មាតិកា

លិខិតទី​ ១ ​​របស់លោក​យ៉ូហាន
ពាក្យលំនាំ

ជាយូរឆ្នាំក្រោយព្រះយេស៊ូចូលទិវង្គត មានកើតវិបត្ដិមួយយ៉ាងធំក្នុងចំណោមអ្នកជឿ គឺគ្រីស្ដបរិស័ទខ្លះដែលស្ទាត់ជំនាញខាង​ទស្សនវិជ្ជាក្រិក អួតខ្លួនថាគេអាច «ស្គាល់» និង «ឃើញ» ព្រះជាម្ចាស់បានដោយប្រាជ្ញា និង តាមការត្រិះរិះរបស់ខ្លួន។ ពួកគេអួត​ទៀតថា ខ្លួនគេគ្មានជាប់បាបទាល់តែសោះជាពិសេសទៅទៀត អ្នកទាំងនោះមិនជឿថាព្រះយេស៊ូជាព្រះបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេ ហើយក៏មិនជឿ​ថាព្រះអង្គជាមនុស្សធម្មតាដែរ។ គេនឹកស្មានថា ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះបុត្រាបានយាងចូលក្នុងរូបបុរសម្នាក់ឈ្មោះ​យេស៊ូ នៅពេលលោក​យ៉ូហានបាទីស្ដធ្វើពិធីជ្រមុជទឹកឲ្យ ពួកគេស្មានទៀតថា ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះបុត្រាបានយាងចេញទៅវិញ នៅពេលព្រះយេស៊ូរងទុក្ខ​លំបាក។

គោលបំណងៈ
លោកយ៉ូហានសរសេរលិខិតបីច្បាប់នេះ នៅចុងសតវត្សទៅ១ ដើម្បីប្រៀនប្រដៅគ្រីស្ដបរិស័ទទាំងឡាយឲ្យកាន់ជំនឿត្រឹមត្រូវ កុំ​ចាញ់បោកពួកអ្នកដែលផ្សាយទ្រឹស្ដីផ្ដេសផ្ដាសទាំងនោះឡើង។ លោកបានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់អំពីមាគ៌ាដ៏ពិតប្រាកដ គឺថា អ្នក​ណាមានចិត្ដស្រឡាញ់ចំពោះអ្នកផងទាំងពួង អ្នកនោះហើយដែលស្គាល់ និង ឃើញព្រះជាម្ចាស់។

លិខិតទីពីរ និង ទីបីជាលិខិតខ្លីៗផ្ញើទៅក្រុមគ្រីស្ដបរិស័ទមួយ និង គ្រីស្ដបរិស័ទម្នាក់ឈ្មោះកៃយូស។

គំរោងគម្ពីរយ៉ូហានទី

  • សេចក្ដីផ្ដើម ១.១-៤
  • ពន្លឺ និង ភាពងងឹត ១.៥-២.២៩
  • បុត្រធីតារបស់ព្រះជាម្ចាស់ និង កូនចៅរបស់មានរសាតាំង ៣.១-២៤
  • សេចក្ដីពិត និង គ្រូក្លែងក្លាយ ៤.១-៦
  • សេចក្ដីស្រឡាញ់ ៤.៧-២១
  • ជ័យជំនះរបស់ជំនឿ ៥.១-២១

គំរោងគម្ពីរយ៉ូហានទី

  • សេចក្ដីផ្ដើម ១-៣
  • សេចក្ដីស្រឡាញ់រវាងបងប្អូន ៤-៦
  • គ្រូក្លែងក្លាយ ៧-១១
  • អវសានកថា ១២-១៣

គំរោងគម្ពីរយ៉ូហានទី

  • សេចក្ដីផ្ដើម ១-៤
  • ភក្ដីភាពរបស់លោកកៃយូស ៥-៨
  • ឌីអូត្រែប និង ដេមេទ្រីយូស ៩-១២
  • អវសានកថា ១៣-១៥