ព្យាការីយេរេមី (៤០)

លោក​យេរេមី​មាន​សេរីភាព
 ព្រះអម្ចាស់​ មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​កាន់​លោក​យេរេមីក្រោយ​ពេល​ដែល​លោក​នេប៊ូសារ៉ាដន ជា​រាជ​ប្រតិភូ​អោយ​លោក​ចាក​ចេញ​ពី​ភូមិ​រ៉ាម៉ា។ កាល​លោក​នេប៊ូសារ៉ាដន​អោយ​គេ​ទៅ​នាំ​លោក​យេរេមី​មក​នោះ លោក​ជាប់​ច្រវាក់​ជា​មួយ​អ្នក​ក្រុង​យេរូសាឡឹម និង​អ្នក​ស្រុក​យូដា​ទាំង​អស់ ដែល​ត្រូវ​គេ​នាំ​ទៅ​ជា​ឈ្លើយ​នៅ​ស្រុក​បាប៊ីឡូន។

 លោក​រាជ​ប្រតិភូ​បាន​អោយ​គេ​ទៅ​នាំ​លោក​យេរេមី​មក ហើយ​គាត់​ពោល​ទៅ​លោក​ថា៖ «ព្រះអម្ចាស់​ជា​ព្រះ​របស់​លោក​បាន​សំរេច​នាំ​មហន្តរាយ​មក​លើ​ទឹក​ដី​នេះ។ ព្រះអម្ចាស់​ បាន​ធ្វើ​អោយ​មហន្តរាយ​កើត​មាន ស្រប​តាម​ព្រះបន្ទូល​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ប្រកាស​មែន ព្រោះ​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​ទាស់​នឹង​ព្រះហឫទ័យ​របស់​ព្រះអម្ចាស់ អ្នក​រាល់​គ្នា​ពុំ​បាន​ស្ដាប់​តាម​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ​ទេ។ អ្វីៗ​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ប្រកាស​ទុក​សុទ្ធ​តែ​សំរេច​ទាំង​អស់។ ប៉ុន្តែ ឥឡូវ​នេះ ខ្ញុំ​ដោះ​លែង​លោក អោយ​រួច​ពី​ច្រវាក់​ដែល​ជាប់​នៅ​ដៃ​លោក។ ប្រសិន​បើ​លោក​ចង់​ទៅ​ស្រុក​បាប៊ីឡូន​ជា​មួយ​ខ្ញុំ សុំ​អញ្ជើញ​មក ខ្ញុំ​នឹង​ជួយ​ទំនុក​បម្រុង​លោក តែ​បើ​លោក​មិន​ចង់​ទៅ​ស្រុក​បាប៊ីឡូន​ជា​មួយ​ខ្ញុំ​ទេ ក៏​មិន​អី​ដែរ។ មើល៍! ស្រុក​ទាំង​មូល​ស្ថិត​នៅ​ចំពោះ​មុខ​លោក​ហើយ សុំ​អញ្ជើញ​ទៅ​កន្លែង​ណា​ក៏​បាន តាម​តែ​លោក​ពេញ​ចិត្ត»។ ពេល​ឃើញ​លោក​យេរេមី​នៅ​ ស្ងៀម​មិន​ទាន់​ឆ្លើយ លោក​នេប៊ូសារ៉ាដន​ក៏​ពោល​ទៀត​ថា៖ «សុំ​លោក​វិល​ទៅ​ជួប​នឹង​លោក​កេដាលីយ៉ា ជា​កូន​របស់​លោក​អហ៊ីកាំ និង​ជា​ចៅ​របស់​លោក​សាផន ដែល​ព្រះចៅ​ក្រុង​បាប៊ីឡូន​បាន​តែងតាំង​អោយ​គ្រប់គ្រង​ស្រុក​យូដា​នោះ ហើយ​ស្នាក់​នៅ​ជា​មួយ​គាត់​ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជន​ទៅ ឬ​មួយ​លោក​ចង់​ទៅ​កន្លែង​ណា​ផ្សេង​ទៀត​តាម​ចិត្ត​លោក​ប្រាថ្នា»។ លោក​រាជ​ប្រតិភូ​បាន​ប្រគល់​ស្បៀង និង​ជំនូន​ខ្លះ​ទៀត​ជូន​លោក ហើយ​ប្រាប់​អោយ​លោក​ចេញ​ទៅ។ លោក​យេរេមី​ក៏​ទៅ​ជួប​លោក ​កេដាលីយ៉ា ជា​កូន​របស់​លោក​អហ៊ីកាំ​នៅ​ក្រុង​មីសប៉ា រួច​ស្នាក់​នៅ​ជា​មួយ​គាត់ ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជន​ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​នៅ​ឡើយ។

លោក​កេដាលីយ៉ា​គ្រប់គ្រង​ស្រុក​យូដា
 កាល​មេ​ទាហាន​ទាំង​អស់​ ដែល​នៅ​តាម​ព្រៃ និង​ពល​ទាហាន​របស់​ពួក​គេ​ឮ​ដំណឹង​ថា ស្ដេច​ស្រុក​បាប៊ីឡូន​បាន​តែងតាំង​លោក​កេដាលីយ៉ា ជា​កូន​របស់​លោក​អហ៊ីកាំ​អោយ​គ្រប់គ្រង​ស្រុក ហើយ​ផ្ទុកផ្ដាក់​លោក​អោយ​មើល​ខុស​ត្រូវ​លើ​ប្រជាជន​ប្រុស​ស្រី ក្មេង និង​ជន​ក្រីក្រ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក ដែល​គេ​មិន​បាន​កៀរ​យក​ទៅ​ជា​ឈ្លើយ​នៅ​បាប៊ីឡូន។ ៨ ពួក​គេ​ក៏​នាំ​គ្នា​មក​ ជួប​នឹង​លោក​កេដាលីយ៉ា​នៅ​មីសប៉ា។ អ្នក​ទាំង​នោះ គឺ​លោក​អ៊ីស្មាអែល​ជា​កូន​របស់​លោក​នេតានីយ៉ា លោក​យ៉ូហាណាន និង​លោក​យ៉ូណាថាន​ជា​កូន​របស់​លោក​ការ៉ា លោក​សេរ៉ាយ៉ា​ជា​កូន​របស់​លោក​តាន់ហ៊ូម៉េត កូនៗ​របស់​លោក​អេផាយ អ្នក​ស្រុក​នេតូផា និង​លោក​យេសានីយ៉ា​ជា​កូន​របស់​ពួក​ម៉ាកាទី ព្រម​ទាំង​ទាហាន​របស់​ពួក​គេ។ លោក​កេដាលីយ៉ា​ជា​កូន​របស់​ លោក​អហ៊ីកាំ និង​ជា​ចៅ ​របស់​លោក​សាផន​ប្រកាស​យ៉ាង​ឱឡារិក​ចំពោះ​មេ​ទា​ហាន និង​ពល​ទាហាន​ទាំង​នោះ​ថា៖ «កុំ​ខ្លាច​ក្រែង​នឹង​បំរើ​ជន​ជាតិ​ខាល់ដេ​ឡើយ ចូរ​រស់​នៅ​ក្នុង​ស្រុក ហើយ​បំរើ​ព្រះចៅ​ក្រុង​បាប៊ីឡូន​ទៅ នោះ​អស់​លោក​នឹង​បាន​សុខ​ជា​មិន​ខាន។ ១០ ​ចំណែក​ឯ​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​នៅ​មីសប៉ា​នេះ ដើម្បី​ជា​តំណាង​របស់​អស់​លោក​នៅ​ចំពោះ​មុខ​ពួក​ខាល់ដេ​ ដែល​មក​ស្រុក​យើង។ អស់​លោក​ត្រូវ​បេះ​ផ្លែ​ទំពាំងបាយជូរ និង​ផ្លែ​ឈើ​ឯ​ទៀតៗ ព្រម​ទាំង​ផលិត​ប្រេង​ទុក​ក្នុង​ដប ហើយ​នាំ​គ្នា​ស្នាក់​នៅ​ក្នុង​ក្រុង ដែល​អស់​លោក​កាន់​កាប់​ពី​មុន​នោះ​ទៅ»។

១១ រីឯ​ជន​ ជាតិ​យូដា​ទាំង​អស់​ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ម៉ូអាប់ ស្រុក​អាំម៉ូន ស្រុក​អេដុម និង​ស្រុក​ឯ​ទៀតៗ​ក៏​ឮ​ដំណឹង​ថា ស្ដេច​ស្រុក​បាប៊ីឡូន ​ទុក​ប្រជាជន​មួយ​ចំនួន​ដែល​នៅ​សេសសល់ អោយ​​រស់​ក្នុង​ស្រុក​យូដា ហើយ​តែងតាំង​លោក​កេដាលីយ៉ា ជា​កូន​របស់​លោក​អហ៊ីកាំ និង​ជា​ចៅ​របស់​លោក​សាផន អោយ​គ្រប់គ្រង​លើ​អ្នក​ទាំង​នោះ​ដែរ។ ១២ ដូច្នេះ ជន​ជាតិ​យូដា​ទាំង​អស់​នាំ​គ្នា​វិល​ពី​គ្រប់​ទី​កន្លែង ដែល​ពួក​គេ​ខ្ចាត់ខ្ចាយ​ទៅ ហើយ​ត្រឡប់​មក​រក​លោក​កេដាលីយ៉ា​នៅ​មីសប៉ា ក្នុង​ស្រុក​យូដា​វិញ។ ពួក​គេ​បេះ​ផ្លែ​ទំពាំងបាយជូរ និង​ផ្លែ​ឈើ​ឯ​ទៀតៗ​បាន​យ៉ាង​ច្រើន។

លោក​កេដាលីយ៉ា​ត្រូវ​គេ​ធ្វើ​ឃាត
១៣ លោក​យ៉ូហាណាន​ជា​កូន​របស់​លោក​ការ៉ា និង​មេ​ទាហាន​ទាំង​អស់​នៅ​តាម​ព្រៃ នាំ​គ្នា​មក​ជួប​លោក​កេដាលីយ៉ា​នៅ​មីសប៉ា ១៤ ជំរាប​ថា៖ «តើ​លោក​ជ្រាប​ឬ​ទេ បាលីស​ជា​ស្ដេច​របស់​ជន​ជាតិ​អាំម៉ូន ចាត់​លោក​អ៊ីស្មាអែល​ជា​កូន​របស់​លោក​នេតានីយ៉ា​អោយ​មក​សម្លាប់​លោក?»។ ប៉ុន្តែ លោក​កេដាលីយ៉ា​ជា​កូន​របស់​លោក​អហ៊ីកាំ មិន​ជឿ​ពាក្យ​អ្នក​ទាំង​នោះ​ទេ។ ១៥ លោក​យ៉ូហាណាន​ជា​កូន​ របស់​លោក​ការ៉ា ជំរាប​លោក​កេដាលីយ៉ា​ជា​សម្ងាត់​នៅ​មីសប៉ា​ថា៖ «សូម​អនុញ្ញាត​អោយ​ខ្ញុំ​ទៅ​សម្លាប់​អ៊ីស្មាអែល ជា​កូន​របស់​លោក​នេតានីយ៉ា​ចុះ គ្មាន​នរណា​ដឹង​ទេ។ មិន​ត្រូវ​ទុក​អោយ​គាត់​ប្រហារ​ជីវិត​លោក ហើយ​អោយ​ជន​ជាតិ​យូដា​ដែល​ប្រមូល​គ្នា​នៅ​ជុំវិញ​លោក ត្រូវ​ខ្ចាត់ខ្ចាយ និង​អោយ​ជន​ជាតិ​យូដា​ដែល​នៅ​សេសសល់ ត្រូវ​វិនាស​អន្តរាយ​នោះ​ឡើយ»។

១៦ លោក​ កេដាលីយ៉ា​ជា​កូន​របស់​លោក​អហ៊ីកាំ តប​ទៅ​លោក​យ៉ូហាណាន​ជា​កូន​របស់​លោក​ការ៉ា​វិញ​ថា៖ «កុំ​ធ្វើ​ដូច្នោះ​អោយ​សោះ ដ្បិត​សេចក្ដី​ដែល​លោក​ពោល​អំពី​លោក​អ៊ីស្មាអែល​នោះ មិន​ពិត​ទេ!»។