ពង្សាវតារក្សត្រ  ទី  ២ (០២)

ព្រះអម្ចាស់​លើក​ព្យាការី​អេលី​ទៅ​ស្ថាន​បរមសុខ
 នៅ​គ្រា​ដែល​ព្រះអម្ចាស់​អោយ​ខ្យល់​កួច​លោក​អេលី​ឡើង​ទៅ​ស្ថាន​បរមសុខ​នោះ លោក​អេលី និង​លោក​អេលីសេ​ចាក​ចេញ​ពី​គីលកាល់​ទៅ​ជា​មួយ​គ្នា។ ២ លោក​អេលី​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​កាន់​លោក​អេលីសេ​ថា៖ «ចាំ​ខ្ញុំ​នៅ​ទី​នេះ​ហើយ ដ្បិត​ព្រះអម្ចាស់​ចាត់​ខ្ញុំ​អោយ​ទៅ​បេតអែល»។ លោក​អេលីសេ​តប​ថា៖ «ខ្ញុំ​សូម​ស្បថ​ក្នុង​នាម​ព្រះអម្ចាស់ ដែល​មាន​ព្រះជន្ម​គង់​នៅ និង​ក្នុង​នាម​លោក​ផ្ទាល់​ដែល​នៅ​មាន​ជីវិត​ថា ខ្ញុំ​នឹង​មិន​ឃ្លាត​ចាក​ពី​លោក​ឡើយ»។ លោក​ទាំង​ពីរ​ក៏​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​បេតអែល។

 មាន​ព្យាការី​មួយ​ក្រុម​នៅ​បេតអែល ​ចេញ​មក​ជួប​លោក​អេលីសេ​ជំរាប​ថា៖ «តើ​លោក​ជ្រាប​ឬ​ទេ​ថា ថ្ងៃ​នេះ ព្រះអម្ចាស់​លើក​គ្រូ​របស់​លោក​ឡើង​ទៅ​លើ​មេឃ»។ លោក​ឆ្លើយ​ថា៖ «ខ្ញុំ​ក៏​ដឹង​ដែរ មិន​បាច់​ប្រាប់​ទេ!»។ លោក​អេលី​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​គាត់​ថា៖ «អេលីសេ​អើយ ចូរ​ចាំ​ខ្ញុំ​នៅ​ទី​នេះ​ហើយ ដ្បិត​ព្រះអម្ចាស់​ចាត់​ខ្ញុំ​អោយ​ទៅ​ក្រុង​យេរីខូ»។ លោក​អេលីសេ​តប​ថា៖ «ខ្ញុំ​សូម​ស្បថ​ក្នុង​នាម​ព្រះអម្ចាស់ ដែល​មាន​ព្រះជន្ម​គង់​នៅ និង​ក្នុង​នាម​លោក​ផ្ទាល់ ដែល​នៅ​មាន​ជីវិត​ថា ខ្ញុំ​នឹង​មិន​ឃ្លាត​ចាក​ពី​លោក​ឡើយ»។ លោក​ទាំង​ពីរ​ក៏​ទៅ​ដល់​ក្រុង​យេរីខូ។

 មាន​ព្យាការី​មួយ​ក្រុម​នៅ​ក្រុង​យេរីខូ នាំ​គ្នា​មក​ជិត​លោក​អេលីសេ​ជំរាប​ថា៖ «តើ​លោក​ជ្រាប​ទេ​ថា ថ្ងៃ​នេះ​ព្រះអម្ចាស់​លើក​គ្រូ​របស់​លោក​ឡើង​ទៅ​លើ​មេឃ»។ លោក​ឆ្លើយ​ថា៖ «ខ្ញុំ​ក៏​ដឹង​ដែរ មិន​បាច់​ប្រាប់​ទេ!»។  លោក​អេលី​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​គាត់​ថា៖ «ចូរ​ចាំ​ខ្ញុំ​នៅ​ទី​នេះ​ហើយ ដ្បិត​ព្រះអម្ចាស់​ចាត់​ខ្ញុំ​អោយ​ទៅ​ទន្លេ​យ័រដាន់»។ លោក​អេលីសេ​តប​ថា៖ «ខ្ញុំ​សូម​ស្បថ​ក្នុង​នាម​ព្រះអម្ចាស់​ ដែល​មាន​ព្រះជន្ម​គង់​នៅ និង​ក្នុង​នាម​លោក​ផ្ទាល់​ដែល​នៅ​មាន​ជីវិត​ថា ខ្ញុំ​នឹង​មិន​ឃ្លាត​ចាក​ពី​លោក​ឡើយ»។ លោក​ទាំង​ពីរ​ក៏​បន្ត​ដំណើរ​ទៅ​មុខ​ទៀត។

 មាន​ព្យាការី​ហាសិប​នាក់ ដើរ​តាម​ពី​ក្រោយ ហើយ​ឈរ​ពី​ចម្ងាយ។ លោក​ទាំង​ពីរ​ឈប់​នៅ​មាត់​ទន្លេ​យ័រដាន់។ ពេល​នោះ លោក​អេលី​យក​អាវ​ធំ​របស់​លោក​មក​មូរ ហើយ​វាយ​ទឹក​ទន្លេ ទឹក​ក៏​ញែក​ចេញ​ពី​គ្នា។ លោក​ទាំង​ពីរ​ដើរ​កាត់​បាត​ទន្លេ។  កាល​លោក​ទាំង​ពីរ​ឆ្លង​ ផុត​ហើយ លោក​អេលី​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​កាន់​លោក​អេលីសេ​ថា៖ «បើ​អ្នក​ចង់​បាន​អ្វី​ពី​ខ្ញុំ ចូរ​សុំ​អោយ​បាន​មុន​ពេល​ព្រះអម្ចាស់ លើក​ខ្ញុំ​ឡើង​ទៅ​ឆ្ងាយ​ពី​អ្នក!»។ លោក​អេលីសេ​ឆ្លើយ​ថា៖ «សូម​មេត្តា​អោយ​វិញ្ញាណ​ដែល​ស្ថិត​នៅ​លើ​លោក មក​សណ្ឋិត​លើ​ខ្ញុំ​មួយ​ជា​ទ្វេ!»។ ១០ លោក​អេលី​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ «សំណូម​ពរ​របស់​អ្នក​ពិបាក​ណាស់! ប៉ុន្តែ ប្រសិន​បើ​អ្នក​មើល​ឃើញ​ខ្ញុំ ក្នុង​ពេល​ដែល​ព្រះអម្ចាស់​ លើក​ខ្ញុំ​ឡើង​ទៅ​ឆ្ងាយ​ពី​អ្នក នោះ​សំណូម​ពរ​របស់​អ្នក​ពិត​ជា​បាន​សំរេច។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ ប្រសិន​បើ​អ្នក​មើល​មិន​ឃើញ​ខ្ញុំ​ទេ សំណូម​ពរ​របស់​អ្នក​ក៏​ពុំ​បាន​សំរេច​ដែរ»។

១១ ក្នុង​ ពេល​ដែល​លោក​ទាំង​ពីរ​ដើរ​បណ្ដើរ​និយាយ​គ្នា​បណ្ដើរ ស្រាប់​តែ​មាន​រទេះ​ជា​ភ្លើង ទឹម​ដោយ​សេះ​ភ្លើង មក​ញែក​លោក​ទាំង​ពីរ​អោយ​ឃ្លាត​ចេញ​ពី​គ្នា។ ពេល​នោះ ខ្យល់​ក៏​កួច​លោក​អេលី ឡើង​ទៅ​ស្ថាន​បរមសុខ។ ១២ កាល​លោក​អេលីសេ​ឃើញ​ ដូច្នេះ លោក​ស្រែក​ថា៖ «លោក​ឪពុក! លោក​ឪពុក​អើយ! លោក​ប្រៀប​ដូច​ជា​រទេះ​ចំបាំង និង​ទ័ព​សេះ​របស់​អ៊ីស្រាអែល​!»​។ បន្ទាប់​មក លោក​មើល​លោក​អេលី​លែង​ឃើញ​ទៀត។ លោក​យក​សម្លៀកបំពាក់​របស់​លោក​មក​ហែក​ជា​ពីរ ១៣ រួច​រើស​អាវ​ធំ​របស់​លោក​អេលី​ដែល​ជ្រុះ​មក​លើ​លោក​នោះ ហើយ​ត្រឡប់​ទៅ​មាត់​ទន្លេ​យ័រដាន់​វិញ។ ១៤ លោក​អេលីសេ​យក​អាវ​ធំ​របស់​លោក​អេលី​វាយ​ទឹក​ទន្លេ ទាំង​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ «តើ​ព្រះអម្ចាស់​ជា​ព្រះ​របស់​លោក​អេលី​គង់​នៅ​ទី​ណា?»។ ពេល​ដែល​លោក​វាយ​ទឹក​នោះ​ទឹក​ក៏​ញែក​ចេញ​ពី​គ្នា ហើយ​លោក​ដើរ​ឆ្លង​កាត់​ទៅ។

១៥ ក្រុម​ ព្យាការី ដែល​ឈរ​មើល​ពី​ត្រើយ​ម្ខាង​ក្បែរ​ក្រុង​យេរីខូ​ពោល​ឡើង​ថា៖ «វិញ្ញាណ​របស់​លោក​អេលី មក​សណ្ឋិត​លើ​លោក​អេលីសេ​ហើយ!»។ ពួក​គេ​ទៅ​ជួប​លោក​អេលីសេ រួច​នាំ​គ្នា​ក្រាប​ចុះ​នៅ​ចំពោះ​មុខ​លោក ១៦ ទាំង​ពោល​ថា៖ «ក្នុង​ចំណោម​យើង​ខ្ញុំ​ប្របាទ មាន​មនុស្ស​ពូកែ​អង់អាច​ហាសិប​នាក់ សូម​លោក​អនុញ្ញាត ​អោយ​គេ​ចេញ​ទៅ​រក​គ្រូ​របស់​លោក​ចុះ ក្រែងលោ​ព្រះវិញ្ញាណ​របស់​ព្រះអម្ចាស់​នាំ​យក​គាត់​ទៅ​ទម្លាក់​នៅ​លើ​ភ្នំ ឬ​ក្នុង​ជ្រោះ​ណា​មួយ»។ លោក​អេលីសេ​ឆ្លើយ​ថា៖ «កុំ​ចាត់​គេ​អោយ​ទៅ​អី!»។ ១៧ ប៉ុន្តែ ដោយ​គេ​ទទូច​ខ្លាំង​ពេក លោក​ក៏​យល់​ព្រម ហើយ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ «ចូរ​ចាត់​ពួក​គេ​អោយ​ទៅ​ចុះ!»។ គេ​ចាត់​មនុស្ស​ទាំង​ហាសិប​នាក់​នោះ​អោយ​ទៅ​រក​លោក​អេលី អស់​រយៈ​ពេល​បី​ថ្ងៃ តែ​រក​មិន​ឃើញ​សោះ។ ១៨ អ្នក​ទាំង​នោះ​ក៏​វិល​ ត្រឡប់​មក​ជួប​លោក​អេលីសេ​ដែល​ស្នាក់​នៅ​ក្រុង​យេរីខូ។ លោក​អេលីសេ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ «ខ្ញុំ​បាន​ប្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ហើយ​ថា កុំ​ទៅ​រក​ធ្វើ​អ្វី!»។

ព្យាការី​អេលីសេ​ធ្វើ​អោយ​ប្រភព​ទឹក​នៅ​ក្រុង​យេរីខូ​ល្អ​ឡើង​វិញ
១៩ អ្នក​ក្រុង​យេរីខូ​ ជំរាប​លោក​អេលីសេ​ថា៖ «លោក​ម្ចាស់​ឃើញ​ស្រាប់​ហើយ​ថា ក្រុង​នេះ​មាន​ទី​តាំង​ប្រសើរ​ណាស់ ប៉ុន្តែ ទឹក​ពុំ​ល្អ​ទេ ដូច្នេះ ដី​មិន​បង្កើត​ភោគផល​ឡើយ»។ ២០ លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ «ចូរ​ទៅ​យក​ចានគោម​ថ្មី​មួយ​មក​អោយ​ខ្ញុំ ហើយ​ដាក់​អំបិល​ផង!»។ គេ​ក៏​ទៅ​យក​មក​ជូន​លោក។

២១ លោក​ចេញ​ទៅ​ឯ​ប្រភព​ទឹក ហើយ​ចាក់​អំបិល​ក្នុង​ទឹក​ទាំង​មាន​ប្រសាសន៍​ដូច​ត​ទៅ៖ «ព្រះអម្ចាស់​ មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា “យើង​នឹង​ធ្វើ​អោយ​ទឹក​នេះ​ល្អ​ឡើង​វិញ គឺ​មិន​បង្ក​អោយ​អ្វីៗ​ស្លាប់ ឬ​ក៏​ធ្វើ​អោយ​ដី​ឥត​បង្កើត​ភោគផល​ទៀត​ដែរ”»។ ២២ ទឹក​ក៏​ល្អ​រហូត​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ ស្រប​តាម​ពាក្យ​ដែល​លោក​អេលីសេ​បាន​ថ្លែង។

ព្រះអម្ចាស់​ដាក់​ទោស​ដល់​ក្មេងៗ​ដែល​ប្រមាថ​ព្យាការី​អេលីសេ
២៣ លោក​អេលីសេ​ធ្វើ​ដំណើរ​ ពី​ទី​នោះ​ឡើង​ទៅ​បេតអែល។ ពេល​កំពុង​តែ​ឡើង​ទៅ​នោះ មាន​ក្មេងៗ​មួយ​ក្រុម​ចេញ​ពី​ទីក្រុង​មក ហើយ​ស្រែក​ប្រមាថ​លោក​ថា៖ «ឡើង​ទៅ តា​ទំពែក! ឡើង​ទៅ តា​ទំពែក!»។ ២៤ លោក​បែរ​មក​មើល​ក្មេង​ទាំង​នោះ ហើយ​ដាក់​បណ្ដាសា​វា​ក្នុង​នាម​ព្រះអម្ចាស់។ ស្រាប់​តែ​មាន​មេ​ខ្លាឃ្មុំ​ពីរ​ចេញ​ពី​ព្រៃ​មក​ហែក​ក្មេង​ទាំង​នោះ អស់​សែសិប​ពីរ​នាក់។ ២៥ លោក​ធ្វើ​ដំណើរ​ចេញ​ពី​ទី​នោះ​ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​ភ្នំ​ការម៉ែល រួច​ត្រឡប់​ទៅ​ក្រុង​សាម៉ារី​វិញ។