សេរីភាព (០៨)

១(៥) ព្រះអម្ចាស់​ មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​កាន់​លោក​ម៉ូសេ​ទៀត​ថា៖ «ចូរ​ប្រាប់​អរ៉ុន​ថា: “សូម​បង​លើក​ដំបង​វាយ​ទឹក​ទន្លេ ព្រែក និង​ត្រពាំង ដើម្បី​អោយ​កង្កែប​ឡើង​មក​រាត​ត្បាត​ស្រុក​អេស៊ីប”»។ ២(៦) លោក​អរ៉ុន​លាត​ដៃ​សន្ធឹង​ទៅ​លើ​ទឹក​នៅ​ស្រុក​អេស៊ីប នោះ​កង្កែប​ក៏​លោត​ចេញ​មក​រាត​ត្បាត​ស្រុក​អេស៊ីប​។ ៣(៧) ប៉ុន្តែ គ្រូ​ធ្មប់​ជាតិ​អេស៊ីប​ក៏​ប្រើ​មន្តអាគម​ធ្វើ​បាន​ដូច​គ្នា គឺ​អោយ​កង្កែប​ចេញ​មក​រាត​ត្បាត​ស្រុក​អេស៊ីប។ ៤(៨)ព្រះចៅ​ផា​រ៉ោន​​​​​​​​​​​ហៅ​លោក​ម៉ូសេ និង​លោក​អរ៉ុន​មក ហើយ​មាន​រាជឱង្ការ​ថា៖ «ចូរ​អង្វរ​ព្រះអម្ចាស់​អោយ​យក​កង្កែប​ចេញ​ពី​យើង និង​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​យើង​ទៅ យើង​នឹង​បើក​អោយ​ប្រជាជន​របស់​អ្នក ចេញ​ទៅ​ថ្វាយ​យញ្ញបូជា​ដល់​ព្រះអម្ចាស់!»។ ៥(៩) លោក​ម៉ូសេ​ទូល​ព្រះចៅ​ផារ៉ោន​ថា៖ «សូម​ព្រះករុណា​មេត្តា​កំណត់​ពេល​វេលា ដែល​ទូលបង្គំ​ត្រូវ​អង្វរ​ព្រះអម្ចាស់​ សំរាប់​ព្រះករុណា សំរាប់​នាម៉ឺន​មន្ត្រី និង​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះករុណា ដើម្បី​បំបាត់​កង្កែប​ចេញ​ពី​ព្រះករុណា និង​ចេញ​ពី​ដំណាក់​របស់​ព្រះករុណា គឺ​ទុក​អោយ​នៅ​សល់​តែ​ក្នុង​ទន្លេ​នីល​ប៉ុណ្ណោះ»។ ៦(១០) ព្រះចៅ​ផារ៉ោន​ពោល​ថា៖ «ថ្ងៃ​ស្អែក»។ លោក​ម៉ូសេ​ឆ្លើយ​ថា៖ «ទូលបង្គំ​នឹង​ធ្វើ​តាម​ព្រះ​រាជឱង្ការ ដើម្បី​អោយ​ព្រះករុណា​ទទួល​ស្គាល់​ថា គ្មាន​ព្រះ​ឯ​ណា​ដូច​ព្រះអម្ចាស់ ជា​ព្រះ​នៃ​យើង​ខ្ញុំ​ឡើយ។ ៧(១១) ​កង្កែប​ចេញ​ពី​ ព្រះករុណា និង​ចេញ​ពី​ដំណាក់​របស់​ព្រះករុណា ពី​នាម៉ឺន​មន្ត្រី និង​ពី​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះករុណា គឺ​ទុក​អោយ​នៅ​សល់​តែ​ក្នុង​ទន្លេ​នីល​ប៉ុណ្ណោះ»។

៨(១២) បន្ទាប់​មក លោក​ម៉ូសេ និង​លោក​អរ៉ុន​ចាក​ចេញ​ពី​ព្រះចៅ​ផារ៉ោន ហើយ​លោក​ម៉ូសេ​ស្រែក​អង្វរ​ព្រះអម្ចាស់ សូម​ព្រះអង្គ​ដក​កង្កែប​ដែល​ព្រះអង្គ​នាំ​មក​ធ្វើ​ទុក្ខ​ស្ដេច​ផារ៉ោន។ ៩​(១៣)​​ ព្រះអម្ចាស់​ក៏​ធ្វើ​តាម​ពាក្យ​អង្វរ​របស់​លោក​ម៉ូសេ គឺ​កង្កែប​បាន​ងាប់​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ នៅ​តាម​ភូមិ និង​នៅ​តាម​ស្រែ​ចំការ។ ១០(១៤) គេ​ប្រមូល​ខ្មោច​កង្កែប​គរ​ជា​គំនរ ហើយ​មាន​ក្លិន​ស្អុយ​ពាសពេញ​ស្រុក។

១១(១៥) ពេល​ឃើញ​កង្កែប​ងាប់​អស់​ហើយ​នោះ ព្រះចៅ​ផា​រ៉ោន​​មាន​ព្រះហឫទ័យ​មានះ មិន​ព្រម​ស្ដាប់​លោក​ម៉ូសេ និង​លោក​អរ៉ុន ដូច​ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទុក​ស្រាប់។

គ្រោះ​កាច​ទី​បី: មូស
១២(១៦) ព្រះអម្ចាស់​ មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​កាន់​លោក​ម៉ូសេ​ថា៖ «ចូរ​ប្រាប់​អរ៉ុន​ថា: សូម​បង​លើក​ដំបង​វាយ​ធូលី​ដី នោះ​ធូលី​ដី​នឹង​ក្លាយ​ទៅ​ជា​មូស​ នៅ​ពាសពេញ​ស្រុក​អេស៊ីប»។ ១៣(១៧) លោក​ទាំង​ពីរ​ក៏​ធ្វើ​ តាម​ព្រះបន្ទូល គឺ​លោក​អរ៉ុន​លើក​ដំបង​វាយ​ធូលី​ដី នោះ​ដី​ក៏​ក្លាយ​ទៅ​ជា​មូស មក​រោម​មនុស្ស និង​សត្វ នៅ​ស្រុក​អេស៊ីប​ទាំង​មូល។ ១៤(១៨) ពួក​គ្រូ​ធ្មប់​ក៏​ប្រើ​មន្តអាគម ដើម្បី​បង្កើត​មូស​ដែរ តែ​ពួក​គេ​ធ្វើ​ពុំ​បាន​ទេ។ មូស​នៅ​តែ​រោម​មនុស្ស និង​សត្វ​ដដែល។ ១៥(១៩) ពេល​នោះ ពួក​គ្រូ​ធ្មប់​ទូល​ព្រះចៅ​ផារ៉ោន​ថា៖ «ការ​នេះ​កើត​មក​ពី​ព្រះជាម្ចាស់»។ ប៉ុន្តែ ព្រះចៅ​ផារ៉ោន​នៅ​តែ​មាន​ព្រះហឫទ័យ​មានះ មិន​ព្រម​ស្ដាប់​លោក​ម៉ូសេ និង​លោក​អរ៉ុន ដូច​ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទុក​ស្រាប់។

គ្រោះ​កាច​ទី​បួន: រុយ
១៦(២០) ព្រះអម្ចាស់​ មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​កាន់​លោក​ម៉ូសេ​ថា៖ «ព្រឹក​​​ស្អែក ចូរ​ក្រោក​ពី​ព្រលឹម​ទៅ​ជួប​ស្ដេច​ផារ៉ោន នៅ​ពេល​ស្ដេច​ចុះ​ទៅ​ទន្លេ ហើយ​ទូល​ស្ដេច​ដូច​ត​ទៅ “ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា: ចូរ​បើក​អោយ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​យើង​ចេញ​ទៅ​គោរព​បំរើ​យើង។ ១៧(២១) ប្រសិន​បើ​អ្នក​មិន​បើក ​អោយ​ពួក​គេ​ចេញ​ទៅ​ទេ យើង​នឹង​ប្រើ​រុយ​អោយ​មក​ខាំ​អ្នក ព្រម​ទាំង​នាម៉ឺន​មន្ត្រី និង​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​អ្នក។ ក្នុង​ផ្ទះ​របស់​ជន​ជាតិ​អេស៊ីប​ទាំង​អស់​មាន​រុយ​ពាសពេញ ហើយ​ទឹក​ដី​របស់​គេ​ក៏​មាន​រុយ​ដែរ។ ១៨(២២) ប៉ុន្តែ នៅ​ថ្ងៃ​នោះ យើង​មិន​អោយ​មាន​រុយ​ក្នុង​តំបន់​កូសែន ដែល​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​យើង​រស់​នៅ​ទេ ដើម្បី​អោយ​អ្នក​ទទួល​ស្គាល់​ថា យើង​ជា​ព្រះអម្ចាស់ យើង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​នេះ។ ១៩(២៣) យើង​មិន​បណ្ដោយ​អោយ​ ប្រជារាស្ត្រ​របស់​យើង រង​គ្រោះ​ដោយសារ​រុយ​ជា​មួយ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​អ្នក​ទេ ទី​សំគាល់​នេះ​នឹង​កើត​មាន​នៅ​ថ្ងៃ​ស្អែក”»។

២០(២៤) ព្រះអម្ចាស់​ ធ្វើ​តាម​ព្រះបន្ទូល គឺ​មាន​រុយ​យ៉ាង​សន្ធឹក​សន្ធាប់ ហើរ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​វាំង​របស់​ស្ដេច​ផារ៉ោន ក្នុង​ផ្ទះ​របស់​នាម៉ឺន​មន្ត្រី និង​ក្នុង​ស្រុក​អេស៊ីប​ទាំង​មូល។ រុយ​ទាំង​នោះ​រាត​ត្បាត​ពាសពេញ​ទឹក​ដី។

២១(២៥) ព្រះចៅ​ផារ៉ោន​ហៅ​លោក​ម៉ូសេ និង​លោក​អរ៉ុន ហើយ​មាន​រាជឱង្ការ​ថា៖ «ចូរ​ធ្វើ​យញ្ញបូជា​ថ្វាយ​ព្រះ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា នៅ​ក្នុង​ស្រុក​នេះ​ចុះ»។ ២២(២៦) ប៉ុន្តែ លោក​ម៉ូសេ​ទូល​ថា៖ «ធ្វើ​បែប​នេះ​មិន​បាន​ទេ! ដ្បិត​យើង​ខ្ញុំ​យក​សត្វ​ធ្វើ​យញ្ញបូជា​ថ្វាយ​ព្រះអម្ចាស់ ជា​ព្រះ​របស់​យើង​ខ្ញុំ​ដូច្នេះ ជា​អំពើ​ដែល​ជន​ជាតិ​អេស៊ីប​ស្អប់​ខ្ពើម។​ ប្រសិន​បើ​ពួក​គេ​ឃើញ​យើង​ខ្ញុំ​យក​សត្វ​ទៅ​ធ្វើ​យញ្ញបូជា គឺ​ជា​អំពើ​ដែល​គេ​ស្អប់​ខ្ពើម នោះ​ពួក​គេ​មុខ​ជា​យក​ដុំ​ថ្ម​គប់​សម្លាប់​យើង​ខ្ញុំ​មិន​ខាន។ ២៣(២៧) យើង​ខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​វាល​រហោស្ថាន ចម្ងាយ​ផ្លូវ​ដើរ​បី​ថ្ងៃ ដើម្បី​ធ្វើ​យញ្ញបូជា​ថ្វាយ​ព្រះអម្ចាស់ ជា​ព្រះ​នៃ​យើង​ខ្ញុំ តាម​របៀប​ដែល​ព្រះអង្គ​នឹង​បង្ហាញ​ប្រាប់​យើង​ខ្ញុំ»។ ២៤(២៨) ព្រះចៅ​ផារ៉ោន​មាន​រាជឱង្ការ​ថា៖ «យើង​​​អនុញ្ញាត​អោយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ចេញ​ទៅ​ធ្វើ​យញ្ញបូជា ថ្វាយ​ព្រះអម្ចាស់ ជា​ព្រះ​នៃ​អ្នក​រាល់​គ្នា នៅ​វាល​រហោស្ថាន​បាន ប៉ុន្តែ កុំ​ទៅ​ឆ្ងាយ​ពេក។ ចូរ​ទូលអង្វរ​ព្រះអង្គ​អោយ​យើង​ផង»។ ២៥(២៩)​ លោក​ម៉ូសេ​តប​ថា៖ «ពេល​ចាក​ចេញ​ពី​ព្រះករុណា​ទៅ ទូលបង្គំ​នឹង​ទូលអង្វរ​ព្រះអម្ចាស់។ ស្អែក​រុយ​នឹង​ចាក​ចេញ​ពី​ព្រះករុណា ពី​នាម៉ឺន​មន្ត្រី និង​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះករុណា​ទៀត​ផង។ ប៉ុន្តែ សូម​ព្រះករុណា​ឈប់​បញ្ឆោត​យើង​ខ្ញុំ​ទៀត​ទៅ គឺ​កុំ​ហាម​ប្រជា​ជន​​​របស់​យើង​ខ្ញុំ​ចេញ​ទៅ​ធ្វើ​យញ្ញបូជា ថ្វាយ​ព្រះអម្ចាស់​ឡើយ»​។ ២៦(៣០) លោក​ម៉ូសេ​ចាក​ចេញ​ពី​ព្រះចៅ​ផារ៉ោន ហើយ​ទូលអង្វរ​ព្រះអម្ចាស់។ ២៧(៣១) ព្រះអម្ចាស់​ ធ្វើ​តាម​ពាក្យ​អង្វរ​របស់​លោក​ម៉ូសេ គឺ​ព្រះអង្គ​បំបាត់​រុយ​ទាំង​អស់​ចេញ​ពី​នាម៉ឺន​មន្ត្រី និង​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ស្ដេច ឥត​មាន​ទុក​អោយ​នៅ​សល់​មួយ​ឡើយ។

២៨(៣២) ប៉ុន្តែ ម្ដង​នេះ​ទៀត ព្រះចៅ​ផារ៉ោន​មាន​ព្រះហឫទ័យ​មានះ មិន​ព្រម​បើក​អោយ​ប្រជាជន​អ៊ីស្រាអែល​ចេញ​ទៅ​ទេ។