អត្ថបទទី១៖ សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរលោកបេនស៊ីរ៉ាក់ បសរ ១៧,១-១៥
ព្រះអម្ចាស់បានបង្កើតមនុស្សពីដីមក ព្រះអង្គក៏ធ្វើឱ្យមនុស្សត្រឡប់ទៅជាដីវិញដែរ។ ព្រះអង្គបានកំណត់ចំនួនថ្ងៃនៃជីវិតមនុស្ស តាមកំរិតជាក់លាក់ ព្រះអង្គក៏ប្រគល់ឱ្យមនុស្សមានអំណាចលើអ្វីៗដែលនៅលើផែនដីដែរ។ ព្រះអម្ចាស់បង្កើតមនុស្សឱ្យមានលក្ខណៈដូចព្រះអង្គ គឺទ្រង់ប្រទានឱ្យមនុស្សមានអំណាចដូចព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គធ្វើឱ្យសត្វទាំងប៉ុន្មានខ្លាចមនុស្ស ហើយឱ្យមនុស្សគ្រប់គ្រងលើសត្វតិរច្ឆាន និងលើបក្សាបក្សីទាំងឡាយផង។ ព្រះអម្ចាស់ប្រោសប្រទានឱ្យមនុស្សមានសុភនិច្ឆ័យចេះនិយាយ មើលឃើញ ស្តាប់ឮ និងមានស្មារតីសម្រាប់រិះគិតពិចារណា។ ព្រះអង្គប្រោសប្រទានឱ្យមនុស្សបានពោរពេញដោយចំណេះ និងប្រាជ្ញា ព្រះអង្គក៏បង្ហាញឱ្យគេស្គាល់ការអ្វីល្អ និងការអ្វីអាក្រក់ដែរ។ ព្រះអង្គដាក់ពន្លឺរបស់ព្រះអង្គក្នុងចិត្តមនុស្ស ដើម្បីបង្ហាញភាពថ្កុំថ្កើងនៃស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គឱ្យគេស្គាល់។ ពួកគេនឹងច្រៀងសរសើរតម្កើងព្រះនាមដ៏វិសុទ្ធរបស់ព្រះអង្គ ហើយរៀបរាប់ពីលក្ខណៈដ៏ប្រសើរអស្ចារ្យនៃស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គផង។ ព្រះអម្ចាស់មិនគ្រាន់តែប្រទានឱ្យគេមានចំណេះដឹងប៉ុណ្ណោះទេ គឺទ្រង់ប្រោសប្រទានទាំងធម្មវិន័យថែមទៀតផង ដើម្បីឱ្យគេមានជីវិត។ ព្រះអង្គចងសម្ព័ន្ធមេត្រីអស់កល្បជានិច្ចជាមួយពួកគេ ហើយសម្តែងការវិនិច្ឆ័យរបស់ព្រះអង្គឱ្យគេស្គាល់ផង។ មនុស្សបានឃើញភាពឧត្តុងឧត្តមរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់នឹងភ្នែក ហើយក៏បានឮព្រះសូរសៀងប្រកបដោយសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គ ដោយផ្ទាល់ត្រចៀកដែរ។ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលមកកាន់មនុស្សលោកថា៖ «ចូរចៀសឱ្យផុតពីអំពើទុច្ចរិតគ្រប់យ៉ាង»។ ព្រះអង្គក៏ប្រទានវិន័យដល់មនុស្សម្នាក់ៗ ដើម្បីឱ្យគេចេះរស់នៅជាមួយគ្នា។ ព្រះអម្ចាស់ទតឃើញអ្វីៗទាំងអស់ ព្រះអង្គឈ្វេងយល់កិរិយាមារយាទរបស់មនុស្សលោកគ្រប់ពេលវេលា ពួកគេពុំអាចលាក់ខ្លួនពីព្រះអង្គបានឡើយ។
ទំនុកតម្កើងលេខ ១០៣ (១០២),១៣-១៨ បទកាកគតិ
១៣ | ឪពុកអាណិត | ថ្នាក់ថ្នមផ្តេកផ្តិត | កូនមានទាំងអស់ |
ព្រះក៏មេត្តា | អាសូរស្រណោះ | ដល់អ្នកដែលស្មោះ | |
គោរពរាល់ថ្ងៃ | ។ | ||
១៤ | ព្រះអង្គជ្រាបថា | មនុស្សយើងនេះណា | កើតមកពីអ្វី |
ព្រះអង្គមិនភ្លេច | យើងទាំងប្រុសស្រី | គឺកើតពីដី | |
ដែលសូនមកទេ | ។ | ||
១៥ | អាយុជីវិត | មនុស្សយើងរីកស្វិត | ផ្លាស់ប្តូរប្រួលប្រែ |
ដូចផ្កាដែលរីក | នៅតាមវាលដែរ | ឬស្មៅតែងតែ | |
ក្រៀមស្វិតរញម | ។ | ||
១៦ | ពេលខ្យល់បកបោក | ផ្កាក៏វិយោគ | ទាំងទុក្ខរណ្តំ |
ត្រូវរោយលំអង | ស្រពោនក្រៀមក្រំ | ឥតទុកស្នាមផង | |
វក់វីរខ្ទាំងខ្ទេច | ។ | ||
១៧ | តែព្រះហប្ញទ័យ | ករុណាប្រណី | ព្រះអង្គមិនភ្លេច |
មេត្តាដល់អ្នក | កោតខ្លាចជានិច្ច | មិនដែលកែគេច | |
ដរាបរៀងទៅ | ។ | ||
១៨ | ប្រសិនគេកាន់ | ជាប់តាមសម្ព័ន្ធ | មិនមានអាស្រូវ |
ទាំងប្រតិបត្តិតាម | បញ្ជាជាផ្លូវ | ព្រះល្អពេកកូវ | |
ឥតភ្លេចសោះនោះ | ។ |
ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាម មថ ១១,២៥
អាលេលូយ៉ា! អាលេលូយ៉ា!
បពិត្រព្រះបិតាជាអម្ចាស់នៃស្ថានបរមសុខ និងជាអម្ចាស់នៃផែនដី! យើងខ្ញុំសូមសរសើរតម្កើងព្រះអង្គ ព្រះអង្គសម្តែងការណ៍អស្ចារ្យនៃព្រះរាជ្យឱ្យមនុស្សតូចតាចយល់។ អាលេលូយ៉ា!
សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តម៉ាកុស មក ១០,១៣-១៦
មានមនុស្សម្នានាំក្មេងតូចៗមកឱ្យព្រះយេស៊ូដាក់ព្រះហស្តលើវា ប៉ុន្តែ ក្រុមសាវ័កស្តីបន្តោសអ្នកទាំងនោះ។ កាលព្រះយេស៊ូឃើញដូច្នោះ ព្រះអង្គទាស់ព្រះហប្ញទ័យណាស់ ហើយមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ទុកឱ្យក្មេងៗមករកខ្ញុំចុះ កុំឃាត់វាឡើយ ដ្បិតមានតែអ្នកមានចិត្តដូចក្មេងៗទាំងនេះប៉ុណ្ណោះ ដែលចូលក្នុងព្រះរាជ្យព្រះជាម្ចាស់បាន។ ខ្ញុំសុំប្រាប់ឱ្យអ្នករាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថា អ្នកណាមិនព្រមទទួលព្រះរាជ្យព្រះជាម្ចាស់ ដូចក្មេងតូចមួយទេ អ្នកនោះមិនអាចចូលក្នុងព្រះរាជ្យព្រះអង្គបានឡើយ»។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គឱបក្មេងទាំងនោះ ហើយប្រទានពរឱ្យពួកវា ដោយដាក់ព្រះហស្តពីលើ។