របាក្សត្រ ទី ២ (១៧)

ព្រះបាទ​យ៉ូសាផាត​សោយ​រាជ្យ​នៅ​ស្រុក​យូដា
 ព្រះបាទ​យ៉ូសាផាត​បាន​ឡើង​ស្នង​រាជ្យ​ព្រះបាទ​អសា​ជា​បិតា ហើយ​ស្ដេច​ពង្រឹង​កម្លាំង​តទល់​នឹង​ស្រុក​អ៊ីស្រាអែល​។ ២ ស្ដេច​បាន​ដាក់​ទ័ព​នៅ​ តាម​ទីក្រុង​ទាំង​ប៉ុន្មាន ដែល​មាន​កំពែង​រឹងមាំ​ក្នុង​ស្រុក​យូដា និង​ដាក់​ខ្សែ​ត្រៀម​នៅ​តាម​ក្រុង​នានា ក្នុង​ស្រុក​អេប្រាអ៊ីម ជា​ក្រុង​ដែល​ព្រះបាទ​អសា​ជា​បិតា ដណ្ដើម​យក​បាន។  ព្រះអម្ចាស់​ គង់​នៅ​ជា​មួយ​ព្រះបាទ​យ៉ូសាផាត ដ្បិត​ស្ដេច​ប្រព្រឹត្ត​តាម​មាគ៌ា​ដើម​ដំបូង​របស់​ព្រះបាទ​ដាវីឌ​ជា​ ព្រះអយ្យកោ គឺ​ទ្រង់​ពុំ​បាន​ស្វែង​រក​ព្រះ​បាល​ទេ។  ស្ដេច​បាន​ស្វែង​រក​ព្រះ​នៃ​អយ្យកោ​របស់​ស្ដេច និង​ធ្វើ​តាម​បទ​បញ្ជា​របស់​ព្រះអង្គ គឺ​ទ្រង់​មិន​ធ្វើ​ដូច​អ្នក​ស្រុក​អ៊ីស្រាអែល​ទេ។  ព្រះអម្ចាស់​ ពង្រឹង​រាជ​សម្បត្តិ​របស់​ស្ដេច​អោយ​បាន​រឹងប៉ឹង ហើយ​ប្រជាជន​យូដា​ទាំង​មូល តែងតែ​នាំ​យក​តង្វាយ​មក​ថ្វាយ​ព្រះបាទ​យ៉ូសាផាត។ ស្ដេច​មាន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ និង​កិត្តិយស​យ៉ាង​ច្រើន​បំផុត។  ស្ដេច​ខ្នះខ្នែង​ធ្វើ​តាម​មាគ៌ា​របស់​ព្រះអម្ចាស់​យ៉ាង​អស់​ពី​ចិត្ត ហើយ​លុប​បំបាត់​កន្លែង​សក្ការៈ​នៅ​តាម​ទួល​ខ្ពស់ៗ និង​បង្គោល​របស់​ព្រះអាសេរ៉ា អស់​ពី​ទឹក​ដី​យូដា។

 នៅ​ឆ្នាំ​ ទី​ដប់​បី​នៃ​រជ្ជកាល​ព្រះបាទ​យ៉ូសាផាត​ស្ដេច​បាន​ចាត់​មន្ត្រី​មួយ​ក្រុម គឺ​មាន​លោក​បេនហាអ៊ីល លោក​អូបាឌី លោក​សាការី លោក​នេតានេអែល និង​លោក​មីកា អោយ​ចុះ​ទៅ​អប់រំ​ប្រជាជន​នៅ​តាម​ក្រុង​នានា​ក្នុង​ស្រុក​យូដា។ ក្រុម​លេវី​ដែល​មាន​លោក​ សេម៉ាយ៉ា លោក​នេតានីយ៉ា លោក​សាបាឌីយ៉ា លោក​អសាអែល លោក​សេមីរ៉ាម៉ុត លោក​យ៉ូណាថាន លោក​អដូនីយ៉ា លោក​តូប៊ីយ៉ា លោក​តូប-អដូនីយ៉ា ព្រម​ទាំង​ក្រុម​បូជាចារ្យ ដែល​មាន​លោក​អេលីសាម៉ា និង​លោក​យ៉ូរ៉ាម ក៏​រួម​ដំណើរ​ជា​មួយ​មន្ត្រី​ទាំង​នោះ​ដែរ។ ៩ ពួក​គេ​បង្រៀន​ប្រជាជន​នៅ​ស្រុក​យូដា ដោយ​យកវិន័យ*​របស់​ព្រះអម្ចាស់ ទៅ​ជា​មួយ​ផង។ ពួក​គេ​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​ក្រុង​ទាំង​អស់ នៃ​ស្រុក​យូដា​ហើយ​ប្រៀនប្រដៅ​អ្នក​ស្រុក។

អំណាច​របស់​ព្រះបាទ​យ៉ូសាផាត
១០ ព្រះអម្ចាស់​ បាន​ធ្វើ​អោយ​នគរ​ទាំង​ប៉ុន្មាន នៅ​ជុំវិញ​ស្រុក​យូដា ភ័យ​ខ្លាច​ជា​ខ្លាំង ពួក​គេ​មិន​ហ៊ាន​ធ្វើ​សង្គ្រាម​តទល់​នឹង​ព្រះបាទ​យ៉ូសាផាត​ឡើយ។ ១១ ជន​ជាតិ​ភីលីស្ទីន​នាំ​ យក​តង្វាយ និង​សួយសារអាករ ជា​ប្រាក់ មក​ថ្វាយ​ព្រះបាទ​យ៉ូសាផាត។ ជន​ជាតិ​អារ៉ាប់​ក៏​នាំ​យក​ចៀម​ឈ្មោល     ៧ ៧០០ ក្បាល និង​ពពែ​ឈ្មោល ៧ ៧០០ ក្បាល​មក​ថ្វាយ​ស្ដេច​ដែរ។ ១២ ព្រះបាទ​យ៉ូសាផាត​មាន​ អំណាច​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើងៗ។ ស្ដេច​សង់​បន្ទាយ​ជា​ច្រើន​នៅ​ស្រុក​យូដា ព្រម​ទាំង​សង់​ក្រុង​នានា ជា​កន្លែង​សំរាប់​ផ្ទុក​ស្បៀង។ ១៣ ស្ដេច​មាន​ក្រសួង​ ការងារ​ជា​ច្រើន​ នៅ​តាម​ក្រុង​នានា​ក្នុង​ស្រុក​យូដា ព្រម​ទាំង​មាន​ទាហាន​ដ៏​ចំណានៗ និង​វីរបុរស​ដ៏​អង់អាច​នៅ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម។ ១៤ ទាហាន​ទាំង​នោះ​មាន​ចែក ​ជា​កងពល តាម​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​ពួក​គេ។ ក្នុង​កុលសម្ព័ន្ធ​យូដា មាន​មេ​បញ្ជាការ​កងពល ដូច​ត​ទៅ: លោក​អាដណា ជា​មេ​បញ្ជាការ​លើ​កងពល ៣០០ ០០០​នាក់។ ១៥ សហការី​របស់​គាត់​មាន លោក​យ៉ូហាណន ជា​មេ​បញ្ជាការ​លើ​កងពល ២៨០ ០០០ នាក់។ ១៦ សហការី​មួយ​រូប​ទៀត គឺ​លោក​អម៉ាស៊ីយ៉ា ជា​កូន​របស់​លោក​ស៊ីគរី ដែល​បាន​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ញែក​ខ្លួន​ថ្វាយ​ព្រះអម្ចាស់ និង​ជា​មេ​បញ្ជាការ​លើ​កងពល ២០០ ០០០ នាក់។ ១៧ ក្នុង​កុលសម្ព័ន្ធ​ បេនយ៉ាមីន មាន​លោក​អេលីយ៉ាដា ជា​នាយ​ទាហាន​ដ៏​អង់អាច និង​ជា​មេ​បញ្ជាការ​លើ​កងពល ២០០ ០០០ នាក់ ជា​ទាហាន​ដែល​ប្រដាប់​ខ្លួន​ដោយ​ធ្នូ និង​ខែល។ ១៨ សហការី​របស់​គាត់​មាន​លោក​យ៉ូសាបាដ ជា​មេ​បញ្ជាការ​លើ​កងពល ១៨០ ០០០ នាក់ ដែល​ត្រៀម​ខ្លួន​ជា​ស្រេច​ក្នុង​ការ​ប្រយុទ្ធ។ ១៩ អ្នក​ទាំង​នេះ​សុទ្ធ​តែ ​នៅ​បំរើ​ស្ដេច រួម​ទាំង​អ្នក​ឯ​ទៀតៗ ដែល​ស្ដេច​ដាក់​អោយ​ប្រចាំ​ការ​នៅ​តាម​ក្រុង ដែល​មាន​កំពែង​រឹងមាំ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ក្នុង​ស្រុក​យូដា។