្នុងសរីរាង្គកាយរបស់ខ្ញុំមានគោលការណ៍មួយទៀតដែលតយុទ្ធនឹងវិន័យនៃគំនិតប្រាជ្ញារបស់ខ្ញុំទាំងធ្វើឲ្យខ្ញុំជាប់ជាឈ្លើយរបស់បាបជដែលស្ថិតនៅក្នុងសរីរាង្គកាយរបស់ខ្ញុំថែមទៀតផង។២៤ខ្ញុំវេទនា
ណាស់ ! តើនរណានឹងដោះលែងខ្ញុំឲ្យរួចពីរូបកាយដែលរមែងតែងតែស្លាប់នេះបាន ? ២៥ សូមអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត ជាអម្ចាស់នៃយើង។
ដូច្នេះដោយសារគំនិតប្រាជ្ញារបស់ខ្ញុំខ្ញុំបម្រើវិន័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់តែដោយខ្ញុំជាមនុស្សខាងលោកីយ៍ ខ្ញុំបម្រើបាបឈវិញ។
ជំពូក ៨
ជីវិតរួមជាមួយព្រះវិញ្ញាណ
១ ឥឡូវនេះ អស់អ្នកដែលចូលរួមជាមួយ ព្រះគ្រីស្តយេស៊ូឥតមានទោសពៃរ៍ទៀតឡើយញ ២ដ្បិតវិន័យរបស់ព្រះវិញ្ញាណដែលផ្ដល់ជីវិតក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្តយេស៊ូបានរំដោះខ្ញុំឲ្យរួចផុតពីបាបដនិងពីសេចក្ដីស្លាប់។ ៣ ការណាដែលវិន័យធ្វើពុំកើតព្រោះនិស្ស័យលោកីយ៍បានធ្វើឲ្យវិន័យនោះទៅជាអស់ប្ញទ្ធិព្រះជាម្ចាស់បានសំរេចការនោះរួចទៅហើយគឺព្រោះតែបាបព្រះអង្គចាត់ព្រះបុត្រារបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់ឲ្យយាងមកមានជាតិជាមនុស្សដូចមនុស្សឯទៀតៗដែលមានបាបដើម្បីដាក់ទោសបាបក្នុងឋានៈជាមនុស្ស។ ៤ ព្រះអង្គធ្វើដូច្នេះដើម្បីប្រោសយើងឲ្យបានសុចរិតស្របតាមការតំរូវរបស់វិន័យគឺចំពោះយើងដែលមិនរស់នៅតាមលោកីយ៍តែរស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណវិញ ៥ ដ្បិតអ្នកដែលរស់នៅតាមលោកីយ៍គិតតែពីខាងលោកីយ៍រីឯអ្នកដែលរស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណគិតតែពីខាងព្រះវិញ្ញាណ។ ៦ការគិតខាងលោកីយ៍នាំឲ្យស្លាប់រីឯការគិតខាងព្រះវិញ្ញាណនាំឲ្យមានជីវិតនិងសេចក្ដីសុខសាន្តវិញ ៧ដ្បិតការគិតខាងលោកីយ៍ទាស់នឹងព្រះជាម្ចាស់ព្រោះលោកីយ៍ពុំចុះចូលនឹងវិន័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេហើយថែមទាំងគ្មានសមត្ថភាពនឹងចុះចូលបានផង។ ៨អស់អ្នកដែលនៅខាងលោកីយ៍ពុំអាចគាប់ព្រះហឫទ័យព្រះជាម្ចាស់បានឡើយ។
៩ ចំពោះបងប្អូនដោយព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់សណ្ឋិតនៅក្នុងបងប្អូនបងប្អូនមិនមែននៅខាងលោកីយ៍ទៀតទេគឺនៅខាងព្រះវិញ្ញាណ។អ្នកណាគ្មានព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះគ្រីស្តអ្នកនោះមិនមែនជាកូនចៅរបស់ព្រះអង្គទេ។ ១០ ប្រសិនបើព្រះគ្រីស្តគង់នៅក្នុងបងប្អូនទោះបីរូបកាយរបស់បងប្អូនស្លាប់ព្រោះតែបាបក៏ដោយក៏ព្រះវិញ្ញាណនៅតែផ្ដល់ជីវិតឲ្យបងប្អូនដែរមកពីព្រះជាម្ចាស់ប្រោសបងប្អូនឲ្យបានសុចរិត។ ១១ប្រសិនបើព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលបានប្រោសព្រះយេស៊ូឲ្យមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញសណ្ឋិតនៅក្នុងបងប្អូនមែននោះព្រះជាម្ចាស់ដែលបានប្រោសព្រះគ្រីស្តឲ្យមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញទ្រង់ក៏នឹងប្រទានឲ្យរូបកាយរបស់បងប្អូនដែលរមែងតែងតែស្លាប់នេះមានជីវិតតាមរយៈព្រះវិញ្ញាណដែលសណ្ឋិតនៅក្នុងបងប្អូននោះដែរ។
១២ ហេតុនេះបងប្អូនអើយយើងមានជំពាក់ម៉្យាងតែមិនមែនជំពាក់ខាងលោកីយ៍ដើម្បីរស់តាមលោកីយ៍ទៀតឡើយ។ ១៣ ប្រសិនបើបងប្អូនរស់តាមលោកីយ៍បងប្អូននឹងត្រូវស្លាប់ជាមិនខានផ្ទុយទៅវិញប្រសិនបើបងប្អូនពឹងផ្អែកលើព្រះវិញ្ញាណដើម្បីរំលាយរបៀបរស់នៅតាមលោកីយ៍បងប្អូនមុខតែមានជីវិត ១៤ ដ្បិតអស់អ្នកដែលព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ណែនាំសុទ្ធតែជាបុត្រធីតារបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ១៥ បងប្អូនពុំបានទទួលវិញ្ញាណដែលធ្វើឲ្យបងប្អូនទៅជាខ្ញុំបម្រើហើយឲ្យនៅតែភ័យខ្លាចទៀតទេគឺបងប្អូនបានទទួលព្រះវិញ្ញាណដែលធ្វើឲ្យបងប្អូនទៅជាបុត្រធីតារបស់ព្រះជាម្ចាស់។ដោយសារព្រះវិញ្ញាណនេះយើងបន្លឺសំឡេងឡើងថា«អប្បា!»ឋឱព្រះបិតា ! ១៦ គឺព្រះវិញ្ញាណផ្ទាល់ដែលផ្ដល់សក្ខីភាពឲ្យវិញ្ញាណរបស់យើងដឹងថាយើងពិតជាបុត្រធីតារបស់ព្រះជាម្ចាស់មែន ។ ១៧ ប្រសិនបើយើងពិតជាបុត្រធីតាមែននោះយើងមុខជាទទួលមត៌កពុំខាន។យើងនឹងទទួលមត៌កពីព្រះជាម្ចាស់គឺទទួលមត៌ករួមជាមួយព្រះគ្រីស្ត។ដោយយើងរងទុក្ខលំបាករួមជាមួយព្រះអង្គដូច្នេះយើងក៏នឹងទទួលសិរីរុងរឿងរួមជាមួយព្រះអង្គដែរ។
សិរីរុងរឿងនៅបរលោក
១៨ខ្ញុំយល់ឃើញថាទុក្ខលំបាកនាបច្ចុប្បន្នកាលពុំអាចប្រៀបផ្ទឹមនឹងសិរីរុងរឿងដែលព្រះជាម្ចាស់សម្ដែងឲ្យយើងឃើញនៅអនាគតកាលនោះបានឡើយ។១៩អ្វីៗសព្វសារពើដែលព្រះអង្គបង្កើតមកកំពុងតែអន្ទះអន្ទែងទន្ទឹងរង់ចាំពេលដែលព្រះជាម្ចាស់នឹងបង្ហាញបុត្រធីតារបស់ព្រះអង្គ២០ដ្បិតអ្វីៗទាំងអស់នោះបែរទៅជាឥតន័យឌ តែមិនមែនដោយចិត្តឯងទេគឺព្រះជាម្ចាស់បានតំរូវដូច្នេះ។ពិភពលោកនៅតែមានសង្ឃឹមថា ២១ ព្រះអង្គនឹងលោះឲ្យរួចផុតពីវិនាសអន្តរាយឍដើម្បីឲ្យមានសេរីភាពនិងសិរីរុងរឿងនៃបុត្រធីតារបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ២២យើងដឹងហើយថាមកទល់ថ្ងៃនេះពិភពលោកទាំងមូលកំពុងតែស្រែកថ្ងូរនិងឈឺចុកចាប់ដូចជាស្ត្រីដែលហៀបនឹងសំរាលកូន។ ២៣ មិនត្រឹមតែពិភពលោកប៉ុណ្ណោះទេ សូម្បីតែយើងដែលបានទទួលព្រះអំណោយទានដំបូងរបស់ព្រះវិញ្ញាណក៏ថ្ងូរក្នុងចិត្តទាំងទន្ទឹងរង់ចាំព្រះជាម្ចាស់ប្រោសយើងឲ្យទៅជាបុត្រធីតារបស់ព្រះអង្គនិងលោះរូបកាយយើងទាំងស្រុងដែរ ២៤ ដ្បិតយើងបានទទួលការសង្គ្រោះតែក្នុងសេចក្ដីសង្ឃឹមប៉ុណ្ណោះ។ប្រសិនបើយើងបានណអ្វីដែលយើងសង្ឃឹមចង់បាននោះមិនមែនហៅថាសង្ឃឹមទៀតទេព្រោះអ្វីៗដែលយើងបានហើយតើយើងសង្ឃឹមចង់បានដូចម្តេចទៀត!។ ២៥ ផ្ទុយទៅវិញប្រសិនបើយើងសង្ឃឹមទៅលើអ្វីៗដែលយើងមិនទាន់មាននោះយើងទន្ទឹងរង់ចាំដោយចិត្តព្យាយាម។
២៦ យ៉ាងណាមិញព្រះវិញ្ញាណក៏យាងមកជួយយើងដែលទន់ខ្សោយនេះដែរដ្បិតយើងពុំដឹងអធិស្ឋាន*ដូចម្តេចដើម្បីឲ្យបានសមនោះឡើយតែព្រះវិញ្ញាណផ្ទាល់ទ្រង់ទូលអង្វរឲ្យយើងដោយព្រះសូរសៀងដែលគ្មាននរណាអាចថ្លែងបាន។ ២៧ រីឯព្រះជាម្ចាស់ដែលឈ្វេងយល់ចិត្តមនុស្សទ្រង់ជ្រាបព្រះបំណងរបស់ព្រះវិញ្ញាណព្រោះព្រះវិញ្ញាណទូលអង្វរឲ្យប្រជាជនដ៏វិសុទ្ធស្របតាមព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។
២៨យើងដឹងទៀតថាអ្វីៗទាំងអស់ផ្សំគ្នាឡើងដើម្បីឲ្យអស់អ្នកស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់បានទទួលផលល្អតគឺអ្នកដែលព្រះអង្គបានត្រាស់ហៅមកស្របតាមគម្រោងការរបស់ព្រះអង្គ ២៩ដ្បិតអស់អ្នកដែលព្រះអង្គបានជ្រើសរើសថទ្រង់ក៏បានតំរូវគេទុកជាមុនឲ្យមានលក្ខណៈដូចព្រះបុត្រារបស់ ព្រះអង្គដែរដើម្បីឲ្យព្រះបុត្រាបានទៅជារៀមច្បងក្នុងបណ្តាបងប្អូនជាច្រើន។ ៣០អស់អ្នកដែលព្រះអង្គបានតំរូវទុកជាមុននោះទ្រង់ក៏បានត្រាស់ហៅហើយអ្នកដែលព្រះអង្គបានត្រាស់ហៅនោះទ្រង់ក៏ប្រោសឲ្យគេបានសុចរិតរីឯអស់អ្នកដែលព្រះអង្គប្រោសឲ្យបានសុចរិតទ្រង់ក៏ប្រទានឲ្យគេមានសិរីរុងរឿងដែរ។
ព្រះហឫទ័យស្រឡាញ់ដ៏លើសលប់របស់ព្រះជាម្ចាស់
៣១បើដូច្នេះតើយើងត្រូវគិតដូចម្តេចទៀតអំពីសេចក្ដីទាំងនេះ?ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់កាន់ខាងយើងហើយតើនរណាអាចនឹងចោទប្រកាន់យើងបាន? ៣២ ព្រះអង្គពុំបានទុកព្រះបុត្រារបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់ទេគឺព្រះអង្គបានបញ្ជូនព្រះបុត្រានោះមកសម្រាប់យើងទាំងអស់គ្នាបើដូច្នេះព្រះអង្គមុខជាប្រណីសន្តោសប្រទានអ្វីៗទាំងអស់មកយើងរួមជាមួយព្រះបុត្រានោះដែរ។ ៣៣ តើនរណាអាចចោទប្រកាន់អស់អ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់បានជ្រើសរើសបើព្រះអង្គប្រោសគេឲ្យបានសុចរិតហើយនោះ ? ៣៤តើនរណាអាចដាក់ទោសគេបានបើព្រះគ្រីស្តយេស៊ូបានសោយទិវង្គត ហើយជាពិសេសទ្រង់មានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញគង់នៅខាងស្តំាព្រះបិតានិងទូលអង្វរឲ្យយើងដូច្នេះ៣៥តើនរណាអាចបំបែកយើងចេញពីព្រះហឫទ័យ ស្រឡាញ់របស់ព្រះគ្រីស្តបាន ? ទុក្ខវេទនាឬការតប់ប្រមល់អន្ទះអន្ទែងការបៀតបៀនការស្រេកឃ្លានខ្វះសម្លៀកបំពាក់គ្រោះថ្នាក់ឬមួយត្រូវគេសម្លាប់? ៣៦ដូចមានចែងទុកមកថា:
ព្រោះតែព្រះអង្គ
យើងត្រូវគេរកសម្លាប់ពីព្រឹកដល់ល្ងាច
គេចាត់ទុកយើងដូចជាចៀមដែលត្រូវគេ
យកទៅសម្លាប់ទ។
៣៧ ក៏ប៉ុន្តែក្នុងការទាំងនោះយើងមានជ័យជំនះលើសពីអ្នកមានជ័យជំនះទៅទៀតដោយព្រះអម្ចាស់ដែលបានស្រឡាញ់យើង។ ៣៨ ខ្ញុំជឿជាក់ថាទោះបីសេចក្ដីស្លាប់ក្តីជីវិតក្តីទេវទូត*ក្តីវត្ថុសក្តិសិទ្ធិនានាក្តីបច្ចុប្បន្នកាលក្តីអនាគតកាលក្តីអំណាចនានាក្តី ៣៩ អ្វីៗដែលនៅស្ថានលើក្តីនៅស្ថានក្រោមក្តីឬអ្វីៗផ្សេងទៀតដែលព្រះជាម្ចាស់បង្កើតមកក្តីក៏ពុំអាចបំបែកយើងចេញពីសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលទ្រង់បានសម្ដែងឲ្យយើងឃើញក្នុងព្រះគ្រីស្តយេស៊ូជាអម្ចាស់នៃយើងបានឡើយ។
ជំពូក ៩
ព្រះជាម្ចាស់បានជ្រើសរើសសាសន៍អ៉ីស្រាអែល
១ ខ្ញុំសូមនិយាយសេចក្ដីពិត ដោយរួមជាមួយព្រះគ្រីស្តខ្ញុំមិនកុហកទេគឺខ្ញុំនិយាយដោយមានមនសិការរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់ ជាសាក្សីនិងដោយមាន ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធបំភ្លឺថា ២ ខ្ញុំមានទុក្ខព្រួយជាខ្លាំងហើយឈឺចុកចាប់ក្នុងចិត្តជានិច្ចផង៣ ដ្បិតខ្ញុំបន់ឲ្យតែខ្លួនខ្ញុំត្រូវបណ្តាសាបែកចេញពីព្រះគ្រីស្តព្រោះតែបងប្អូននិងញាតិសន្តានដែលជាសាច់សាលោហិតរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់ ៤ គឺសាសន៍អ៉ីស្រាអែល។ព្រះជាម្ចាស់បានរាប់ពួកគេទុកជាបុត្រធីតារបស់ ព្រះអង្គពួកគេមានសិរីរុងរឿងមានសម្ពន្ធមេត្រី*នានាមានគម្ពីរវិន័យ*ស្គាល់របៀបគោរពបម្រើព្រះអង្គទទួលព្រះបន្ទូលសន្យាផ្សេងៗ ៥ មានបុព្វបុរសហើយព្រះគ្រីស្តក៏កើតមកជាមនុស្សក្នុងពូជពង្សរបស់ពួកគេថែមទៀតផងព្រះអង្គជាព្រះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់លើអ្វីៗទាំងអស់សូមលើកតម្កើងព្រះអង្គ អស់កល្បជានិច្ចអាម៉ែន!
៦ក៏ប៉ុន្តែមិនមែនមានន័យថាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់បែរទៅជាអសារឥតការនោះទេព្រោះអស់អ្នកដែលកើតមកពីពូជពង្សលោក អ៉ីស្រាអែលធ មិនមែនសុទ្ធតែជាសាសន៍អ៉ីស្រាអែលពិតប្រាកដឡើយ ៧ហើយអស់អ្នកដែលកើតពីពូជពង្សរបស់លោកអប្រាហាំ ក៏មិនមែនសុទ្ធតែជាកូនចៅរបស់លោកអប្រាហាំទាំងអស់គ្នាដែរដូចមានថ្លែងទុកមកថា«មានតែកូនចៅអ៉ីសាកប៉ុណ្ណោះដែលមានឈ្មោះថាជាពូជពង្សរបស់អ្នក»ន៨ពោលគឺមិនមែនកូនចៅដែលកើតមកតាមសាច់ឈាមធម្មតានោះទេដែលត្រូវរាប់ជាបុត្រធីតារបស់ព្រះជាម្ចាស់មានតែកូនចៅដែលកើតមកតាមព្រះបន្ទូលសន្យាប៉ុណ្ណោះទើបរាប់ជាពូជពង្សបាន ៩ ដ្បិតព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលសន្យាថា«ឆ្នំាក្រោយយើងនឹងមកក្នុងពេលដដែលនេះ ហើយនាងសារ៉ានឹងមានកូនប្រុសមួយ»ប។
១០ មិនតែប៉ុណ្ណោះសោតនាងរេបេកាក៏មានផ្ទៃពោះនឹងបុរសតែមួយគឺលោកអ៉ីសាកជាបុព្វបុរសរបស់យើង។១១ព្រះជាម្ចាស់មានគម្រោងការជ្រើសរើសមនុស្សដោយមិនគិតពីអំពើដែលគេប្រព្រឹត្តនោះទេគឺជ្រើសរើសតាមព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គដែលត្រាស់ហៅ។ដើម្បីឲ្យបានស្របតាមគម្រោងការនេះនៅពេលកូនភ្លោះនៅក្នុងផ្ទៃពុំទាន់បានប្រព្រឹត្តអំពើល្អឬអាក្រក់នៅឡើយផងនោះ ១២ ទ្រង់ក៏មានព្រះបន្ទូលទៅនាងរេបេកាថា«កូនច្បងនឹងបម្រើកូនប្អូន»ផ១៣ ដូចមានចែងទុកមកថា «យើងស្រឡាញ់យ៉ាកុបជាងអេសាវ»ព។
១៤ ដូច្នេះតើយើងត្រូវគិតដូចម្តេច?តើព្រះជាម្ចាស់អយុត្តិធម៌ឬ?ទេមិនមែនទេ ! ១៥ ដ្បិតព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់លោកម៉ូសេថា:«យើងនឹងមានចិត្តមេត្តាករុណាដល់នរណាដែលយើងមេត្តាករុណាហើយយើងក៏នឹងអាណិតអាសូរនរណាដែលយើងអាណិតអាសូរដែរ»ភ។១៦ដូច្នេះមិនមែនស្រេចតែបំណងចិត្តឬការខំប្រឹងប្រែងរបស់មនុស្សឡើយគឺស្រេចតែព្រះជាម្ចាស់ដែលមានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណានោះវិញ ១៧ដ្បិតក្នុងគម្ពីរព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ស្តេចផារ៉ោនថា«យើងបានតាំងអ្នកជាស្តេចដើម្បីបង្ហាញឫទ្ធានុភាពរបស់យើងតាមរយៈអ្នកមនិងឲ្យកិត្តិនាមរបស់យើងបានឮខ្ចរខ្ចាយពាសពេញលើផែនដីទាំងមូល»យ។ ១៨ដូច្នេះព្រះអង្គមេត្តាករុណាដល់នរណាក៏បានស្រេចតែនឹងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គព្រះអង្គធ្វើឲ្យចិត្តនរណាទៅជារឹងរូសក៏បានស្រេចតែព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គដែរ។
ព្រះពិរោធ និង ព្រះហឫទ័យអាណិតអាសូរ
១៩ប្រហែលជាអ្នកសួរខ្ញុំថា«បើដូច្នេះម្តេចក៏ព្រះជាម្ចាស់នៅតែបន្ទោសមនុស្សទៀត?តើមាននរណាអាចប្រឆាំងនឹងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ?»។២០ ឱមនុស្សអើយតើអ្នកមានឋានៈអ្វីបានជាហ៊ានជជែកតវ៉ានឹងព្រះជាម្ចាស់បែបនេះ?តើដីឥដ្ឋមានដែលនិយាយទៅកាន់ជាងស្មូនថា«ហេតុអ្វីបានជាលោកធ្វើឲ្យខ្ញុំមានរូបរាងយ៉ាងនេះ»ដែរឬទេ?រ។២១ជាងស្មូនយកដីទៅសូនធ្វើអ្វីក៏បានគឺដីឥដ្ឋដដែលគាត់អាចយកទៅសូនធ្វើជារបស់ថ្លៃថ្នូរផងហើយសូនធ្វើជារបស់ធម្មតាផង។
២២ រីឯព្រះជាម្ចាស់វិញព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យបង្ហាញព្រះពិរោធនិងសម្ដែងឫទ្ធានុភាពរបស់ព្រះអង្គ។ដូច្នេះទ្រង់មានព្រះហឫទ័យអត់ធ្មត់យ៉ាងខ្លាំងទ្រង់ស៊ូទ្រាំនឹងអស់អ្នកដែលត្រូវរងព្រះពិរោធលហើយត្រូវវិនាសអន្តរាយ។ ២៣ ព្រះអង្គក៏ចង់បង្ហាញសិរីរុងរឿងដ៏ប្រសើរលើសលប់របស់ព្រះអង្គចំពោះអស់អ្នកដែលព្រះអង្គមេត្តាករុណាដែរវជាអ្នកដែលព្រះអង្គបានតំរូវទុកជាមុនឲ្យទទួលសិរីរុងរឿង២៤ពោលគឺយើងទាំងអស់គ្នាដែលព្រះអង្គបានត្រាស់ហៅមិនត្រឹមតែពីក្នុងចំណោមសាសន៍យូដាប៉ុណ្ណោះទេគឺពីក្នុងចំណោមជាតិសាសន៍ដទៃថែមទៀតផង ២៥ ដូចមានថ្លែងទុកក្នុងគម្ពីរព្យាការី*ហូសេថា:
«អ្នកដែលមិនមែនជាប្រជារាស្ត្ររបស់យើង
យើងនឹងហៅគេថាជាប្រជារាស្ត្ររបស់យើង
រីឯជាតិសាសន៍ដែលយើងមិនបានស្រឡាញ់
យើងនឹងហៅគេថាជាជាតិសាសន៍
ដ៏ជាទីស្រឡាញ់របស់យើង
២៦ ហើយត្រង់ណាដែលមានពោលទៅ
អ្នកទាំងនោះថា ”អ្នករាល់គ្នាមិនមែនជា
ប្រជារាស្ត្ររបស់យើងទេ!”
ត្រង់នោះ គេនឹងមានឈ្មោះថាជាបុត្រធីតា
របស់ព្រះជាម្ចាស់ដ៏មានព្រះជន្មរស់»ស។
២៧ រីឯព្យាការីអេសាយវិញលោកបានប្រកាសអំពីសាសន៍អ៉ីស្រាអែលថា :
ទោះបីសាសន៍អ៉ីស្រាអែលបានកើនចំនួនច្រើន
ដូចខ្សាច់នៅឆ្នេរសមុទ្រហើយក៏ដោយ
មានតែមួយចំនួនតូច សល់ពីស្លាប់ប៉ុណ្ណោះ
ដែលនឹងទទួលការសង្គ្រោះ
២៨ ដ្បិតព្រះអម្ចាស់នឹងសំរេចតាមព្រះបន្ទូល
របស់ព្រះអង្គគ្រប់ប្រការទាំងអស់
យ៉ាងឆាប់ៗនៅផែនដីនេះហ។
២៩ មួយវិញទៀតព្យាការីអេសាយក៏បានថ្លែងទុកជាមុនមកថា :
ប្រសិនបើព្រះអម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូលឡ
មិនបានទុកកូនចៅយើងមួយចំនួន
ឲ្យនៅសល់ទេ
នោះយើងនឹងវិនាសទៅដូចជាអ្នកក្រុងសូដុម
ហើយយើងក៏ប្រៀបបីដូចជាអ្នកក្រុង
កូម៉ូរ៉ាដែរអ។
អ៉ីស្រាអែល និង ដំណឹងល្អ
៣០ ដូច្នេះតើយើងត្រូវគិតដូចម្តេច?សាសន៍ដទៃដែលពុំបានស្វះស្វែងរកសេចក្ដីសុចរិតបែរជាបានទទួលសេចក្ដីសុចរិតទៅវិញគឺសេចក្ដីសុចរិតមកពីជំនឿ។ ៣១ រីឯសាសន៍អ៉ីស្រាអែលគេខំប្រឹងប្រែងធ្វើតាមវិន័យ*ដែលផ្ដល់សេចក្ដីសុចរិតតែពួកគេពុំបានសុចរិតតាមវិន័យនោះឡើយ។៣២ ហេតុ អ្វីបានជាដូច្នេះ?គឺមកពួកគេពឹងលើការប្រព្រឹត្តតាមវិន័យមិនពឹងលើជំនឿទេ។ពួកគេជំពប់ដួលនឹង«ថ្មដែលនាំឲ្យគេជំពប់» ៣៣ ដូចមានចែងទុកមកថា:
យើងបានដាក់ថ្មមួយនៅក្រុងស៉ីយ៉ូន
ជាថ្មដែលនាំឲ្យគេជំពប់ដួល
ជាសិលាដែលនាំឲ្យគេរវាតចិត្តបាត់ជំនឿ
អ្នកណាជឿលើថ្មនេះ
អ្នកនោះមុខជាមិនខកចិត្តឡើយក។
ជំពូក ១០
១ បងប្អូនអើយ ខ្ញុំប៉ងប្រាថ្នាអស់ពីចិត្តចង់តែឲ្យសាសន៍អ៉ីស្រាអែលបានទទួលការសង្គ្រោះហើយខ្ញុំក៏ទូលអង្វរព្រះជាម្ចាស់ឲ្យពួកគេដែរ។ ២ ខ្ញុំហ៊ាន ធ្វើជាសាក្សីថាពួកគេមានចិត្តខ្នះខ្នែងបម្រើព្រះជាម្ចាស់ខ្លាំងណាស់តែគេបម្រើទាំងល្ងិតល្ងង់ខ។ ៣ ដោយពួកគេពុំស្គាល់របៀបដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រោសមនុស្សលោកឲ្យបានសុចរិតពួកគេខំប្រឹងធ្វើឲ្យខ្លួនបានសុចរិត ដោយខ្លួនគេផ្ទាល់ គឺពុំព្រមទទួលរបៀបដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រោសមនុស្សឲ្យបានសុចរិតនេះទេ។ ៤ ព្រះគ្រីស្តជាគោលដៅរបស់វិន័យគដើម្បីឲ្យអស់អ្នកដែលជឿបានសុចរិត។
ការសង្គ្រោះ តាមរយៈជំនឿលើព្រះអម្ចាស់
៥លោកម៉ូសេបានសរសេរទុកអំពីសេចក្ដីសុចរិតដែលមកពីវិន័យ*ថា : «អ្នកណាប្រតិបត្តិតាមវិន័យអ្នកនោះនឹងមានជីវិតដោយសារវិន័យ»ឃ។៦ ចំពោះសេចក្ដីសុចរិតដែលមកពីជំនឿវិញមានចែងថា«អ្នកមិនត្រូវសួរក្នុងចិត្តថាតើអ្នកណានឹងឡើងទៅស្ថានបរមសុខ?»គឺថាដើម្បីនឹងនាំព្រះគ្រីស្តចុះមក ៧«តើអ្នកណានឹងចុះទៅស្ថានក្រោម?»ងគឺថាដើម្បីនាំព្រះគ្រីស្តឡើងពីចំណោមមនុស្សស្លាប់មក៨ តែក្នុងគម្ពីរមានចែងដូចម្តេច?គឺមានចែងថា«ព្រះបន្ទូលស្ថិតនៅក្បែរអ្នកនៅក្នុងមាត់អ្នកនិងនៅក្នុងចិត្តអ្នកដែរ»ច។ព្រះបន្ទូលនេះជាព្រះបន្ទូលស្ដីអំពីជំនឿដែលយើងប្រកាស។
៩ ប្រសិនបើមាត់អ្នកប្រកាសថាព្រះយេស៊ូពិតជាព្រះអម្ចាស់ហើយបើចិត្តអ្នកជឿថាព្រះជាម្ចាស់ពិតជាបានប្រោសព្រះយេស៊ូឲ្យមានព្រះជន្មរស់ឡើង វិញមែននោះអ្នកនឹងទទួលការសង្គ្រោះជាមិនខាន ១០ ដ្បិតបើចិត្តយើងជឿយើងនឹងបានសុចរិតហើយបើមាត់យើងប្រកាសជំនឿនោះយើងនឹងទទួល ការសង្គ្រោះ ១១ ដូចមានថ្លែងទុកក្នុងគម្ពីរថា«អ្នកណាជឿលើព្រះអង្គអ្នកនោះមុខជាមិនខកចិត្តឡើយ»ឆ។ ១២ ដូច្នេះសាសន៍យូដានិងសាសន៍ក្រិកមិនប្លែកពីគ្នាត្រង់ណាទេគេទាំងអស់គ្នាមានព្រះអម្ចាស់តែមួយដែលមានព្រះហឫទ័យទូលាយដល់អស់អ្នកអង្វររកព្រះអង្គ ១៣ ដ្បិត «អ្នកណាអង្វររក ព្រះនាមព្រះអម្ចាស់អ្នកនោះនឹងទទួលការសង្គ្រោះ»ជ។
១៤ ក៏ប៉ុន្តែឲ្យគេអង្វររកព្រះអង្គដូចម្តេចកើតបើគេមិនជឿ?ឲ្យគេជឿលើព្រះអង្គដូចម្តេចកើតបើគេមិនដែលឮព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូល?ឲ្យគេឮដូច ម្តេចកើតបើគ្មាននរណាប្រកាស ? ១៥ ឲ្យមានអ្នកប្រកាសដូចម្តេចកើតបើគ្មាននរណាចាត់ឲ្យទៅប្រកាសផងនោះ? ដូចមានចែងទុកថា:
«មើល៍អ្នកដែលធ្វើដំណើរនាំដំណឹងដ៏ល្អៗមក
ប្រសើររុងរឿងណាស់ហ្ន៎!»ឈ។
១៦ ប៉ុន្តែមិនមែនមនុស្សគ្រប់គ្នាទេដែលព្រមស្តាប់តាមដំណឹងល្អដូចព្យាការី*អេសាយបានថ្លែងទុកមកថា:«បពិត្រព្រះអម្ចាស់តើនរណាជឿសេចក្ដីដែលយើងនិយាយឲ្យស្តាប់?»ញ។
១៧ ដូច្នេះជំនឿកើតមកពីសេចក្ដីដែលយើងបានស្តាប់រីឯសេចក្ដីដែលយើងបានស្តាប់នោះកើតមកពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះគ្រីស្តដ។១៨ក៏ប៉ុន្តែខ្ញុំសូមសួរថាតើពួកគេមិនដែលបានឮទេឬ?ទេពួកគេប្រាកដជាបានឮហើយ!
«សំឡេងរបស់គេបានឮខ្ចរខ្ចាយពាសពេញ
លើផែនដីទាំងមូល
ហើយពាក្យសំដីរបស់គេបានឮខ្ចរខ្ចាយ រហូត
ដល់ស្រុកដាច់ស្រយាលនៃពិភពលោក»ឋ។
១៩ខ្ញុំសូមសួរទៀតថាតើសាសន៍អ៉ីស្រាអែលមិនបានយល់ទេឬ?។លោកម៉ូសេបានថ្លែងមុនគេថា:
«យើងនឹងធ្វើឲ្យអ្នករាល់គ្នាច្រណែន
នឹង ពួកអ្នកដែលមិនមែនជាប្រជាជាតិមួយ
ដ៏ពិតប្រាកដ
យើងនឹងធ្វើឲ្យអ្នករាល់គ្នាមានកំហឹង
នឹងជាតិសាសន៍មួយដ៏ល្ងីល្ងើ»ឌ។
២០ រីឯព្យាការីអេសាយលោកហ៊ាននិយាយលើសពីនេះទៅទៀតថា :
«អស់អ្នកដែលមិនស្វែងរកយើង
គេបានរកយើងឃើញ
ហើយអស់អ្នកដែលមិនសុំអ្វីពីយើង
យើងបានបង្ហាញខ្លួនឲ្យគេឃើញ
ច្បាស់»ឍ។
២១ ចំពោះជនជាតិអ៉ីស្រាអែលវិញលោកបានថ្លែងថា :
«មួយថ្ងៃវាល់ល្ងាចយើងបានលូកដៃទៅរក
ប្រជារាស្ត្រដែលមិនស្តាប់បង្គាប់
ហើយចេះតែប្រកែកជំទាស់»ណ។
ជំពូក ១១
ព្រះជាម្ចាស់ពុំបោះបង់ចោលសាសន៍អ៉ីស្រាអែលឡើយ
១ ដូច្នេះ ខ្ញុំសូមសួរថា តើព្រះជាម្ចាស់បានបោះបង់ចោលប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គហើយឬ?ទេព្រះអង្គមិនបោះបង់ចោលគេទេ!ដ្បិតខ្លួនខ្ញុំផ្ទាល់ក៏ជាជាតិអ៉ីស្រាអែលដែរខ្ញុំជាពូជពង្សរបស់លោកអប្រាហាំកើតក្នុងកុលសម្ព័ន្ធ*បេនយ៉ាមីន។ ២ ព្រះជាម្ចាស់ពុំបានបោះបង់ប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គជាប្រជារាស្ត្រ ដែលព្រះអង្គជ្រើសរើសទុកជាមុននោះឡើយ ។ តើបងប្អូនមិនជ្រាបសេចក្ដី ដែលមានចែងទុកក្នុងគម្ពីរស្ដីអំពីព្យាការី*អេលីទូលព្រះជាម្ចាស់ទាស់នឹងសាសន៍អ៉ីស្រាអែលទេឬ ? គឺលោកទូលថា ៣«បពិត្រព្រះអម្ចាស់ពួកគេបាននាំគ្នាសម្លាប់ព្យាការីទាំងឡាយរបស់ព្រះអង្គនិងរំលំអាសនៈរបស់ព្រះអង្គ។មានតែទូលបង្គំម្នាក់គត់ដែលបានរួចខ្លួនតែពួកគេរកផ្តាច់ជីវិតទូលបង្គំទៀត ! »ត។៤ តើព្រះជាម្ចាស់តបទៅលោកវិញដូចម្តេច?គឺព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលថា :«យើងបានបំរុងទុកមនុស្សប្រាំពីរពាន់នាក់អ្នកទាំងនេះពុំបានលុតជង្គង់ថ្វាយបង្គំព្រះបាលឡើយ»ថ។ ៥ រីឯបច្ចុប្បន្នកាលនេះក៏ដូច្នោះដែរគឺមាននៅសល់មនុស្សមួយចំនួនដែលព្រះជាម្ចាស់បានជ្រើសរើសតាមព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះអង្គ។ ៦ ប្រសិនបើព្រះអង្គជ្រើសរើសគេដោយព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសដូច្នេះបានសេចក្ដីថាមិនមែនមកពីគេប្រព្រឹត្តតាមវិន័យឡើយ។បើមកពីគេប្រព្រឹត្តតាមវិន័យព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសលែងមានលក្ខណៈជាព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសទៀតហើយទ។ ៧ ដូច្នេះតើយើងត្រូវគិតដូចម្តេច?អ្វីៗដែលសាសន៍អ៉ីស្រាអែលខំស្វែងរកនោះគេមិនបានទទួលទេ។មានតែអ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់ជ្រើសរើសប៉ុណ្ណោះទើបបានទទួលរីឯអ្នកឯទៀតព្រះអង្គធ្វើឲ្យគេមានចិត្តរឹងរូសវិញ ៨ ដូចមានចែងទុកមកថា:
«ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ធ្វើឲ្យគេមានវិញ្ញាណ
ស្ពឹកស្រពន់ឲ្យភ្នែកគេមើលពុំឃើញ
និងឲ្យត្រចៀកគេស្តាប់ពុំឮរហូតមកទល់
សព្វថ្ងៃនេះ»ធ។
៩ ព្រះបាទដាវីឌក៏មានរាជឱង្ការថា:
«សូមឲ្យតុ នរបស់ពួកគេ
ក្លាយទៅជាអន្ទាក់ឬជាមង
ដែលនាំឲ្យគេរវាតចិត្តបាត់ជំនឿ
និង ឲ្យគេមានទោស!។
១០ សូមឲ្យភ្នែករបស់គេទៅជាងងឹត
មើលលែងឃើញ
ហើយសូមធ្វើឲ្យគេកោងខ្នង
រហូតតទៅ»ប។
១១ ដូច្នេះខ្ញុំសូមសួរថាសាសន៍យូដាដែលជំពប់ដួលតើគេត្រូវដួលរហូតឬ?ទេគេមិនដួលរហូតទេ!គឺកំហុសរបស់ពួកគេបាននាំឲ្យសាសន៍ដទៃទទួលការសង្គ្រោះធ្វើឲ្យពួកគេមានចិត្តច្រណែន។ ១២ ប្រសិនបើកំហុសរបស់សាសន៍យូដានាំឲ្យពិភពលោកទទួលព្រះពរដ៏លើសលប់ហើយការចុះអន់ថយរបស់គេនាំឲ្យសាសន៍ដទៃទទួលព្រះពរដ៏លើសលប់យ៉ាងហ្នឹងទៅហើយចុះទំរាំបើពួកគេបានចំរើនឡើងយ៉ាងពោរពេញវិញនោះតើព្រះពរនឹងមានកាន់តែច្រើនលើសលប់យ៉ាងណាទៅទៀត?។
ព្រះជាម្ចាស់សង្គ្រោះសាសន៍ដទៃ
១៣ ខ្ញុំសូមជំរាបបងប្អូនជាសាសន៍ដទៃក្នុងនាមខ្ញុំជាគ្រីស្តទូត*សម្រាប់សាសន៍ដទៃថាខ្ញុំយកចិត្តទុកដាក់បំពេញមុខងាររបស់ខ្ញុំឲ្យបានល្អប្រសើរ ១៤ ក្នុងគោលបំណងឲ្យបងប្អូនរួមឈាមរបស់ខ្ញុំច្រណែនដើម្បីសង្គ្រោះអ្នកខ្លះក្នុងចំណោមពួកគេ។ ១៥ ដោយសាសន៍អ៉ីស្រាអែលដាច់ចេញពីព្រះអង្គទៅធ្វើឲ្យមនុស្សលោកបានជានានឹងព្រះអង្គវិញយ៉ាងនេះទៅហើយចុះចំណង់បើព្រះអង្គទទួលគេសាជាថ្មីតើនឹងកើតមានយ៉ាងណាទៅទៀត?គឺប្រាកដជាមនុស្សស្លាប់នឹងរស់ឡើងវិញពុំខាន!
១៦ ប្រសិនបើយើងយកផលដំបូងថ្វាយព្រះជាម្ចាស់ម្សៅនំបុ័ងទាំងមូលក៏ជារបស់ព្រះអង្គដែរហើយប្រសិនបើប្ញសជារបស់ព្រះជាម្ចាស់មែកក៏ជារបស់ព្រះអង្គដែរ។ ១៧ សាសន៍អ៉ីស្រាអែលប្រៀបបីដូចជាដើមអូលីវដែលគេកាត់មែកខ្លះចោលរីឯអ្នកវិញអ្នកប្រៀបបីដូចជាមែកអូលីវព្រៃត្រូវគេយកមកផ្សាំជំនួសមែកផដែលគេកាត់ចោលនោះ។ឥឡូវនេះអ្នកស្រូបយកជីជាតិពីប្ញសរួមជាមួយមែកឯទៀតៗដែរ ១៨ ដូច្នេះអ្នកមិនត្រូវអួតខ្លួនដោយមើលងាយមែកដែលគេកាត់ចោលនោះឡើយ។បើអ្នកចង់អួតខ្លួនតោងដឹងថាមិនមែនអ្នកទេដែលចិញ្ចឹមប្ញសគឺប្ញសវិញទេតើដែលចិញ្ចឹមអ្នក ! ១៩ ប្រហែលជាអ្នកពោលថា”ព្រះជាម្ចាស់បានកាត់មែកទាំងនោះចោលដើម្បីយកខ្ញុំមកផ្សាំជំនួស ! ” ។ ២០ មែនហើយ!ព្រះអង្គកាត់មែកទាំងនោះ ចោលមកពីមែកទាំងនោះគ្មានជំនឿរីឯអ្នកវិញអ្នកនៅជាប់នឹងដើមមកពីអ្នកមានជំនឿ។ដូច្នេះកុំលើកខ្លួនសោះឡើយត្រូវភ័យខ្លាចវិញ។ ២១ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់ពុំបានទុកមែកពីកំណើតទេព្រះអង្គមុខជាពុំទុកអ្នកដែរ។ ២២ដូច្នេះសូមគិតពិចារណាអំពីព្រះហឫទ័យសប្បុរសនិងព្រះហឫទ័យប្រិតប្រៀបរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅ។ព្រះអង្គប្រិតប្រៀបចំពោះអស់អ្នកដែលដួលហើយទ្រង់មានព្រះហឫទ័យសប្បុរសចំពោះអ្នកលុះត្រាណាអ្នកនៅតែពឹងផ្អែកលើព្រះហឫទ័យសប្បុរសនេះ។បើមិនដូច្នោះទេព្រះអង្គនឹងកាត់អ្នកចោលដែរ។ ២៣ ចំពោះពួកគេប្រសិនបើគេបោះបង់ចិត្តមិនជឿនោះចោលព្រះជាម្ចាស់មុខតែផ្សាំគេវិញជាមិនខានដ្បិតព្រះអង្គមានឫទ្ធានុភាពអាចនឹងផ្សាំពួកគេសាជាថ្មីបាន។ ២៤ រីឯអ្នកបើអ្នកមានកំណើតពីដើមអូលីវព្រៃហើយត្រូវព្រះអង្គកាត់យកមកផ្សំានឹងដើមអូលីវស្រុកដែលមិនមែនជាដើមពីកំណើតរបស់អ្នកយ៉ាងហ្នឹងទៅហើយចុះទំរាំបើពួកគេវិញព្រះអង្គនឹងយកគេមកផ្សាំជាប់នឹងដើមពីកំណើតរបស់ខ្លួនវិញរឹតតែងាយជាងនេះយ៉ាងណាទៅទៀត។
ព្រះជាម្ចាស់សង្គ្រោះសាសន៍អ៉ីស្រាអែល
២៥ បងប្អូនអើយខ្ញុំចង់ឲ្យបងប្អូនជ្រាបយ៉ាងច្បាស់ពីគម្រោងការដ៏លាក់កំបាំងនេះក្រែងលោបងប្អូនស្មានថាខ្លួនឯងមានប្រាជ្ញា។គំរោងការដ៏លាក់កំបាំងនោះគឺសាសន៍អ៉ីស្រាអែលមួយចំនួនមានចិត្តរឹងរូសរហូតដល់ពេលសាសន៍ដទៃទាំងអស់បានចូលមកទទួលការសង្គ្រោះ២៦ ពេលនោះទើបសាសន៍អ៉ីស្រាអែលទាំងមូលនឹងទទួលការសង្គ្រោះដែរ ដូចមានចែងទុកមកថា:
«ព្រះអង្គដែលរំដោះ នឹងយាងចេញពី
ក្រុងស៉ីយ៉ូន
ព្រះអង្គនឹងដកអំពើទមិឡ*ចេញពីកូនចៅ
លោកយ៉ាកុប
២៧ នេះហើយជាសម្ពន្ធមេត្រី*ដែលយើងនឹង
ចងជាមួយពួកគេ
នៅពេលដែលយើងដកអំពើបាប
ចេញពីពួកគេ»។ព
២៨ បើគិតតាមដំណឹងល្អ*សាសន៍អ៉ីស្រាអែលជាសត្រូវនឹងព្រះជាម្ចាស់ភដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់បងប្អូន។បើគិតតាមការជ្រើសរើសវិញព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់គេមកពីព្រះអង្គគិតដល់បុព្វបុរសរបស់គេ។ ២៩កាលណាព្រះជាម្ចាស់ប្រទានព្រះអំណោយទានហើយព្រះអង្គមិនដកហូតវិញទេហើយកាលណាព្រះអង្គត្រាស់ហៅទ្រង់ក៏មិនប្រែប្រួលដែរ។ ៣០ រីឯបងប្អូនពីដើមបងប្អូនមិនបានស្តាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់ទេតែឥឡូវនេះដោយសាសន៍អ៉ីស្រាអែលមិនស្តាប់បង្គាប់ព្រះអង្គព្រះអង្គក៏មេត្តាករុណាដល់បងប្អូន។ ៣១រីឯពួកគេវិញពួកគេមិនស្តាប់បង្គាប់នៅពេលនេះមកពីព្រះជាម្ចាស់មេត្តាករុណាដល់បងប្អូន។ដូច្នេះព្រះអង្គក៏មេត្តាករុណាដល់ពួកគេនៅពេលនេះដែរ ៣២ដ្បិតព្រះជាម្ចាស់បានបណ្តោយឲ្យមនុស្សទាំងអស់មិនស្តាប់បង្គាប់ព្រះអង្គដើម្បីសម្ដែងព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណាដល់មនុស្សទាំងអស់។
៣៣ព្រះហឫទ័យទូលាយរបស់ព្រះជាម្ចាស់ជ្រៅពន់ពេកណាស់ហើយព្រះប្រាជ្ញាញាណនិងព្រះតំរិះរបស់ព្រះអង្គក៏ខ្ពង់ខ្ពស់ដែរ ! គ្មាននរណា អាចយល់ការសំរេចរបស់ព្រះអង្គបានឡើយហើយក៏គ្មាននរណាអាចយល់មាគ៌ារបស់ព្រះអង្គបានដែរ ! ៣៤តើនរណាស្គាល់គំនិតរបស់ព្រះអម្ចាស់?តើនរណាបានថ្វាយយោបល់ទៅព្រះអង្គ?ម៣៥តើនរណាបានថ្វាយអ្វីមួយទៅព្រះអង្គដើម្បីឲ្យព្រះអង្គតបស្នងសងគុណវិញ?យ។
៣៦ អ្វីៗទាំងអស់សុទ្ធតែមកពីព្រះអង្គដោយសារព្រះអង្គនិងសម្រាប់ព្រះអង្គ!។សូមលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គអស់កល្បជានិច្ច!អាម៉ែន!។
ជំពូក ១២
ជីវិតថ្មីស្របតាមព្រះហឫទ័យព្រះអម្ចាស់
១ ហេតុនេះ បងប្អូនអើយ ខ្ញុំសូមដាស់តឿនបងប្អូនថា ដោយព្រះជាម្ចាស់មានព្រះហឫទ័យអាណិតអាសូរបងប្អូនចូរថ្វាយខ្លួនទៅព្រះអង្គទុកជាយញ្ញបូជាដ៏មានជីវិតដ៏វិសុទ្ធ*ហើយជាទីគាប់ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។បើបងប្អូនធ្វើដូច្នេះទើបហៅថាគោរពបម្រើព្រះអង្គតាមរបៀបត្រឹមត្រូវមែនរ។ ២ មិនត្រូវយកតំរាប់តាមលោកីយ៍នេះឡើយត្រូវទុកឲ្យព្រះជាម្ចាស់កែប្រែចិត្តគំនិតបងប្អូនឲ្យទៅជាថ្មីទាំងស្រុងវិញដើម្បីឲ្យបងប្អូនចេះពិចារណាមើលថាព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យនឹងអ្វីខ្លះគឺអ្វីដែលល្អដែលគាប់ព្រះហឫទ័យព្រះអង្គ និង គ្រប់លក្ខណៈ។
៣ ខ្ញុំសូមជំរាបបងប្អូនតាមព្រះអំណោយទានដែលព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានមកខ្ញុំថាម្នាក់ៗមិនត្រូវលើកតម្លៃខ្លួនឯងខ្ពស់ហួសពីគំនិតដែលត្រូវគិតនោះឡើយតែត្រូវគិតឲ្យបានសមរម្យតាមកំរិតនៃជំនឿដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រទានឲ្យម្នាក់ៗ។៤រូបកាយមនុស្សយើងមានសរីរាង្គច្រើនហើយសរីរាង្គនីមួយៗមានមុខងារខុសៗគ្នាយ៉ាងណា ៥ យើងក៏ដូច្នោះដែរយើងមានគ្នាច្រើនរួមជាព្រះកាយតែមួយក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្តហើយម្នាក់ៗជាសរីរាង្គរបស់ គ្នាទៅវិញទៅមក។ ៦យើងមានព្រះអំណោយទានប្លែកៗពីគ្នាស្របតាមព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រទានមកយើង។ប្រសិនបើបងប្អូនណាទទួលព្រះអំណោយទានខាងថ្លែង*ព្រះបន្ទូលត្រូវថ្លែងឲ្យស្របតាមជំនឿ ៧ អ្នកណាទទួលព្រះអំណោយទានខាងបម្រើចូរបម្រើទៅអ្នកណាទទួលព្រះអំណោយទានខាងបង្រៀនចូរបង្រៀនទៅ ៨អ្នកដែលលើកទឹកចិត្តបងប្អូនចូរលើកទឹកចិត្តគេទៅអ្នកដែលចែកទ្រព្យរបស់ខ្លួនលចូរចែកដោយចិត្តស្មោះសរអ្នកដែលដឹកនាំចូរដឹកនាំដោយចិត្តខ្នះខ្នែងអ្នកដែលចែកទានដល់ជនក្រីក្រចូរចែកឲ្យគេដោយចិត្តត្រេកអរ។
៩ ចូរមានចិត្តស្រឡាញ់ដោយឥតលាក់ពុតឡើយ។ចូរស្អប់ខ្ពើមអ្វីៗដែលអាក្រក់ហើយជាប់ចិត្តតែនឹងអ្វីៗដែលល្អវិញ។ ១០ ចូរស្រឡាញ់រាប់អានគ្នាទៅវិញទៅមកទុកដូចជាបងប្អូនបង្កើត។ត្រូវលើកកិត្តិយសគ្នាទៅវិញទៅមកដោយចិត្តគោរព។ ១១ ត្រូវឧស្សាហ៍ខ្នះខ្នែងកុំខ្ជឹលច្រអូសឡើយ។ត្រូវបម្រើព្រះអម្ចាស់ដោយចិត្តក្លៀវក្លា។ ១២ ចូរសប្បាយរីករាយដោយចិត្តសង្ឃឹម។ចូរកាន់ចិត្តអត់ធ្មត់ក្នុងពេលមានទុក្ខលំបាក។ចូរព្យាយាមអធិស្ឋាន*។ ១៣ ត្រូវជួយទំនុកបំរុងប្រជាជនដ៏វិសុទ្ធ*ដែលខ្វះខាតព្រមទាំងទទួលភ្ញៀវដោយរាក់ទាក់ផង។
១៤ ត្រូវជូនពរអស់អ្នកដែលបៀតបៀនបងប្អូនត្រូវជូនពរគេកុំដាក់បណ្តាសាគេឡើយ។ ១៥ ចូរអរសប្បាយជាមួយអស់អ្នកដែលអរសប្បាយចូរយំសោកជាមួយអស់អ្នកដែលយំសោក។ ១៦ ត្រូវមានចិត្តគំនិតចុះសំរុងគ្នាទៅវិញទៅមក។មិនត្រូវមានគំនិតលើកខ្លួនឡើយតែត្រូវចាប់ចិត្តនឹងអ្វីៗដែលទន់ទាបវិញ។ មិនត្រូវអួតខ្លួនថាជាអ្នកមានប្រាជ្ញាឡើយវ។
១៧ កុំប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់តបនឹងអំពើអាក្រក់ត្រូវគិតតែពីប្រព្រឹត្តអំពើល្អនៅចំពោះមុខមនុស្សទាំងអស់វិញ ស។ ១៨ ផ្នែកឯខាងបងប្អូនប្រសិនបើបងប្អូនអាចធ្វើបានត្រូវរស់នៅដោយសុខសាន្តជាមួយមនុស្សទាំងអស់ទៅ។ ១៩ បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់អើយមិនត្រូវសងសឹកដោយខ្លួនឯងឡើយគឺទុកឲ្យព្រះជាម្ចាស់សម្ដែងព្រះពិរោធចំពោះគេវិញដ្បិតមានចែងទុកមកថា:«ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា”ការសងសឹកស្រេចតែលើយើងគឺយើងទេតើដែលនឹងតបទៅគេ”ហ ។ ២០ផ្ទុយទៅវិញ”ប្រសិនបើខ្មាំងសត្រូវរបស់អ្នកឃ្លានចូរយកម្ហូបអាហារឲ្យគេបរិភោគទៅប្រសិនបើគេស្រេកចូរឲ្យទឹកគេផឹកផង ធ្វើដូច្នេះប្រៀបបីដូចជាប្រមូលរងើកភ្លើងទៅដាក់ពីលើក្បាលរបស់គេ”»ឡ។ ២១ មិនត្រូវចាញ់ការអាក្រក់ឡើយគឺត្រូវឈ្នះការ អាក្រក់ដោយប្រព្រឹត្តអំពើល្អវិញ។
ជំពូក ១៣
ការស្តាប់បង្គាប់អាជ្ញាធរ
១ មនុស្សគ្រប់រូបត្រូវស្តាប់បង្គាប់អាជ្ញាធរដ្បិតអំណាចទាំងឡាយសុទ្ធតែមកពីព្រះជាម្ចាស់គឺព្រះអង្គបានតែងតាំងឲ្យមានអំណាចទាំងនោះ ឡើង។ ២ ដូច្នេះអ្នកដែលប្រឆាំងនឹងអាជ្ញាធរក៏ដូចជាប្រឆាំងនឹងរបៀបរៀបរយដែលព្រះជាម្ចាស់បានចាត់ចែងនោះដែរហើយអ្នកដែលប្រឆាំងមុខជាធ្វើឲ្យខ្លួនមានទោសមិនខាន។៣ អ្នកប្រព្រឹត្តអំពើល្អមិនខ្លាចអ្នកគ្រប់គ្រងស្រុកឡើយមានតែអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ប៉ុណ្ណោះដែលខ្លាច។បើអ្នកមិនចង់ខ្លាចអាជ្ញាធរទេចូរប្រព្រឹត្តអំពើល្អទៅនោះអាជ្ញាធរនឹងសរសើរអ្នកជាមិនខាន ៤ ដ្បិតលោកទាំងនោះជាអ្នកបម្រើព្រះជាម្ចាស់ដើម្បីជំរុញអ្នកឲ្យប្រព្រឹត្តល្អ។ផ្ទុយទៅវិញបើអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ចូរខ្លាចទៅដ្បិតអាជ្ញាធរមិនមែនកាន់អំណាចអជាអាសារឥតការទេគឺគេជាអ្នកបម្រើព្រះជាម្ចាស់ដើម្បីធ្វើទណ្ឌកម្មដាក់ទោសកអ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់។ ៥ ដូច្នេះត្រូវស្តាប់បង្គាប់អាជ្ញាធរមិនមែនដោយខ្លាចទទួលទណ្ឌកម្មប៉ុណ្ណោះទេគឺធ្វើដោយមានមនសិការខផង។
៦ ហេតុនេះហើយបានជាបងប្អូនត្រូវតែបង់ពន្ធដារដ្បិតលោកទាំងនោះទទួលមុខងារពីព្រះជាម្ចាស់ដើម្បីបំពេញកិច្ចការនេះយ៉ាងហ្មត់ចត់។
៧ ត្រូវជូនលោកទាំងនោះនូវអ្វីដែលបងប្អូនត្រូវជូនគឺបង់អាករទៅលោកណាដែលបងប្អូនត្រូវបង់ បង់ពន្ធទៅលោកណាដែលបងប្អូនត្រូវបង់ពន្ធកោតខ្លាចលោកណាដែលបងប្អូនត្រូវកោតខ្លាចគោរពលោកណាដែលបងប្អូនត្រូវគោរព។
ការស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមក
៨ មិនត្រូវជំពាក់អ្វីនរណាក្រៅពីជំពាក់សេចក្ដីស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមកនោះឡើយដ្បិតអ្នកណាស្រឡាញ់អ្នកដទៃអ្នកនោះប្រតិបត្តិតាមគម្ពីរវិន័យ*សព្វគ្រប់ហើយ ៩ ព្រោះវិន័យដែលចែងថា «កុំប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់កុំសម្លាប់មនុស្សកុំលួចទ្រព្យសម្បត្តិគេកុំមានចិត្តលោភលន់»គនិងវិន័យឯទៀតៗសង្ខេបមកជាវិន័យតែមួយនេះថា«ចូរស្រឡាញ់បងប្អូនឯទៀតៗឲ្យបានដូចស្រឡាញ់ខ្លួនឯងដែរ»ឃ។ ១០ អ្នកមានចិត្តស្រឡាញ់មិនដែលប្រព្រឹត្តអាក្រក់ដល់បងប្អូនឯទៀតៗឡើយដូច្នេះ សេចក្ដីស្រឡាញ់នាំឲ្យប្រតិបត្តិតាមវិន័យបានពេញលក្ខណៈ។
ការរៀបចំខ្លួនរង់ចំាទទួលព្រះអម្ចាស់
១១ បងប្អូនជ្រាបហើយថាយើងកំពុងតែរស់នៅក្នុងគ្រាណាគឺដល់ពេលយើងត្រូវក្រោកពីដេកដ្បិតឥឡូវនេះការសង្គ្រោះខិតមកជិតយើងជាងកាលយើងទើបនឹងជឿ។ ១២ យប់ជិតផុតហើយហើយថ្ងៃង ក៏ជិតដល់ដែរដូច្នេះយើងត្រូវលះបង់អំពើនៃសេចក្ដីងងឹតចចោលទៅហើយប្រដាប់ខ្លួនដោយគ្រឿងសស្ត្រាវុធនៃពន្លឺវិញ។ ១៣ ត្រូវរស់នៅឲ្យបានត្រឹមត្រូវដូចរស់នៅក្នុងពេលថ្ងៃ គឺមិនស៉ីផឹកស្រវឹងមិនប្រព្រឹត្តកាមតណ្ហាក្រៅតំរាមិនប្រាសចាកសីលធម៌មិនឈ្លោះប្រកែកនិងមិនច្រណែនឈ្នានីសគ្នា។ ១៤ផ្ទុយទៅវិញត្រូវប្រដាប់ខ្លួនដោយព្រះអម្ចាស់យេស៊ូគ្រីស្តហើយកុំបណ្តោយខ្លួនឲ្យខ្វល់ខ្វាយតាមការលោភលន់របស់លោកីយ៍នោះឡើយ។
ជំពូក ១៤
គ្រីស្តបរិស័ទត្រូវយល់អធ្យាស្រ័យឲ្យគ្នា
១ ចូរទទួលបងប្អូនណាដែលមានជំនឿទន់ខ្សោយដោយរាក់ទាក់មិនត្រូវរិះគន់យោបល់របស់គេឡើយ។ ២ បើមាននរណាម្នាក់ជឿថាខ្លួនមានសិទ្ធិបរិភោគអ្វីក៏បានហើយមានម្នាក់ទៀតដែលមានជំនឿទន់ខ្សោយបរិភោគតែបន្លែ ៣ មិនត្រូវឲ្យអ្នកបរិភោគអ្វីក៏បានមើលងាយអ្នក ដែលមិនបរិភោគនោះឡើយរីឯអ្នកដែលមិនបរិភោគក៏មិនត្រូវវិនិច្ឆ័យអ្នកបរិភោគដ្បិតព្រះជាម្ចាស់ទទួលអ្នកនោះដែរ។ ៤ តើអ្នកមានឋានៈអ្វីបានជាហ៊ានវិនិច្ឆ័យអ្នកបម្រើរបស់គេដូច្នេះ?អ្នកបម្រើនោះឈរក្តីដួលក្តីស្រេចតែនៅលើម្ចាស់របស់គាត់ទេ។ក៏ប៉ុន្តែអ្នកបម្រើនោះមុខជាឈរ មាំមិនខានដ្បិតព្រះអម្ចាស់មានអំណាចជួយគាត់ឲ្យឈរបាន។
៥ មានម្នាក់យល់ថាថ្ងៃមួយសំខាន់ជាងថ្ងៃមួយតែម្នាក់ទៀតយល់ថាថ្ងៃទាំងអស់សុទ្ធតែដូចគ្នា។ម្នាក់ៗត្រូវយល់ឃើញតាមគំនិតរបស់ខ្លួនឲ្យបានដិតដល់ទៅ!។ ៦ ចំពោះអ្នកដែលប្រកាន់ថាមានថ្ងៃសំខាន់ឬមិនសំខាន់នោះគេប្រកាន់ដូច្នេះដើម្បីគោរពព្រះអម្ចាស់។អ្នកដែលបរិភោគអ្វីទាំងអស់គេបរិភោគដើម្បីគោរពព្រះអម្ចាស់ដ្បិតគេអរព្រះគុណព្រះអង្គ។អ្នកដែលមិនបរិភោគគេមិនបរិភោគដើម្បីគោរពព្រះអម្ចាស់ហើយគេក៏អរព្រះគុណព្រះអង្គដែរ ៧ ព្រោះក្នុងចំណោមបងប្អូនគ្មាននរណាម្នាក់រស់ឬស្លាប់សម្រាប់ខ្លួនឯងឡើយ ៨ដ្បិតបើយើងរស់យើងរស់សម្រាប់ព្រះអម្ចាស់ហើយបើយើងស្លាប់ក៏ស្លាប់សម្រាប់ព្រះអម្ចាស់ដែរ។ទោះបីយើងរស់ក្តីស្លាប់ក្តីយើងថ្វាយខ្លួនទៅព្រះអម្ចាស់ជានិច្ច ៩ ដ្បិតព្រះគ្រីស្តបានសោយទិវង្គតនិងមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញដើម្បីធ្វើជាព្រះអម្ចាស់ទាំងលើមនុស្សស្លាប់ទាំងលើមនុស្សរស់។ ១០ រីឯអ្នកហេតុដូចម្តេចបានជាអ្នកថ្កោលទោសបងប្អូនរបស់អ្នក?ហេតុដូចម្តេចបានជាអ្នកមើលងាយបងប្អូនរបស់អ្នក?។យើងទាំងអស់គ្នានឹងទៅឈរនៅមុខតុលាការ របស់ព្រះជាម្ចាស់ ១១ ដ្បិតមានចែងទុកមកថា:
ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា
ពិតដូចយើងមានជីវិតរស់យ៉ាងណាឆ
មនុស្សទាំងអស់ពិតជាលុតជង្គង់ថ្វាយបង្គំយើង
ហើយប្រកាសទទួលស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់
យ៉ាងនោះដែរជ។
១២ ដូច្នេះយើងត្រូវរៀបរាប់ទូលព្រះជាម្ចាស់នូវអំពើដែលខ្លួនយើងម្នាក់ៗបានប្រព្រឹត្ត។
កុំធ្វើឲ្យបងប្អូនបាត់បង់ជំនឿឡើយ
១៣ ហេតុនេះហើយបានជាយើងត្រូវតែឈប់ថ្កោលទោសគ្នាទៅវិញទៅមកតែត្រូវប្តេជ្ញាចិត្តថា មិនត្រូវធ្វើអ្វីដែលនាំឲ្យបងប្អូនជំពប់ដួលឬរវាតចិត្តបាត់ជំនឿនោះឡើយ។ ១៤ដោយខ្ញុំរួមជាមួយព្រះអម្ចាស់យេស៊ូខ្ញុំដឹងហើយជឿជាក់ថា គ្មានអ្វីមួយមិនបរិសុទ្ធ*ឯកឯងនោះទេគឺទាល់តែមាននរណាម្នាក់ចាត់ទុកថាមិនបរិសុទ្ធទើបក្លាយទៅជាមិនបរិសុទ្ធចំពោះអ្នកដែលថានោះ។ ១៥ ប្រសិនបើអ្នកនាំឲ្យបងប្អូនអ្នកពិបាកចិត្តព្រោះតែរឿងអាហារនោះបានសេចក្ដីថា អ្នកមិនប្រព្រឹត្តតាមសេចក្ដីស្រឡាញ់ទៀតទេ។មិនត្រូវយកអាហារមកធ្វើឲ្យនរណាម្នាក់វិនាសបាត់បង់ឲ្យសោះព្រោះព្រះគ្រីស្តបានសោយទិវង្គតសម្រាប់គេហើយ។ ១៦អ្វីៗដែលអ្នករាល់គ្នាយល់ថាល្អមិនត្រូវទុកឲ្យគេមានឱកាសនិយាយនិន្ទាបានឡើយ ១៧ ដ្បិតព្រះរាជ្យ*របស់ព្រះជាម្ចាស់មិនមែនអាស្រ័យនៅលើការស៉ីផឹកនោះទេគឺអាស្រ័យនៅលើសេចក្ដីសុចរិតសេចក្ដីសុខសាន្តនិង អំណរដែលមកពីព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ។១៨អ្នកណាបម្រើព្រះគ្រីស្តរបៀបនេះអ្នកនោះនឹងបានគាប់ព្រះហឫទ័យព្រះជាម្ចាស់ហើយមនុស្សផងទាំងពួងក៏គោរពរាប់អានគេដែរ។ ១៩ ដូច្នេះយើងត្រូវស្វែងរកអ្វីដែលនាំឲ្យមានសេចក្ដីសុខនិងឲ្យមានការអប់រំគ្នាទៅវិញទៅមក។ ២០ មិនត្រូវបំផ្លាញ កិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ព្រោះតែរឿងអាហារនោះឡើយ។តាមពិតអ្វីៗទាំងអស់សុទ្ធតែល្អបរិសុទ្ធក៏ប៉ុន្តែបើយើងបរិភោគអ្វីមួយដែលបណ្តាល ឲ្យអ្នកផ្សេងជំពប់ចិត្តបាត់ជំនឿនោះគឺយើងបែរជាប្រព្រឹត្តការអាក្រក់ទៅវិញ។ ២១ ប្រសិនបើយើងមិនបរិភោគសាច់មិនពិសាស្រានិងមិនប៉ះពាល់របស់ណាដែលធ្វើឲ្យបងប្អូនជំពប់ចិត្តបាត់ជំនឿនោះជាការល្អប្រពៃហើយ។ ២២ អ្វីៗដែលអ្នកជឿថាត្រឹមត្រូវចូររក្សាទុកតែម្នាក់ឯងនៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្រព្រះជាម្ចាស់ទៅ។អ្នកណាមិនដាក់ទោសខ្លួនឯងចំពោះការយល់ឃើញរបស់ខ្លួនអ្នកនោះមានសុភមង្គលហើយ ! ២៣ ផ្ទុយទៅវិញអ្នកណាមានចិត្តសង្ស័យពីអាហារដែលខ្លួនបរិភោគអ្នកនោះមានទោសហើយព្រោះការយល់ឃើញរបស់គេនោះមិនមែនមកពីជំនឿទេ។ការអ្វីដែលមិនមែនមកពីជំនឿសុទ្ធតែជាអំពើបាបទាំងអស់។
ជំពូក ១៥
ត្រូវធ្វើឲ្យអ្នកដទៃសប្បាយចិត្ត
១ ចំពោះយើងដែលមានជំនឿមាំមួនយើងមានភារកិច្ចជួយអ្នកដែលមានជំនឿទន់ខ្សោយគឺមិនត្រូវធ្វើអ្វីឲ្យតែខ្លួនឯងពេញចិត្តនោះឡើយ។
២ យើងម្នាក់ៗតោងតែខំធ្វើឲ្យអ្នកដទៃពេញចិត្តដើម្បីជាប្រយោជន៍ល្អដល់គេនិងជួយគេឲ្យចំរើនឡើងឈ ៣ ដ្បិតព្រះគ្រីស្តពុំបានស្វែងរកអ្វីដែលធ្វើឲ្យគាប់ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់នោះឡើយផ្ទុយទៅវិញមានចែងទុកមកថា«ពាក្យត្មះតិះដៀលរបស់អស់អ្នកដែលតិះដៀលព្រះអង្គបានធ្លាក់មកលើទូលបង្គំ»ញ។ ៤ អ្វីៗដែលមានចែងទុកពីមុនមកគឺចែងទុកសម្រាប់អប់រំយើង។ដោយគម្ពីរជួយសំរាលទុក្ខយើងនិងឲ្យយើងចេះស៊ូទ្រាំយើងមានសេចក្ដីសង្ឃឹម។ ៥ សូមព្រះជាម្ចាស់ដែលជួយសំរាលទុក្ខនិងជួយឲ្យចេះស៊ូទ្រាំប្រោសប្រទានឲ្យបងប្អូនរួមគ្នាមានចិត្តគំនិតតែមួយស្របតាមព្រះគ្រីស្តយេស៊ូ ៦ ដើម្បីឲ្យបងប្អូនមានចិត្តថ្លើមតែមួយមានសំឡេងតែមួយលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះបិតារបស់ព្រះយេស៊ូ គ្រីស្តជាអម្ចាស់នៃយើង។
ដំណឹងល្អសម្រាប់ប្រជាជាតិទាំងអស់
៧ដូច្នេះត្រូវទទួលគ្នាទៅវិញទៅមកដោយរាក់ទាក់ឲ្យបានដូចព្រះគ្រីស្តទទួលបងប្អូនដែរដើម្បីលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់។៨ខ្ញុំសូមជំរាបបងប្អូនថាព្រះគ្រីស្តបានមកធ្វើជាអ្នកបម្រើរបស់សាសន៍ដែលកាត់ស្បែក*ដើម្បីសំរេចតាមព្រះបន្ទូលដែលព្រះជាម្ចាស់បានសន្យាចំពោះបុព្វបុរស*និងសម្ដែងព្រះហឫទ័យសច្ចៈរបស់ព្រះអង្គ។ ៩ រីឯសាសន៍ដទៃវិញគេលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដោយព្រះអង្គសម្ដែងព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណាដល់គេដូចមានចែងទុកមកថា :
«ហេតុនេះហើយបានជាទូលបង្គំប្រកាសទទួល
ស្គាល់ព្រះអង្គក្នុងចំណោមជាតិសាសន៍នានា
ហើយទូលបង្គំនឹងច្រៀងលើកតម្កើង
ព្រះកិត្តិនាមរបស់ព្រះអង្គ»ដ។
១០ មានចែងទៀតថា:
«ជាតិសាសន៍ទាំងឡាយអើយ ចូរមានអំណរ
ជាមួយប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គទៅ!»ឋ។
១១ ហើយមានចែងទៀតថា :
«ជាតិសាសន៍ទាំងឡាយអើយ
ចូរកោតសរសើរព្រះអម្ចាស់
ត្រូវឲ្យប្រជារាស្ត្រផងទាំងពួង
ច្រៀងសរសើរព្រះអង្គ»ឌ។
១២ ព្យាការីអេសាយក៏មានប្រសាសន៍ថា :
«ពូជរបស់លោកយេសាយនឹងមកដល់
ព្រះអង្គនឹងក្រោកឡើង
ដើម្បីដឹកនាំជាតិសាសន៍នានា
ហើយជាតិសាសន៍ទាំងនោះ
នឹង សង្ឃឹមលើព្រះអង្គ»ឍ។
១៣ សូមព្រះជាម្ចាស់ជាប្រភពនៃសេចក្ដីសង្ឃឹមប្រោសបងប្អូនដែលមានជំនឿឲ្យបានពោរពេញដោយអំណរនិង សេចក្ដីសុខសាន្តគ្រប់ ប្រការដើម្បីឲ្យបងប្អូនមានសង្ឃឹមយ៉ាងបរិបូណ៌ហូរហៀរដោយឫទ្ធានុភាពរបស់ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ។
សកម្មភាព និង គម្រោងការរបស់លោកប៉ូល
១៤ បងប្អូនអើយខ្ញុំជឿជាក់ថាបងប្អូនមានចិត្តសប្បុរសណាស់ហើយក៏មានចំណេះជ្រៅជ្រះនិងមានសមត្ថភាពអាចទូន្មានគ្នាទៅវិញទៅមកបានថែមទៀតផង។ ១៥ ក៏ប៉ុន្តែនៅត្រង់ចំណុចខ្លះខ្ញុំសរសេរមករំលឹកដាស់តឿនបងប្អូនយ៉ាងធ្ងន់ៗបន្តិចដោយសំអាងលើមុខងារណដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រោសប្រទានមកខ្ញុំ ១៦ឲ្យបម្រើព្រះគ្រីស្តយេស៊ូសម្រាប់សាសន៍ដទៃ។ខ្ញុំប្រកាសដំណឹងល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់ជាមុខងារមួយដ៏ពិសិដ្ឋដើម្បីនាំសាសន៍ដទៃមកថ្វាយខ្លួនទុកជាតង្វាយដែលគាប់ព្រះហឫទ័យព្រះអង្គនិងជាតង្វាយដែលព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធប្រោសឲ្យបានវិសុទ្ធ។ ១៧ ដោយហេតុនេះខ្ញុំបានខ្ពស់មុខដោយរួមជាមួយព្រះគ្រីស្តយេស៊ូចំពោះកិច្ចការដែលខ្ញុំបានធ្វើថ្វាយព្រះជាម្ចាស់ត ១៨ ដ្បិតខ្ញុំមិនហ៊ានលើកយកអ្វីផ្សេងមកនិយាយក្រៅពីការដែលព្រះគ្រីស្តបានធ្វើតាមរយៈខ្ញុំទោះបីតាមពាក្យសំដីក្តីឬតាមកិច្ចការក្តី ដើម្បីនាំសាសន៍ដទៃឲ្យមកស្តាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់នោះឡើយ។១៩ព្រះអង្គសម្ដែងឫទ្ធានុភាពនៃទីសំគាល់និងប្ញទ្ធិបាដិហារិយ៍ព្រះអង្គសម្ដែងឫទ្ធានុភាពរបស់ព្រះវិញ្ញាណ។ដូច្នេះខ្ញុំបានផ្សព្វផ្សាយដំណឹងល្អរបស់ ព្រះគ្រីស្តសព្វគ្រប់នៅគ្រប់ទីកន្លែងចាប់តាំងពីក្រុងយេរូសាឡឹមរហូតទៅដល់តំបន់អ៉ីល្លីរីថ។ ២០ ក៏ប៉ុន្តែខ្ញុំបានតាំងចិត្តប្រកាសដំណឹងល្អតែនៅកន្លែងណាដែលគេមិនទាន់ឮព្រះនាមព្រះគ្រីស្តនៅឡើយដើម្បីចៀសវាងសង់ពីលើគ្រឹះដែលអ្នកផ្សេងបានចាក់រួចមកហើយ ២១ គឺឲ្យបានស្របតាមសេចក្ដីដែលមានចែងទុកមកថា:
«អស់អ្នកដែលមិនទាន់បានទទួលដំណឹង
អំពីព្រះអង្គ មុខជាឃើញ
ហើយអស់អ្នកដែលមិនទាន់បានឮ
មុខជាបានយល់»ទ។
គម្រោងការរបស់លោកប៉ូលធ្វើដំណើរទៅក្រុងរ៉ូម
២២ ការនេះហើយដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំខកខានជាច្រើនដងមិនបានមកសួរសុខទុក្ខបងប្អូន។ ២៣ ប៉ុន្តែឥឡូវកិច្ចការរបស់ខ្ញុំក្នុងភូមិភាគទាំងនេះចប់សព្វគ្រប់ហើយ។ម៉្យាងទៀតតាំងពីយូរឆ្នំាមកហើយខ្ញុំមានបំណងមកសួរសុខទុក្ខបងប្អូនជាខ្លាំង ២៤ នៅពេលណាខ្ញុំទៅស្រុកអេស៉្បាញ។ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងបានឆៀងចូលមកជួបបងប្អូនដើម្បីឲ្យបងប្អូនជួយខ្ញុំបន្តដំណើរទៅស្រុកនោះក្រោយពីខ្ញុំបានសប្បាយចិត្តស្នាក់នៅជាមួយបងប្អូនបន្តិចមក។២៥ ប៉ុន្តែពេលនេះខ្ញុំធ្វើដំណើរទៅក្រុងយេរូសាឡឹមដើម្បីបម្រើប្រជាជនដ៏វិសុទ្ធ* ២៦ដ្បិតបងប្អូននៅស្រុកម៉ាសេដូននិងស្រុកអាខៃបានមូលមតិគ្នាចូលប្រាក់ទៅជួយបងប្អូនក្រីក្រក្នុងចំណោមប្រជាជនដ៏វិសុទ្ធនៅក្រុងយេរូសាឡឹម។ ២៧បងប្អូនទាំងនោះបានសំរេចចិត្តដូច្នេះព្រោះគេមានជំពាក់បំណុលម៉្យាងគឺបងប្អូនសាសន៍ដទៃបានទទួលសម្បត្តិខាងវិញ្ញាណរួមជាមួយសាសន៍យូដាយ៉ាងណាគេក៏ត្រូវយកសម្បត្តិខាងលោកីយ៍ទៅជួយសាសន៍យូដាយ៉ាងនោះដែរ។ ២៨ ពេលណាខ្ញុំបំពេញកិច្ចការនេះចប់គឺប្រគល់ប្រាក់ដែលប្រមូលបានទៅឲ្យគេជាផ្លូវការរួចរាល់ហើយខ្ញុំនឹងចេញដំណើរទៅស្រុកអេស៉្បាញដោយឆៀងចូលមកសួរសុខទុក្ខបងប្អូន។ ២៩ ខ្ញុំដឹងថាពេលខ្ញុំមករកបងប្អូននោះខ្ញុំមានទាំងព្រះពរគ្រប់យ៉ាងរបស់ព្រះគ្រីស្តមកជាមួយផងធ។
៣០បងប្អូនអើយខ្ញុំសូមដាស់តឿនបងប្អូនក្នុងនាមព្រះយេស៊ូគ្រីស្តជាអម្ចាស់នៃយើងនិងដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលមកពីព្រះវិញ្ញាណថាសូមតយុទ្ធជាមួយខ្ញុំដោយទូលអង្វរព្រះជាម្ចាស់ឲ្យខ្ញុំផង ៣១ដើម្បីឲ្យខ្ញុំរួចផុតពីកណ្តាប់ដៃរបស់អ្នកស្រុកយូដាដែលមិនជឿនិងដើម្បីឲ្យប្រជាជនដ៏វិសុទ្ធនៅក្រុងយេរូសាឡឹមបានទទួលជំនួយដែលខ្ញុំនាំយកទៅនោះដោយអំណរ។ ៣២ដូច្នេះខ្ញុំនឹងមកដល់បងប្អូនទាំងសប្បាយចិត្តហើយប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់ សព្វព្រះហឫទ័យខ្ញុំនឹងសម្រាកនៅជាមួយបងប្អូន។៣៣ សូមព្រះជាម្ចាស់ជាប្រភពនៃសេចក្ដីសុខសាន្តគង់ជាមួយបងប្អូនទាំងអស់គ្នា! អាម៉ែន!។
ជំពូក ១៦
ពាក្យសួរសុខទុក្ខ
១ ខ្ញុំសូមផ្តែផ្តាំមកបងប្អូនអំពីនាងផេបេដែលជាបងប្អូនរបស់យើងគាត់បម្រើក្រុមជំនុំ/ព្រះសហគមន៍នៅក្រុងសង់ក្រេ ២ សូមបងប្អូនទទួលគាត់ក្នុងព្រះនាមព្រះអម្ចាស់ឲ្យបានសមជាប្រជាជនដ៏វិសុទ្ធ។សូមបងប្អូនជួយគាត់ក្នុងករណីណាដែលគាត់ត្រូវការឲ្យបងប្អូនជួយដ្បិតគាត់បានជួយ រ៉ាប់រងបងប្អូនជាច្រើននាក់ ហើយក៏បានជួយខ្ញុំផងដែរ។
៣ សូមជំរាបសួរនាងព្រីស្កានិងលោកអគីឡាសឲ្យខ្ញុំផង។គាត់ទាំងពីរនាក់បានធ្វើការបម្រើព្រះគ្រីស្តរួមជាមួយខ្ញុំ ៤គាត់បានស៊ូប្តូរជីវិតដើម្បីជួយសង្គ្រោះខ្ញុំហើយមិនត្រឹមតែខ្ញុំម្នាក់ប៉ុណ្ណោះទេដែលអរគុណគាត់ក្រុមជំនុំ/ព្រះសហគមន៍ទាំងមូលរបស់សាសន៍ដទៃក៏អរគុណគាត់ដែរ។ ៥ សូម ជំរាបសួរព្រះសហគមន៍ដែលជួបជុំគ្នាក្នុងផ្ទះគាត់ឲ្យខ្ញុំផង។សូមជំរាបសួរលោកអេប៉ៃណែតដ៏ជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំដែលបានថ្វាយខ្លួនចំពោះ ព្រះគ្រីស្តមុនគេបង្អស់នៅស្រុកអាស៉ី។ ៦ សូមជំរាបសួរនាងម៉ារីដែលបាននឿយហត់យ៉ាងច្រើនដើម្បីបងប្អូន។ ៧ សូមជំរាបសួរលោកអង់ដ្រូនីគូសនិងនាងយូញ៉ាសជាសាច់ញាតិរបស់ខ្ញុំដែលបានជាប់ឃុំឃាំងជាមួយខ្ញុំនោះដែរអ្នកទាំងពីរជាគ្រីស្តទូត*ដែលគេគោរពរាប់អានខ្លាំងណាស់ហើយគាត់ ក៏បានជឿព្រះគ្រីស្តមុនខ្ញុំផង។
៨ សូមជំរាបសួរលោកអំព្លីយ៉ាទូសដ៏ជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំក្នុងព្រះអម្ចាស់។ ៩ សូមជំរាបសួរលោកអ៊ូរបាន់ដែលធ្វើការបម្រើព្រះគ្រីស្តរួមជាមួយយើងនិងជំរាបសួរលោកស្តាគីសដ៏ជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំផង។ ១០ សូមជំរាបសួរលោកអប៉្បឺឡែសដែលបានបង្ហាញជំនឿរឹងប៉ឹងលើព្រះគ្រីស្ត។សូមជំរាបសួរបងប្អូនដែលជាក្រុមញាតិរបស់លោកអរីស្តូប៊ូល។ ១១ សូមជំរាបសួរលោកហេរ៉ូឌីយ៉ូនជាសាច់ញាតិរបស់ខ្ញុំ។សូមជំរាបសួរបងប្អូនដែលជឿព្រះអម្ចាស់និងជាក្រុមញាតិលោកណារគីស។ ១២សូមជំរាបសួរនាងទ្រីភែននិងនាងទ្រីផូសនាងទាំងពីរបាននឿយហត់បម្រើព្រះអម្ចាស់។សូមជំរាបសួរនាងពែរស៉ីសដ៏ជាទីស្រឡាញ់ដែលបាននឿយហត់បម្រើព្រះអម្ចាស់។ ១៣ សូមជំរាបសួរលោករូភូសដែលព្រះអម្ចាស់បានជ្រើសរើសនិងជំរាបសួរម្តាយរបស់គាត់ដែលខ្ញុំចាត់ទុកដូចជាម្តាយរបស់ខ្ញុំដែរ។ ១៤ សូមជំរាបសួរលោកអស៉ីនគ្រីតលោកផ្លេគូនលោកហ៊ែរម៉ែសលោកបា៉ត្រូបាសលោកហ៊ែរម៉ាសនិងបងប្អូនដែលនៅជាមួយគេ។ ១៥ សូមជំរាបសួរលោកភីឡូឡូកនាងយូលីលោកនេរេនិងប្អូនស្រីគាត់ព្រមទាំងជំរាបសួរលោកអូលីមបា៉សនិងប្រជាជនដ៏វិសុទ្ធទាំងអស់ដែលនៅជាមួយគេផងដែរ។១៦សូមបងប្អូនជំរាបសួរគ្នាទៅវិញទៅមកដោយស្និទ្ធស្នាលផងន។
ព្រះសហគមន៍ទាំងអស់របស់ព្រះគ្រីស្តសូមជំរាបសួរមកបងប្អូន។
ពាក្យដាស់តឿនចុងបញ្ចប់
១៧ បងប្អូនអើយខ្ញុំសូមដាស់តឿនបងប្អូនឲ្យប្រុងប្រយ័ត្ននឹងពួកអ្នកដែលបង្កឲ្យមានការបាក់បែកគ្នានិងនាំឲ្យបងប្អូនរវាតចិត្តចេញពីជំនឿដោយគេប្រព្រឹត្តផ្ទុយពីសេចក្ដីបង្រៀនដែលបងប្អូនបានទទួលសូមបងប្អូនចៀសចេញឲ្យឆ្ងាយពីអ្នកទាំងនោះទៅ ១៨ដ្បិតមនុស្សប្រភេទនេះមិនបម្រើព្រះគ្រីស្តជាអម្ចាស់នៃយើងទេគឺគេបម្រើក្រពះរបស់គេវិញហើយបញ្ឆោតអ្នកដែលមានចិត្តស្លូតត្រង់ដោយប្រើពាក្យសំដីពីរោះៗនិងពាក្យបញ្ចើច បញ្ចើ។ ១៩ រីឯបងប្អូនវិញមនុស្សម្នាដឹងគ្រប់គ្នាថាបងប្អូនស្តាប់បង្គាប់ព្រះអម្ចាស់។ហេតុនេះហើយបានជាខ្ញុំមានអំណរព្រោះតែបងប្អូនហើយខ្ញុំចង់ឲ្យបងប្អូនមានប្រាជ្ញាធ្វើការអ្វីដែលល្អឥតទាក់ទាមនឹងការអ្វីដែលអាក្រក់។ ២០ ព្រះជាម្ចាស់ជាប្រភពនៃសេចក្ដីសុខសាន្តនឹងកំទេចមារ*សាតាំងឲ្យនៅក្រោមបាតជើងរបស់បងប្អូនក្នុងពេលឆាប់ៗ។សូមព្រះគ្រីស្តជាអម្ចាស់នៃយើងប្រណីសន្តោសដល់បងប្អូន!។
២១លោកធីម៉ូថេដែលធ្វើការរួមជាមួយខ្ញុំសូមជំរាបសួរមកបងប្អូនហើយលោកលូស្យូសលោកយ៉ាសូននិងលោកសូស៉ីបា៉ទែរដែលជាសាច់ញាតិរបស់ខ្ញុំ ក៏សូមជំរាបសួរមកបងប្អូនដែរ។
២២ ខ្ញុំទែរទីយូសជាអ្នកសរសេរលិខិតនេះសូមជំរាបសួរមកបងប្អូនក្នុងព្រះនាមព្រះអម្ចាស់ដែរ។២៣ លោកកៃយូសដែលទទួលខ្ញុំនិងទទួលព្រះសហគមន៍ទាំងមូលឲ្យជួបជុំគ្នានៅផ្ទះគាត់សូមជំរាបសួរមកបងប្អូនលោកអេរ៉ាស្ត្រជាមេឃ្លំាងប្រាក់របស់ក្រុងនិងលោកគ័រទូសជាបងប្អូនយើងក៏សូមជំរាបសួរមកបងប្អូនដែរ។ ២៤សូមព្រះគ្រីស្តប្រណីសន្តោសដល់បងប្អូនទាំងអស់គ្នា!អាម៉ែន! ។
២៥ ព្រះជាម្ចាស់មានឫទ្ធានុភាពនឹងធ្វើឲ្យបងប្អូនមានជំនឿខ្ជាប់ខ្ជួនស្របតាមដំណឹងល្អរបស់ខ្ញុំនិងស្របតាមពាក្យដែលខ្ញុំប្រកាសអំពីព្រះយេស៊ូគ្រីស្តតាមតែព្រះជាម្ចាស់បានសម្ដែងអំពីគម្រោងការដ៏លាក់កំបាំងដែលព្រះអង្គលាក់ទុកតាំងពីដើមរៀងមក ២៦តែទ្រង់បានសម្ដែងឲ្យយើងស្គាល់នៅពេលនេះតាមរយៈគម្ពីរព្យាការីនិងស្របតាមព្រះបញ្ជារបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលគង់នៅអស់កល្បជានិច្ចដើម្បីឲ្យជាតិសាសន៍ទាំងអស់បានស្គាល់ហើយឲ្យគេជឿនិងស្តាប់តាម។ ២៧ មានតែព្រះជាម្ចាស់មួយព្រះអង្គគត់ដែលប្រកបដោយព្រះប្រាជ្ញាញាណសូមលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គតាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រីស្តអស់កល្បជាអង្វែងតរៀងទៅ! អាម៉ែន! ។
ក. ពាក្យដើម:ខ្ញុំបម្រើ ឬ ទាសករ។•ខ. យើងអាចបកប្រែម៉្យាងទៀតថា: «តាមរយៈព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ»។
គ.សាសន៍ក្រិកចង់សង្កត់ទៅលើសាសន៍ដែលមានអរិយធម៌ខ្ពង់ខ្ពស់នៅសម័យនោះ។•ឃ.ឃ្លាដើម«មកពីជំនឿទៅកាន់ជំនឿ»ដែលយើងអាចបកស្រាយបានច្រើនយ៉ាង:«ពីព្រះហឫទ័យស្មោះត្រង់របស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅជំនឿរបស់អ្នកជឿ»ឬ«ពីជំនឿរបស់អ្នកផ្សាយដំណឹងល្អទៅដល់ជំនឿរបស់អ្នកស្តាប់»ឬ«ពីជំនឿចាស់ទៅជំនឿថ្មី»ឬ«ពីជំនឿដើមដំបូងដល់ជំនឿពេញលក្ខណៈ»ឬ «ជំនឿដែលចំរើនឡើងជារៀងរាល់ថ្ងៃ»។•ង.ហាបាគូក២.៤។•ច.គម្ពីរប្រើពាក្យ«ព្រះពិរោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់»សំដៅទៅលើការវិនិច្ឆ័យទោសមនុស្សលោក គឺមិនមែនចង់សំដៅទៅលើកំហឹងដែលជាសន្តានចិត្តអាក្រក់នោះឡើយ។ • ឆ. យើងអាចបកប្រែតាមរបៀបផ្សេងៗថា:សភាវៈរបស់ព្រះអង្គជាព្រះជាម្ចាស់ក្តីនិស្ស័យជាព្រះជាម្ចាសក្តី់ឬទេវជាតិក្តីù។•ជ.ពាក្យដើម:«រូបកាយដែលរមែងតែងតែរលួយ»។
ឈ.ឃ្លាដើម:«ពួកគេយកការកុហកមកជំនួសសេចក្ដីពិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់»។ • ញ. ពាក្យ «ព្រះពិរោធ» សូមអានសេចក្ដីពន្យល់នៅ រ៉ូម១.១៨។ • ដ. ទំនុកតម្កើង៦២.១៣។
ឋ. យើងអាចបកប្រែពាក្យនេះថា:ជាគ្រូបង្រៀនកូនក្មេងឬជាគ្រូបង្រៀនមនុស្សអវិជ្ជាក៏បាន។•ឌ. ប្រហែលជាលោកប៉ូលចង់មានប្រសាសន៍អំពីការលួចរូបបដិមាករ ឬ វត្ថុសក្ការៈផ្សេងៗយកទៅធ្វើជំនួញ គឺវត្ថុដែលសាសន៍ដទៃតម្កល់ទុកនៅក្នុងវិហារនៃព្រះរបស់គេ ។
ឍ. អេសាយ ៥២.៥។ • ណ.ទំនុកតម្កើង ៥១.៦។• ត.ពាក្យដើម«ព្រះពិរោធ»។ • ថ. ឬ សេចក្ដីពិត។
ទ.ទំនុកតម្កើង ១៤.១-៣;៥៣.២-៤។•ធ.ទំនុកតម្កើង ៥.១០;១៤០.៤។ • ន.ទំនុកតម្កើង ១០.៧។ • ប. អេសាយ ៥៩.៧-៨។ • ផ.ទំនុកតម្កើង ៣៦.២។ • ព. «សិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់»ត្រង់នេះសំដៅទៅលើវត្តមានរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលគង់នៅជាមួយប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គ។ • ភ. ពាក្យដើម «ឥតគិតថ្លៃ»។
ម.យើងអាចបកប្រែម៉្យាងទៀតថា«តើយើងគិតដូចម្តេចចំពោះលោកអប្រាហាំដែលជាបុព្វបុរសយើងផ្នែកខាងលោកីយ៍ តើលោកបានទទួលអ្វីខ្លះ?»។ • យ. កំណើតពិភពលោក (លោកុប្បត្តិ) ១៥.៦។ • រ.ទំនុកតម្កើង ៣២.១-២។
ល. «ព្រះពិរោធ»: សូមអានសេចក្ដីពន្យល់នៅ ១.១៨។ • វ. កំណើតពិភពលោក(លោកុប្បត្តិ)១៧.៥។•ស. កំណើតពិភពលោក (លោកុប្បត្តិ) ១៥.៥។
ហ.ពាក្យដើម«ព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោស»សំដៅទៅលើស្ថានភាពថ្មីរបស់អ្នកជឿ គឺជាជីវិតដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រោសឲ្យបានសុចរិត ដោយចូលរួមជាមួយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត។
ឡ. យើងអាចបកប្រែតាមរបៀបផ្សេងថា «បានទទួលជីវិតអស់កល្បជានិច្ច» ឬ «បានទទួលជីវិតនិងបានសោយរាជ្យ»។
អពាក្យដើម«យើងទាំងអស់គ្នាដែលបានស្លាប់ផ្នែកខាងបាប»។ • ក.«សិរីរុងរឿង»ត្រង់នេះសំដៅទៅលើឫទ្ធានុភាពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតរបស់ព្រះបិតា។•ខ. «ខ្លួនយើង»មិនមែនសំដៅទៅលើរូបកាយទេគឺចង់និយាយអំពីអ្វីៗដែលផ្សំជាបុគ្គលយើងនេះឡើង ហើយជាប់មាននិស្ស័យបាប។ • គ.ឃ្លាដើម«ស្លាប់ខាងបាប»(ដូចនៅរ៉ូម៦.២ដែរ)។ព្រះយេស៊ូមិនដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាបទាល់តែសោះប៉ុន្តែព្រះអង្គរួមសាមគ្គីជាមួយមនុស្សទាំងអស់។ដោយព្រះអង្គសោយទិវង្គតនិងមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ព្រះអង្គរំដោះអស់អ្នកដែលរួមរស់ជាមួយព្រះអង្គឲ្យបានរួចផុតពីអំណាចរបស់បាប។
ឃ.ឃ្លាដើម:បងប្អូននឹងទៅជាទាសកររបស់អំពើបាបដែលនាំទៅរកសេចក្ដីស្លាប់ឬមួយទៅជាទាសកររបស់ការស្តាប់បង្គាប់ដែលនាំបងប្អូនទៅរកសេចក្ដីសុចរិត។ • ង. ពាក្យដើម: ប្រាក់ខែ ឬ ប្រាក់ឈ្នួល។
ច. សេរីភាព (និក្ខមនំ)២០.១៧ ; ទុតិយកថា ៥.២១។• ឆ. ពាក្យដើម: បាបក៏ស្លាប់ដែរ។
ជ. ឃ្លាដើម«ជាប់ជាឈ្លើយរបស់វិន័យ(ឬច្បាប់)នៃបាប»។ • ឈ. ឃ្លាដើម«បម្រើវិន័យរបស់បាប»។ • ញ. ក្នុងឯកសារខ្លះជាភាសាក្រិកមានបន្ថែមថា«ជាអ្នកដែលមិនរស់នៅតាមរបៀបលោកីយ៍តែតាមរបៀបព្រះវិញ្ញាណ»។•ដ. ឃ្លាដើម «ឲ្យរួចផុតពីវិន័យរបស់អំពើបាប»។
ឋ. «អប្បា»ជាពាក្យស្និទ្ធស្នាលដែលកូនហៅឪពុកត្រូវនឹងពាក្យខ្មែរថា:«បា៉!ពុក! ឬ ឪ»។• ឌ. ពាក្យដើម«នៅក្រោមអំណាចអ្វីៗដែលគ្មានប្រយោជន៍»។ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតពិភពលោកមកដើម្បីឲ្យទទួលសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គតែដោយមនុស្សប្រពឹត្តអំពើបាបពិភពលោកទាំងមូលបានឃ្លាតចាកពីទីដៅរបស់ខ្លួនហើយជីវិតបែរជាគ្មានន័យត្រូវតែស្លាប់។•ឍ. ឃ្លាដើម: «ឲ្យរួចផុតពីទាសភាពនៃសេចក្ដីរលួយ»។ • ណ. ពាក្យដើម «មើលឃើញ»។
ត. យើងអាចបកប្រែឃ្លានេះម៉្យាងទៀតថា:«ព្រះជាម្ចាស់ធ្វើគ្រប់កិច្ចការទាំងអស់ដើម្បីផ្ដល់សេចក្ដីល្អដល់អស់អ្នកដែលស្រឡាញ់ព្រះអង្គ។•ថ.ពាក្យដើម«អស់អ្នកដែលព្រះអង្គស្គាល់ជាមុន»មានន័យថាព្រះជាម្ចាស់ស្គាល់យើងមុនដែលយើងស្គាល់ព្រះអង្គឬ មុនពេលដែលយើងមានរូបរាងឡើង។ • ទ. ទំនុកតម្កើង ៤៤.២៣។
ធ.គឺលោកយ៉ាកុប។•ន.កំណើតពិភពលោក/លោកុប្បត្តិ ២១.១២។•ប.កំណើតពិភពលោក/លោកុប្បត្តិ ១៨.១០។•ផ. កំណើតពិភពលោក/លោកុប្បត្តិ ២៥.១៣។ •ព. ម៉ាឡាគី១.២-៣ ឃ្លាដើម«យើងស្រឡាញ់យ៉ាកុបតែយើងស្អប់អេសាវ»។• ភ.សេរីភាព/និក្ខមនំ៣៣.១៩។ • ម.ពាក្យដើម«ក្នុងអ្នក»។ព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើឲ្យស្តេចផារ៉ោនមានចិត្តរឹងរូសដើម្បីសម្ដែងព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះអង្គដល់សាសន៍អ៉ីស្រាអែល ដោយប្ញទ្ធិបាដិហារិយ៍ផ្សេងៗ(សេរីភាព/និក្ខមនំ៧-១២)។
យ.សេរីភាព/និក្ខមនំ៩.១៦។•រ. អេសាយ២៩. ១៦,៤៥.៩,៦៤.៧។•ល. ពាក្យដើម «ថូនៃសេចក្ដីពិរោធ»។•វ.ពាក្យដើម «ថូនៃសេចក្ដីមេត្តាករុណា»។• ស. ហូសេ២.១,២.២៥។ • ហ. អេសាយ១០.២២-២៣។•ឡ. ពាក្យដើម«ព្រះអម្ចាស់នៃកងទ័ព»។ពាក្យកងទ័ពនេះចង់សំដៅទៅលើហ្វូងផ្កាយទាំងអស់ដែលគេចាត់ទុកថាមានអំណាចលើពិភពលោកទាំងមូល។ដូច្នេះពាក្យ«ព្រះអម្ចាស់នៃកងទ័ព»មានន័យថាព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ជាអម្ចាស់លើអ្វីៗទាំងអស់ដែលមានអំណាចលើពិភពលោកទាំងមូល។
អ. អេសាយ ១.៩; កំណើតពិភពលោក១៩.២៤-២៥។ • ក. អេសាយ៨.១៤, ២៨.១៦។ • ខ. ពាក្យដើម «ពុំមែនតាមចំណេះ»មានន័យថា:គេមិនស្គាល់គម្រោងការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលសង្គ្រោះមនុស្សដោយជំនឿគឺមិនគិតពីកុសលផលបុណ្យរបស់គេ។ •គ.ពាក្យដើម:«ព្រះគ្រីស្តជាទីបញ្ចប់របស់វិន័យ»ក្នុងភាសាក្រិក ពាក្យ«ទីបញ្ចប់»នៅត្រង់នេះចង់បញ្ជាក់អំពីគោលដៅផងការសំរេចពេញលក្ខណៈផង និង ចប់សព្វគ្រប់ផង។យើងអាចបកប្រែម៉្យាងទៀតថា«វិន័យនាំទៅកាន់ព្រះគ្រីស្ត»។•ឃ. លេវីវិន័យ១៨.៥(សូមអានកាឡាទី៣.១២ និង លូកា១០.២៨ដែរ)។ • ង. ទុតិយកថា ៣០.១២-១៣។ • ច. ទុតិយកថា ៣០.១៤។
ឆ. អេសាយ ២៨.១៦។ • ជ.យ៉ូអែល ៣.៥។ •ឈ. ឃ្លាដើម«ល្អណាស់ហ្ន៎ជើងរបស់អ្នកដែលនាំដំណឹងល្អៗមក!»។ក្នុងឯកសារខ្លះនៅជំនាន់ដើមមានបន្ថែមថា:«ល្អណាស់ហ្ន៎ជើងរបស់អ្នកដែលនាំសេចក្ដីសុខសាន្តអ្នកដែលនាំដំណឹងល្អៗមក»អេសាយ ៥២.៧។•ញ. អេសាយ ៥៣.១, យ៉ូហាន ១២.៣៨។•ដ.ឬកើតមកពីព្រះបន្ទូលស្ដីអំពីព្រះគ្រីស្ត។•ឋ ទំនុកតម្កើង១៩.៥។ • ឌ. ទុតិយកថា៣២.២១។ • ឍ. អេសាយ ៦៥.១។ • ណ. អេសាយ ៦៥.២
ត. ១ពង្សាវតាក្សត្រ ១៩.១០,១៤។ •ថ. ១ពង្សាវតាក្សត្រ ១៩.១៨។ •ទ. ក្នុងឯកសារដើមខ្លះជាភាសាក្រិកមានឃ្លាបន្ថែមថា: «ប្រសិនបើព្រះអង្គជ្រើសរើសគេដោយសារគេប្រព្រឹត្តតាមវិន័យបានសេចក្ដីថាមិនមែនមកពីព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសទៀតឡើយបើមកពីព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសនោះការប្រព្រឹត្តតាមវិន័យលែងមានលក្ខណៈជាការគោរពតាមវិន័យទៀតហើយ»។• ធ.ទុតិយកថា២៩.៣។ •ន. «តុ»មានន័យថាតុម្ហូបអាហារឬមួយសំដៅទៅលើទ្រព្យសម្បត្តិ។អ្នកខ្លះបកស្រាយថាជាតុដែលគេប្រើសម្រាប់ធ្វើយញ្ញបូជា។ • ប.ទំនុកតម្កើង ៦៩.២៣-២៤។ ពាក្យ «កោងខ្នង» មានន័យថាធ្វើខ្ញុំកញ្ជះគេ។
ផ. ឬ មកផ្សំាក្នុងចំណោមមែក។
ព. អេសាយ៥៩.២០-២១។•ភ. សាសន៍អ៉ីស្រាអែលក្លាយទៅជាសត្រូវរបស់ព្រះជាម្ចាស់មកពីគេបដិសេធមិនព្រមទទួលដំណឹងល្អ។ • ម. អេសាយ ៤០.១៣។ • យ. យ៉ូប៤១.៣។•រ. យើងអាចបកប្រែឃ្លានេះថា«គោរពបម្រើព្រះអង្គត្រឹមត្រូវតាមព្រះវិញ្ញាណ»ក៏បាន។ការថ្វាយបង្គំដ៏ត្រឹមត្រូវមិនមែនគ្រាន់តែជាកាយវិការខាងក្រៅដូចធ្វើបុណ្យទានឬធ្វើយញ្ញបូជានោះឡើយគឺថ្វាយបង្គំស្របតាមលក្ខណៈដែលព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យ(យ៉ូហាន ៤.២៣-២៤)។
ល. ឃ្លាដើម «អ្នកឲ្យ» មានន័យថាចែកទ្រព្យរបស់ខ្លួនឬចែកព្រះអំណោយទានខាងវិញ្ញាណ។•វ. សុភាសិត ៣.៧។•ស. សុភាសិត ៣.៤ (យោងតាមគម្ពីរសម្ពន្ធមេត្រីចាស់ជាភាសាក្រិក)។ • ហ. ទុតិយកថា ៣២.៣៥។
ឡ. សុភាសិត ២៥.២១-២២។ • អ.ពាក្យដើម«អាជ្ញាធរកាន់ដាវ»។ពាក្យដាវនេះចង់សំដៅទៅលើអំណាចដែលនាំមនុស្សទួទៅឲ្យគោរពច្បាប់និងដាក់ទោសអ្នកដែលមិនគោរពច្បាប់។ • ក. ពាក្យដើម:សងសឹកនិងព្រះពិរោធ(កំហឹង)។•ខ. យើងអាចបកស្រាយថា«ធ្វើដោយគិតដល់ព្រះជាម្ចាស់»ព្រោះព្រះអង្គប្រទានអំណាចឲ្យអាជ្ញាធរ។•គ.សេរីភាព(និក្ខមនំ )២០. ១៣-១៧។ឯកសារដើមខ្លះមានបន្ថែមវិន័យ «កុំធ្វើបន្ទាល់ក្លែងក្លាយ»។ •ឃ. លេវីវិន័យ១៩.១៨សូមអានម៉ាថាយ១៩.១៨-១៩ផងដែរ។
ង. «ថ្ងៃ»:ចង់សំដៅទៅលើថ្ងៃដែលព្រះអម្ចាស់នឹងយាងត្រឡប់មកវិញ។•ច. សេចក្ដីងងឹតជានិមិត្តរូបនៃអំពើអាក្រក់ឬចិត្តអាក្រក់ដែលបណ្តាលឲ្យមនុស្សវៀរចាកឆ្ងាយពីព្រះជាម្ចាស់ពុំអាចទទួលព្រះជន្មរបស់ព្រះអង្គបាន។•ឆ. ក្នុងភាសាដើមមានលក្ខណៈជាពាក្យសម្បថ។ • ជ.ឃ្លាដើម «អណ្តាតទាំងអស់នឹងប្រកាស» អេសាយ៤៥.២៣,៤៩.១៨។
ឈ. ពាក្យដើម: កសាង ។ • ញ. ទំនុកតម្កើង ៦៩.១០។
ដ.ទំនុកតម្កើង ១៨.៥០។•ឋ. ទុតិយកថា ៣២.៤១។•ឌ. ទំនុកតម្កើង ១១៧.១។•ឍ. អេសាយ ១១.១,១០។លោកយេសាយត្រូវជាឪពុករបស់ស្តេចដាវីឌ។ • ណ.ពាក្យដើម «ព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោស»។ • ត. យើងអាចបកប្រែម៉្យាងទៀតថា«កិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់»។
ថ.តំបន់អ៉ីល្លីរីស្ថិតនៅភូមិភាគខាងជើងឆៀងខាងលិចនៃប្រទេសក្រិក។•ទ. អេសាយ ៥២.១៥។•ធ. យើងអាចយល់ម៉្យាងទៀតថា «ពេលខ្ញុំមករកបងប្អូន ខ្ញុំមកដោយព្រះគ្រីស្តយល់ស្របទាំងស្រុងផង»។
ន. ឃ្លាដើម:«សូមបងប្អូនជំរាបសួរគ្នាទៅវិញទៅមកដោយថើបគ្នាយ៉ាងវិសុទ្ធ»។សាសន៍ខ្មែរជំរាបសួរគ្នាដោយលើកដៃសំពះរីឯនៅមជ្ឈឹមបូព៌ាប្រទេសគេមានទម្លាប់ជំរាបសួរគ្នាដោយថើបគឺស្ត្រីៗថើបជាមួយស្ត្រីៗហើយប្រុសៗជាមួយប្រុសៗ។