«ចូរត្រេកអរ សប្បាយ ភ្នំទាំងឡាយអើយ ចូរស្រែកអបអរសាទរឡើង ត្បិតព្រះអម្ចាស់សម្រាលទុក្ខប្រជាជនព្រះអង្គ។»
បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់ នេះជាអារម្មណ៍របស់យើង ប៉ុន្តែអ្វីដែលជាប្លែក គឺថ្ងៃនេះយើងបានបិទស៊ើបអង្កេតអំពីបេក្ខជននៃមរណសាក្សីដែលជាអ្នកបម្រើរបស់ព្រះជាម្ចាស់ នេះជាអំណរសប្បាយសម្រាប់ព្រះសហគមន៍របស់យើង ប៉ុន្តែថ្ងៃស្អែក ខ្ញុំមានពិធីបិទមួយទៀត។ ថ្ងៃស្អែក ខ្ញុំទៅអភិបូជាចុងក្រោយនៅអារាមការមែល បងស្រីសម្ងាត់ ហើយនេះជាសញ្ញាមួយដែលនាំឱ្យយើងព្រួយចិត្ត និងនាំឱ្យយើងសោកស្ដាយ ប៉ុន្តែនេះជាជីវិតរបស់យើង ដោយដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់មានសញ្ញានីមួយៗ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលនីមួយៗ ខុសៗគ្នា ដើម្បីនាំឱ្យយើងទៅមុខជានិច្ច ដោយទទួលព្រះបន្ទូលដែលយើងស្ដាប់ថ្ងៃនេះ ព្រះអម្ចាស់សម្រាលទុក្ខប្រជាជនព្រះអង្គ ព្រះអង្គអាណិតមេត្តាកូនចៅរបស់ព្រះអង្គ ដែលរងទុក្ខវេទនាជានិច្ច។
ដោយសារនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃប្រទេសកម្ពុជា ពេលយើងនិយាយអំពីមរណសាក្សី មានន័យថាជាសាក្សីដែលបានស្លាប់ក្នុងនាមជំនឿ សាក្សីដែលគេបានសុខចិត្តលះបង់ចោលអ្វីៗទាំងអស់ ដើម្បីរួមរស់ជាមួយប្រជាជនផ្ទាល់ខ្លួន នៅក្នុងព្រះសហគមន៍ផ្ទាល់ខ្លួន នៅលើទឹកដីផ្ទាល់ខ្លួន រហូតដល់បាត់បង់ជីវិត។ ក្នុងការបាត់បង់ជីវិតនេះ ក្នុងការរងទុក្ខលំបាកវេទនាដែលគេបានទទួល យើងបានមើលឃើញផ្លែសម្រាប់ព្រះសហគមន៍យើងសព្វថ្ងៃ។ និងផ្លែនេះ ជាសក្ខីភាពដ៏ពិសេសសម្រាប់ជំនាន់នេះ ដោយសារបងប្អូនជាទីស្រឡាញ់ ពេលយើងនិយាយអំពីមរណសាក្សីដែលយើងមានឯកសារពេញនៅក្នុងកេះរបស់យើងដែលយើងផ្ញើទៅរ៉ូម យើងកំពុងនិយាយអំពីប្រវត្តិសាស្ត្រថ្មីៗ តែ ៥០ ឆ្នាំមុន ថ្មីៗមែនទែន។
និងសព្វថ្ងៃ ព្រះសហគមន៍របស់យើងដែលបានរងទុក្ខលំបាកពីឆ្នាំ ៧០ អាចនិយាយថាពីឆ្នាំ ៩០ គឺឆ្នាំ ៩០ ដែលលោកអេមីល លោកអ៊ីវ បានត្រឡប់មកវិញដើម្បីចាប់ផ្ដើមប្រមូលគ្រីស្តបរិស័ទដែលនៅសល់ និងគ្រីស្តបរិស័ទមួយចំនួនថ្មីៗដែលបានទទួលពិធីជ្រមុជទឹកនៅក្នុងជំរំនៅសម័យ ប៉ុលពត យើងមើលឃើញព្រះសហគមន៍របស់យើងជាព្រះសហគមន៍ម្យ៉ាងក្មេងខ្ចី។ តាមពិត ថ្ងៃនេះខ្ញុំបានអញ្ជើញគ្រីស្តបរិស័ទដែលធ្លាប់ស្គាល់មរណសាក្សីពីបាត់ដំបង និងពីកំពង់ចាម។ ពីភ្នំពេញអត់សូវមានទេ យើងមានអំណរសប្បាយដោយសារយើងមានប្អូនស្រីបង្កើតរបស់លោកអភិបាលឆ្មារសាឡាស់ និងបងស្រីម្នាក់ទៀតដែលថ្ងៃនេះសុខភាពមិនសូវស្រួលមកអត់បានទេ គឺប្រាកដ និងប្រកប។ នេះជារឿងយ៉ាងពិសេស។
ប៉ុន្តែបងប្អូន ថ្ងៃនេះយើងមានសាក្សីដែលស្គាល់មរណសាក្សីរបស់យើងដែលមកពីព្រះសហគមន៍បាត់ដំបង ដែលមកពីកំពង់ធំ អត់ដឹងមកពីក្តុលលើខ្លះ ជាមួយលោករ៉ាបាំងដែលបានទទួលមរណភាពនៅក្តុលលើតែម្ដង។ និងប្រសិនបើយើងមើលភ្នំពេញ ភ្នំពេញសុទ្ធតែអ្នកថ្មីៗមក។ ភ្នំពេញ ព្រះសហគមន៍យើង មើលកំពត មើលតាកែវ សុទ្ធតែក្រោយឆ្នាំ ២០០០។ វត្តមានរបស់លោកឪពុកក្នុងពេលនេះ បាននាំមកនូវសេចក្តីសោមនស្សរីករាយយ៉ាងក្រៃលែង ខណៈដែលយើងកំពុងស្ថិតក្នុងកាលៈទេសៈប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏វិសេសវិសាលមួយ។ ព្រឹត្តិការណ៍បែបនេះ កម្រនឹងកើតមានណាស់ក្នុងមួយសតវត្ស ឬច្រើនសតវត្សម្តង ហើយក្នុងមួយជីវិតរបស់យើងម្នាក់ៗ ក៏ប្រហែលជាមានឱកាសជួបប្រទះតែម្តងគត់។ យើងពិតជាមានសំណាងដែលបានស្ថិតក្នុងឱកាសដ៏កម្រ និងមានតម្លៃជាប្រវត្តិសាស្ត្រនេះ។
និងក្នុងចំណោមលោកឪពុកទាំងអស់ដែលមកទីនេះ តាមពិតសាសនទូតដែលធ្វើដំណើរដូចខ្ញុំនិយាយ នៅជំនាន់ជាមួយលោកអ៊ីវ ឬលោកអេមីល ឬលោកតាវិនណែរ លោកតាប៉ុងសូដ៍ ទទួលមរណភាពអស់ហើយ នៅទីនេះមានតែលោកអភិបាលលី ប៉ុន្តែលោកអភិបាលលី ប្រហែលបានជួប ឬមិនបានជួបស្គាល់លោកឆ្មារសាឡាស់ឬអត់ក៏អត់ដឹងដែរ ព្រោះគាត់អាយុតែ ៣-៤ ឆ្នាំទេ លោកវិន័យក៏ដូចគ្នា ហើយប្រហែលលោកសុនដែរ។ ប្រជាជនរបស់យើង ១០ ឆ្នាំជាង ដែលបានស្គាល់ប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលបានឆ្លងកាត់និងរងទុក្ខលំបាកនេះ។ ហើយយើងទាំងអស់គ្នា ជាអ្នកថ្មីៗ ប៉ុន្តែយើងជាអ្នកថ្មីៗដែលចូលនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏អស្ចារ្យនៃព្រះសហគមន៍កាតូលិកកម្ពុជា ដែលចូលនៅក្នុងជីវិតរបស់ប្រជាជនខ្មែរទាំងមូល។ ហើយកុំឲ្យយើងច្រឡំ បេក្ខភាពរបស់យើងមានតែ ១២ នាក់នេះ ប៉ុន្តែយើងដឹងថាមានរាប់លាននាក់ដែលបានទទួលមរណភាព ហើយក្នុងនេះមានពុទ្ធបរិស័ទ មានឥស្លាមបរិស័ទយ៉ាងច្រើន ក្នុងនេះមានគ្រីស្តបរិស័ទរបស់យើងយ៉ាងច្រើនដែរ។ និង ១២ នាក់ ជាតំណាងដើម្បីកុំឱ្យយើងភ្លេចដល់បងប្អូនផ្សេងៗដែលបានទទួលមរណភាពដែរ។ ពីព្រោះហេតុសព្វថ្ងៃពេលយើងទៅតាំងគោក យើងគោរពវិញ្ញាណក្ខន្ធរបស់បងប្អូនទាំងអស់ដែលបានរងទុក្ខលំបាក និងបាត់បង់ជីវិតនៅក្នុងសម័យប៉ុលពតនេះ។ នេះជាប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់យើង។ នេះនៅក្នុងឈាមរបស់យើង នៅក្នុងហ្សែនរបស់យើង។ ប៉ុន្តែសព្វថ្ងៃ បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់ យើងរស់នៅក្នុងសន្តិភាព។ ហើយថ្មីៗនេះ យើងបានឃើញសន្តិភាពជាទ្រព្យសម្បត្តិដែលយើងត្រូវតែថែរក្សា ហើយសព្វថ្ងៃយើងមើលឃើញទៀត សម្រាប់ពិភពលោកទាំងមូល សន្តិភាពជាទ្រព្យសម្បត្តិមួយដែលយើងត្រូវការថែរក្សា ជាវប្បធម៌មួយដែលយើងត្រូវការបង្កើតពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។ ដូច្នេះថ្ងៃនេះយើងអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ សម្រាប់វត្តមានគ្រីស្តបរិស័ទ លោកឪពុក លោកអភិបាល បងស្រី មួយចំនួន ដែលបានសុខចិត្តលះបង់ដើម្បីនៅជាមួយប្រជាជនផ្ទាល់ មិនមែនតែនៅជាមួយគ្រីស្តបរិស័ទទេ ប៉ុន្តែនៅជាមួយបងប្អូនបង្កើតនៅលើទឹកដីផ្ទាល់។
ខ្ញុំមានសំបុត្រដែលលោក ឆ្មារ សាឡាស់ សរសេរនៅក្នុង ខែមករា នៅឆ្នាំ ១៩៧៥។ នៅពេលនោះគាត់នៅប្រទេសបារាំង គាត់សរសេរថា៖ «ដល់ពេលវេលាហើយ ដែលគាត់ត្រូវត្រឡប់មកកម្ពុជាវិញ ដោយសារលោកអ៊ីវ កំពុងហៅគាត់មកវិញ។» ដោយដឹងថា គាត់សរសេរថា គាត់ «មិនដឹងអ្វីដែលនឹងកើតឡើង ប៉ុន្តែខ្ញុំទៅ ដោយទុកចិត្តលើព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់»។ នៅពេលគាត់ចេញពីផ្ទះរបស់គាត់ នៅផ្ទះគេហដ្ឋានលោកអភិបាលនៅមុនីវង្ស នៅថ្ងៃទី ១៨-១៩ ខែមេសានោះ គាត់អត់មានអីវ៉ាន់ច្រើនទេ មានតែកាបូបតូចមួយដាក់សំភារៈគ្រឿងសក្ការៈថ្វាយអភិបូជា ដើម្បីចេញធ្វើដំណើរទៅតាំងគោក ទោះបីខ្មែរក្រហមមិនអនុញ្ញាតឱ្យយកអីវ៉ាន់អ្វីសោះ ដោយគេថាទៅពីរបីថ្ងៃត្រូវត្រឡប់មកវិញ។
ការត្រឡប់មកវិញរបស់គាត់ គឺលះបង់ដើម្បីនៅ និងសុខចិត្តទទួលមុខងារជាលោកអភិបាល ហើយនៅពេលគាត់ចេញ មានប៉ុន្មានដងគាត់បានធ្វើអភិបូជានៅលើគ្រែ នៅលើគ្រែដ៏មានជីវិត ទោះដឹងថាគេហាមមិនឲ្យថ្វាយអភិបូជា ប៉ុន្តែគាត់បានធ្វើ។ ហើយប៉ុន្មានដងយើងបានស្តាប់សាក្សីដែលជួបគាត់ គេប្រាប់ថាគាត់ញញឹមលើកទឹកចិត្តគេពេលគេកំពុងធ្វើស្រែ។ ហើយគាត់ចូលក្នុងក្រុមចល័តដើម្បីដើរ មិននៅកន្លែងតែមួយ ដើម្បីមើលប្រជារាស្ត្ររបស់គាត់ ក្នុងនាមគាត់គង្វាល។
ហើយនេះគឺជាកម្លាំងសម្រាប់ជំនាន់ថ្មីៗ ដែលយើងត្រូវតែអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីឱ្យព្រះសហគមន៍របស់យើងបន្តរស់នៅ លើមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃក្រុមគ្រីស្តទូតមែន ប៉ុន្តែលើមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃជីវិតរបស់យើងនៅទីនេះ។ ហើយជីវិតរបស់យើងនៅទីនេះ មិនមែនធម្មតាទេ។
ពេលយើងមើលជីវិតបងស្រី លីឌី ដែលបានទទួលមរណភាពនៅស្រុកបារាយណ៍ មុនទៅដល់កំពង់ធំ។ គាត់មានតួនាទីមើលកូនក្មេង ដោយសារឪពុកម្តាយទៅធ្វើស្រែ។ ពេលកូនក្មេងយំ គាត់ច្រៀងបទចម្រៀងពីឡាតាំងដែលគាត់ចាំ។ ហើយមានថ្ងៃណាមួយខ្មែរក្រហមគេឮច្រៀងភាសាបរទេស ហើយក្រោយមកបាត់គាត់… ឱ្យទៅរៀនសូត… យើងដឹងហើយពាក្យនេះមានន័យថាម៉េច។
នេះគឺជាកម្លាំងសម្រាប់ជំនាន់ថ្មីៗ។ សព្វថ្ងៃយើងមានគ្រីស្តបរិស័ទថ្មីៗយ៉ាងច្រើន ភូមិភាគភ្នំពេញឆ្នាំនេះ មាន១៥២ នាក់ ដែលកំពុងត្រៀមទទួលជីវិតពីអគ្គសញ្ញាជ្រមុជទឹក។ ហើយនេះជាកម្លាំងមួយដែលណែនាំឱ្យយើងចូលក្នុងការអស្ចារ្យ ដើម្បីលើកតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ ដោយដឹងថា ទោះបីយើងរងទុក្ខលំបាក ទោះបីយើងវេទនាក៏យើងដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់សម្រាលទុក្ខរបស់យើង។
បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់! រួមជាមួយលោកឪពុក រួមជាមួយលោកអភិបាលថ្មីដែលជាកូនខ្មែរ រួមជាមួយបងប្រុសបងស្រីដែលបម្រើព្រះសហគមន៍របស់យើង រួមជាមួយគណៈកម្មការ ការិយាល័យនីមួយៗ រួមជាមួយគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ ឱ្យយើងបន្តធ្វើដំណើរនៅលើទឹកដីដ៏វិសេសរបស់យើង ដើម្បីផ្តល់សាក្ខីភាពដែលយើងបានទទួលពីមរណសាក្សី ពីគ្រីស្តបរិស័ទពីដើម ដើម្បីបន្តបង្ហាញថា «ពិតមែនព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់យើង ពិតមែនព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះអម្ចាស់នៃសន្តិភាព ពិតមែនព្រះជាម្ចាស់គឺជាជីវិតអស់កល្បជានិច្ច»៕
