មាតិកា

បទចំរៀង
របស់ព្រះបាទសាឡូម៉ូន

ពាក្យលំនាំ

«បទចំរៀងរបស់ព្រះបាទសាឡូម៉ូន»  មានលក្ខណៈខុសប្លែកពីក័ណ្ឌគម្ពីរឯទៀតៗ​ព្រោះជាសៀវភៅ​ចំរៀងស្នេហា  ​ ដែលចងក្រងឡើងជាកំណាព្យ  ​លាតត្រដាងនូវមនោ សញ្ចេតនារបស់គូកំណាន់ចិត្តពីររូប។​ ឃ្លាប្រយោគខ្លះក្នុងក័ណ្ឌគម្ពីនេះ  ​ធ្វើអោយអ្នកអាន នឹកអៀនខ្លួន  ​ចំពោះពាក្យពេចន៍ស្នេហាដែលប្រើនៅ​ក្នុងនោះ។ ​ហេតុនេះហើយបានជា តាំងពីបុរាណកាលរៀងមក  ​ គេតែងចាត់ទុកកំណាព្យនៅក្នុង​ក័ណ្ឌ​គម្ពីរនេះ​ជានិមិត្តរូបនៃ សេចក្តីស្រឡាញ់រវាងព្រះជាម្ចាស់  និង  ប្រជាជនរបស់ព្រះអង្គ​ ។​ ប៉ុន្តែ  ​សេចក្តី​ស្នេហា​រវាង បុរស  ​និង​  ស្ត្រី​ក៏ជា ព្រះអំណោយ​ទានមួយរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ។  ​

យើងអាចបែងចែកកំណាព្យនៅក្នុងក័ណ្ឌគម្ពីរ​«បទចំរៀងរបស់ព្រះបាទសាឡូម៉ូន»​ ជា ប្រាំពីរផ្នែក  :​១.២​-​២.​៧  ;  ​២.៨​-​១៧​;​៣.១​-​៥.១​;​៥.២​-​៦.​៣;  ​៦.​៤​-​៧.​១១​;  ​១៧.​១២​-​៨.៥​ក  ;  ​៨.​៥ខ​-​១៤។   ​កំណាព្យ​ទាំងនេះដែលថ្លែងអំពីគូស្នេហាដែលស្វែងរកគ្នា  ​រហូតដល់បានជួប គ្នា  ​រួចព្រាត់គ្នាវិញ  និង  ចាប់ផ្តើមរត់​រកគ្នាសាជាថ្មី។ ​ពេលខ្លះ​មានពាក្យបន្ទរពីអ្នកក្រៅគឺ ​ពួក គង្វាល​ដែលជាមិត្ត​ភក្តិរបស់យុវជន  ​ព្រម​ទាំងម្តាយ  ​បងប្រុស​ឬ​មិត្តសម្លាញ់របស់យុវនារី។​អ្នកទាំងនោះហាក់ដូចជាមានបំណងធ្វើអន្តរាគមន៍​ជ្រៀតជ្រែកចូលមកក្នុង សេចក្តីស្នេ ហារបស់អ្នកទាំងពីរ។ ​ប៉ុន្តែ  ​សេចក្តីស្នេហាមិនមែនជាកម្មសិទ្ធិរបស់​អ្នកទាំងនោះទេ  ​តែជា អំណោយទានដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រទានដល់គូស្នេហាដែលមានសេចក្តីស្រឡាញ់​ចំពោះគ្នា​ទៅវិញទៅមក។