មាតិកា

ពង្សាវតារក្សត្រ  ទី  ២
ពាក្យលំនាំ

ក័ណ្ឌគម្ពីរពង្សាវតារក្សត្រទី   ២   ​រៀបរាប់អំពីព្រឹត្តិការណ៍ផ្សេងៗ​ ដែលកើតមានក្នុងរជ្ជកាលរបស់ស្តេច​ស្រុកយូដា​  និង  ​ស្តេចស្រុក​អ៊ីស្រា​​អែល  ​បន្តពី ក័ណ្ឌគម្ពីរពង្សាវតារក្សត្រទី  ១​។

ផ្នែកទីមួយ   (ចំពូក  ១​-​១៧)​ មានបរិយាយអំពីអាណាចក្រអ៊ីស្រាអែល​គ្រប់គ្រងដោយស្តេចនានា ដែល​មានចិត្តមិនស្មោះត្រង់​ចំពោះ​ព្រះជា ម្ចាស់  ​ជាហេតុបណ្តាលអោយកើតវឹកវរ​រំជើបរំជួលក្នុងស្រុក   ​រហូត​ដល់អ៊ីស្រាអែលត្រូវបែកស្រុក ។​ ពីជំនាន់មួយ ​ទៅ​ជំនាន់​​មួយ    ស្តេច របស់អាណាចក្រ អ៊ីស្រាអែល  នាំគ្នា​ថ្វាយបង្គំព្រះដទៃ   និង   នាំប្រជារាស្ត្រអោយប្រព្រឹត្តអំពើបាបសព្វបែបយ៉ាង ។ ​ទាំង​ស្តេច​ទាំងប្រជារាស្ត្រ​តាំង ចិត្តរឹងរូស​មិន ព្រមវិលមករកព្រះជាម្ចាស់វិញទេ ។   ​ហេតុនេះ  ​ព្រះជាម្ចាស់អនុញ្ញាតអោយព្រះចៅ​សាល់​ម៉ានេស៊ែរ    ជាស្តេចស្រុកអាស្ស៊ីរីវាយ យកក្រុងសាម៉ារី  ​រាជធានី របស់អាណាចក្រអ៊ីស្រាអែល ។​ កង​ទ័ពអាស្ស៊ីរីដណ្តើមយក​បានក្រុង​សាម៉ារីនៅឆ្នាំ    ៧២២  ឬ  ៧២១  មុនគ្រីស្តសករាជ​ហើយកៀរប្រជាជន​ទៅជាឈ្លើយ សឹក ។​ ក្នុងផ្នែកនេះ  ក៏មានរៀបរាប់អំពីប្រវត្តិ​និង​កិច្ច​ការផ្សេងៗរបស់ព្យាការីអេលីសេ​ដែលជាសាវ័ក របស់ព្យាការីអេលីដែរ​ (ចំពូក  ២​,​១៣) ។

ផ្នែកទីពីរ  (ចំពូក  ១៨​-​២៥)  ​បរិយាយអំពីប្រវត្តិរបស់អាណាចក្រយូដា ​ដែលនៅស្ថិតស្ថេរប្រមាណ  ​១៣០  ឆ្នាំទៀត ។   ​ក្រោយមក  ​នៅឆ្នាំ  ៥៨៧  មុន គ្រីស្តសករាជ  ​ព្រះចៅនេប៊ូកានេសារ   ជាស្តេចស្រុកបាប៊ី​ឡូន  ​វាយយកបានក្រុងយេរូសាឡឹម ។   ​កងទ័ពបាប៊ីឡូន​បានកំទេចព្រះវិហារ  ​ហើយកៀរស្តេច  ​ព្រមទាំង​មេដឹកនាំ  និង  ប្រជាជនមួយចំនួន​យកទៅជាឈ្លើយ​នៅស្រុកបាប៊ីឡូន​ (ចំពូក  ២៥)។