ពង្សាវតារក្សត្រ  ទី  ១ (១៤)

ព្យាការី​អហ៊ីយ៉ា​ថ្លែង​ប្រាប់​ពី​ការ​សោយ​ទិវង្គត​នៃ​បុត្រា​របស់​ព្រះបាទ​យេរ៉ូបោម
 គ្រា​នោះ​សម្ដេច​អប៊ីយា ជា​បុត្រ​របស់​ព្រះ​បាទ​​យេរ៉ូបោម​ប្រឈួន។ ២ ព្រះបាទ​យេរ៉ូបោម​មាន​ រាជឱង្ការ​ទៅ​កាន់​មហេសី​ថា៖ «ចូរ​ក្រោក​ឡើង​ក្លែង​ខ្លួន ដើម្បី​កុំ​អោយ​គេ​ស្គាល់​ថា នាង​ជា​មហេសី​យើង រួច​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​ស៊ីឡូ។ នៅ​ទី​នោះ មាន​ព្យាការី​ម្នាក់ ឈ្មោះ​អហ៊ីយ៉ា គឺ​លោក​ហើយ​ដែល​ប្រាប់​យើង​ថា យើង​នឹង​សោយ​រាជ្យ​លើ​ប្រជាជន​នេះ។ ចូរ​យក​នំបុ័ង​ដប់​ដុំ និង​នំ​ខ្លះ ព្រម​ទាំង​ទឹក​ឃ្មុំ​មួយ​ដប​ទៅ​ជា​មួយ​ផង។ ត្រូវ​ទៅ​ជួប​លោក លោក​មុខ​ជា​ប្រាប់​អោយ​នាង​ដឹង​ថា កូន​យើង​នឹង​ទៅ​ជា​យ៉ាង​ណា»។ ៤ មហេសី​របស់​ព្រះបាទ​ យេរ៉ូបោម​ក៏​ធ្វើ​តាម។ ព្រះនាង​ក្រោក​ឡើង ចេញ​ដំណើរ​ទៅ​ស៊ីឡូ ហើយ​ទៅ​ដល់​ផ្ទះ​របស់​លោក​អហ៊ីយ៉ា។ លោក​អហ៊ីយ៉ា​មើល​អ្វី​លែង​ឃើញ​ទៀត​ហើយ ព្រោះ​ភ្នែក​លោក​ងងឹត​ដោយ​លោក​ចាស់​ជរា។ ៥ មុន​ពេល​ព្រះនាង​មក​ដល់ ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​កាន់​លោក​អហ៊ីយ៉ា​ ថា៖ «មហេសី​របស់​យេរ៉ូបោម​នឹង​មក​សួរ​អ្នក អំពី​កូន​ដែល​កំពុង​ឈឺ។ កាល​នាង​ចូល​មក​ជួប​អ្នក នាង​នឹង​ក្លែង​ខ្លួន​ធ្វើ​ជា​ស្ត្រី​ម្នាក់​ផ្សេង​ទៀត។ ត្រូវ​និយាយ​ជា​មួយ​នាង​តាម​ពាក្យ​ដែល​យើង​នឹង​ប្រាប់​អ្នក»។ កាល​លោក​អហ៊ីយ៉ា​ឮ​ស្នូរ​ សំរិប​ជើង​របស់​ព្រះនាង​មក​ដល់​មាត់​ទ្វារ លោក​ពោល​ថា៖ «សូម​យាង​ចូល​មក! មហេសី​របស់​ព្រះបាទ​យេរ៉ូបោម ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ព្រះនាង​ក្លែង​ខ្លួន​ជា​ស្ត្រី​ផ្សេង​ដូច្នេះ? ព្រះជាម្ចាស់​ចាត់​ទូលបង្គំ អោយ​នាំ​ដំណឹង​ដ៏​អាក្រក់ មក​ទូល​ព្រះនាង។ ៧ សូម​យាង​ទៅ​ទូល​ព្រះបាទ​យេរ៉ូបោម​ដូច​ត​ទៅ: ព្រះអម្ចាស់​ជា​ព្រះ​របស់​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា “យើង​បាន​លើក​តម្កើង​អ្នក​នៅ​ចំពោះ​មុខ​ប្រជាជន និង​តែងតាំង​អ្នក​អោយ​ធ្វើ​ជា​មេ​ដឹក​នាំ​លើ​អ៊ីស្រាអែល ជា​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​យើង។ ៨ យើង​បាន​ដក​ហូត​ រាជសម្បត្តិ​ពី​ពូជពង្ស​ដាវីឌ ហើយ​ប្រគល់​អោយ​អ្នក។ ក៏​ប៉ុន្តែ អ្នក​មិន​បាន​កាន់​តាម​បទ​បញ្ជា​របស់​យើង និង​គោរព​បំរើ​យើង​ដោយ​ចិត្ត​ស្មោះ​ឡើយ ហើយ​អ្នក​ក៏​មិន​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​សុចរិត ដែល​គាប់​ចិត្ត​យើង ដូច​ដាវីឌ​ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​យើង​ដែរ។ ៩ អ្នក​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ អាក្រក់​ជាង​អស់​អ្នក​មុនៗ​ទៅ​ទៀត គឺ​អ្នក​បាន​ធ្វើ​រូប​ព្រះ​ផ្សេងៗ ព្រម​ទាំង​សិត​ធ្វើ​រូប​បដិមា ដើម្បី​បញ្ឆេះ​កំហឹង​របស់​យើង ហើយ​អ្នក​បាន​បែរ​ខ្នង​ដាក់​យើង​ថែម​ទៀត។ ១០ ហេតុ​នេះ​យើង​នឹង​ធ្វើ​ អោយ​ទុក្ខ​វេទនា​កើត​មាន ចំពោះ​ពូជពង្ស​របស់​យេរ៉ូបោម។ យើង​នឹង​ប្រហារ​កូន​ប្រុសៗ ក្នុង​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​យេរ៉ូបោម ទាំង​អ្នក​ងារ ទាំង​អ្នក​ជា អោយ​អស់​ពី​ស្រុក​អ៊ីស្រាអែល។ យើង​នឹង​បោស​ពូជពង្ស​របស់​យេរ៉ូបោម ដូច​គេ​បោស​សំរាម​ទាល់​តែ​អស់​ដែរ។ ១១ ក្នុង​ក្រុម​គ្រួសារ​ យេរ៉ូបោម អ្នក​ដែល​ស្លាប់​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង នឹង​ត្រូវ​ឆ្កែ​ហែក​ស៊ី ហើយ​អ្នក​ដែល​ស្លាប់​នៅ​តាម​វាល នឹង​ត្រូវ​ត្មាត​ចឹក​ស៊ី”។ នេះ​ជា​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអម្ចាស់។ ១២ រីឯ​ព្រះនាង​វិញ សូម​ក្រោក​ឡើង វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ដំណាក់​ចុះ! ពេល​ព្រះនាង​យាង​ចូល​ដល់​ទីក្រុង បុត្រ​នោះ​នឹង​សោយ​ទិវង្គត។ ១៣ ប្រជាជន​អ៊ីស្រាអែល​ ទាំង​មូល​នាំ​គ្នា​កាន់​ទុក្ខ ហើយ​បញ្ចុះ​សព​បុត្រ​នោះ។ ក្នុង​រាជវង្ស​របស់​ព្រះបាទ​យេរ៉ូបោម មាន​តែ​បុត្រ​នេះ​មួយ​អង្គ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​គេ​បញ្ចុះ​សព​ក្នុង​ផ្នូរ ដ្បិត​ក្នុង​រាជវង្ស​ព្រះបាទ​យេរ៉ូបោម មាន​តែ​បុត្រ​អង្គ​នេះ​ទេ ដែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ​ខ្លះៗ ជា​ទី​គាប់​ព្រះហឫទ័យ​ព្រះអម្ចាស់ ជា​ព្រះ​នៃ​ប្រជាជន​អ៊ីស្រាអែល។ ១៤ ​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ ព្រះអម្ចាស់​នឹង​ជ្រើស​តាំង​ស្ដេច​មួយ​អង្គ​ទៀត អោយ​សោយ​រាជ្យ​លើ​ប្រជាជន​អ៊ីស្រាអែល ស្ដេច​ថ្មី​នោះ​នឹង​ប្រហារ​ពូជពង្ស​របស់​ព្រះបាទ​យេរ៉ូបោម​អោយ​វិនាស​សូន្យ។ ហេតុ​ការ​ណ៍​​នេះ​កំពុង​តែ​កើត​មាន! ១៥ ព្រះអម្ចាស់​នឹង​វាយ​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល ពេល​នោះ ពួក​គេ​ប្រៀប​ដូច​ជា​ដើម​ត្រែង​ដែល​ញ័រ​នៅ​ក្នុង​ទឹក។ ព្រះអម្ចាស់​នឹង​ដក​ជន​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​ចេញ​ពី​ទឹក ​ដី​ដ៏​ល្អ ដែល​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ដល់​បុព្វបុរស​របស់​ពួក​គេ ព្រះអង្គ​នឹង​កំចាត់កំចាយ​ពួក​គេ អោយ​ទៅ​នៅ​ខាង​នាយ​ទន្លេ​អឺប្រាត ព្រោះ​ពួក​គេ​ធ្វើ​បង្គោល​ព្រះ​អាសេរ៉ា ដែល​បណ្ដាល​អោយ​ព្រះអម្ចាស់​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ។ ១៦ ព្រះអង្គ​បោះ​បង់​ចោល​ អ៊ីស្រាអែល ព្រោះ​តែ​ព្រះបាទ​យេរ៉ូបោម​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប និង​នាំ​ប្រជាជន​អ៊ីស្រាអែល​អោយ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​ដែរ»។

១៧ មហេសី​ របស់​ព្រះបាទ​យេរ៉ូបោម​ក្រោក​ឡើង ហើយ​យាង​ចេញ​ទៅ។ ពេល​ព្រះនាង​យាង​ដល់​ក្រុង​ទៀរសា ហើយ​ឈាន​ជើង​ជាន់​មាត់​ទ្វារ​ព្រះដំណាក់ បុត្រ​នោះ​ក៏​សោយ​ទិវង្គត។ ១៨ គេ​បាន​បញ្ចុះ​សព​បុត្រ​នោះ ហើយ​ប្រជាជន​អ៊ីស្រាអែល​ទាំង​មូល​នាំ​គ្នា​កាន់​ទុក្ខ ស្រប​តាម​ព្រះបន្ទូល​ដែល​ព្រះអម្ចាស់​បាន​ថ្លែង​តាម​រយៈ​ព្យាការី​អហ៊ីយ៉ា ជា​អ្នក​បំរើ​របស់​ព្រះអង្គ។

១៩ រីឯ​រាជ ​កិច្ច​ផ្សេងៗ​ទៀត​របស់​ព្រះបាទ​យេរ៉ូបោម ដូច​ជា​ការ​ធ្វើ​សង្គ្រាម ការ​គ្រង​រាជ្យ​សុទ្ធ​តែ​មាន​កត់ត្រា​ទុក​ក្នុង​សៀវភៅ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​របស់ ​ស្ដេច​ស្រុក​អ៊ីស្រាអែល។ ២០ ព្រះបាទ​យេរ៉ូ​បោម​គ្រង​ រាជ្យ​នៅ​ស្រុក​អ៊ីស្រាអែល អស់​រយៈ​ពេល​ម្ភៃ​ពីរ​ឆ្នាំ​។ កាល​ស្ដេច​សោយ​ទិវង្គត​ផុត​ទៅ ព្រះបាទ​ណាដាប់​ជា​បុត្រ បាន​ឡើង​ស្នង​រាជ្យ។

ព្រះបាទ​រ៉ូបោម​សោយ​រាជ្យ​នៅ​ស្រុក​យូដា
(២របាក្សត្រ ១២:១-១៦)
២១ ព្រះបាទ​រ៉ូបោម ជា​បុត្រ​របស់​ព្រះបាទ​សាឡូម៉ូន​ឡើង​សោយ​រាជ្យ​លើ​ស្រុក​យូដា ក្នុង​ជន្មាយុ​សែសិប​មួយ​វស្សា។ ស្ដេច​សោយ​រាជ្យ​បាន​ដប់​ប្រាំពីរ​វស្សា នៅ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម ជា​ក្រុង​ដែល​ព្រះអម្ចាស់​បាន​ ជ្រើស​រើស​ពី​ក្នុង​ចំណោម​ទឹក​ដី​នៃ​កុល​សម្ព័​ន្ធ​អ៊ីស្រាអែល​ទាំង​អស់ សំរាប់​ព្រះនាម​របស់​ព្រះអង្គ។ មាតា​របស់​ស្ដេច​មាន​នាម​ថា​ណាម៉ា ជា​ជន​ជាតិ​អាំម៉ូន។ ២២ ប្រជាជន​យូដា​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់ ទាស់​នឹង​ព្រះហឫទ័យ​ព្រះអម្ចាស់​។ ពួក​គេ​បាន​ធ្វើ​អោយ​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះពិរោធ ដោយសារ​តែ​អំពើ​បាប​ដែល​ពួក​គេ​ប្រព្រឹត្ត លើស​ពី​ដូនតា​របស់​ពួក​គេ​ទៅ​ទៀត។ ២៣ ពួក​គេ​នាំ​គ្នា​សង់​ កន្លែង​សក្ការៈ នៅ​តាម​ទួល​ខ្ពស់ៗ ព្រម​ទាំង​សង់​ស្ដូប និង​បង្គោល​ព្រះ​អាសេរ៉ា​នៅ​តាម​កំពូល​ភ្នំ និង​នៅ​ក្រោម​ដើម​ឈើ​ដែល​មាន​ស្លឹក​ខៀវ​ខ្ចី។ ២៤ នៅ​ក្នុង​ស្រុក​មាន​ប្រុសៗ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ពេស្យាចារ*​សក្ការៈ គឺ​ពួក​គេ​ធ្វើ​តាម​អំពើ​គួរ​ស្អប់​ខ្ពើម​របស់​ប្រជាជាតិ​នានា ដែល​ព្រះអម្ចាស់​បាន​បណ្ដេញ​ចេញ​ពី​មុខ​កូន​ចៅ​អ៊ីស្រាអែល។

២៥ នៅ​ឆ្នាំ​ទី​ប្រាំ​នៃ​រជ្ជកាល​ព្រះបាទ​រ៉ូបោម ព្រះចៅ​ស៊ីសាក់ ជា​ស្ដេច​ស្រុក​អេស៊ីប បាន​ឡើង​មក​វាយ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម។ ២៦ ​ស្ដេច​​ស្រុក​អេស៊ីប​រឹប​អូស​យក​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ ក្នុង​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអម្ចាស់ និង​រាជទ្រព្យ​នៅ​ក្នុង​វាំង។ ស្ដេច​បាន​រឹប​អូស​យក​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ទាំង​មូល និង​ខែល​មាស​ទាំង​អស់​ដែល​ព្រះបាទ​សាឡូម៉ូន​បាន​ធ្វើ។ ២៧ ព្រះបាទ​រ៉ូបោម​បាន​ អោយ​គេ​ធ្វើ​ខែល ពី​លង្ហិន​ជំនួស​វិញ ហើយ​ប្រគល់​អោយ​មេ​ក្រុម​របស់​កង​ទាហាន​ដែល​យាម​ខ្លោង​ទ្វារ​វាំង​មើល​ ថែរក្សា។ ២៨ គ្រប់​ពេល​ដែល​ស្ដេច​យាង​ចូល​ព្រះដំណាក់​របស់​ព្រះអម្ចាស់ ពួក​ទាហាន​នាំ​គ្នា​កាន់​ខែល​ទាំង​នោះ រួច​ពួក​គេ​ប្រមូល​យក​ទៅ​ទុក ក្នុង​បន្ទប់​របស់​មេ​ក្រុម​វិញ។

២៩ រាជ​ កិច្ច​ផ្សេងៗ​ទៀត​របស់​ព្រះបាទ​រ៉ូបោម និង​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ដែល​ទ្រង់​បាន​ធ្វើ សុទ្ធ​តែ​មាន​កត់ត្រា​ទុក​ក្នុង​សៀវភៅ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​របស់​ស្ដេច​ស្រុក​ យូដា។

៣០ ព្រះបាទ​រ៉ូបោម និង​ព្រះបាទ​យេរ៉ូបោម តែងតែ​ធ្វើ​សង្គ្រាម​ជា​មួយ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ជានិច្ច។

៣១ កាល​ ព្រះបាទ​រ៉ូបោម​សោយ​ទិវង្គត គេ​បាន​យក​សព​ទៅ​បញ្ចុះ​ក្នុង​ផ្នូរ​របស់​រាជវង្ស នៅ​បុរី​ព្រះបាទ​ដាវីឌ។ មាតា​របស់​ស្ដេច​មាន​នាម​ថា ណាម៉ា ជា​ជន​ជាតិ​អាំម៉ូន។ ព្រះបាទ​អប៊ីយ៉ា​ជា​បុត្រ បាន​ឡើង​ស្នង​រាជ្យ។