សេរីភាព (១៨)

លោក​យេត្រូ​មក​សួរ​សុខ​ទុក្ខ​លោក​ម៉ូសេ
១ លោក​យេត្រូ​ជា​បូជាចារ្យ​ នៅ​ស្រុក​ម៉ាឌីយ៉ាន ហើយ​ត្រូវ​ជា​ឪពុក​ក្មេក​របស់​លោក​ម៉ូសេ ឮ​គេ​និយាយ​ពី​កិច្ចការ​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ធ្វើ​ចំពោះ​លោក​ម៉ូសេ និង​អ៊ីស្រាអែល ជា​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ គឺ​ព្រះអម្ចាស់​បាន​នាំ​ពួក​គេ​ចេញ​ពី​ស្រុក​អេស៊ីប។

 លោក​យេត្រូ ជា​ឪពុក​ក្មេក ក៏​នាំ​លោក​ស្រី​សេផូរ៉ា ជា​ភរិយា​របស់​លោក​ម៉ូសេ ដែល​លោក​ម៉ូសេ​បាន​អោយ​ត្រឡប់​ទៅ​ស្រុក​វិញ ព្រម​ទាំង​កូន​ប្រុស​របស់ ​លោក​ទាំង​ពីរ​នាក់​មក​ជា​មួយ​ដែរ។ កូន​ប្រុស​ច្បង​ឈ្មោះ គែរសូម ដ្បិត​លោក​ម៉ូសេ​គិត​ថា ខ្ញុំ​ជា​ជន​បរទេស​ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ដទៃ។ ចំណែក​កូន​ប្អូន មាន​ឈ្មោះ​ថា​អេលីយេស៊ែរ ដ្បិត​លោក​ម៉ូសេ​គិត​ថា ព្រះ​របស់​ឪពុក​ខ្ញុំ​បាន​ជួយ​ខ្ញុំ ព្រះអង្គ​បាន​ការពារ​ខ្ញុំ​អោយ​រួច​ពី​មុខ​ដាវ​របស់​ស្ដេច​ផារ៉ោន។ លោក​យេត្រូ​ជា​ឪពុក​ក្មេក ​របស់​លោក​ម៉ូសេ បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ជា​មួយ​កូន​ប្រុស​ទាំង​ពីរ និង​ភរិយា​របស់​លោក​ម៉ូសេ ដើម្បី​មក​ជួប​លោក​ម៉ូសេ​នៅ​វាល​រហោស្ថាន ត្រង់​កន្លែង​ដែល​លោក​បោះ​ជំរំ នៅ​ភ្នំ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់។ លោក​យេត្រូ​អោយ​គេ​មក​ប្រាប់​លោក​ម៉ូសេ​ថា៖ «ខ្ញុំ​ជា​ឪពុក​ក្មេក បាន​នាំ​ប្រពន្ធ និង​កូន​ប្រុស​ទាំង​ពីរ មក​ជួប​លោក»។ លោក​ម៉ូសេ​ចេញ​ទៅ​ទទួល​ឪពុក​ក្មេក ទាំង​ក្រាប​សំពះ​លោក ហើយ​ថើប​លោក​ទៀត​ផង។ ពួក​គេ​សួរ​សុខ​ទុក្ខ​គ្នា រួច​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ជំរំ។ លោក​ម៉ូសេ​រៀប​រាប់​ប្រាប់​ឪពុក​ក្មេក​អំពី​ហេតុការណ៍​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​ព្រះអម្ចាស់​បាន​ធ្វើ​ចំពោះ​ព្រះចៅ​ផារ៉ោន និង​ជន​ជាតិ​អេស៊ីប ដើម្បី​ជួយ​អ៊ីស្រាអែល។ លោក​ក៏​រៀប​រាប់​អំពី​ការ​ដែល​ព្រះអម្ចាស់​បាន​ជួយ​ប្រជាជន​អ៊ីស្រាអែល អោយ​រួច​ពី​ទុក្ខ​លំបាក​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​ពួក​គេ​ជួប​ប្រទះ​នៅ​តាម​ផ្លូវ។ លោក​យេត្រូ​មាន​ចិត្ត​រីករាយ​ចំពោះ​ការ​ល្អ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​ព្រះអម្ចាស់​បាន​ធ្វើ ដើម្បី​រំដោះ​អ៊ីស្រា​អែល​​​​​​អោយ​រួច​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​ជន​ជាតិ​អេស៊ីប។ ១០ លោក​ពោល​ថា៖ «សូម​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះអម្ចាស់ ដែល​បាន​រំដោះ​អ្នក​រាល់​គ្នា​អោយ​រួច​ពី​កណ្ដាប់​ដៃ​របស់​ជន​ជាតិ​អេស៊ីប និង​ស្ដេច​ផារ៉ោន។ ១១ ឥឡូវ​នេះ ខ្ញុំ​ទទួល​ស្គាល់​ថា ព្រះអម្ចាស់ ជា​ព្រះ​ដ៏​ធំ​ឧត្ដម​លើស​ព្រះ​ទាំង​អស់ គឺ​ព្រះអង្គ​រំដោះ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល នៅ​ពេល​ដែល​ជន​ជាតិ​អេស៊ីប​ជិះជាន់​សង្កត់សង្កិន»។

១២ លោក​ យេត្រូ ជា​ឪពុក​ក្មេក​របស់​លោក​ម៉ូសេ យក​តង្វាយ​ដុត​ទាំង​មូល* និង​យញ្ញបូជា​ឯ​ទៀតៗ​ថ្វាយ​ព្រះជាម្ចាស់។ លោក​​​​​​​អើរ៉ុន និង​ព្រឹទ្ធាចារ្យ​អ៊ីស្រាអែល​ទាំង​អស់ ក៏​នាំ​គ្នា​បរិភោគ​អាហារ​ជា​មួយ​ឪពុក​ក្មេក​របស់​លោក​ម៉ូសេ នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះជាម្ចាស់​ដែរ។

លោក​ម៉ូសេ​តែងតាំង​ចៅក្រម​សំរាប់​កាត់​ក្ដី
១៣ លុះ​ស្អែក​ឡើង លោក​ម៉ូសេ​អង្គុយ​កាត់​ក្ដី​អោយ​ប្រជាជន។ ប្រជាជន​នាំ​គ្នា​ឈរ​នៅ​មុខ​លោក​តាំង​ពី​ព្រឹក​រហូត​ដល់​ល្ងាច។ ១៤​ ឪពុក​ក្មេក​របស់​លោក​ ម៉ូសេ​ឃើញ​ការ​ទាំង​អស់ ដែល​លោក​ធ្វើ​ចំពោះ​ប្រជាជន គាត់​ក៏​ពោល​ថា៖ «ម្ដេច​ក៏​កូន​ធ្វើ​ដូច្នេះ? ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​កូន​អង្គុយ​កាត់​ក្ដី​តែ​ម្នាក់​ឯង ទុក​អោយ​ប្រជាជន​ឈរ​ចាំ​នៅ​មុខ​កូន តាំង​ពី​ព្រឹក​ដល់​ល្ងាច​បែប​នេះ?»។ ១៥ លោក​ម៉ូសេ​តប​ទៅ​គាត់​វិញ​ថា៖ «ប្រជាជន​ទាំង​នេះ​មក​រក​ខ្ញុំ ដើម្បី​ទូល​សួរ​ព្រះជាម្ចាស់។ ១៦ នៅ​ពេល​មាន​វិវាទ​នឹង​គ្នា ពួក​គេ​មក​រក​ខ្ញុំ។ ខ្ញុំ​ដោះ​ស្រាយ​រឿង​ពួក​គេ ហើយ​ណែនាំ​ពួក​គេ​អោយ​ស្គាល់​ដំបូល​ន្មាន និង​វិន័យ*​របស់​ព្រះជាម្ចាស់»។ ១៧ ឪពុក​ក្មេក​មាន​ប្រសាស​ន៍​មក​លោក​ម៉ូសេ​ទៀត​ថា៖ «របៀប​ដែល​កូន​ធ្វើ​នេះ មិន​ល្អ​ទេ! ១៨ ធ្វើ​ដូច្នេះ​នាំ​អោយ​ កូន និង​ប្រជាជន​ដែល​នៅ​ជា​មួយ​នឿយ​ហត់​ទាំង​អស់​គ្នា។ ការងារ​នេះ​ធ្ងន់ធ្ងរ​ពេក កូន​មិន​អាច​ធ្វើ​តែ​ម្នាក់​ឯង​ទេ។ ១៩ ឥឡូវ​នេះ ចូរ​ស្ដាប់​ដំបូន្មាន​របស់​ពុក ហើយ​សូម​ព្រះជាម្ចាស់​គង់​ជា​មួយ​កូន! ចូរ​កូន​ធ្វើ​ជា​តំណាង​របស់​ប្រជាជន នៅ​ចំពោះ​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះជាម្ចាស់ ចូរ​យក​រឿងរ៉ាវ​របស់​ពួក​គេ​ទៅ​ទូល​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ។ ២០ ចូរ​បង្រៀន​ពួក​គេ អំពី​ច្បាប់ និង​វិន័យ​ទាំងឡាយ ហើយ​បង្ហាញ​មាគ៌ា​ដែល​ពួក​គេ​ត្រូវ​ដើរ​តាម និង​កិច្ចការ​ដែល​ពួក​គេ​ត្រូវ​ធ្វើ។ ២១ ត្រូវ​ជ្រើសរើស​មនុស្ស ដែល​មាន​សមត្ថភាព ពី​ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជន ជា​អ្នក​គោរព​កោត​ខ្លាច​ព្រះជាម្ចាស់ ជា​អ្នក​គួរ​អោយ​ទុក​ចិត្ត មិន​ចេះ​ស៊ី​សំណូក។ ចូរ​តែងតាំង​ពួក​គេ​អោយ​ធ្វើ​ជា​មេ​ក្រុម​លើ​មនុស្ស​មួយ​ពាន់​នាក់ មេ​ក្រុម​លើ​មនុស្ស​មួយ​រយ​នាក់ មេ​ក្រុម​លើ​មនុស្ស​ហាសិប​នាក់ និង​មេ​ក្រុម​លើ​មនុស្ស​ដប់​នាក់។ ២២ អ្នក​ទាំង​នោះ​ត្រូវ​ កាត់​ក្ដី​អោយ​ប្រជាជន​គ្រប់​ពេល​វេលា។ កិច្ចការ​ណា​សំខាន់ៗ​អោយ​ពួក​គេ​បញ្ជូន​មក​កូន​ចុះ រីឯ​កិច្ចការ​តូចតាច ទុក​អោយ​ពួក​គេ​កាត់​ក្ដី​ខ្លួន​ឯង​ទៅ។ ធ្វើ​ដូច្នេះ កូន​អាច​សំរាល​ការងារ ដោយ​អោយ​ពួក​គេ​ជួយ​រំលែក​បន្ទុក​របស់​កូន។ ២៣ ប្រសិន​បើ​កូន​ធ្វើ​បែប ​នេះ ហើយ​បើ​កូន​ធ្វើ​តាម​បញ្ជា​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ នោះ​កូន​នឹង​មាន​កម្លាំង​រឹងប៉ឹង រីឯ​ប្រជាជន​ទាំង​មូល​ក៏​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​វិញ ដោយ​សុខ​សាន្ត​ដែរ»។

២៤ លោក​ម៉ូសេ​ធ្វើ​តាម​សេចក្ដី​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​ឪពុក​ក្មេក​ទូន្មាន។ ២៥ ក្នុង​ចំណោម​ជន​ជាតិ​ អ៊ីស្រាអែល​ទាំង​មូល លោក​បាន​ជ្រើសរើស​មនុស្ស​មាន​សមត្ថភាព ហើយ​តែងតាំង​ពួក​គេ​អោយ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​លើ​ប្រជាជន គឺ​អោយ​ធ្វើ​ជា​មេ​ក្រុម​លើ​មនុស្ស​មួយ​ពាន់​នាក់ មេ​ក្រុម​លើ​មនុស្ស​មួយ​រយ​នាក់ មេ​ក្រុម​លើ​មនុស្ស​ហាសិប​នាក់ និង​មេ​ក្រុម​លើ​មនុស្ស​ដប់​នាក់។ ២៦ អ្នក​ទាំង​នោះ​កាត់​ ក្ដី​អោយ​ប្រជាជន​គ្រប់​ពេល​វេលា។ កិច្ចការ​ណា​សំខាន់ៗ ពួក​គេ​បញ្ជូន​មក​លោក​ម៉ូសេ រីឯ​កិច្ចការ​តូចតាច ពួក​គេ​កាត់​ក្ដី​ខ្លួន​ឯង។ ២៧ បន្ទាប់​មក លោក​ម៉ូសេ និង​ឪពុក​ក្មេក​លា​គ្នា ហើយ​លោក​យេត្រូ​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ស្រុក​របស់​គាត់​វិញ។