ខេត្តតាកែវ៖ ក្នុងស្មារតីសាមគ្គីធម៌ និងការស្រឡាញ់សន្តិភាពយ៉ាងមុតមាំ ព្រះសហគមន៍កាតូលិកសន្តីម៉ារី ញញឹម និងវត្តអង្គមន្ត្រី ស្ថិតក្នុងស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ បានរួមគ្នាប្រារព្ធពិធីអធិដ្ឋាន និងសូត្រធម៌រួមគ្នាដើម្បីទាមទារឱ្យមានសន្តិភាពសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា។ ពិធីដ៏មានអត្ថន័យនេះ បានប្រារព្ធឡើងនៅល្ងាចថ្ងៃទី ២១ ខែធ្នូ ក្នុងបំណងបន់ស្រន់និងអធិដ្ឋាន អង្វសុំសេចក្តីសុខ ស្របពេលដែលស្ថានភាពតាមព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ កំពុងកើតមានសង្គ្រាម។ ពិធីនេះបានប្រព្រឹត្តទៅក្រោមអធិបតីភាពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់ លោកអភិបាល អូលីវីយ៉េ ជ្មីតហស្លេ អភិបាលព្រះសហគមន៍កាតូលិកភូមិភាគភ្នំពេញ និង ភិក្ខុ ចិរវឌ្ឍនោ ង៉ែត ចំរើន ចៅអធិការវត្តអង្គមន្ត្រី។ ក្នុងនោះក៏មានការនិមន្តចូលរួមពីសំណាក់ព្រះចៅអធិការវត្តចំនួន ៦ ផ្សេងទៀតក្នុងស្រុកត្រាំកក់ ព្រមទាំងមានវត្តមានភិក្ខុសង្ឃ សាមណេរ គ្រីស្តបរិស័ទ និងពុទ្ធបរិស័ទយ៉ាងច្រើនកុះករ។ ការរួមសាមគ្គីរវាងសាសនាដើម្បីសន្តិភាពនោះ មានសូត្រធម៌តាមបែបព្រះពុទ្ធសាសនា និងបែបគ្រីស្តសាសនា ព្រមទាំងមានសម្ដែងធម៌ទេសនាតាមប្រពៃណីសាសនាទាំងពីរ។ ថ្លែងក្នុងធម្មទេសនា លោកអភិបាល អូលីវីយ៉េ បានសង្កត់ធ្ងន់ពីសារៈសំខាន់នៃឯកភាពរវាងសាសនាទាំងពីរ ដោយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «យប់នេះ យើងចង់ស្រែកឱ្យឮៗថា ឱ្យបញ្ឈប់ សំឡេងនៃសង្គ្រាម សំឡេងនៃការឈ្លោះគ្នា សំឡេងនៃភ្លើងអាវុធ និងសំឡេងអំពើហិង្សា»។ លោកអភិបាលបានបន្តថា ទោះបីជាមកពីសាសនាផ្សេងគ្នាក៏ដោយ ប៉ុន្តែពុទ្ធបរិស័ទ និងគ្រីស្តបរិស័ទមានឆន្ទៈ ចិត្ត និងប្រាជ្ញាតែមួយ គឺការចង់បានសន្តិភាព។ លោកក៏បានបញ្ជាក់ពីការបន្តសហការ និងគាំទ្រដល់កងទ័ពដែលកំពុងឈរជើងនៅជួរមុខ ក៏ដូចជាជួយដល់ប្រជាជនដែលកំពុងភៀសសឹកផងដែរ។ លោកអភិបាលបានរំលឹកដល់ពាក្យបង្រៀនរបស់ព្រះយេស៊ូថា ៖ អ្នកណាកសាងសន្តិភាព អ្នកនោះមានសុភមង្គលហើយ ត្បិតគេមានឈ្មោះជាបុត្រធីតារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ។ យើងទាំងអស់គ្នាគឺជាបុត្រធីតារបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងជាគ្រួសារតែមួយនៅលើផែនដី។ ក្នុងទឹកមុខក្ដុកក្ដួល លោកបានរំលឹកពីការឈឺចាប់ដែលបង្កឡើងដោយសង្គ្រាមថា «កូនចៅយើងកំពុងយំ ហើយគ្រួសារជាច្រើនកំពុងរងទុក្ខ។ ហើយចាស់ព្រឹទ្ធាចារ្យកំពុងនឹកឃើញដល់ស្រមោលអតីតកាលកាលពី ៥០ ឆ្នាំមុន ដែលធ្លាប់បានឆ្លងកាត់សង្គ្រាមដ៏ជូរចត់»។ លោកអូលីវីយ៉េ បានបន្លឺពាក្យយ៉ាងខ្លីតែមានន័យថា «ល្មមហើយ ល្មមហើយ» ដើម្បីស្នើសុំឱ្យសន្តិភាពត្រឡប់មកវិញនៅពេលនេះ។ ពិធីដ៏វិសេសវិសាលនេះត្រូវបានបញ្ចប់ទៅដោយការធ្វើសមាធិយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់ ដើម្បីរំលឹកដល់វិញ្ញាណក្ខន្ធវីរកងទ័ពដែលបានពលីជីវិត និងប្រជាជនស្លូតត្រង់ដែលបានរងគ្រោះក្នុងភ្នក់ភ្លើងសង្គ្រាម។ នេះគឺជាសក្ខីភាពមួយបង្ហាញថា សាសនានៅកម្ពុជាគឺជាស្ពានចម្លងសន្តិភាព និងជាបង្អែកស្មារតីដ៏រឹងមាំសម្រាប់ប្រជាជាតិទាំងមូល៕