អេសេគីអែល (២៨)

ស្ដេច​ក្រុង​ទីរ៉ុស​អស់​រាជ្យ
 ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​ខ្ញុំ​ដូច​ត​ទៅ៖ ២ «កូន​មនុស្ស​អើយ​ចូរ​ប្រាប់​ស្ដេច​ក្រុង​ទីរ៉ុស​ថា ព្រះជាអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ដូច​ត​ទៅ: អ្នក​មាន​ចិត្ត​ព្រហើន​ណាស់ អ្នក​ហ៊ាន​ថ្លែង​ថា “ខ្ញុំ​ជា​ព្រះ! ខ្ញុំ​គង់​លើ​បល្ល័ង្ក​របស់​ព្រះ​ដែល​ស្ថិត​នៅ​កណ្ដាល​សមុទ្រ!”។ តាម​ពិត​អ្នក​ជា​មនុស្ស​សោះ គឺ​មិន​មែន​ជា​ព្រះ​ទេ តែ​អ្នក​លើក​ខ្លួន​ឯង​ស្មើ​នឹង​ព្រះជាម្ចាស់។ ៣ អ្នក​អួត​ខ្លួន​ថា មាន​ប្រាជ្ញា​ជាង​ដានីអែល ហើយ​ថា​គ្មាន​ការ​អ្វី​លាក់​កំបាំង​ចំពោះ​អ្នក​ឡើយ។ ៤ ដោយសារ​ប្រាជ្ញា និង​តម្រិះ​វៃ​ឆ្លាត អ្នក​ប្រមូល​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ មាស និង​ប្រាក់​យក​មក​ទុក​ក្នុង​ឃ្លាំង​របស់​ខ្លួន។ ដោយសារ​ការ​ប៉ិនប្រសប់​ ខាង​ធ្វើ​ជំនួញ អ្នក​បាន​បង្កើន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​យ៉ាង​សន្ធឹកសន្ធាប់ ហើយ​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ទាំង​នេះ​ជំរុញ​អោយ​អ្នក​អួត​បំប៉ោង! ៦ ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា ព្រះជាអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា: ដោយ​អ្នក​លើក​ខ្លួន​ស្មើ​នឹង​ព្រះ​ដូច្នេះ យើង​នឹង​នាំ​ជន​បរទេស ដែល​កាច​សាហាវ​ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជាតិ​នានា​មក ពួក​គេ​នឹង​ហូត​ដាវ​បំផ្លាញ​ស្នាដៃ​នៃ​ប្រាជ្ញា​ដ៏​វាងវៃ​របស់​អ្នក គេ​នឹង​បន្ទាប​បន្ថោក ព្រម​ទាំង​បំផ្លាញ​ភាព​រុងរឿង​របស់​អ្នក​ទៀត​ផង។ ៨ ពួក​គេ​នឹង​វាយ​ទម្លាក់​អ្នក​ទៅ​ក្នុង​រណ្ដៅ អ្នក​នឹង​ត្រូវ​ស្លាប់ ដោយ​គេ​ចាក់​ទម្លុះ​នៅ​កណ្ដាល​សមុទ្រ។ ៩ នៅ​ចំពោះ​មុខ​សត្រូវ​ដែល​ ប្រហារ​ជីវិត​អ្នក តើ​អ្នក​នៅ​តែ​ពោល​ថា “ខ្ញុំ​ជា​ព្រះ” ទៀត​បាន​ឬ? ពេល​អ្នក​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​ពេជ្ឈឃាត អ្នក​នៅ​តែ​ជា​មនុស្ស​ដដែល គឺ​មិន​មែន​ជា​ព្រះ​ទេ។ ១០ អ្នក​នឹង​ត្រូវ​ស្លាប់​ដោយ​ដៃ​ជន​បរទេស ដូច​ជន​មិន​ស្គាល់​ព្រះជាម្ចាស់ ដ្បិត​យើង​ហើយ ដែល​ប្រកាស​ការ​នេះ» -នេះ​ជា​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះជាអម្ចាស់។

១១ ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​ខ្ញុំ​ថា៖

១២ «កូន​មនុស្ស​អើយ ចូរ​លើក​បទ​ទំនួញ​អំពី​ស្ដេច​ក្រុង​ទីរ៉ុស! ចូរ​ប្រាប់​ស្ដេច​នោះ​ថា ព្រះជាអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ដូច​ត​ទៅ: អ្នក​ជា​គំរូ​ពេញ​លក្ខណៈ អ្នក​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​ប្រាជ្ញា​វាងវៃ ព្រម​ទាំង​មាន​សម្ផស្ស​យ៉ាង​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ។ ១៣ អ្នក​ស្ថិត​នៅ​ស្រុក​ អេដែន ក្នុង​ឧទ្យាន​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ដែល​មាន​ត្បូង​គ្រប់​មុខ​ជា​ជញ្ជាំង គឺ​ត្បូង​ទទឹម ត្បូង​ជម្ពូរ័ត្ន ត្បូង​ពេជ្រ ត្បូង​ប៊ុតលឿង ត្បូង​ដៃរគៀម ត្បូង​មណីរ័ត្ន ត្បូង​កណ្ដៀង ត្បូង​និលរ័ត្ន មរកត និង​មាស។ មាន​ស្គរ និង​ខ្លុយ​នៅ​ចាំ​លេង​កំដរ​អ្នក​ជា​ស្រេច តាំង​តែ​ពី​ថ្ងៃ​ដែល​អ្នក​កើត​ម៉្លេះ។ ១៤ អ្នក​ជា​ខេរូប៊ីម*​ ត្រដាង​ស្លាប ដែល​យើង​បាន​តែងតាំង​អោយ​ការពារ យើង​បាន​ដាក់​អ្នក​នៅ​លើ​ភ្នំ​របស់​យើង អ្នក​ដើរ​នៅ​កណ្ដាល​ថ្ម​ដ៏​ភ្លឺ​ផ្លេក។ ១៥ ចាប់​តាំង​ពី​ថ្ងៃ​ដែល​ យើង​បង្កើត​អ្នក រហូត​មក​ដល់​ថ្ងៃ​ដែល​គេ​ឃើញ​ភាព​ទុច្ចរិត​នៅ​ក្នុង​អ្នក អ្នក​ធ្លាប់​តែ​មាន​កិរិយាមារយាទ​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ។ ១៦ ការ​រីក​ចំរើន​នៃ​ជំនួញ ​របស់​អ្នក នាំ​អោយ​អ្នក​ពោរពេញ​ដោយ​អំពើ​ឃោរឃៅ និង​អំពើ​បាប។ ហេតុ​នេះ​យើង​ដេញ​អ្នក​ចុះ​ពី​ភ្នំ​របស់​យើង អោយ​អ្នក​ក្លាយ​ទៅ​ជា​មនុស្ស​សាមញ្ញ។ ខេរូប៊ីម​ដែល​ជា​អ្នក​ការពារ​អើយ យើង​ដេញ​អ្នក​ចេញ​ពី​ចំណោម​ថ្ម​ដ៏​ភ្លឺ​ផ្លេក។ ១៧ អ្នក​មាន​ចិត្ត​ព្រហើន ព្រោះ​តែ​រូប​សម្បត្តិ​ដ៏​ល្អ​ស្អាត​របស់​ខ្លួន។ អ្នក​បាន​ធ្វើ​អោយ​ខ្លួន​អាប់​ប្រាជ្ញា ព្រោះ​តែ​ភាព​រុងរឿង​របស់​អ្នក។ យើង​បោះ​អ្នក​ទៅ​ដី យើង​ធ្វើ​ទោស​អ្នក​អោយ​ស្ដេច​នានា​ឃើញ។ ១៨ អ្នក​បាន​បង្អាប់​ ទីសក្ការៈ​របស់​យើង ដោយសារ​អំពើ​បាប​ដ៏​ច្រើន​ឥត​គណនា និង​ដោយសារ​ជំនួញ​ដ៏​ទុច្ចរិត​របស់​អ្នក។ យើង​នឹង​ធ្វើ​អោយ​មាន​ភ្លើង​ចេញ​ពី​អ្នក ឆេះ​បន្សុស​អ្នក យើង​នឹង​កំទេច​អ្នក​អោយ​ទៅ​ជា​ផេះ​នៅ​លើ​ផែនដី ដើម្បី​អោយ​មនុស្សម្នា​បាន​ឃើញ។ ១៩ ជាតិ​សាសន៍​នានា​ដែល​ ស្គាល់​អ្នក​នឹង​ងឿងឆ្ងល់ ដោយ​ឃើញ​អ្នក​ធ្លាក់​ខ្លួន​ដូច្នេះ ពួក​គេ​ភ័យ​តក់ស្លុត ហើយ​អ្នក​នឹង​វិនាស​បាត់​បង់​រហូត​ត​ទៅ!»។

ព្រះបន្ទូល​ស្ដី​អំពី​ក្រុង​ស៊ីដូន
២០ ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​ខ្ញុំ​ដូច​ត​ទៅ៖ ២១ «កូន​មនុស្ស​អើយ ចូរ​បែរ​មុខ​ទៅ​រក​ក្រុង​ស៊ីដូន ហើយ​ថ្លែង​ពាក្យ​ក្នុង​នាម​យើង ប្រឆាំង​នឹង​ក្រុង​នោះ​ទៅ! ២២ ត្រូវ​ពោល​ថា “ព្រះជាអម្ចាស់​ មាន​ព្រះបន្ទូល​ដូច​ត​ទៅ: ក្រុង​ស៊ីដូន​អើយ យើង​ប្រឆាំង​នឹង​អ្នក​ហើយ! យើង​នឹង​ទទួល​សិរីរុងរឿង​នៅ​ក្នុង​អ្នក។ ពេល​ណា​យើង​សំរេច​ការ​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​ក្រុង​នេះ​ហើយ មនុស្សម្នា​នឹង​ទទួល​ស្គាល់​ថា យើង​ពិត​ជា​ព្រះអម្ចាស់ ហើយ​យើង​នឹង​សំដែង​អោយ​អ្នក​ក្រុង​នេះ​ឃើញ​ថា យើង​ជា​ព្រះ​ដ៏វិសុទ្ធ។ ២៣ យើង​នឹង​ធ្វើ​អោយ​ជំងឺ​ រាតត្បាត កើត​មាន​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង យើង​នឹង​ធ្វើ​អោយ​ឈាម​ហូរ​ដាប​នៅ​តាម​ដង​ផ្លូវ ខ្មាំង​សត្រូវ​វាយ​ប្រហារ​ពី​គ្រប់​ទិសទី ធ្វើ​អោយ​ពួក​គេ​បរាជ័យ​ដួល​ស្លាប់​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង ពេល​នោះ គេ​នឹង​ទទួល​ស្គាល់​ថា យើង​ពិត​ជា​ព្រះអម្ចាស់”។

អ៊ីស្រាអែល​នឹង​ទទួល​ព្រះពរ
២៤ ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជាតិ​ នានា​ដែល​នៅ​ជុំវិញ គ្មាន​នរណា​មាក់ងាយ​កូន​ចៅ​អ៊ីស្រាអែល គឺ​គ្មាន​នរណា​ធ្វើ​បាប​ពួក​គេ​អោយ​ឈឺ​ចាប់ ដូច​មុត​បន្លា​ទៀត​ឡើយ។ ពេល​នោះ មនុស្សម្នា​នឹង​ទទួល​ស្គាល់​ថា យើង​ពិត​ជា​ព្រះជាអម្ចាស់»។

២៥ ព្រះជាអម្ចាស់​ មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា៖ «នៅ​ពេល​យើង​ប្រមូល​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល ដែល​យើង​បាន​កំចាត់កំចាយ ទៅ​ក្នុង​ចំណោម​សាសន៍​ទាំងឡាយ​នោះ​មក​វិញ យើង​នឹង​សំដែង​អោយ​ប្រជាជាតិ​នានា​ឃើញ​ថា យើង​ជា​ព្រះ​ដ៏វិសុទ្ធ។ ពួក​គេ​នឹង​រស់​នៅ​លើ​ទឹក​ដី​របស់​ខ្លួន គឺ​ទឹក​ដី​ដែល​យើង​បាន​ប្រគល់​អោយ​យ៉ាកុប​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​យើង។ ២៦ ពួក​គេ​នឹង​រស់​នៅ​យ៉ាង ​សុខ​សាន្ត​លើ​ទឹក​ដី​នេះ ពួក​គេ​នឹង​សង់​ផ្ទះ ហើយ​ដាំ​ទំពាំងបាយជូរ។ កាល​ណា​យើង​ដាក់​ទោស​សាសន៍​ទាំង​ប៉ុន្មាន​នៅ​ជុំវិញ ដែល​បាន​មាក់ងាយ​ពួក​គេ​រួច​ហើយ ពួក​គេ​នឹង​រស់​នៅ​យ៉ាង​សុខសាន្ត​។ ពេល​នោះ ពួក​គេ​នឹង​ទទួល​ស្គាល់​ថា យើង​ពិត​ជា​ព្រះអម្ចាស់ ជា​ព្រះ​របស់​ពួក​គេ»។