បេនស៊ីរ៉ាក់ (២០)

ពេលដែលត្រូវនិយាយ ឬត្រូវនៅស្ងៀម
១មាន​ពាក្យ​សី្ត​បន្ទោស​ខ្លះ​មិន​ទំនង​តាម​ពេល​វេលា។ ការ​នៅ​ស្ងៀម​បង្ហាញ​ថា ខ្លួន​មាន​សុភ​និច្ឆ័យ។

២ស្តី​បន្ទោស​គេ ប្រសើរ​ជាង​បៀម​កំហឹង​ទុក។

៣អ្នក​ស្គាល់​កំហុស រមែង​តែង​តែ​រួច​ខ្លួន។

៤អ្នក​រក​យុត្តិធម៌​ដោយ​ប្រើ​កម្លាំង​បាយ ប្រៀប​ដូច​ជា​មនុស្ស​កំរៀវ​ដែល​ប្រាថ្នា​ចង់​រំលោភ​ស្រី​ក្រមុំ។

៥អ្នក​ខ្លះ​បង្ហាញ​ថា​ខ្លួន​មាន​ប្រាជ្ញា ដោយ​នៅ​ស្ងៀម ហើយ​អ្នក​ខ្លះ​ទៀត​ចេះ​តែ​ព្រោក​ប្រាជ្ញ នាំ​ឲ្យ​គេ​ស្អប់។

៦អ្នក​ខ្លះ​នៅ​ស្ងៀម ព្រោះ​គេ​គ្មាន​អ្វី​នឹង​និយាយ អ្នក​ខ្លះ​នៅ​ស្ងៀម ព្រោះ​គេ​ស្គាល់​ពេល​ដែល​ត្រូវ​និយាយ។

៧អ្នក​មាន​ប្រាជ្ញា​តែង​តែ​នៅ​ស្ងៀម រង់ចាំ​ឱកាស​ល្អ រីឯ​អ្នក​អួត​ក្អេង​ក្អាង និង​មនុស្ស​មិន​ចេះ​គិត តែង​តែ​បណ្តាល​ឲ្យ​ឱកាស​ល្អ​នោះ​កន្លង​ផុត​ទៅ។

៨អ្នក​និយាយ​ព្រោក​ប្រាជ្ញ​ច្រើន​រមែង​ធើ្វ​ឲ្យ​គេ​ស្អប់ រីឯ​អ្នក​និយាយ​តិច​ពេក​ក៏​គេ​មិន​ចូល​ចិត្ត​ដែរ។

ការផ្ទុយគ្នា
៩ជួន​កាល ទុក្ខ​វេទនា​អាច​នាំ​មក​នូវ​ផល​ល្អ តែ​ភ័ព្វ​សំណាង​នាំ​មក​នូវ​ការ​បង់​ខាត​ទៅ​វិញ។

១០ពេល​កូន​ឲ្យ​អ្វី​ទៅ​គេ ជួន​កាល​បាន​ផល​មួយ​ទ្វេ​ជា​ពីរ។

១១កិត្តិ​យស​អាច​នាំ​ឲ្យ​ធ្លាក់​ខ្លួន​ទាប រីឯ​អ្នក​ដែល​ធ្លាក់​ទន់​ទាប​នឹង​បាន​ខ្ពស់​មុខ​វិញ។

១២អ្នក​ខ្លះ​ទិញ​ឥវ៉ាន់​បាន​ច្រើន​ស្មាន​ថា​ខ្លួន​ចាយ​ប្រាក់​តិច ប៉ុន្តែ​តាម​ពិត គេ​ចំណាយ​លើស​តម្លៃ ធម្មតា​ប្រាំពីរ​ដង។

១៣អ្នក​មាន​ប្រាជ្ញា​ពោល​ពាក្យ​តែ​បន្តិច​បន្តួច​អាច​ធើ្វ​ឲ្យ​គេ​ស្រឡាញ់ រីឯ​អ្នក​ល្ងី​លើ្ង​ខំ​ប្រឹង​ពោល​ពាក្យ​ផែ្អម​ល្ហែម​ជា​ច្រើន តែ​ឥត​បាន​ការ។

១៤អំណោយ​របស់​មនុស្ស​គ្មាន​សុភ​និច្ឆ័យ មិន​ផ្តល់​ប្រយោជន៍​អ្វី​ដល់​កូន​សោះ ព្រោះ​គេ​រង់​ចាំ ឲ្យ​កូន​សង​ច្រើន​ជាង​ពេល​ដែល​គេ​ឲ្យ​កូន។

១៥គេ​ឲ្យ​តិច​តួច ប៉ុន្តែ​គេ​ធើ្វ​ឲ្យ​កូន​អាម៉ាស់​ជា​ច្រើន គឺ​គេ​ស្រែក​ដូច​អ្នក​ពពាយ​នាយ​លក់​ឥវ៉ាន់។ ថៃ្ង​នេះ គេ​ឲ្យ​កូន​ខ្ចី ដល់​ស្អែក​គេ​ទាម​ទារ​យក​វិញ។ មនុស្ស​ប្រភេទ​នេះ​គួរ​ឲ្យ​ស្អប់​ណាស់!

១៦មនុស្ស​ល្ងី​លើ្ង​តែង​តែ​ប្រកាស​ថា ខ្លួន​គ្មាន​មិត្ត​ភក្តិ​ទេ គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​ដឹង​គុណ​គេ​ទ្បើយ អស់​អ្នក​ដែល​ស៊ីបាយ​គេ សុទ្ធ​តែ​ជា​មនុស្ស​រមិល​គុណ។

១៧មនុស្ស​ជា​ច្រើន រមែង​សើច​ចំអក​ដាក់​បែប​នោះ។

ត្រូវប្រយ័ត្នពាក្យសំដី
១៨រអិល​ជើង​ដួល​លើ​ថ្ម ប្រសើរ​ជាង​រអិល​មាត់។ មនុស្ស​អាក្រក់​តែង​តែ​ភ្លាត់​ដួល​ភ្លាមៗ។

១៩មនុស្ស​ខ្វះ​សុជីវធម៌ ប្រៀប​ដូច​ជា​រឿង​ដ៏​អាស្រូវ ដែល​មនុស្ស​ខ្វះ​ការ​អប់រំ​តែង​និយាយ។

២០គ្មាន​នរណា​ចូល​ចិត្ត​សុភា​សិត ដែល​ចេញ​ពី​មាត់​របស់​មនុស្ស​ល្ងី​លើ្ង​ទើ្បយ ដ្បិត​មនុស្ស​ល្ងី​លើ្ង​តែង​លើក​សុភា​សិត​មក​និយាយ​មិន​ស្រប​តាម​ពេល​វេលា។

២១អ្នក​ខ្លះ​ក្រ​តោក​យ៉ាក​ពេក មិន​អាច​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​បាន​ទ្បើយ គេ​សំរាន្ត​យ៉ាង​ស្រួល ដោយ​គ្មាន​វិប្ប​ដិសារី។

២២អ្នក​ខ្លះ​ត្រូវ​វិនាស ដោយ​អៀន​ខ្មាស មិន​ហ៊ាន​និយាយ​នៅ​មុខ​មនុស្ស​ដែល​គ្មាន​សុភ​និច្ឆ័យ។

២៣អ្នក​ខ្លះ​និយាយ​សន្យា​ជាមួយ​មិត្ត​ភកិ្ត ព្រោះ​មិន​ហ៊ាន​បដិសេធ បណ្តាល​ឲ្យមិ​ត្ត​ភកិ្ត​នោះ ក្លាយ​ទៅ​ជា​សត្រូវ ដោយ​គ្មាន​ហេតុ​ផល។

២៤ពាក្យ​ភូត​កុហក ជា​ការ​សៅ​ហ្មង​គួរ​ឲ្យ​ស្អប់​ខ្ពើម មនុស្ស​ខ្វះ​សុជីវ​ធម៌​រមែង​ភូត​ភរ​កុហក ជា​ញឹក​ញយ។

២៥អ្នក​ធើ្វ​ចោរ​ប្រសើរ​ជាង​មនុស្ស​ដែល​ចេះ​តែ​ភូត​កុហក ប៉ុន្តែ​អ្នក​ទាំង​ពីរ​ត្រូវ​វិនាស​ដូច​គ្នា។

២៦ទម្លាប់​ភូត​កុហក​បណ្តាល​ឲ្យ​អាប់​យស គេ​ត្រូវ​អាម៉ាស់​មុខ​រហូត​តទៅ។

សុភាសិតផ្សេងៗ
២៧អ្នក​មាន​ប្រាជ្ញា ត្រូវ​ការ​ពោល​ពាក្យ​តិច​តួច​ដើម្បី​ឲ្យ​គេ​លើក​តម្កើង អ្នក​ប្រកប​ដោយ សុភ​និច្ឆ័យ​តែង​តែ​គាប់​ចិត្ត​អ្នក​កាន់​អំណាច។

២៨អ្នក​ស្រែ​ដែល​ខិត​ខំ​ធើ្វ​ការ រមែង​ទទួល​ផល​ជា​ច្រើន មនុស្ស​ដែល​គាប់​ចិត្ត​អ្នក​កាន់​អំណាច នឹង​អាច​រក​យុត្តិ​ធម៌​ឲ្យ​ខ្លួន​បាន។

២៩ជំនូន​និង​អំណាច តែង​តែ​ធើ្វ​ឲ្យ​ពួក​អ្នក​ប្រាជ្ញ​ទៅ​ជា​ខ្វាក់ ឬ​ដូច​ប្រដាប់​ឃ្លុំ​មាត់ មិន​ឲ្យ​ពោល​ពាក្យ​បន្ទោស​បាន។

៣០ប្រាជ្ញា​លាក់​កំបាំង និង​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ដែល​កប់​ទុក មាន​ប្រយោជន៍​អ្វី?

៣១អ្នក​ដែល​លាក់​ភាព​លេ​លា​របស់​ខ្លួន ប្រសើរ​ជាង​អ្នក​ដែល​លាក់​ប្រាជ្ញា​របស់​ខ្លួន!